پرکاری تیروئید علل، عوارض و درمان آن

پر کاری تیروئید علائم، عوارض و درمان

در واقع پرکاری تیروئید وضعیتی است که در آن، غده‌ی تیروئید بیش از حد فعال است و مقادیر بیش از حدی از هورمون تیروئید را تولید می‌کند. پر کار بودن غده‌ی تیروئید موجب افزایش سوخت و ساز بدن شده و باعث بروز علائمی مانند عصبانیت، اضطراب، تپش قلب، لرزش دست، تعریق بیش از حد، کاهش وزن، بی‌خوابی و دیگر علائم می‌شود.

علائم پر کاری تیروئید

---

پرکاری تیروئید بیشتر در بین زنان 20 تا 40 سال شایع است، اما مردان نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. علائم این بیماری می‌تواند برای بیمار بسیار دلهره‌آور باشد. این علائم عبارتند از:

• ضعف عضلانی
• لرزش دست
• ضربان سریع قلب
• خستگی مفرط
• کاهش وزن
• اسهال یا دفعات زیاد کار کردن روده‌ها
• آشفتگی، تحریک‌پذیری و اضطراب
• اختلالات بینایی (تحریک شدن چشم و مشکلات دید)
• بی‌نظمی در قاعدگی
• عدم تحمل گرما و تعرق شدید
• ناباروری

علت پرکاری تیروئید

---

شایع‌ترین علت پرکاری تیروئید، ابتلا به بیماری گریوز است. این بیماری باعث می‌شود که سیستم ایمنی بدن آنتی بادی‌هایی تولید کند که به غده تیروئید حمله می‌کنند و باعث می‌شوند که غده تیروئید هورمون بیش از حد تولید کند. این بیماری معمولا در افرادی بروز می‌کند که سابقه خانوادکی در ابتلا به مشکلات تیروئید دارند. درافرادی که به بیماری گریوز مبتلا هستند، یکی از مشخص‌ترین علائم بیمار این است که پشت چشم‌های او عرق می‌کند که باعث درد چشم، اشک ریختن از چشم‌ها و بیرون‌زدگی چشم‌ها می‌شود. سایر علل پرکاری تیروئید عبارتند از:

• رشد توده‌ی غیر سرطانی روی غده تیروئید (ندول تیروئید)
• مصرف بیش از اندازه‌ی هورمون‌های تیروئید برای درمان سایر بیماری‌ها
• التهاب نیمه حاد غده‌ی تیروئید
• التهاب غده‌ی تیروئید بر اثر تجمع گلبول‌های سفید (لنفوسیت‌ها) یا التهاب تیروئید پس از زایمان

عوارض پرکاری تیروئید

---

در صورتی که پرکاری تیروئید درمان نشود می‌تواند عوارض جدی و خطرناکی به دنبال داشته باشد که این عوارض عمدتا به قلب مربوط می‌شوند. برخی از اثرات منفی پرکاری تیروئید کنترل نشده بر روی قلب، عبارتند از:

• آریتمی قلبی (اختلالات مربوط به ضربان نامنظم قلب مانند فیبریلاسیون دهلیزی)
• اتساع قلب (بزرگ شدن حفره‌ی درون قلب و نازک شدن عضلات قلب) و نارسایی احتقانی قلب
• ایست ناگهانی قلب
• فشار خون بالا

همچنین در صورتی که عدم درمان پرکاری تیروئید، در معرض خطر بروز آرتروز مفاصل نیز خواهید بود. پرکاری تیروئید می‌تواند موجب شود که بدن شما کلسیم و پتاسیمی که باید به استخوان‌ها برسد را بگیرد و آن را از طریق ادرار و مدفوع دفع کند و بدین ترتیب تراکم مواد معدنی موجود در استخوان‌های شما کم می‌شود. بدن شما برای حفظ سلامت استخوان‌ها به کلسیم و پتاسیم نیاز دارد، بنابراین اگر استخوان‌های شما به اندازه‌ی کافی کلسیم و پتاسیم جذب نکنند یا این موارد را از دست بدهند، تراکم استخوان‌های شما کاهش می‌یابد.

همین موضوع باعث می‌شود که بعد از جراحی تیروئید، بدن شما به شدت خواهان دریافت کلسیم باشد. این وضعیت در نهایت می‌تواند موجب بروز پوکی استخوان شد، به این معنا که استخوان‌های شما استحکام خود را از دست می‌دهند و شما بیشتر در معرض خطر شکستگی استخوان‌ها قرار خواهید داشت.

تشخیص پرکاری تیروئید

---

پرکاربردترین آزمایش تیروئید که برای تشخیص پرکاری تیروئید به کار می‌روند عبارتند از:

• تست TSH: هورمون محرک تیروئید یا TSH که توسط غده‌ی هیپوفیز ترشح می‌شود، در موارد ابتلا به پرکاری تیروئید، کاهش می‌یابد. بنابراین در صورت پایین بودن میزان هورمون TSH در خون تقریبا همیشه، پزشک تشخیص ابتلا به پرکار تیروئید را می‌دهد. در صورتی که میزان TSH خون پایین نباشد، آزمایشات دیگر باید بررسی شوند.
• تست T3 و T4: میزان این هورمون‌ها که همان هورمون‌های تیروئید هستند، در صورت پرکاری تیروئید افزایش می‌یابد. در برخی موارد، میزان تمامی هورمون‌های ترشح شده توسط تیروئید بالا نیست و فقط یک یا دو نوع از این هورمون‌ها میزان بالایی در خون دارد.
• آزمایش اسکن تیروئید باید: در صورتی که علت بروز پرکاری تیروئید وجود یک توده در غده‌ی تیروئید باشد، این آزمایش می‌تواند این موضوع را مشخص کند.

درمان پرکاری تیروئید

---

داروهای ضد‌تیروئید: این داروها میزان هورمونی که غده‌ی تیروئید تولید می‌کند را کاهش می‌دهند. برای اکثر بیماران، دارویی که پزشکان ترجیح می‌دهند تجویز کنند، داروی متی‌مازول (تاپازول) است چرا که ثابت شده این دارو عوارض کمی دارد. پروپیل تیواوراسیل داروی دیگری است که برای بیمارانی تجویز می‌شود که نسبت به متی‌مازول آلرژی دارند یا خانم‌هایی که در سه ماهه اول باداری خود هستند.

داروهای ضد تیروئید باید برای دوره‌های بسیار طولانی مصرف شوند (یک یا دوسال یا حتی بیشتر). پس از این مدت پرکاری تیروئید برطرف می‌شود اما احتمال بازگشت آن وجود دارد.

درمان با داروهای ضد‌تیروئید می‌تواند به صورت کوتاه مدت یا بلند مدت باشد. درمان کوتاه مدت بدین منظور انجام می‌شود که تا زمان تصمیم‌گیری پزشک به منظور انجام یک روش درمانی دائم، با کمک داروهای ضد‌تیروئید، میزان تیروئید موجود در خون بیمار در سطح نرمال حفظ شود. و از درمان بلند‌مدت نیز بدین منظور استفاده می‌شود که بتوان بیماری را وارد فاز بهبودی کرد، تا جایی که حتی بعد از قطع مصرف دارو نیز، بیمار در وضعیت بهبودی بماند.

بتابلوکرها: داروهای بتابلوکر، مانند آتنولول یا پروپرانولول، موجب توقف یا کاهش تولید هورمون تیروئید نمی‌شوند و در عوض آنها علائمی که بر اثر پرکاری تیروئید ایجاد می‌شود را کنترل می‌کنند، به خصوص علائمی مانند ضربان سریع قلب، لرزش دست‌ها، اضطراب و گرمای زیادی که بدن تولید می‌کند.

ید رادیواکتیو: در حالت عادی، غده‌ی تیروئید ید موجود در خون را جمع آوری می‌کند و به کمک آن هورمون تیروئید را تولید می‌کند. در این روش درمانی بی بیمار نوعی ید رادیواکتیو داده می‌شود و این ماده پس از جذب شدن توسط غدد تیروئید موجب تخریب غدد تیروئیدی می‌شود. پاسخ به این روش درمانی در حدود 6 تا 18 هفته طول می‌کشد. از آنجایی که اغلب ید رادیواکتیوعملکرد عادی تیروئید را با اختلال مواجه می‌کند، افرادی که از این روش درمانی استفاده کرده‌اند نیاز دارند که تا پایان عمر تیروئید مصرف کنند تا نبود تیروئید در خون خود را جبران کنند.

جراحی: برداشتن غده‌ی تیروئید با جراحی نیز یکی دیگر از روش‌های درمان دائمی برای پرکاری تیروئید است اما این روش ترجیحا استفاده نمی‌شود. جراحی تیروئید تنها در صورتی انجام می‌شود که غده‌ی تیروئید بسیار بزرگ شده باشد (گواتر) و در تنفس بیمار اختلال ایجاد کرده باشد، یا این که مصرف داروهای ضد‌تیروئید موثر نباشند و یا این که بیمار به دلایلی نتواند ید رادیواکتیو مصرف کند. از روش جراحی همچنین برای درمان بیمارانی استفاده می‌شود که دارای توده‌ای (به نام نودول) در تیروئید خود هستند، خصوصا اگر احتمال سرطانی بودن این توده وجود داشته باشد.

رژیم غذایی پر کاری تیروئید

---

هرچند هیچ رژیم‌غذایی خاصی به نام رژیم غذایی پرکاری تیروئید وجود ندارد و اصلی‌ترین روش درمان این مشکل، مصرف دارو می‌باشد، اما دانستن این موضوع که خوردن چه غذایی خوب یا بد است، می‌تواند کمک کننده باشد. ممنوعیت‌های غذایی در رژیم مخصوص پرکاری تیروئید وجود دارند تنها مربوط به مصرف ید می‌شوند. البته به ندرت پیش می‌آید که کسی به خاطر مصرف بیش از حد ید به پرکاری تیروئید مبتلا شود.

از آنجایی که با پرکاری تیروئید، سوخت و ساز بدن به شدت سرعت می‌گیرد، توصیه می‌شود از خوردن موادی که باعث بالا رفتن سوخت و ساز بدن می‌شود خودداری کنید، مانند کافئین و شکر فرآوری شده. خوردن این مواد باعث بدتر شدن علائم شما می‌شود.

در رژیم غذایی مخصوص پرکاری تیروئید محدودیت‌هایی برای خوردن ید وجود دارد و باید غذاهایی مصرف شوند که میتوانند عملکرد تیروئید را تا حدودی سرکوب کنند مانند گل کلم، کلم پیچ، هلو، سویا، کلم بروکلی، و شلغم. خوردن وعده‌های غذایی کوچک نیز راه دیگری است که بتوان به بدن کمک کرد تا مواد معدنی که به خاطر متابولیسم بالا از دست داده است را دوباره ذخیره کند. غذاهایی که غنی از کلسیم و آنتی اکسیدان هستند نیز برای افرادی که به پرکاری تیروئید مبتلا هستند، بسیار مفید است.

غذاهای فرآوری نشده و کامل نیز برای افراد مبتلا به پرکاری تیروئید مفید هستند. علاوه بر این، مکمل‌های غذایی که برای افراد مبتلا به پرکاری تیروئید تجویز می‌شود، شامل کلسیم و اسید‌های چربی است که این برای عملکرد صحیح غده تیروئید ضروری هستند.

غذاهایی که باید از خوردن آن اجتناب کرد

مواد غذایی که در صورت ابتلا به پرکاری تیروئید باید از خوردن آن اجتناب کنید، موادی هستند که غنی از ید هستند مانند نمک ید‌دار، جلبک و خزه دریایی و سایر مواد غذایی که در نزدیکی دریا به دست می‌آیند. علاوه بر این شکر و کافئین می‌توانند علائم پرکاری تیروئید را تشدید کنند بنابراین باید از خوردن آن پرهیز کنید. بهتر است تا جای ممکن رژیم غذایی سالمی داشته باشد و بدین منظور از خوردن لبنیات پر چرب، گوشت قرمز و محصولات فرآوری شده اجتناب کنید. مصرف غذاهای سرخ شده و شیرینی نیز باید تا جای ممکن محدود شود.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع: حسین دهقان منشادی فوق تخصص غدد

عوارض و علل گوش درد و درمان آن

گوش درد (ear pain) معمولا در کودکانرخ می‌دهد، اما در بزرگسالان نیز می‌تواند رخ دهد. گوش درد ممکن است یک یا هر دو گوش را درگیر کند، اما بیشتر اوقات در یک گوش احساس درد می‌شود. ممکن است درد گوش ثابت باشد یا گا‌ه به گاه ایجاد شود.

اگر عفونت گوش(ear infection) دارید، ممکن است تب و کاهش شنوایی موقترخ دهد. کودکان خردسالی که مبتلا به عفونت گوش هستند، معمولاً بداخلاق و تحریک پذیر هستند. آنها همچنین ممکن است گوش‌های خود را بکشند یا مالش دهند. تا پایان مقاله با ما همراه باشید تا به بررسی موضوعاتی از قبیلدرمان سریع گوش درد، انواع راه‌های درمان دارویی و خانگی گوش درد و دلایل ایجاد و علائم گوش درد بپردازیم.

علائم گوش درد

گوش درد می‌تواند در اثر عفونت یا آسیب به گوش ایجاد شود. علائم این بیماری در بزرگسالان عبارتنداز:

• گوش درد
• اختلال شنوایی(hearing loss)
• تخلیه مایع از گوش

کودکان معمولاً می‌توانند علائم اضافه‌تری نسبت به بزرگسالان داشته باشند، مانند:

• گوش درد
• کم شنوایی یا مشکل در پاسخ به صداها
• تب
• احساس پری در گوش
• مشکل در خوابیدن
• کشیدن گوش
• گریه کردن یا تحریک پذیری بیش از حد معمول
• سردرد
• از دست دادن اشتها
• از دست دادن تعادل

دلایل گوش درد چیست؟

آسیب، عفونت، تحریک در گوش یا درد ارجاعی ممکن است باعث گوش دردشود. درد ارجاعی دردی است که در جایی غیر از عفونت یا محل آسیب دیده احساس می‌شود. به عنوان مثال، دردی که منشا آن فک یا دندان است ممکن است در گوش احساس شود. دلایل گوش درد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

عفونت گوش

عفونت گوش یکی از دلایل شایع گوش درد است. عفونت گوش می‌تواند عفونت گوش داخلی یا عفونت گوش میانی باشد.

عفونت گوش خارجی(Foreign ear infection) می‌تواند در اثر شنا کردن، استفاده از سمعک(hearing aids) یا هدفون که به پوست داخل مجرای گوش آسیب می‌زند، یا فشار دادن گوش پاک کن یا انگشتان در مجرای گوش ایجاد شود.

پوست مجرای گوش که خراشیده یا تحریک می‌شود می‌تواند منجر به عفونت شود. آب پوست، مجرای گوش را نرم می‌کند که می‌تواند زمینه رشد باکتری‌ها را ایجاد کند.

عفونت گوش میانی(Middle ear infection) می‌تواند ناشی از عفونت‌هایی باشد که از عفونت دستگاه تنفسی منشاء می‌گیرند. تجمع مایع در پشت پرده گوش ناشی از این عفونت‌ها، می‌تواند باعث رشد باکتری‌ها شود.

لابیرنتیت(labyrinthitis) یک اختلال گوش داخلی است که گاهی اوقات به دلیل عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی ناشی از بیماری‌های تنفسی ایجاد می‌شود.

سایر علل شایع گوش درد

• تغییر فشار، مانند هنگام پرواز در هواپیما
• تجمع جرم گوش(ear wax)
• یک جسم خارجی در گوش
• گلو درد استرپتوکوکی
• عفونت سینوس
• شامپو یا آب حبس شده در گوش
• استفاده از گوش پاکن در گوش

علل کمتر شایع گوش درد

• سندرم مفصل گیجگاهی فکی (TMJ)
• پرده گوش سوراخ شده(tympanic membran perforation)
• آرتریت که فک را تحت تاثیر قرار می‌دهد
• دندان عفونی
• دندان نهفته
• اگزما در کانال گوش
• نورالژی تری ژمینال (درد مزمن عصب سه قلوی صورت)

درمان خانگی گوش درد

برای کاهش درد گوش می‌توانید چندین مرحله را در خانه انجام دهید. این گزینه‌ها را برای کاهش درد گوش امتحان کنید:

• یک پارچه شستشوی سرد را روی گوش بمالید.
• از خیس شدن گوش خودداری کنید.
• برای کمک به کاهش فشار گوش، مایعات گرم بنوشید.
• از قطره های گوش بدون نسخه استفاده کنید.
• مسکن‌های بدون نسخه مصرف کنید.
• برای کمک به کاهش فشار، آدامس بجوید.

درمان دارویی گوش درد

اگر عفونت گوش دارید، پزشک آنتی بیوتیک خوراکی یا قطره گوش تجویز می‌کند. در برخی موارد، پزشکان هر دو را تجویز می‌کنند.

پس از بهبود علائم، مصرف دارو را قطع نکنید. مهم است که تمام نسخه خود را تمام کنید تا مطمئن شوید که عفونت کاملاً از بین می‌رود.

اگر تجمع موم باعث گوش درد شود، ممکن است به شما قطره‌های نرم کننده موم داده شود. پزشک شما همچنین ممکن است موم را با استفاده از فرآیندی به نام شستشوی گوش(ear irrigation)خارج کند، یا ممکن است از یک دستگاه ساکشن برای برداشتن موم استفاده کند.

پزشک شما TMJ، عفونت‌های سینوسی و سایر علل گوش درد را مستقیماً برای بهبود گوش درد درمان می‌کند.

چگونه آب داخل گوش را که باعث درد شده خارج کنیم؟

اگرچه شنا اغلب دلیل ورود آب به گوش است، اما قرار گرفتن در معرض آب ممکن است باعث ورود آن به مجرای گوش شود. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است احساس غلغلک در گوش خود داشته باشید. این احساس ممکن است به استخوان فک یا گلوی شما نیز کشیده شود. همچنین ممکن است نتوانید به خوبی بشنوید یا فقط صداهای خفه را بشنوید.

معمولاً آب داخل گوش خود به خود تخلیه می‌شود. اگر اینطور نباشد، آب به دام افتاده ممکن است منجر به عفونت گوش شود. این نوع عفونت گوش در مجرای شنوایی خارجی گوش خارجی، گوش شناگر (swimmers ear) نامیده می‌شود.

خارج کردن آب از گوش کار سختی نیست. راه‌های زیر می‌تواند کمک کننده باشد.

1. لاله گوش خود را تکان دهید

این روش اول ممکن است بلافاصله آب را از گوش شما خارج کند. به آرامی لاله گوش خود را بکشید یا تکان دهید در حالی که سر خود را به سمت پایین به سمت شانه خم کرده‌اید. همچنین می‌توانید در حالی که در این حالت هستید، سر خود را از یک طرف به سمت دیگر تکان دهید.

1. تخلیه آب گوش با جاذبه

با این تکنیک، جاذبه به تخلیه آب از گوش شما کمک می‌کند. چند دقیقه به پهلو دراز بکشید و سرتان را روی حوله بگذارید تا آب جذب شود. ممکن است آب به آرامی از گوش شما خارج شود.

1. فشار ایجاد کنید

سر خود را به طرفین خم کنید و گوش خود را روی کف دست خود قرار دهید و سفت فشار دهید. به آرامی دست خود را با حرکت سریع به سمت جلو و عقب فشار دهید، در حین فشار دادن آن را صاف کنید تا فشار را احساس کنید. سر خود را به سمت پایین خم کنید تا آب تخلیه شود

درد گوش بر اثر عفونت

اگر تا به حال دچار عفونت گوش شده‌اید، می‌دانید که چقدر می‌تواند دردناک باشد.عفونت گوش در کودکان می‌تواند نگرانی بزرگی برای والدین باشد. عفونت گوش، نه تنها می‌توانند باعث ناراحتی کودک شما شوند، بلکه درمان این عفونت نیز کمی سخت است. بسیاری از مردم به روغن‌های ضروری به عنوان راهی برای کمک به رفع عفونت گوش به طور طبیعی روی می‌آورند. برای درمان درد گوش بر اثر عفونت می‌توانید، از روغن‌ها و داروهای گیاهی استفاده کنید. (حتما قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید و به صورت خود سرانه برای فرزند خود استفاده نکنید).

چه زمانی باید برای درمان گوش درد به پزشک مراجعه کرد؟

اگر شما یا فرزندتان تب مداوم 104 درجه فارنهایت (40 درجه سانتیگراد) یا بالاتر دارید، به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید. برای نوزادان، برای تب بالاتر از 101 درجه فارنهایت (38 درجه سانتیگراد) فوراً به دنبال کمک پزشکی باشید.

همچنین اگر درد شدیدی داشتید که ناگهان متوقف شد، باید فورا به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید. این می‌تواند نشانه پارگی پرده گوش باشد. همچنین باید مراقب علائم دیگر باشید. اگر هر یک از علائم زیر ظاهر شد، با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید:

• گوش درد شدید
• سرگیجه(vertigo)
• سردرد شدید
• تورم اطراف گوش
• افتادگی عضلات صورت
• خروج خون یا چرک از گوش

همچنین اگر گوش درد در عرض 24 تا 48 ساعت بدتر شد یا بهبود نیافت، باید با پزشک خود وقت ملاقات بگیرید.

جلوگیری از گوش درد

برخی از گوش دردها ممکن است قابل پیشگیری باشند. این اقدامات پیشگیرانه را امتحان کنید:

• از سیگار کشیدن و قرار گرفتن در معرض دود سیگار خودداری کنید.
• اجسام خارجی را از گوش دور نگه دارید.
• بعد از شنا یا حمام کردن گوش‌ها را خشک کنید.
• از محرک های آلرژیک مانند گرد و غبار و گرده گل خودداری کنید.

سخن پایانی

همانطور که در بالا گفته شد، گوش دردمی‌تواند دلایل و علایم مختلفی داشته باشد. گوش درد در کودکان نیز شایع‌تر از بزرگسالان است. درد گوش را نمی‌توان عموما یک بیماری خطرناک برشمرد. (مگر در مواردی خاص). اگر دچار گوش درد عادی و از نوع کم خطر آن شدید، می‌توانید با راه کارهای خانگی یا دارویی آن را تسکین دهید. اگر فرزند کوچک شما دچار درد گوش شده است، سعی کنید جهت اطمینان بیشتر، به پزشک مراجعه کنید و از درمان خودسرانه برای کودکان خودداری کنید.

نگارش و گردآورنده:رضا رحیمی

منابع:

https://www.healthline.com/health/how-to-get-water-out-of-your-ear#removing-water-from-outer-ear

https://www.everydayhealth.com/ear-pain/guide/

خواندن آزمایش و آشنایی با علائم اختصاری آن

علائم اختصاری آزمایش خون

علائم اختصاری مختلف در آزمایش خون نشانه چیست؟

اگر آزمایش خون داده‌اید و می‌خواهید کمی از خواندن نتیجه تست سر در بیاورید، لازم است تا با مفهوم شاخص‌های آن آشنا شوید. آزمایشات خون برای بررسی بیماری‌های زیادی مورد استفاده قرار می‌گیرند. هومکا برای آشنایی شما با این پارامترها، مقاله زیر را گردآوری کرده است. در این مقاله سعی شده است، شاخص‌های آزمایش خون به طور جامع گردآوری شود.

اگر آزمایش خون انجام داده‌اید و به دنبال تفسیر آن هستید، بهتر است بدانید که تمامی علائم اختصاری آزمایش خون در ادامه توضیح داده شده‌اند. اگر فاکتوری در آزمایش خون شما در محدوده غیر طبیعی قرار داشته باشد، می‌تواند نشان‌دهنده یک ناراحتی خفیف یا حتی یک بیماری خطرناک باشد. از این رو دانستن این که آن فاکتور چیست می‌تواند خیال شما را تا حد زیادی از این بابت راحت کند. اگر قصد خواندن جواب آزمایش خون خود را دارید، ادامه مطالب را دنبال نمایید.

این مقاله با هدف آشنایی بیشتر شما با علائم اختصاری آزمایش خون تنظیم شده است. لطفا برای بررسی نتیجه آزمایش حتما با پزشک متخصص مشورت داشته باشید.

علائم اختصاری مختلف در نتیجه آزمایش خون

آزمایش CBC چیست؟

نام کامل: Complete Blood Count

توضیحات: از آزمایش CBC به عنوان تست شمارش کامل خون یاد می‎‌شود. در طی آن ۱۰ مولفه اصلی خون مورد بررسی قرار می‎‌گیرند. از جمله مولفه‎‌های رایج می‌‎توان به گلبول‌‎های قرمز، سفید و پلاکت‌‎ها اشاره کرد.

نام‌های دیگر: CBC with diff, Hemogram

بیایید در مورد این آزمایش نگاهی به سایت Mayo Clinic داشته باشیم:

آزمایش شمارش کامل خون یک تست رایج است که به دلایل زیر می‌تواند تجویز شود:

بررسی سلامت کلی بدن. پزشک ممکن است این تست را به عنوان چکاپ تجویز کند. استفاده از این تست برای غربالگری انواع اختلالات مانند کم خونی یا سرطان خون نیز رایج است.
اگر احساس ضعف، خستگی، تب، التهاب، کبودی یا خونریزی داشته باشید، پزشک برای بررسی وضعیت سلامتی شما این آزمایش را تجویز می‌کند.
بررسی وضعیت پزشکی خاص. اگر دچار اختلال خونی شده باشید انجام این تست به شما توصیه می‌شود.
بررسی وضعیت درمان. با استفاده از این تست میزان تاثیرگذاری داروها بررسی خواهد شد.

Hb در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Hemoglobin

توضیحات: Hb در آزمایش خون همان آزمایشهموگلوبین است. با استفاده از آن شدت و میزان آنمی (کم خونی) تشخیص داده می‎‌‌شود. با بررسی این آزمایش، روند درمان بیماری نیز بررسی خواهد شد. چنانچه بیمار به انتقال خون نیاز داشته باشد، انجام این آزمایش از سوی پزشک تجویز خواهد شد.

HCT در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Hematocrit

توضیحات: HCT در آزمایش خون چیست؟ در این تست، میزان گلبول‎‌های قرمز خون در حجم کل خون بررسی خواهد شد. این آزمایش به تشخیص بیماری‎‌های زیر کمک می‎‌کند: سوء تغذیه، کم خونی، سرطان خون و کاهش میزان آب بدن.

WBC در آزمایش خون به چه معناست؟‌

نام کامل: White Blood Cells

توضیحات: آزمایش WBC مربوط به شمارشگلبول‎‌های سفید خون است. به گلبول‎‌های سفیدلکوسیت نیز گفته می‎‌شود. آن‌ها یکی از مهم‌ترین اجزاء سیستم ایمنی بدن به‎‌شمار می‎‌روند. در تست‎‌های آزمایشگاهی پنج نوع از انواع گلبول‎‌های سفید مورد بررسی قرار می‎‌گیرند:

• مونوسیت‎‌ها
• لنفوسیت‌ها
• ائوزینوفیل‎‌ها
• نوتروفیل‎‌ها
• بازوفیل‎‌ها.

بیایید راجع به این آزمایش در سایت Health Line مروری داشته باشیم:

آزمایش شمارش گلبول‌های سفید (WBC) تستی است که تعداد گلبول‌های سفید خون را مورد بررسی قرار می‌دهد. این آزمایش زیر مجموعه تست (CBC) است.

خون دارای انواع مختلفی از گلبول‌های سفید است و هر کدام از آنها حجم معینی دارند. گاهی اوقات به دلیل شرایط خاص مانند بیماری میزان آنها از حد طبیعی خارج می‌شود.

این آزمایش می‌تواند عفونت‌های مخفی در بدن،‌ بیماری‌های خود ایمنی، اختلالات خونی و نقص سیستم ایمنی را تشخیص دهد. پزشکان با استفاده از این آزمایش تأثیر شیمی درمانی یا پرتودرمانی را در بیماران بررسی می‌کنند.

MCHC در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Mean Corpuscular Hemoglobin Concentration

توضیحات: MCHC در آزمایش خون، شاخص میانگین وزن هموگلوبین نسبت به حجم گلبول‎‌های قرمز خون است. این آزمایش برای تشخیص آنمی تجویز خواهد شد.

MCV در آزمایش خون چه مفهمومی دارد؟

نام کامل: Mean Corposcular Volume

توضیحات: این تست به حجم متوسط هموگلوبین خون اشاره دارد. پایین بودن این شاخص می‎‌تواند نشانه‌‎ای از فقر آهن باشد.

MCH در آزمایش خون به چه معناست؟

نام کامل: Mean Corpuscular Hemoglobin

توضیحات: در این تست میزان غلظت خون بررسی می‎‌شود. منظور از MCH، میزان متوسط هموگلوبین در گلبول قرمز است.

RBC در آزمایش خون یعنی چه؟

نام کامل: RED Blood Cells

توضیحات: RBC در آزمایش خون به تعداد گلبول‎‌های قرمز خون اشاره دارد.

PLT در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: PLATELET

توضیحات: آزمایش PLT مربوط به پلاکت‌‎های خون است و در موارد زیر تجویز می‎‌شود:

زمانی که در بدن کبودی‎‌های غیر قابل توجیه وجود دارد، فرد به دفعات و بدون دلیل خاصی خون دماغ می‎شود، محل زخم یا بریدگی به سختی ترمیم می‎‌شود، وجود خون در سیستم گوارش، خونریزی شدید در سیکل قاعدگی، بروز بثورات پوستی قرمز مانند پورپورا و پتشیا.

تمام فاکتورهای آزمایش خون که در بالا ذکر شدند جزئی از آزمایش CBC هستند.

آزمایش Retic به چه معناست؟

نام کامل: Reticulocyte Count

توضیحات: آزمایش Retic مربوط به شمارش رتیکولوسیت است. با استفاده از این آزمایش تواناییمغز استخوان برای تولید گلبول‎‌های قرمز خون بررسی می‎شود. همچنین این تست در موارد زیر نیز تجویز خواهد شد:

• پایین بودن شاخص‎‌های هموگلوبین
• هماتوکریت، گلبول‎‌های سفید و وجود نشانه‎‌های آنمی (کم خونی) در خون.

نام‌های دیگر: Reticulocyte Percent, Reticulocyte Index, Corrected Reticulocyte, Reticulocyte Production Index, RPI

آزمایش G6PD یا تست حساسیت به باقالی چیست؟‌

نام کامل: Glucose-6-phosphate dehydrogenase

توضیحات: آزمایش G6PD مربوط به بررسی آنزیمی به همین نام است که از آن به عنوان آنزیم سوخت و ساز گلوکز یاد می‎‌شود. این تست یکی از انواع آزمایش‌‎های غربالگری است. این تست در تشخیصبیماری فاویسم کاربرد دارد.

ESR چیست؟

نام کامل: Erythrocyte Sedimentation Rate

توضیحات: آزمایش ESR تحت عنوان سرعت رسوب گلبول‎‌های قرمز خون یاد می‎‌شود. با استفاده از آن التهابات بدن مورد بررسی قرار خواهند گرفت. تجویز آن برای تشخیص بیماری خاصی نیست. این شاخص در کنار شاخص‌‎های دیگر در تشخیص و درمان انواع بیماری به پزشک کمک خواهد کرد.

نام‌های دیگر: Sedimentation Rate

در سایت معتبر Web Md در مورد چرایی انجام این آزمایش اینطور می‌خوانید:

آزمایش خون ESR تستی است که وجود التهاب در بدن را بررسی می‌کند. وجود التهاب در بدن می‌تواند نشانه بیماری‌های خطرناک مانند آرتروز، سرطان یا عفونت باشد. اگر بدون دلیل خاصی با علائم زیر مواجه شوید، پزشک این آزمایش را تجویز خواهد کرد.

• سردرد
• احساس سفتی، درد و تورم در مفاصل
• درد در ناحیه شانه‌ها، گردن و یا لگن
• از دست دادن و کاهش اشتها
• کاهش وزن بدون دلیل خاصی

آزمایش PT چیست؟

نام کامل: Prothrombin Time

توضیحات: از آزمایش PT یا پروترومبین برای بررسی اختلالات لخته خون استفاده می‎‌شود. این تست در شرایط زیر تجویز خواهد شد:

• کبودی و خون‎ریزی‎‌های بی‌دلیل
• بروز لخته‌‎های خون در شریان‎‌ها
• خونریزی بی‎‌دلیل از بینی یا لثه.

آزمایش PBS به چه معناست؟

نام کامل: Peripheral Blood Smear

توضیحات: از دیگر نام‎‌های آزمایش PBS، تست لکه‌گذاری خون یا اسمیر خون محیطی است. با استفاده از آن موارد غیر معمولی سلول‎‌های خونی مورد بررسی قرار می‎‌گیرند. این تست در موارد زیر تجویز خواهد شد:

• بروز کبودی‎‌های غیر قابل توجیه در بدن.
• زردی پوست بدون دلیل مشخص و شناخته‎‌شده‎‌
• بروز کم خونی بدون توجیه
• کاهش وزن بدون دلیل خاص

آزمایش PTT برای چیست؟

نام کامل: Partial Thromboplastin Time

توضیحات: آزمایش PTT تحت عنوان آزمایش "زمان پروترومبین" شناخته شده است. با بررسی نتایج آن مدت زمانی که در خون لخته ایجاد می‎‌شود، بررسی خواهد شد. از این آزمایش به عنوان یک تست تشخیصی یاد نمی‎‌شود، اما در کنار سایر آزمایش‌‎های دیگر اطلاعات با ارزشی در اختیار پزشک قرار خواهد داد.

آزمایش کومبس غیرمستقیم Ind.combs چیست؟

نام کامل: In-Direct Coombs test

توضیحات: با استفاده از نتایج آزمایش CoombsIndirect، آنتی بادی‎‌های غیر طبیعی در سرم پلاسما بیمار بررسی می‎‌شود. این آزمایش با نام "کومبس غیر مستقیم" معرفی می‎‌شود.

آزمایش کومبس مستقیم D.combs چیست؟

نام کامل: Direct Coombs test

توضیحات: آزمایش کومبس مستقیم، همان تست "کومبس مستقیم" است که برای بررسی آنتی بادی ضد گلبول قرمز تجویز می‎‌شود. با استفاده از آن تفسیر آزمایش Coomb، حساسیت به RH تشخیص داده خواهد شد.

تست INR به چه معناست؟

نام کامل: International Normalized Ratio

توضیحات: آزمایش INR به تشخیص لخته‎‌های خوندر بدن کمک می‎‌کند. پایین بودن آن به این معنا است که خون در مدت زمان بسیار کمتری لخته می‎‌شود. در این حالت اصطلاحا گفته می‎‌شود خون غلیظ است. بالا بودن این شاخص نیز به این معنا است که خون در مدت زمان طولانی‎‌تر، لخته خواهد. بنابراین فرد با خونریزی بیشتری مواجه می‎‌شود.

علائم اختصاری آزمایش خون بیوشیمی

LDL در آزمایش خون چیست؟‌

نام کامل: Low-density lipoprotein

توضیحات: LDL در آزمایش خون، همان تست چربی‌‎های است. تجمع این نوع کلسترول در شریان‎‌ها، زمینه را برای بروز ناراحتی‎‌های قلبی و مغزی فراهم خواهد کرد. منظور از LDL، لیپوپروتئین با چگالی کم است.

نام‌های دیگر: LDL-C

HDL در آزمایش خون چیست؟‌

نام کامل: high-density lipoprotein

توضیحات: HDL، تست آزمایشگاهی برای بررسیلیپوپروتئین با چگالی بالا است و از آن به عنوان چربی مفید خون یاد می‎‌شود. اگر سطح HDL در آزمایش خون، از مقادیر نرمال پایین‎‌تر باشد، احتمال بروز حملات قلبی وجود خواهد داشت.

نام‌های دیگر: HDL-C

آزمایش تری گلیسیرید چیست؟

نام کامل: Trigliseride، Tg

توضیحات: منظور از آزمایش Tg، همان تری گلیسیرید خون است. با استفاده از این آزمایش، ریسک بروز حملات قلبی بررسی می‎‌شود. همچنین نتایج این تست در پایش روند درمان و سطح چربی خون مورد توجه قرار می‎‌گیرد.

آزمایش کلسترول برای چیست؟

نام کامل: cholesterol، Chol

توضیحات: آزمایش Cholesterol در واقع شاخصی برای اندازه‎‌گیری میزان کلسترول بدن است.

FBS در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Fasting Blood Sugar

توضیحات: این آزمایش مربوط به تست قند خون ناشتا است. آن را با نام اختصاری FBS نیز معرفی می‎‌کنند. با استفاده از آن میزان گلوکز خون مورد بررسی قرار می‌‎گیرد.

در سایت Medical News Today در مورد این آزمایش و زمان مراجعه به پزشک این چنین می خوانیم:

اگر سطح قند خون در یک دوره ۲ هفته‌ای بدون دلیل مشخصی بیش از سه بار بالا رود، لازم است وضعیت قند خون را کنترل کنید. چنانچه با شرایط زیر مواجه شدید حتما برای انجام تست FBS اقدام نمایید:

• سطح قند خون به طور غیر معمول دستخوش تغییرات می‌شود.
• سطح قند خون به خوبی مدیریت می‌شود اما همچنان دچار نوسان هستید.
• با علائم شدید و جدید دیابت مواجه شده‌اید.
• جهت درمان دارو تغییر داده شده است اما همچنان با علائم دیابت مواجه هستید.
• فشار خون غیر طبیعی دارید.
• دچار عفونت یا زخمی می‌شوید که خوب نمی‌شوند.

ALT در آزمایش خون چیست؟‌

نام کامل: Alanine Aminotransferease

توضیحات: ALT در آزمایش خون نام آنزیمی است که توسط کبد تولید می‎شود. این آزمایش تحت عنوانSGPT نیز معرفی شده است. در صورتی که احتمال آسیب کبدی وجود داشته باشد، این تست (آلانین آمینوترانسفراز) از سوی پزشک تجویز خواهد شد.

AST در آزمایش خون چیست؟‌

نام کامل: Aspartate Aminotransferase

توضیحات: این آزمایش نیز برای بررسی میزان آنزیمAST در آزمایش خون و عملکرد کبد مورد استفاده قرار می‎‌گیرد. ( آسپارتات آمینوترانسفراز)

Cr در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Creatinine

توضیحات: این آزمایش به بررسی سطح کراتین خوندر بدن می‎‌پردازد. با استفاده از نتایج آن، کراتین در آزمایش خون و سلامتی کلیه‎‌ها مورد بررسی قرار می‎‌گیرد. همچنین نتایج این آزمایش در پایش روند درمان ناراحتی‎‌های کلیوی تجویز می‎‌شود. اگر فرد بهدیابت ۱ یا ۲ مبتلا باشد، این تست برای پایش سلامتی کلیه‎‌ها مورد استفاده قرار می‎‌ گیرد.

نام‌های دیگر: کراتینین سرم

Urea در آزمایش خون چیست؟

توضیحات: Urea در آزمایش خون چیست؟ این تست به منظور بررسی میزان اوره خون پیشنهاد می‎‌شود. نتایج این تست به نحوه عملکرد کلیه‎‌ها کمک خواهد کرد. از این آزمایش برای بررسی مشکلات زیر نیز استفاده خواهد شد:

• مسدود شدن مجرای ادراری
• اختلالات کبدی
• کاهش آب بدن
• ضعیف بودن گردش خون
• نارسایی قلبی
• خونریزی سیستم گوارشی
• مشکلات تغذیه‎‌ای.

آزمایش CA به چه معناست؟

نام کامل: Calcium

توضیحات: آزمایش کلسیم به بررسی سطح کلسیم خون در بدن می‎‌پردازد. وجود این ماده برای تقویت استخوان و دندان ها ضرروی است.

Mg در آزمایش خون یعنی چه؟

نام کامل: Magnesium

توضیحات: این شاخص میزان منیزیم در بدن را بررسی می‎‌کند. این ماده معدنی در بهبود عملکرد آنزیم‌‎ها، اعصاب و عضلات نقش دارد. منیزیم بالا در بدن منجر به نارسایی کلیوی و بیماری‎‌هایی نظیر آدیسون خواهد شد. سطح پایین آن نیز زمینه را برای مشکلاتی مانند سوءتغذیه و ناراحتی‎‌های کلیوی فراهم می‎‌کند.

LDH در آزمایش خون به چه معناست؟

نام کامل: Lactate Dehydrogenase

توضیحات: آزمایش LDH، میزان آنزیم قلبی لاکتات دهیدروژناز را بررسی می‌کند.

ALP در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Alkaline Phosphatase

توضیحات: ALP در آزمایش خون چیست؟ در این آزمایش میزان آنزیمی به نام آلکالین فسفاتاز بررسی می‎‌شود. غیرعادی بودن سطح این آنزیم به معنای اختلال عملکرد در کیسه صفرا، استخوان و کبد است.

آزمایش بیلی روبین خون (Bill) برای چیست؟

نام کامل: billirubin

توضیحات: بیلی روبین چیست؟ این آزمایش سطح بیلی روبین خون را اندازه‎‌گیری خواهد کرد. علت تجویز این تست می‎‌تواند به دلایل زیر باشد: بررسی عملکرد کبد، بررسی زردی (یرقان)، بررسی مسمومیت دارویی، بررسی بیماری‎‌های کبدی مانند هپاتیت و بررسی تخریب گلبول‎‌های قرمز.

معنی Lipase در آزمایش خون چیست؟‌

نام کامل: Lipase

توضیحات: این شاخص میزان لیپاز موجود در خون را نشان خواهد داد. لیپاز آنزیمی است که از لوزالمعده ترشح شده و در هضم چربی‎‌های رژیمی موثر است. انجام این تست به افرادی که مبتلا به پانکراتیت بوده و با علائمی مانند درد در ناحیه بالای شکمی، حالت تهوع و استفراغ، وجود چربی در مدفوع، زردی چشم و پوست مواجه هستند، پیشنهاد می‎‌شود.

Amylase در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Amylase Blood

توضیحات: تفسیر آزمایش خون Amylase برای تشخیص اختلالات پانکراس مورد استفاده قرار می‎‌گیرد. برای این منظور از نمونه خون سیاهرگی و همچنین ادرار استفاده خواهد شد.

آلبومین در آزمایش خون (Alb) یعنی چه؟

نام کامل: Albumin

توضیحات: آزمایش آلبومین چیست؟ از جملهآزمایش‎‌های غربالگری است. این تست به تشخیص بیماری‎‌های کلیوی و کبدی کمک می‎‌کند.

آزمایش total pro چیست؟

نام کامل: Total Protein

توضیحات: آزمایش total pro برای تشخیص بیماری‎‌های حاد کبد استفاده می‎‌شود.

آزمایش تروپونین چیست؟ (TPI)

نام کامل: Troponin Test

توضیحات: آزمایش تروپونین با هدف تشخیص حمله قلبی تجویز می‎‌شود. این تست معمولا با بروز آنژین قفسه صدری، از سوی پزشک تجویز خواهد شد. تروپونین پروتئینی است که منجر به انقباض عضلات می‎‌شود. این پروتئین به سه شکل در بدن وجود دارد:C ،T و I.

آزمایش کراتین کینار (CK-MB) چه کاربردی دارد؟

نام کامل: Creatine Phosphokinase-MB

توضیحات: آزمایش CK-MB به عنوان یک نشانگر قلبی معرفی شده است. با استفاده از آن انفارکتوس حاد قلبی مورد بررسی قرار می‎‌گیرد. نتایج این آزمایش سطح آنزیم کراتین کیناز را در عضلات قلب می‎‌سنجد.

آزمایش کراتین فسفوکیناز Cpk به چه معناست؟

نام کامل: Creatine phosphokinase

توضیحات: CPK در آزمایش خون چیست؟ این شاخص مربوط است به ایزو آنزیم‎‌های کراتین فسفوکیناز. زمانی فرد علائمی از حمله قلبی داشته باشد، این تست به صورت اورژانسی از سوی پزشک تجویز خواهد شد. با استفاده از این تست موارد زیر مورد بررسی قرار خواهند گرفت. تعیین میزان آسیب وارد شده به قلب، تشخیص عاملی که باعث ایجاد درد در ناحیه قفسه سینه شده است و تشخیص حمله قلبی.

آزمایش Uric Acid چیست؟‌

توضیحات: اسید اوریک چیست؟ این تست مربوط بهآزمایش اوریک اسید خون است. این تست به اهداف زیر تجویز خواهد شد: تشخیص سنگ کلیه، مراقبت و درمان افرادی که به نقرس مبتلا هستند. افرادی که تحت درمان پرتو درمانی یا شیمی درمانی قرار دارند.

K در آزمایش خون به چه معناست؟

نام کامل: Potassium

توضیحات: K در آزمایش خون چیست؟ این تست میزان ماده معدنی پتاسیم در بدن را اندازه‎‌گیری خواهد کرد. سلول‎ها برای حفظ آب به این ماده نیاز دارند. کمبود آن می‎‌تواند باعث ناراحتی‌‎های قلبی وضعف عضلانی شود.

Na در آزمایش خون یعنی چه؟

نام کامل: Sodium

توضیحات: شاخص Na در آزمایش خون مربوط به میزان سدیم در بدن است. این ماده در تنظیم فشار خون نقش داشته و عامل مهمی در تنظیم عملکرد عصب و عضله است.

آزمایش OGTT چه کاربردی دارد؟

نام کامل: Glucose Tolerance Test

توضیحات: آزمایش GTT به تست تحمل گلوکز مشهور است و در دوران بارداری( بین هفته‌‎های ۲۶ تا ۳۰) تجویز می‎‌شود. اگر جزء آن دسته از افرادی هستید که دیابت در خانواده آن‌ها ارثی است، انجام این تست به شما نیز پیشنهاد خواهد شد.

آزمایش GGT چیست؟

نام کامل: Gamma Glutamyl Transferase

توضیحات: این شاخص به بررسی عملکرد کبدمی‎‌پردازد. در واقع GGT آنزیمی است که در لوزالمعده، کلیه و کبد فعالیت دارد.

تست GCT چرا انجام می‌شود؟

نام کامل: GLUCOSE CHALLENGE TEST

توضیحات: این تست همان آزمایش چالش گلوکزاست. برای انجام این آزمایش GCT، ابتدا نمونه خونبه صورت ناشتا گرفته می‎‌شود. سپس پودر گلوکز به بیمار داده خواهد شد و یک ساعت بعد، دوباره خونگیری انجام می‎‌شود.

آزمایش 2hpp چیست؟

نام کامل: 2hour postprandial plasma glucose

توضیحات: آزمایش Bs2hpp به تست قند خون‌های دو ساعته مشهور است. با استفاده از آن سوخت و ساز بدن مورد بررسی قرار می‎‌گیرد. این تست طی دو مرحله انجام می‎‌شود. در ابتدا نمونه خون به صورتناشتا گرفته خواهد شد. سپس محلول گلوکز به بیمار داده می‎‌شود. خون‌گیری دو ساعت پس از مصرف این محلول دوباره انجام خواهد شد.

آزمایش A1c به چه معناست؟

توضیحات: آزمایش HbA1C میزان قند موجود در خون را طی سه ماه گذشته بررسی خواهد کرد. به این ترتیب اطلاعات مفیدی از سوخت و ساز بدن در اختیار پزشک قرار خواهد گرفت. افرادی که به دیابت مبتلا هستند، سالی دو بار این آزمایش را انجام خواهند داد.

علائم اختصاری آزمایش خون (میکروب شناسی)

آزمایش خون مخفی یا OB چیست؟

نام کامل: Fecal Occult Blood Test

توضیحات: آزمایش وجود خون مخفی در مدفوع را نشان می‎‌دهد. مدفوع خون آلوده می‎‌تواند نشانه‎‌ای از بیماری‎‌های دستگاه گوارش باشد. تفسیر آزمایش خون مخفی در مدفوع برای غربالگری سرطان کولورکتال و تشخیص آنمی نیز استفاده می‌‎شود.

آزمایش SE یعنی چه؟

نام کامل: Stool Exam

توضیحات: این تست مربوط به بررسی مدفوع است. با استفاده از آن عفونت دستگاه گوارش و وجود انگل تشخیص داده خواهد شد. آزمایش مدفوع برای افرادی که به طور مرتب دچار اسهال طولانی مدت می‎‌شوند یا مدفوع خون‎‌آلود و درد شکمی دارند، تجویز خواهد شد.

آزمایش کشت ادرار یا تست U/C

نام کامل: Urine Culture

توضیحات: تفسیر آزمایش کشت ادرار برای تشخیص عفونت ادراری مورد استفاده قرار می‌‎گیرد.

آزمایش U/A چیست؟

نام کامل: urinalysis

توضیحات: این شاخص به آزمایش ادرار مربوط است. پزشکان معمولا در موارد زیر، این تست را تجویز خواهند کرد: ادرار دردناک، وجود خون در ادرار، دردهای شکمی و کمر درد بدون دلیل شناخته شده.

آزمایش اسپرم Semen

نام کامل: Analysis Semen

توضیحات: این آزمایش به بررسی اسپرم می‌‎پردازد. معمولا زمانی که مشکلی در ناباروری مردان وجود داشته باشد، این تست تجویز خواهد شد. همچنین اگر شما بصورت سالیانه چکاپ کامل مردان را انجام دهید، به راحتی می‌توانید بسیاری از بیماری‌ها را در مراحل اولیه تشخیص دهید و آن‌ها را کنترل کنید.

علائم اختصاری آزمایش خون (هورمون شناسی)

آزمایش T4 به چه معناست؟

نام کامل: Thyroxine

توضیحات: آزمایش T4 به نام تیروکسین شناخته شده است. هدف از آن بررسی عملکرد غده تیروئید است. کم کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان، تشخیص و درمان اختلالات تیروئید، پایش درمان بیماری از جمله اهداف تجویز این تست است. از T4 به عنوان یکی از مهمترین هورمون‎‌های غده تیروئید یاد می‎‌شود.

آزمایش T3 یعنی چه؟

نام کامل: Triiodothyronine

توضیحات: این شاخص نیز از دیگر هورمون‌‎های مهم غده تیروئید است. با استفاده از تفسیر T3 در آزمایش خون، اختلالات تیروئید مورد بررسی قرار می‎‌گیرند.

آزمایش F.T3 چه کاربردی دارد؟

نام کامل: Triiodothyronine, Free – FT3

توضیحات: از این تست جهت نظارت بر روند درمان اختلالات تیروئید استفاده می‎‌شود.

آزمایش F.T4 چه چیزی را اندازه‌گیری می کند؟

نام کامل: Triiodothyronine, Free – FT4

توضیحات: آزمایش free T3 با عنوان تست تیروکسین آزاد معرفی شده است. از آن نیز برای درمان و تشخیص اختلالات تیروئید استفاده خواهد شد.

آزمایش TSH

نام کامل: Thyroid-stimulating hormone (TSH)

توضیحات: آزمایش هورمون محرک تیروئید در تشخیص اختلالات غده تیروئید، غربالگری نوزادان و پایش درمان مورد استفاده قرار می‎‌گیرد. سایت Very Well Health در رابطه با این آزمایش می‌گوید:

آزمایش TSH از اهمیت بالایی برخوردار است. از این آزمایش برای بررسی عملکرد غده تیروئید و همچنین غربالگری استفاده خواهد شد. سطح بالای آن نشان‌دهنده کم‌کاری تیروئید و سطح پایین آن نشان‌دهنده پرکاری تیروئید است.

LH در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Luteinizing Hormone

توضیحات: آزمایش LH با اهداف بررسی و پایش عملکرد غده هیپوفیز، مشکلات بلوغ (بلوغ زودرس یا تاخیر در بلوغ) و بررسی وضعیت تخمدان‎‌ها و بیضه‎‌ها انجام می‌شود.

FSH در آزمایش خون به چه معناست؟

نام کامل: Follicle-stimulating Hormone

توضیحات: FSH در آزمایش خون به منظور بررسی اندام‎‌های تولید مثل، عملکرد غده هیپوفیز و مشکلات بلوغ تجویز خواهد شد. این تست برای زنانی که با مشکلاتی مانند ناباروری، آمنوره یا قاعدگی نامنظممواجه هستند، پیشنهاد می‎‌شود. همچنین این تست برای مردان با مشکلات زیر تجویز خواهد شد: ناباروری، کاهش توده عضلانی، کاهش میل جنسی و اسپرم.

PRL در آزمایش خون یعنی چه؟

نام کامل: Prolactin

توضیحات: پرولاکتین هورمونی است که توسط غده هیپوفیز ترشح می‎‌شود. این هورمون نقش اساسی در ترشح شیر مادر دارد. آزمایش پرولاکتین در زنان به دلایل زیر انجام خواهد شد: ترشح مایعات از سینه، مشکلات ناباروری، گالاکتوز(ترشح غیر طبیعی شیر از سینه)، توقف سیکل قاعدگی و تومورهای تولید کننده پرولاکتین. در مردان نیز این آزمایش با اهداف زیر انجام خواهد شد: اختلالات نعوظ، کاهش میل جنسی، تومورهای تولید کننده پرولاکتین.

آزمایش Test چیست؟

نام کامل: Testosterone

توضیحات: آزمایش تستوسترون به دلیل بررسی عملکرد بیضه و تخمدان‎‌ها تجویز خواهد شد. این تست در درمان زنانی که با مشکلات زیر مواجه هستند، کمک می‎‌کند: پرمویی، داشتن صفات ثانویه مردانه، تخمدان پلی کیستیک. در مردان نیز این آزمایش به تشخیص و درمان بیماری‎‌های زیر کمک می‎‌کند: اختلالات نعوظ، عملکرد نادرست بیضه‎‌ها، مشکلات ناباروری

آزمایش Estradiol چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟

نام کامل: Estradiol

توضیحات: نام این تست استرادیول یا استروژن است. این هورمون در تنظیم سیکل عادت ماهانه در زنان نقش اساسی دارد. از جمله انواع این هورمون می‎توان به استرون (E۱)، استرادیول (استرادیول-۱۷ بتا، E۲) و استریول (E۳) اشاره کرد.

منظور از آزمایش Prog چیست؟

نام کامل: progestron

توضیحات: آزمایش progestron میزان پروژسترون را بررسی می‎کند. این هورمون از جمله هورمون‎‌های استروئیدی به‎ شمار می‎‌آید و در تخمک گذاری و تنظیم سیکل قاعدگی نقش دارد.

آزمایش Ferritin چیست؟

توضیحات: آزمایش Ferritin مربوط به ذخیر آهن در بدن است. این تست برای افرادی که هماتوکریت وهموگلوبین پایینی دارند، تجویز می‎‌شود.

آزمایش F.PSA یعنی چه؟

نام کامل: Prostate Specific Antigen (PSA) Free

توضیحات: از این آزمایش جهت غربالگری مردان برای ابتلا به سرطان پروستات استفاده می‎‌شود.

PSA در برگه آزمایش یعنی چه؟

نام کامل: Prostate-Specific Antigen

توضیحات: این تست از رایج‎‌ترین آزمایش‎‌ها برای تشخیص سرطان پروستات است. این آزمایش معمولا از ۵۰ سالگی به بعد به مردان توصیه می‎‌شود و آگاهی از مقدار نرمال PSA برای مردان بسیار مهم است.

آزمایش BHCG چیست؟

نام کامل: beta-hCG blood test

توضیحات: این تست به عنوان آزمایش بارداریشناخته شده است. BHCG هورمونی است که با شروع بارداری به‌وسیله جفت در بدن مادر تولید می‎‌شود.

آزمایش DHEA چه کاربردی دارد؟

نام کامل: DHEA-sulfate

توضیحات: آزمایش DHEA با نام دهیدروپیاندروسترون معرفی شده است. دهیدروپیاندروسترون هورمونی است که توسط غدد فوق کلیوی در بدن تولید می‎شود. آنها به بروز صفات مردانه کمک می‎‌کنند. با این حال در بدن زنان نیز وجود دارد. با استفاده از نتایج تست، عملکرد غدد فوق کلیوی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. این تست برای زنانی که دارای صفات مردانه هستند، تجویز می‎‌شود.

آزمایش AF چیست؟

نام کامل: Alpha Feto

توضیحات: شاخصی است که به تشخیص بیماری‎‌های کبد کمک می‎‌کند.

آزمایش CEA چه کاربردی دارد؟

نام کامل: Carcinoembryonic Antigen

توضیحات: آزمایش CEA به تشخیص سرطان در بدن کمک می‎‌کند.

آزمایش CA125

نام کامل: Cancer Antigen 125 (CA125)

توضیحات: آزمایش CA125 برای تشخیص سرطان تخمدان تجویز می‎‌شود.

آزمایش CA15-3

نام کامل: Cancer Antigen-Breast

توضیحات: آزمایش CA15-3 برای تشخیص سرطان سینه تجویز می‎‌شود.

آزمایش

CA19-9

نام کامل: CA19-9 Tumor Marker

توضیحات: آزمایش CA19-9 در تشخیص برخی از انواع سرطان مورد استفاده قرار می‎‌گیرد.

علائم اختصاری آزمایش خون (ایمونولوژی و ویروس شناسی)

Anti TPO در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Antithyroid Peroxidase Antibody (Anti-TPO)

توضیحات: آزمایش Anti TPO برای تشخیص بیماری‎‌های تیروئید مورد استفاده قرار می‎‌گیرد. از جمله این بیماری‎‌ها می‎‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تیروئیدیت هاشیموتو و بیماری گریوز.

آزمایش Anti CCP یعنی چه؟

نام کامل: Cyclic Citrullinated Peptide Antibody

توضیحات: آزمایش Anti CCP به منظور تشخیص بیماری آرتریت روماتوئید (RA) تجویز خواهد شد. این بیماری منجر به تخریب مفاصل بدن خواهد شد.

آزمایش Anti DNA چیست؟

نام کامل: Anti-double stranded DNA

توضیحات: این تست با هدف، تشخیص و بررسیبیماری لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) تجویز می‎‌شود.

ANA در آزمایش خون چیست؟

نام کامل: Antinuclear Antibody

توضیحات: آزمایش ANA در تشخیص این بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌‎گیرد: سندرم شوگرن (Sjogren)،روماتیسم، لوپوس و برخی از بیماری‎‌های خود ایمنی.

HBS Ag در آزمایش خون به چه معناست؟

نام کامل: Hepatitis B Virus Surface Antigen (HBs Ag)

توضیحات: آزمایش HBS Ag در تشخیص بیماریهپاتیت B مورد استفاده قرار می‎‌گیرد.

آزمایش هپاتیت نیز می‌تواند با علائم اختصاری HCV در برگه آزمایش نمایش داده شود.

آزمایش HIV چیست؟

نام کامل: Human Immune deficiency Virus

توضیحات: آزمایش ایدز مربوط به تشخیص بیماری مربوط به HIV و ایدز انجام می‌شود.

آزمایش HTLV چیست؟

نام کامل: HumanT-cell lymphotropic virus type1

توضیحات: این تست برای تشخیص و پایش یک بیماری عفونی مشابه با ایدز است.

HCV در آزمایش خون یعنی چه؟

نام کامل: HCV Quantitative Real-Time Reverse Transcription PCR

توضیحات: آزمایش HCV، در تشخیص بیماریهپاتیت C مورد توجه قرار می‎‌گیرد.

CRP در آزمایش خون نشانه چیست؟

نام کامل: C-Reactive Protein

توضیحات: این شاخص مربوط به پروتئین CRP است که توسط کبد تولید می‎‌شود. زمانی که در بدن عفونت یا التهابی وجود داشته باشد، سطح این شاخص تغییر خواهد کرد. از جمله این عفونت‎‌ها می‎‌توان به موارد زیر اشاره کرد. سپسیس که نوعی عفونت باکتریایی است. عفونت‎‌های التهابی روده که می‎‌تواند باعث ناراحتی و خونریزی‎‌های گوارشی شود و استئومیلیت که نوعی عفونت استخوانی است.

Wright در آزمایش خون به چه معناست؟

توضیحات: تست رایت در تشخیص تب مالت کاربرد دارد. این بیماری بین انسان و دام مشترک بوده و تحت عنوان بروسلوز نیز خوانده می‎‌شود.

آزمایش RF چیست؟

نام کامل: Rheumatoid Arthritis (RA) factor

توضیحات: آزمایش RF برای تشخیص بیماری آرتریت روماتوئید تجویز خواهد شد. این فاکتور در بیماری‎‌های عفونی زیر نیز دیده می‎‌شود: برونشیت، آسم، مولتیپل میلوما (نوعی سرطان در ارتباط با سلول‌های پلاسما)، سیروز کبدی، اندوکاردیت باکتریایی حاد (التهاب دورن شامه قلب)، لوپوس و ... .

آزمایش Widal چیست؟

توضیحات: آزمایش Widal در تشخیص تب تیفوئید کاربرد دارد.

آزمایش VDRL چیست؟

نام کامل: Syphilis detection test

توضیحات: این تست مربوط به تشخیص بیماریسفلیس است.

آزمایش PPD Test یعنی چه؟

نام کامل: Tuberculin Skin Test; Interferon Gamma Release Assays

توضیحات: تست توبرکولین برای تشخیص بیماری سل مورد استفاده قرار می‎‌گیرد.

آزمایش ASO نشانه چیست؟

نام کامل: Anti-streptolysin O

توضیحات: از نتایج آزمایش ASO برای تشخیص بیماری‎های رماتیسم قلبی و گلمرونفریت حاد (التهاب مویرگ‌های کلیه) استفاده خواهد شد. عامل این بیماری‎‌های عفونی باکتری استرپتوکوک است.

همچنین با آزمایش گروه خونی نیز می‌توانید به راحتی از گروه خونی خود باخبر شوید.

شما می‌توانید جهت کسب اطلاعات بیش‌تر در مورد نحوه انجام انواع آزمایش و نتیجه آن بر روی دکمه تماس زیر کلیک کنید تا کارشناسان ما شما را راهنمایی کنند.

علائم اختصاری آزمایش خون غربالگری سه ماهه اول بارداری

آزمایش PAPP-A یعنی چه؟

توضیحات: این آزمایش مربوط به پروتئینی به نام PAPP-A است که در دوران بارداری به وسیله جفت ترشح می‎‌شود. این پروتئین منجر به رشد زودرس جفت و تشکیل بستر جفت خواهد شد. این تست در سه ماهه اول بارداری و در بین هفته‎‌های ۱۱ تا ۱۳ انجام می‎‌شود. سطح پایین این پروتئین می‎‌تواند منجر به بروز اختلالات زیر می‎‌شود: زایمان زودرس، سقط جنین، فشار خون حاملگی، مسمومیت بارداری، تولد نوزادان با وزن کم و سندروم داون.

علائم اختصاری آزمایش خون غربالگری سه ماهه دوم بارداری

آزمایش Inhibin A چیست؟

توضیحات: این آزمایش جزء تست‌‎های غربالگری بوده و بعد هفته ۱۴ بارداری انجام خواهد شد. بالا بودن این شاخص می‌‎تواند هشداری برای بروز فشار خون بالا یا همان پره اکلامپسی است. همچنین این تست در تشخیص سندرم داون، ترنر و تیروزومی ۱۳ و ۱۸ کاربرد دارد.

آزمایش HCG (یا همان هورمون بارداری)

نام کامل: Human Chorionic Gonadotropin

آزمایش AFP (آلفا فیتو پروتئین)

نام کامل: Tumor Marker Alpha-Fetoprotein

توضیحات: این تست در تشخیص سندروم داون مورد در کنار سایر آزمایش‎‌های غربالگری مورد استفاده قرار می‎‌گیرد.

آزمایش (unconjugated Estradiol)UE3

نام کامل: Tumor Marker Alpha-Fetoprotein

توضیحات: از این تست غربالگری تحت عنوان مارکر مرگ جنین نیز یاد می‎‌شود. این آزمایش در کنار سایر تست‌های دیگر در تشخیص اختلالات کروموزومی و ارزیابی اختلالات طناب عصبی کاربرد دارد.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

تری گلیسیرید بالا علل، عوارض و درمان آن

عوارض و خطرات تری گلیسیرید بالای 200 درمان خانگی

التهاب شدید و دردناک پانکراس می تواند تهدید کننده زندگی باشد. سطوح بالای تری گلیسیرید همچنین خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی را افزایش می دهد، از جمله : بیماری شریان کاروتید،بیماری عروق کرونر و حمله قلبی، سندرم متابولیک(ترکیبی از فشار خون بالا، دیابت و چاقی) و بیماری شریان محیطی. راه کارهای طب سنتی برای درمان تری گلیسیرید بالای 200 را در ادامه این مطلب مطالعه کنید.

تری گلیسریدها چربی های خون شما هستند. بیشتر غذاهای چرب به شکل تریگلیسرید هستند، اما خود بدن شما بیشتر تری گلیسرید ها را تولید می کند. هنگامی که کالری بیش از حدی از راه خوراکی ها وارد بدن خود می کنید، کالری اضافی، تبدیل به تری گلیسرید شده و در سلول های چربی شما ذخیره می شود. این چربی های انباشته شده در رگ ها و عروق خونی موجب تصلب شرائین شده و عوارض جدی برای سلامتی شما در پی دارد.

از عوامل بروز گرفتگی عروق و راه کار های درمانی جهت جلوگیری از عوارض خطرناک آن بیشتر بدانید. علائم تصلب شرایین ( آترواسکلروز ) چیست؟

فهرست موضوعات

• خطرات تریگلیسیرید بالای 200
• عوارض تریگلیسیرید بالا بر پانکراس
• تری گلیسیرید و دیابت نوع 2
• عوارض تریگلیسیرید بسیار بالا بر قلب
• عوارض تریگلیسیرید بالا روی مغز
• تری گلیسیرید بالای 200 و زوال عقل
• عوارض تری گلیسیرید بالا بر کبد
• عوارض تری گلیسیرید بالای 200 بر پاهای شما

خطرات تریگلیسیرید بالای 200

اگر سطح تریگلیسیرید خونتان بالاتر از 200 است احتمالا نیاز به دارو دارید. چرا که این سطح از چربی خون خطرناک است. سطوح بسیار بالا می تواند باعث رسوب چربی در پوست و اندام های داخلی شود. این چربی های رسوب شده می توانند به کبد و لوزالمعده آسیب برسانند. همچنین جریان خون به قلب و مغز را مسدود می کنند و باعث حمله قلبی یا سکته مغزی می شوند.

عوارض تریگلیسیرید بالا بر پانکراس

لوزالمعده شما یک عضو مهم است که در قسمت فوقانی شکم و پشت معده قرار گرفته‌ که آنزیم ها و مواد دیگری ترشح می‌کند که مستقیماً وارد محیط روده شده و به گوارش پروتئین، چربی و کربوهیدرات کمک می‌کنند. تریگلیسیرید بالای 200 می تواند باعث تورم لوزالمعده شود. این امر باعث درد شدید شکم، استفراغ و تب می شود. اگر آنزیم هایی که برای گوارش ترشح می شود در خارج از لوزالمعده نشت کنند، می تواند زندگی شما را تهدید کند.به منظور درمان تریگلیسرید بالای 200 میتوانید مواردی همچون کاهش وزن، تغییرات رژیم غذایی، و اجتناب از مصرف نوشیدنی های حاوی الکل را رعایت کنید.

تری گلیسیرید و دیابت نوع 2

تریگلیسیرید بالای 200 خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش می دهد. تریگلیسیرید بسیار بالا بخشی از وضعیتی به نام سندرم متابولیک هستند که شامل فشار خون بالا، افزایش چربی شکم، HDL پایین (کلسترول خوب)، و قند خون ناشتای بالا است.چنانچه تری گلیسیرید بالا با هر یک از شرایط نام برده شده همراه شود می تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را پنج برابر بیشتر کند.

عوارض تریگلیسیرید بسیار بالا بر قلب

داشتن تری گلیسیرید بسیار بالا و وضعیت سندرم متابولیک، خطر ابتلا به بیماری های قلبی را دو برابر می کند. خطر ابتلا به بیماری های قلبی در جوانانی که سطح تریگلیسرید خونشان بسیار بالاست (بیشتر از 200) چهار برابر بیشتر از بزرگسالانی است که تری گلیسیرید کمی بالا دارند. مقدار بالای چربی های موجود در خون شما در داخل رگ های خونی که اکسیژن را به عضله قلب حمل می کنند، رسوب می کنند و مانع خونرسانی کافی به عضله قلب می شوند.

عوارض تریگلیسیرید بالا روی مغز

سکته مغزی ،آسیب مغزی ناشی از کاهش خون رسانی به سلول های مغزی است. هر ساله افراد زیادی دچار سکته مغزی می شوند. تری گلیسیرید بالا می تواند جریان خون در داخل رگ هایی که به مغز ارسال می شوند را محدود کند. طبق مطالعات اخیر سطوح بالای تریگلیسیرید برای خانم های مسن، مهمترین عامل سکته مغزی به شمار می رود.

تری گلیسیرید بالای 200 و زوال عقل

زوال عقل به معنای از دست دادن عملکرد مغز است. می تواند بر حافظه، تفکر، زبان و رفتار تأثیر بگذارد. سن یک عامل خطر بزرگ برای زوال عقل است. تحقیقات نشان می دهد که تری گلیسیرید بالای 200 ممکن است به رگ های خونی داخل مغز آسیب برساند و به ساخت یک پروتئین سمی به نام آمیلوئید کمک کنند.

عوارض تری گلیسیرید بالا بر کبد

تجمع چربی در کبد شایع ترین علت بیماری مزمن کبدی است. از عوارض تری گلیسیرید بالای 200 می توان به زخم دائمی کبد، سرطان، و نارسایی کبد اشاره کرد که تهدید کننده زندگی هستند. در بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) بیش از ۱۰ درصد کبد جایگزین چربی شده است. شایع ترین علل NAFLD دیابت، چاقی، قند خون بالا است.

عوارض تری گلیسیرید بالای 200 بر پاهای شما

چربی بیش از حد در خون باعث تشکیل رسوب در شریان هایی می شود که به پاها خونرسانی می کنند که می تواند منجر به بیماری شریان محیطی (PAD) شود. PAD می تواند باعث درد و بی حسی در پاها شود، به ویژه در هنگام راه رفتن. همچنین خطر عفونت در پا را افزایش می دهد. از عوارض تری گلیسیرید بالای 200، عوامل خطر ساز عمده برای PAD است.

گام های ساده برای درمان تری گلیسیرید بالای 200

به عنوان یکی از علل اصلی افزایش سطح تری گلیسرید خون و کلسترول بد ، چاقی، عدم حرکت،مصرف غذاهای ناسالم و سبک زندگی ناسالم است که همه آنها منجر به ساخت سموم در بدن می شوند. اولین گام برای پایین آوردن تری گلیسیرید تغییر در شیوه زندگی و رژیم غذایی است.

• کاهش مصرف کربوهیدرات های ساده

میزان تریگلیسیریدها با مصرف کربوهیدرات های ساده مانند شکر،دسر ها، نوشابه های صنعتی، آبنبات و غذاهای صنعتی و فرآوری شده افزایش می یابد. به جای این غذاها، مصرف غلات سبوس دار و حبوبات را افزایش دهد.

• ورزش و فعالیت بدنی حداقل 30 دقیقه در روز از راه رفتن، دویدن، یوگا یا تمرینات تنفسی استفاده کنید. ورزش به کاهش سطح تری گلیسرید در جریان خون کمک خواهد کرد. بدن با فعالیت ورزشی کالری اضافی را می سوزاند و وزن را به مقدار نرمال می رساند.

• کاهش مصرف کالری

مصرف گوشت، غذاهای فرآوری شده و صنعتی، ماکارونی، نوشیدنی های حاوی الکل از مواردی هستند که کالری بالایی دارند و عاملی در جهت افزایش سطح کلسترول هستند.

• حفظ وزن نرمال معمولاً افرادی که سطح تری گلیسرید خونشان بالاست، تجمع چربی در ناحیه شکمی دارند. کاهش وزن و رساندن آن به محدوده نرمال، از خطرات و عوارض تری گلیسرید بالا پیشگیری میکند.
• خواب کافی با داشتن خواب کافی در شبانه روز (7 الی8 ساعت در افراد بالغ) می توانید از افزایش تری گلیسرید بالا جلوگیری کرده و آن را به محدوده نرمال بازگردانید.
• مصرف غذای سالم غذا را با روغن زیتون طبخ نمایید. روغن زیتون از روغن های سالم گیاهی است که به کاهش سطح تریگلیسرید خون کمک می کند.

درمان تری گلیسیرید بالای 200 در منزل

عسل:

عسل با تریگلیسیرید های بالا و کلسترول بد با موفقیت مبارزه می کند. به غیر از غنی بودن از ویتامین ها و مواد معدنی، آنتی اکسیدان های موجود در عسل، اجازه ورود کلسترول به غشای رگ های خونی را نمی دهند.

یک قاشق عسل حل شده در یک لیوان آب گرم به عادی سازی سطح تری گلیسرید و طبیعی نگه داشتن کلسترول بد کمک خواهد کرد. برای تاثیر بیشتر،می توانید 8 تا 10 قطره سرکه سیب و یا یک قاشق چای خوری آب لیمو طبیعی به آن اضافه کنید.

سیر:

برای پایین آوردن تریگلیسیرید ، طب سنتی مصرف سیر را به شدت توصیه می کند. سیر سرشار از اسیدهای آمینه، ویتامین ها، مواد معدنی و ترکیبات سولفات آلی مانند آلیسین، آزوئیک و دیگر ترکیبات گوگرد است که راه حلی برای درمان چربی خون بالا و درمان عوارض تری گلیسیرید بالا هستند.

سرکه سیب:

سرکه سیب به کاهش تری گلیسیریدها و کاهش کلسترول کمک می کند. سرکه سیب به کاهش میزان چربی های بد خون و رساندن آنها به محدوده نرمال از طریق بالا رفتن کلسترول خوب یا HDL کمک می کند. سرکه سیب همچنین در درمان کبد چرب نیز موثر می باشد.

یک قاشق چایخوری سرکه سیب خالص و بدون مواد افزودنی را در یک لیوان آب بریزید. کمی عسل به آن اضافه کنید. این محلول را 2 بار در روز به مدت حداقل چند ماه میل کنید.

همچنین می توانید سرکه سیب را با پرتقال تازه، سیب، انگور یا دیگر آبمیوه ها مخلوط کرده و مصرف کنید.

تخم گشنیز:

تخم گشنیز درمان سنتی معروفی برای درمان تری گلیسیرید بالای خون است.ترکیبات موجود در تخم گشنیز، سوخت و ساز چربی های مضر و بد را افزایش می دهد. برای درمان تری گلیسیرید بالای 200 می توانید یک تا دو قاشق چای خوری پودر تخم گشنیز را داخل یک فنجان آب بریزید. آب را جوشانده و صاف کنید و اجازه دهید تا خنک شود. این محلول را یک یا دوبار در روز و به مدت چند ماه میل کنید.

فلفل قرمز:

فلفل قرمز حاوی نوعی ترکیب آلکالوئیدی به نام کاپسی سین است که باعث کاهش تری گلیسیریدها و LDL کلسترول در افرادی که دچار اضافه وزن هستند، می شود.

نصف تا یک قاشق چایخوری پودر فلفل قرمز را داخل یک فنجان آب داغ بریزید. این محلول را 2 بار در روز به مدت چند هفته میل کنید.

دارچین:

دارچین میزان قند و چربی را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بهبود می بخشد. مصرف 1 تا 6 گرم دارچین در هر روز به پایین آمدن و درمان تری گلیسیرید بالای 200 و به همان اندازه کلسترول بد در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 کمک می کند.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع: آرزو خسروی متخصص قلب و عروق

اختلالات ناخن علل و درمان

در این بخش با

اختلالات ناخن - علل، علائم و درمان
آن آشنا می شوید.

لکه سفید در ناخن
لکه سفید در ناخن یک نوع اختلال در ناخن است که در ارتباط با یک بیماری دیگر بنام هیپوآلبومینِمی hypoalbuminaemia (کاهش آلبومین خون کمتر از حد طبیعی) بوجود میاید. این بیماری یا بصورت سفیدی کامل یا لکه سفید روی ناخن مشخص میشود. این حالت میتواند با مصرف داروهای سیتوتوکسیک cytotoxic (نوعی داروی ضد سرطان) بر روی ناخن نمایان شود که در چنین حالتی خطوط موازی سفید رنگ روی ناخن بوجود میاید. لکه های سفید به عنوان یک اثر جانبی شیمی درمانی در چندین بیمار که به بیماری غدد مبتلا هستند، ایجاد شده است. گاهی اوقات بر اثر مسمومیت آرسنیک ( یک نوع ماده سمی )، عفونت های ریوی یا نارسایی کلیه سفیدی ناخن بوجود میاید.
این بیماری میتواند به چند صورت باشد، بصورت لکه های سفید، خطوط سفید، خطوط منقطع سفید باشد. تغییر رنگ درماتریکس کوچک ناخن ( ریشه ناخن )، سفیدی، صورتی یا قرمز رنگ درقسمت بیش از نصف ناخن، لکه های سفید در قسمت کناره های ناخن تا نزدیک کوتیکول هم یکی از انواع این بیماری است. خطوط سفید بصورت خطوط عرضی روی ناخن مشخص میشوند در حالیکه خطوط سفید منقطع تمام ناخن را سفید نشان میدهد و لکه های سفید دربعضی مواقع روی ناخن پدیدار میشود.

خطوط بیو - beau
این خطوط بصورت خطوط عمیق شیاردار روی ناخن انگشت مشخص میشوند که از یک طرف ناخن تا طرف دیگر آن بوجود میایند. این خطوط عموماً دوجانبه هستند و در طی بیماریهای جسمی متعددی، مانند قطع موقتی رشد ناخن بوجود میایند. پزشکان نیز بر این باورند که این بیماری ها میتواند به علت عفونت و یا بعضی مشکلات در ناخن بوجود بیاید. خط بیو یک طرفه بسیار غیر معمول است و این خط بصورت یک شکستگی برآمده و یا فرورفته بر روی ناخن بوجود میاید. خطوط بیو به چندین علت امکان دارد بوجود بیاید.
یکی از این علت ها سوء تغذیه است. کمبود آهن و روی و در شرایطی مانند کم خونی یا دیابت و مشکلات عمده متالولیکی میتواند باعث این بیماری در ناخن شود. این مشکل را با نظافت ناخن میتوان بر طرف کرد، به این صورت که ناخن را کوتاه نگه داشت و از مرطوب کننده ناخن و کوتیکول ناخن (یک لایه پوستی نازک در قسمتی که ناخن رشد میکند که ناخن از این قسمت تغذیه میشود) استفاده کرد و کمتر از لاک ناخن و پاک کننده های ناخن استفاده کرد.

سندرم ناخن زرد
این نوع اختلال در ناخن بسیار نادر است. این اختلال ترکیبی از لنف برونشیکتازی (بیماری مزمن گشاد شدن نایژه ها در ریه ها همراه با تنفس بدبو) و ذات الریه و یا سینه پهلو است. علائم این بیماری تورم لنف ها در بخش های مختلف بدن مخصوصاً در دست و پاها است. 50% از این بیماری بصورتی است که به سختی درمان میشود. این بیماری بیشتر از آنکه درناخن انگشتان دست باشد در ناخن پا بوجود میاید و باعث جدا شدن صفحه ناخن از تیغه ناخن میشود (تیغه ناخن قسمت سفید ناخن است که به سمت بیرون رشد میکند). هم ناخن و هم پوست زیر ناخن امکان ادارد تحت تاثیر این بیماری قرار گیرد و میتواند آن قسمت از پوست را به رنگها زرد و سیاه و سفید و سبز درآورد. این بیماری اغلب با بیماری های دیابت و اختلالات تنفسی همراه است. سندرم ناخن زرد بیشتر در میانسالی امکان دارد بوجود بیاید ولی تحت عوامل ارثی نیز میتواند افراد جوان را هم در معرض خطر این بیماری قرار دهد.

ناخنهایتان را برانداز کنید ببینید چه رنگی هستند. درخشان و صورتی هستند یا آبی و کبود؟ براق و سفت هستند یا زود می شکنند و خط خطی هستند؟ ممکن است شمایی که این هفت نشانه که در ادامه به آنها اشاره میکنیم را روی ناخن‌های‌تان مشاهده کنید فقط به فکر زیبایی دست و پای‌تان نباشید و سعی نکنید با مانیکور کردن عیبها و سلامتی ناخنها را بپوشانید . پژوهشگران می‌گوینداگر ناخنها شکل و رنگ خوبی نداشت علاوه بر نازیبا شدن ناخنها نشانه بیماری هم هستند که باید از ا»ها غافل نشوید

ناخن‌ها‌ی‌تان سیاه است؟
سیاه شدن ناخن‌ها همیشه نگران‌کننده نیست. گذشته از کبودی ناشی از فشار و ضربه که می‌تواند ناخن‌های شما را سیاه کند، این مشکلات که برخی‌ کم‌خطر و بعضی دردسرساز هستند، می‌توانند دلیل سیاه شدن ناخن‌های شما باشند.

دلیل اول: اولین دلیلی که می‌تواند به سیاه شدن ناخن‌های شما منجر شود، تغییر رنگدانه‌هاست که به دلایل ژنتیک اتفاق می‌افتد. درست همان‌طور که تغییر رنگ دانه‌ها ممکن است به تولد یک خال در بدن تان منجر شود، ناخن‌ها‌ی‌تان هم با چنین تغییری می‌توانند سیاه شوند.

دلیل دوم: اگر تنها یک خط تیره از قسمت پوست پایینی ناخن‌تان تا نوک آن کشیده شده (یا اگر اندازه و شکل این خط به سرعت تغییر می‌کند) مراقب باشید! مشکل شمایی که این خط عمودی روی ناخن‌تان سبز شده، جدی‌تر از آن است که بتوانیم در قالب تغییر رنگدانه‌ها خلاصه‌اش کنیم. یک تومور پوستی ممکن است خود را در قالب این ظاهر سیاه نشان دهد. متخصصان می‌گویندبا مشاهده چنین آثاری روی ناخن‌ها بلافاصله باید با پزشک مشورت کرد.

دلیل سوم: اگر چنین خطی را روی ناخن‌تان می‌بینید خونسردی‌تان را حفظ کنید. ممکن است خبری از سرطان و مرگ نباشد و تنها یک عفونت قارچی که خود را با رنگ خاکستری تیره یا سبز نشان می‌دهد زیر ناخن شما زندگی کند.

ناخن‌ها‌ی‌تان آبی است؟
صاحبان ناخن‌های آبی به خوش‌شانسی صاحبان ناخن‌های سیاه نیستند. گروه قبلی اگر به سرطان پوست دچار نشده باشند با راه‌های ساده‌ای می‌توانند سیاهی ناخن‌های‌شان را برطرف کنند اما کسانی که ناخن آبی دارند نیازمند درمان جدی مشکل‌شان هستند.

دلیل اول: آبی شدن ناخن‌های شما می‌تواند از اختلال خون‌رسانی در بدن‌تان حکایت کند. شمایی که این رنگ را روی دست‌تان می‌بینید، احتمالا دچار مشکلی هستید که نمی‌گذارد اکسیژن خون به اندازه کافی به نوک انگشتان‌تان برسد. شاید یک اختلال ساده در گردش خون دلیل این بدرنگی شده باشد.

دلیل دوم: ممکن است مشکل شما خیلی جدی‌تر از یک اختلال ساده باشد. ابتلای جدی به بیماری‌های قلبی یا مشکلات ریوی می‌تواند سیستم گردش خون‌تان را دچار مشکل کند و با نرساندن اکسیژن به ناخن‌های‌تان آنها را آبی نشان دهد.

ناخن‌های‌تان سفید است؟
مشکلات دردسرساز بی‌شماری می‌تواند سفید شدن ناخن‌های شما را به همراه بیاورد. در خوشبینانه‌ترین شرایط کسانی که ناخن سفید دارند کمی بی‌اعصابند اما در میان این افراد کم نیستند کسانی که از اختلال جدی در کارکرد اندام‌های درونی بدن‌شان رنج می‌برند.

دلیل اول: سوء‌تغذیه و نرسیدن مواد مغذی لازم به بدن، می‌تواند از ابتدایی‌ترین مشکلات جسمانی باشد که خود را در قالب سفیدی و رنگ پریدگی ناخن‌ها نشان می‌دهد.

دلیل دوم: اگر به جای سفید شدن کل ناخن‌تان تنها لکه‌های سفیدی روی آن ایجاد شده، به متخصص اعصاب و روان مراجعه کنید. شاید شما بی‌آنکه حواس‌تان باشد در طول روز مدام ناخن‌ها‌ی‌تان را دستکاری می‌کنید و فشارشان می‌دهید. اما اگر اعصاب‌تان ضعیف نیست، احتمالا تمام‌مدت مشغول انجام کارهای خانه هستید و حین کار کردن به ناخن‌ها‌ی‌تان ضربه‌هایی وارد می‌شود که باعث لکه‌دار شدن‌شان می‌شود.

دلیل سوم: اما مهم‌ترین احتمالی که باید جدی گرفته شود ابتلا به بیماری‌های کبدی است پس اگر خورد و خوراک‌تان خوب است، به محض دیدن سفیدی ناخن‌ها‌ی‌تان به یک متخصص کبد مراجعه کنید. از نظر متخصصان ناخن‌های سفید به‌خصوص اگر حاشیه‌ای تیره داشته باشند، ممکن است از بیماری‌های جدی کبدی خبر دهند.

ناخن‌ها‌ی‌تان زرد است؟
تمام مشکلات ناخن به‌دلیل بیماری‌های درون بدنی ایجاد نمی‌شوند. گاهی سهل‌انگاری در مراقبت از این اندام به ظاهر مقاوم یا بی‌توجهی به بهداشت آن می‌تواند تغییر رنگ یا تغییر شکلش را هم به همراه بیاورد. صاحبان ناخن‌های زرد هم اغلب در گروه این سهل‌انگارها جا می‌گیرند.

دلیل اول: عفونت‌های قارچی می‌تواند دلیل زرد شدن ناخن‌های شما باشد. اگر ناخن‌ها‌ی‌تان را کاشته‌اید، بهتر است قبل از بررسی دلایل احتمالی دیگر، احتمال عفونت را بررسی کرده و خیال دوباره کاشتن ناخن را هم از سرتان بیرون کنید. اگر هرچه زودتر به این مشکل رسیدگی نکنید، شاید عفونت‌ها خود را به شکل ضخیم‌تر شدن ناخن‌تان هم نشان دهند.

دلیل دوم: این احتمال‌ها چندان قوی نیستند. اما در مواردی صاحبان ناخن‌های زرد از بیماری‌های جدی‌تری مثل تیروئید، مشکلات ریه، دیابت و آرتریت شکایت می‌کنند.

دلیل سوم: اگر برای مدت طولانی لاک را روی ناخن‌تان نگه می‌دارید و بدون آنکه چند روز اجازه تنفس به ناخن‌های‌تان بدهید تنها رنگ لاک‌تان را عوض می‌کنید، باید با زردی ناخن‌های‌تان هم بسازید. البته خوشبختانه در این مورد بعد از چند روز استراحت دادن به ناخن‌ها و تقویت آنها رنگ زرد تا حد زیادی کمتر می‌شود.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

برگرفته از پروین منصوری متخصص پوست و زیبایی

آشنایی با بیماری سندروم شوگرن علل و درمان آن

بیماری سندروم شوگرن چیست؟

بین 400000 تا 3.1 میلیون از بزرگسال مبتلا به سندرم شوگرن (Sjogren’s Syndrome) هستند. این بیماری می‌تواند افراد در هر سنی را درگیر کند اما علائم آن معمولاً در سنین 45 تا 55 سالگی ظاهر می‌شوند.

در اوایل دهه 1900، پزشک سوئدی، هنریک شوگرن ابتدا گروهی از زنان را توصیف کرد که آرتروز مزمن آن‌‌ها با خشکی چشم و خشکی دهان همراه بود. امروزه، روماتولوژیست‌‌ها اطلاعات بیشتری در مورد این سندرم دارند که به شوگرن نامگذاری شده است.

سندروم شوگرن چیست؟

در سندروم شوگرن به عنوان یک بیماری خود ایمنی، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت سالم حمله می‌کند و باعث التهاب در بدن می‌شود که این منجر به تخریب بافت خواهد شد. در سندرم شوگرن، سلول‌‌های ضد عفونی کننده سیستم ایمنی بدن (لنفوسیت‌‌ها) به سلول‌‌های طبیعی غدد برون ریز حمله می‌کنند (غدد تولید کننده رطوبت در چشم، دهان و سایر بافت‌‌‌ها). این عمل به این غدد آسیب می‌زند و باعث می‌شود آن‌‌ها نتوانند رطوبت تولید کنند، در نتیجه باعث خشکی و آسیب خواهند شد.

این بیماری روماتولوژی به دو دسته زیر تقسیم می‌شود:

• شوگرن اولیه
• شوگرن ثانویه

سندرم شوگرن یک تا چهار میلیون نفر را به خود مبتلا کرده است. نود درصد افراد مبتلا زن هستند. بیشتر افرادی که به آن مبتلا می‌شوند، 40 سال یا بیشتر سن دارند. اگر یکی از اقوام مبتلا به نوع دیگری از بیماری خود ایمنی باشد، احتمال ابتلا به سندرم شوگرن بیشتر است.

نوع اولیه آن به صورت خود به خود و بدون هیچ علتی ایجاد می شود. نوع دوم آن با دیگر اختلالات خود ایمنی مرتبط می باشد مانند بیماری اسکلرودرمی، لوپوسسیستمتیک و آرتریت روماتوئید.

سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت سالم حمله می‌کند و باعث التهاب در بدن می‌شود.

علت بیماری سندرم شوگرن

علت سندرم شوگرن ناشناخته است! محققان تصور می‌کنند که ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی تعیین کننده این بیماری هستند در حالی که ژن‌‌های خاصی وجود دارند که خطر ابتلا به سندرم شوگرن را در فرد افزایش می‌دهند، ژن‌‌ها به تنهایی عمل نمی‌کنند.

اعتقاد بر این است که سیستم ایمنی بدن باید توسط نوعی ماشه فعال شود مانند عفونت ویروسی یا باکتریایی که سیستم ایمنی بدن را به بیش از حد می‌رساند. همچنین شواهد نشان می‌دهند که اگر یکی از اقوام مبتلا به سندرم شوگرن باشد، خطر ابتلا برای افراد دیگر وجود دارد.

در واقع، حدود 12 درصد از افراد مبتلا به این بیماری دارای یک یا چند نفر از بستگان مبتلا به این نوع بیماری هستند. همچنین برای بستگان افراد مبتلا به سندرم شوگرن، ایجاد سایر انواع بیماری‌‌های خود ایمنی مانند لوپوس یا کم کاری تیروئید نیز معمول است.

در حالی که هنوز پاسخ مشخصی در مورد اینکه چرا این عارضه بیشتر از مردان بر زنان تأثیر می‌گذارد وجود ندارد، محققان معتقدند که هورمون استروژن ممکن است در این امر نقش داشته باشد. یک عامل خطر عمده برای ابتلا به این بیماری در زنان، پس از دوران یائسگی است. سطح استروژن در بدن پس از یائسگی کاهش می‌یابد.

ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی تعیین کننده این بیماری هستند

علائم بیماری سندرم شوگرن

خشکی چشم و دهان (که به آن سندرم سیکا نیز گفته می‌شود)، شایع‌ترین نشانه‌‌های بیماری شوگرن است اما این بیماری ممکن است سایر قسمت‌‌های بدن مانند مجاری تنفسی، گلو و اندام‌‌های تناسلی را تحت تأثیر قرار دهد. علائم دیگر شوگرن عبارتند از:

چشم‌‌ها:

• خارش، سوزش و قرمزی
• احساس قرار داشتن چیزی در چشم
• حساسیت به نور

دهان:

• بزاق غلیظ یا رشته ای
• غدد بزاقی متورم (واقع در زیر زبان، گونه‌‌ها و فک)
• زخم‌‌های دهان یا درد
• از دست دادن حس چشایی
• عفونت مخمر در دهان

بینی، گلو و راه‌‌های هوایی:

• سرفه خشک یا گرفتگی صدا
• خشکی بینی
• مشکل صحبت کردن
• مشکل در بلع یا غذا خوردن
• خشکی واژن

سندرم شوگرن همچنین می‌تواند باعث متورم یا دردناک شدن مفاصل، درد یا ضعف عضلانی، خشکی پوست، بثورات، مه مغز (غلظت یا حافظه ضعیف)، بی حسی و احساس سوزن سوزن شدن در بازوها و پاها به دلیل درگیری عصب، سوزش معده، مشکلات کلیوی و تورم لنفاوی شود.

خشکی چشم و دهان (که به آن سندرم سیکا نیز گفته می‌شود)، شایع‌ترین نشانه‌‌های بیماری شوگرن است.

تشخیص بیماری سندرم شوگرن

تشخیص زودهنگام برای کاهش اثر شوگرن بر روی چشم‌‌ها، دهان و سایر اندام‌‌ها و کاهش آسیب مهم است. پزشک در مورد سابقه پزشکی بیمار سؤال می‌کند و در مورد علائم بحث خواهد کرد. در طول معاینه فیزیکی، پزشک موارد زیر را بررسی می‌کند:

• تغییر در چشم، دهان و غدد بزاقی
• التهاب مفصل
• ضعف عضلانی
• تورم غدد لنفاوی گردن

پزشک ممکن است معاینه چشمی را توسط یک چشم پزشک (متخصص چشم) توصیه کند.

چندین آزمایش به پزشک کمک می‌کنند تا تشخیص راحت تری داشته باشد. آن‌‌ها عبارتند از:

• آزمایش خون: برخی از افراد پروتئین‌‌های خاصی در خون دارند که آنتی بادی‌‌ها نامیده می‌شوند و آنتی بادی‌‌هایی هستند که به بافت‌‌های بدن واکنش نشان می‌دهند. آزمایش خون خاصی می‌تواند این موارد را تشخیص دهد. آزمایش خون ضد SSA (ضد Ro) یا (ضد( SSB بیشترین مشخصات برای سندرم شوگرن هستند. سایر آزمایش‌‌های آنتی بادی شامل آنتی بادی ضد هسته (ANA) و فاکتور روماتوئید (RF) هستند. آزمایش خون همچنین ممکن است به دلیل علائم التهابی مانند افزایش سطح ایمونوگلوبولین (که نشان دهنده پاسخ ایمنی است) یا پروتئین واکنش پذیر C (که نشانه التهاب است) انجام شود. همچنین ممکن است آزمایش میزان رسوب گلبول‌‌های قرمز (ESR یا sed sed) برای بررسی التهاب انجام شود.
• آزمایشات خشکی چشم: از آزمون شیرمر برای تعیین چگونگی تولید اشک چشم استفاده می‌شود. آزمایش لامپ شکاف سطح چشم (قرنیه) را از نظر آسیب ناشی از خشکی بررسی می‌کند.
• آزمایش بزاق: پزشک میزان بزاق، میزان عملکرد غدد بزاقی و التهاب را اندازه گیری می‌کند.
• عکسبرداری از سینه: از آنجا که شوگرن می‌تواند بر ریه‌‌ها تأثیر بگذارد، پزشک ممکن است این آزمایش را برای بررسی التهاب انجام دهد.

پزشک معاینه چشم را انجام می دهد و دستور آزمایش خون و سایر آزمایشات دیگر را می دهد.

درمان بیماری سندرم شوگرن

هیچ درمانی برای سندروم شوگرن وجود ندارد! مانند سایر بیماری‌‌های خود ایمنی، شدت شوگرن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بسیاری از بیماران، یک بیماری خفیفی دارند که فقط چشم و دهان را درگیر می‌کند.

برخی دیگر علائمی دارند که شدت آن‌‌ها تحلیل می‌رود یا حتی ممکن است به بهبودی بینجامند و برخی از آن‌‌ها علائم شدید و مزمنی (طولانی مدت) را تجربه می‌کنند. درمان‌‌های فعلی بر مدیریت علائم متمرکز هستند. درمان‌‌های جایگزین رطوبت، به رفع خشکی و داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAID)، به کاهش التهاب کمک می‌کنند.

افراد مبتلا به این بیماری ممکن است کورتیکواستروئید دریافت کنند که باعث کاهش التهاب در بدن می‌شود یا داروی ضد رطوبت اصلاح کننده بیماری (DMARD) که پاسخ ایمنی بدن را سرکوب می‌کند. علاوه بر پزشک سایر اعضای تیم مراقبت‌‌های بهداشتی ممکن است یک روماتولوژیست، یک چشم پزشک و یک دندانپزشک باشند.

در زیر برخی از روش‌‌های درمانی برای مناطق مختلف بدن تحت تأثیر سندرم شوگرن آورده شده‌اند:

برای دهان خشک

داروهای تجویزی که باعث تحریک جریان بزاق می‌شوند، شامل قرص‌‌های پیلوکارپین یا کپسول‌‌های سولیمین هستند. این اثرات فقط چند ساعت طول می‌کشند، بنابراین ممکن است لازم باشد روزانه چندین دوز مصرف کنید. افراد مبتلا به گلوکوم باید از پزشک بپرسند که آیا مصرف این داروها بی‌خطر است یا خیر!

جایگزین‌‌های بزاق یا ژل‌‌های پوشاننده دهان می‌توانند مفید باشند، خصوصاً در شب که دهان خشک می‌شود. این‌‌ها در اسپری‌‌ها، مایعات و سواب‌‌های قبل از خرید موجود هستند. گزینه‌‌های بدون نسخه شامل Glandosane ، MedActive ، MoiStir ، MouthKote ، Oasis ، Optimoist ، Oralube ، Salivart و Xero-Lube می‌باشند. پزشک همچنین ممکن است اسپری دهان Aquoral یا دهان شویه NeutraSal را تجویز کند.

اشک مصنوعی FreshKote به توزیع مجدد رطوبت در سطح چشم کمک می‌کند.

برای خشکی چشم‌‌ها

قطره چشمی نسخه‌ای می‌تواند به مرطوب نگه داشتن چشم کمک کند. امولسیون چشم سیکلوسپورین یک سرکوب کننده سیستم ایمنی است که در نهایت به افزایش تولید اشک کمک می‌کند. گلوله‌‌های هیدروکسی پروپیل سلولز، گلوله‌‌های آهسته رهش هستند که ممکن است نیاز به پارگی مصنوعی را کاهش دهند.

اشک مصنوعی FreshKote به توزیع مجدد رطوبت در سطح چشم کمک می‌کند. برخی از اشک‌‌های مصنوعی بدون نسخه شامل Refresh،TheraTears و GenTeal هستند. این محصولات حاوی مواد مختلفی می‌باشند و می‌توانند به صورت جداگانه یا با هم استفاده شوند.

در موارد شدیدتر خشکی چشم، پزشک ممکن است جراحی انسداد پانکتال را توصیه کند. این عمل باعث می‌شود که اشک از چشمان خارج نشود و به آن‌‌ها کمک کند تا رطوبت طبیعی چشمان خود را حفظ کنند.

برای دهان خشک، گلو و هوای فوقانی

داروهای تجویز شده برای این علائم شامل سولیملین، پیلوکارپین، عصاره لین، سوربیتول یا اسید مالیک هستند. آن‌‌ها به صورت قرص، مایع و لوزی موجود هستند. استفاده از خلط آورهایی مانند گایافنزین ممکن است به خشکی گلو و دستگاه تنفسی کمک کند.

برای درد مفصل

یک پزشک ممکن است داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن را برای کاهش درد و سفتی مفصل و تسکین دردهای عضلانی توصیه کند. داروهای ضد روماتیسم اصلاح كننده بیماری (DMARD) مانند هیدروکسی كلروكین یا متوتركسات، ممكن است برای كمك به جوش، خستگی و دردهای مفصلی برای افراد تجویز شوند. اگر عضلات، اعصاب، کلیه‌‌ها یا ریه‌‌ها تحت تأثیر قرار بگیرند، پزشک ممکن است کورتیکواستروئیدها قوی‌تری مانند آزاتیوپرین یا سیکلوفسفامید را توصیه کند.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) برای کاهش درد و سفتی مفصل و تسکین دردهای عضلانی تجویز می شود.

برای عفونت مخمر دهان

پزشک برای درمان این نوع عفونت ممکن است قرص ضد قارچ تجویز کند.

برای خشکی واژن

روان کننده‌‌های واژن مبتنی بر آب (K-Y Jelly، Astroglide ، Replens ، Luvena) می‌توانند خشکی واژن و مقاربت دردناک را کاهش دهند. کرم‌‌های استروژن ممکن است برای زنانی که به دلیل کاهش سطح استروژن مربوط به یائسگی، خشکی واژن دارند، مفید باشند.

زندگی بیماران مبتلا به سندرم شوگرن

سندرم شوگرن قابل درمان نیست اما در بسیاری از موارد درمان مناسب به تخفیف علائم کمک می‌کند. روماتولوژیست‌‌ها متخصص اختلالات اسکلتی عضلانی هستند و بنابراین، به احتمال زیاد می‌توانند تشخیص صحیحی را از خود ارائه دهند. آن‌‌ها همچنین می‌توانند در مورد بهترین گزینه‌‌های درمانی موجود به بیماران مشاوره بدهند.

افراد مبتلا به این بیماری معمولاً با سازگاری بسیار کمی قادر به زندگی عادی هستند. بیماران باید به طور منظم برای غربالگری سلامت عمومی به پزشک خود مراجعه کنند. بیمارن همچنین باید به هرگونه تورم غیرطبیعی غدد اطراف صورت یا گردن، زیر بازوها یا نواحی کشاله ران توجه زیادی داشته باشند زیرا این مشکل ممکن است نشانه لنفوم باشد.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

اقتباس و برگرفته از الویس مرادخانی متخصص روماتولوژی

نقرس علل این بیماری و درمان‌های پیشنهادی

بیماری نقرس یک نوع آرتریتاست. این عارضه می‌تواند به صورت یک حمله ناگهانی درد و سوزش، سفتی و تورم در مفصل (معمولاً در انگشت شست پا) بروز کند. این حملات می‌تواند بارها و بارها رخ دهد، مگر تا زمانی که نقرس درمان گردد. با گذشت زمان، این حملات می‌توانند به مفاصل، تاندون‌ها و بافت‌های دیگر آسیب برسانند. بیمارینقرص در مردان شایع‌تر است.

داشتن اضافه‌وزن، نوشیدن بیش از حد الکل، یا خوردن بیش از حد گوشت و ماهی که حاوی مقدار زیادی از مواد شیمیایی موسوم به پورین باشد، احتمال ابتلا به نقرس را افزایش خواهد داد. همچنین برخی از داروها، مانند قرص‌های ادرار‌آور (دیورتیک‌ها) می‌توانند منجر به نقرس شوند.

انواع نقرس

بیماری نقرس سه مرحله دارد، که بسیاری از افراد هرگز مرحله سوم را تجربه نمی‌کنند.

1. در مرحله اول، سطح بالایی از اسید اوریک در خون بیمار وجود دارد، اما بدون علامت است. سطح اسید اوریک ممکن است ثابت باقی بماند و بیمار ممکن است هیچ گونه علائمی نداشته باشد. اما برخی افراد ممکن است قبل از بروز اولین حمله نقرس، دچار سنگ کلیه شوند.
2. در مرحله دوم، بلورهای اسید‌اوریک به‌تدریج (معمولاً در انگشت شست پا) تشکیل می‌‌شوند. در این مرحله، حملات نقرس شروع می‌شود. بعد از یک حمله، مفصل آسیب دیده، نرمال و طبیعی به‌نظر می‌رسد. زمان بین این حملات ممکن است به‌تدریج کوتاه‌تر شود. اما حملات بعدی نقرس ممکن است شدیدتر و طولانی‌تر باشد و مفاصل دیگر را نیز درگیر کند.
3. درمرحله سوم، علایم ممکن است از بین نرود. حملات نقرس ممکن است بیش از یک مفصل را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین ندول‌های ریزی موسوم به توفی ممکن است در زیر پوست تشکیل شود.

علت‌ها و عوامل بیماری نقرس

بیماری نقرس ناشی از وجود مقادیر زیادی از اسید اوریک در خون ( هیپراوریسمی ) است. علت دقیق هیپراوریسمی ناشناخته است، اگر چه به‌نظر می‌رسد که عوامل ارثی ( ژن‌ها ) در بروز این بیماری نقش دارند.

اسید اوریک ممکن است به شکل کریستال درآمده و در مفاصل تجمع یابد. این امر باعث بروز درد و علائم دیگر می‌شود.

نقرس می‌تواند بدون علت خاصی، به صورت ناگهانی بروز کند، یا اینکه می‌تواند ناشی از عوامل زیر باشد:

• شرایط خاص مرتبط با وزن بدن و رژیم غذایی، مانند اضافه وزن، یک رژیم غذایی غنی از گوشت و غذاهای دریایی ( غذاهای سرشار از پورین ) و نوشیدن بیش از حد الکل.
• داروهایی که ممکن است غلظت اسید اوریک را افزایش ‌دهد، مانند استفاده منظم از آسپرین یا نیاسین یا استفاده از داروهایی که میزان نمک و آب را در بدن کاهش می‌دهد. (دیورتیک‌ها).
• بیماری‌های عمده یا عوارض خاص پزشکی مانند کاهش وزن سریع و یا فشار خون بالا.
• عمل جراحي.
• داشتن یک بیماری نادر مادرزادی که باعث سطح اسید اوریک بالا در خون می‌شود. افراد مبتلا به سندروم "کلی- سیگمیلر" یا سندروم "لش- نیهان"، دچار کمبود نسبی یا کامل آنزیمی هستند که به کنترل سطح اسید اوریک کمک می‌کند.

علائم و نشانه‌های نقرس

علائم نقرس عبارتند از:

• گرمی، درد، تورم و حساسیت به لمس شدید در مفصل (معمولاً مفصل یکی از انگشتان شست پا) . این علامت، پوداگرا نامیده می‌شود. درد آن اغلب در طول شب شروع می‌شود و ممکن است به‌سرعت بدتر شود، چند ساعت‌ طول بکشد و آنقدر شدید باشد که حتی کوچک‌ترین فشار بر آن غیر قابل تحمل باشد.
• پوست اطراف مفصل آسیب دیده، بسیار قرمز یا بنفش است. ممکن است به نظر برسد که مفصل دچار عفونت شده است.
• مفصل آسیب دیده دچار محدودیت حرکتی می‌شود.
• پوسته ریزی و خارش پوست اطراف مفصل، همزمان با فروکش کردن حمله نقرس.

بروز علائم متفاوت نقرس

علائم نقرس ممکن است متفاوت باشد:

• برخی افراد نقرس را به صورت حملات دردناک تجربه نمی‌کنند. بلکه تقریباً در تمام اوقات دچار نقرس هستند ( نقرس مزمن ). نقرس مزمن در افراد مسن ممکن است کمتر دردناک باشد و ممکن است با انواع دیگری از آرتریت اشتباه گرفته شود.
• نقرس ممکن است منجر به التهاب کیسه‌های مایع ( بورس ) به صورت بافتی نرم، به ویژه در آرنج (بورس آرنج ) و زانو ( بورسیت پره‌پاتلار) شود.
• نقرس همچنین می‌تواند مفاصل پا، مچ پا، زانو، مچ دست، انگشتان دست و آرنج را درگیر کند.
• علایم آن ممکن است پس از یک بیماری یا جراحی بروز کند.
• نقرس ممکن است در ابتدا به صورت ندول ( توفی ) بر روی دست، آرنج و یا گوش ظاهر ‌شود. بیمار ممکن است هیچ کدام از علائم کلاسیک حمله نقرس را نداشته باشد.

عوارض متعدد دیگری وجود دارد که دارای علائم مشابه با نقرس هستند.

درمان نقرس

تسکین درد حمله نقرس

هنگام حمله نقرس چه باید کرد؟

• به محض آنکه متوجه آغاز حمله نقرس شدید، باید در اسرع وقت هر گونه داروی تجویز شده را مصرف کنید. این داروها، به تدریج درطی دو یا سه روز تاثیر خواهد گذاشت.
• دراز بکشید و پاهای خود را بالا ببرید.
• از ضربه زدن و یا آسیب رساندن به مفصل مبتلا جلوگیری کنید.
• مفصل خود را خنک نگه‌دارید. لباس را از اطراف آن کنار بزنید و یک کیسه یخ، مانند یک کیسه نخود‌فرنگی یخ‌زده پیچیده شده در حوله را بر آن بگذارید.
• بسته یخ را بر مفصل خود را برای حدود 20 دقیقه نگه‌دارید. بسته یخ را به طور مستقیم و بیش از 20 دقیقه متمادی بر پوست قرار ندهید. زیرا این کار می‌تواند به پوست شما آسیب برساند.

داروهای NSAID

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) معمولاً به عنوان اولین درمان برای نقرس توصیه می‌شود. عملکرد این داروها باعث کاهش درد و التهاب در طول یک حمله می‌شود.

داروی کولشی‌سین

اگر شما قادر به مصرف داروهای NSAIDs نیستید و یا اگر این داروها برای شما بی‌تاثیر هستند، می‌توانید به جای آن از دارویی به نام کولشی‌سین استفاده کنید.

ورزش درمانی

مدیریت علائم نقرس با فیزیوتراپی، تحت اولویت‌بندی و برنامه ترجیحی برای اختلال تحرک مفصل، عملکرد حرکتی، عملکرد عضلانی و محدوده حرکت همراه با التهاب موضعی انجام می‌شود.

فیزیوتراپیست باید آگاه باشد که هر بیمار دارای سابقه نقرس، هیپراوریسمی و / یا مفصل سپتیک، باید قبل از درمان برای ارزیابی پزشکی فرستاده شود.

در طول حملات حاد نقرس، درمانگر فیزیکی باید بر تقویت برنامه‌های مدیریت و اسپلینت‌گذاری، ارتز و یا سایر دستگاه‌های کمکی برای محافظت از مفصل مبتلا تمرکز کند.

تحقیقات نشان داده است که استفاده از "سرما‌ درمانی" برای کاهش درد همراه با حملات حاد نقرس، ممکن است مؤثر واقع شود.

در طول مراحل درمان بین حملات، درمانگران فیزیکی می‌توانند کمک‌های‌ مفیدی در خصوص کاهش دامنه حرکتی، قدرت و عملکرد بیماران ارائه کنند. درمانگرهای فیزیکی همچنین می‌توانند با تهیه یک برنامه ورزشی منظم ومناسب و نیز کنترل وزن بیماران، آنها را یاری کنند.

طب سوزنی

گفته می‌شود که طب سوزنی الکتروآکوپانکچر در ترکیب با خون‌گیری و حجامت، نتایج نسبتاً خوبی برای درمان نقرس به همراه دارد. مؤثر بودن این درمان عمدتاً به این دلیل است که اسید اوریک خون به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.

مطالعه دیگری در مورد طب سوزنی الکتروآکوپانکچر همراه با درمان انسداد موضعی در آرتریت حاد نقرسی انجام شده است که بهبود در وضعیت سلامت بیماران را نشان می‌دهد. نتیجه این درمان مثبت است و سطح اسید اوریک خون را کاهش می‌دهد.

تغییر در شیوه زندگی برای جلوگیری از حملات بیشتر

شما می‌توانید احتمال حملات نقرس را با ایجاد تغییرات در شیوه زندگی به منظور کاهش سطح اسید اوریک در بدن خود کاهش دهید. این تغییرات عبارتند از:

• اجتناب از غذاهای حاوی سطح بالایی از پورین، مانند گوشت قرمز، امعاء و احشاء، ماهی‌های چرب، غذاهای دریایی و غذاهای حاوی عصاره مخمر، اجتناب از نوشیدنی‌های شیرین و تنقلات، زیرا با افزایش خطر ابتلا به نقرس در ارتباط هستند.
• حفظ وزن سالم- از یک رژیم غذایی متعادل پیروی کنید. رژیم غذایی خود را محدود و سخت نکنید و یا رژیم حاوی پروتئین بالا و کربوهیدرات کم را در پیش بگیرید.
• انجام ورزش منظم- سعی کنید ورزش‌هایی (مانند شنا) را انجام دهید که فشار بیش از حد بر مفاصل شما وارد نمی‌کند.
• نوشیدن مقدار زیادی آب- بدن خود را کاملاً هیدراته نگه‌دارید تا خطر تشکیل کریستال در مفاصل خود را کاهش دهید.
• کاهش مصرف الکل- از مصرف آبجو و به‌ویژه نوشابه‌های الکلی و نیز شراب‌خواری پرهیز کنید.
• 👈نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

علل سیاه شدن مچ و ساق و کف پا و راههای درمان آن

علت سیاه شدن مچ پا

تغییر رنگ یا سیاه شدن مچ پا که با نام درماتیت استاز وریدی نیز شناخته می شود، مشکلی رایج است که در اثر بروز مشکل در ورید ها مخصوصا در نواحی مچ پا اتفاق می افتد. در صورتی که خون نتواند آزادانه جریان داشته باشد، فشار خون در ورید ها بالا رفته و سبب نشت خون از آن ها می شود. خون با نشت کردن از ورید ها در پوست جمع شده و لکه هایی به رنگ قرمز یا بنفش تیره به وجود می آورد. با اینکه امکان ابتلای هر کس به این مشکل وجود دارد اما بیشترین شیوع آن در زنان و افراد بالا تر از 50 سال دیده می شود. در صورت تجربه تغییر رنگ پا یا دیگر علائم ناراحت کننده مرتبط با آن باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه شود.

👈علت سیاه شدن پوست پا

سیاه شدن پا، هشداری برای بیماری های وریدی است. برای افراد دارای پوست روشن، چندین چیز می تواند باعث تیره شدن پا شود. در واقع، پاهایی که تیره تر از بقیه پوست شما هستند، می توانند از عوارض جانبی وریدهای واریسی باشند. هنگامی که رگهای واریسی دارید (رگهای ناتوانی که به درستی کار نمی کنند)، خون در پاهای شما جمع می شود و این منجر به تورم می شود، هم در رگ های شما و هم احتمالاً در خود پاها.

در برخی موارد، گلبولهای قرمز ممکن است به خارج از وریدهای واریسی نشت کنند. این سلول ها حاوی رنگدانه های قرمز هستند که با گذشت زمان ممکن است به رنگ سیاه درآیند. وقتی این سلول ها در پای شما قرار می گیرند، ممکن است به رنگ تیره پوست کمک کنند.

در حالی که فراوانی گلبول های قرمز ممکن است باعث تغییر رنگ پاهای شما شود، عدم جریان خون نیز ممکن است بر ظاهر پاهای شما تأثیر بگذارد. با تجمع پلاک در بدن ما به دلیل چربی و کلسترول، ممکن است وضعیتی موسوم به بیماری شریانی محیطی (PAD) ایجاد شود. PAD زمانی رخ می دهد که پلاک به عروق شما می چسبد، آنها را بطور قابل توجهی باریک می کند و در نتیجه بر جریان خون در سراسر بدن شما تأثیر می گذارد.

با PAD، خون غنی از اکسیژن کمتر ممکن است به پای شما برسد. برخلاف تیره شدن پوست مربوط به وریدهای واریسی، بعید است تغییرات رنگ مربوط به PAD با تورم همراه باشد. علاوه بر این ، احتمال دارد که پاهای تیره شما سرد یا حتی بی حس شوند.

👈علائم تغییر رنگ مچ پا در مردان

واضح ترین علائم تغییر رنگ پا، تورم و سیاه شدن رنگ پوست اطراف مچ پاست. امکان دارد، افراد کاهش تورم در شب و افزایش مجدد آن در روز را تجربه کنند. همگام با پیشرفت تغییر رنگ پا، ممکن است موارد زیر نیز تجربه شوند:

• ورید های واریسی
• خارش
• درد
• زخم های باز یا بسته
• سفتی پوست
• ریزش مو در اطراف مچ پا

در نهایت، این بیماری سبب تغییر رنگ پوست اطراف و بالای مچ پا به رنگ زرد، قرمز، بنفش یا قهوه ای می شود.

تغییر رنگ و تورم مچ پا یا نواحی پایین تر از آن می توانند علائم ابتلا به یک بیماری وریدی باشند. در افراد مبتلا به تورم در این ناحیه جای کش جوراب ها باقی مانده یا در طول روز بدتر می شود.

تغییر رنگ یا تیرگی پا، مچ یا نواحی پایین تر از آن می تواند ناشی از رسوبات هموسیدرین باشد. هموسیدرین رنگدانه ای قهوه ای رنگ است که در اثر تجزیه هموگلوبین خون ایجاد می شود. هموگلوبین پروتئینی حاوی آهن در گلبول های قرمز خون است. تغییر رنگ پا و مچ آن در اثر رسوب هموسیدرین، درماتیت استازیس نام داشته و علامتی از نارسایی وریدی است. از دیگر نام های این بیماری می توان به بیماری رفلاکس وریدی و فشار خون بالای وریدی اشاره کرد. با اینکه در نارسایی وریدی بیشتر رنگدانه های تیره وجود دارند اما این بیماری می تواند به صورت قرمز شدن نواحی مبتلا نیز بروز دهد.

علائم شروع واریس پا چیست + نحوه تشخیص

👈تغییر رنگ مچ پا و درماتیت استازیس

درماتیت استازیس یک بیماری پوستی التهابی و رایج است که در اندام های انتهایی تحتانی بروز می دهد. این مشکل علامتی از نارسایی وریدی مزمن با فشار خون بالای این عروق بوده و می تواند پیش زمینه ابتلا به بیماری های شدید تر همچون زخم وریدی پا باشد. به دلیل آنکه بسیاری از بیماران دریافت کننده درمان سلولیت (التهاب سلولی) در واقع به درماتیت استازیس دچار هستند، تشخیص دقیق اقدامی حیاتی است.

در صورتی که قرمزی در هر دو پا به طور یکسان توزیع شده و نسبت به درمان های سلولیت پاسخگو نباشد، امکان دارد فرد به جای عفونت باکتریایی به درماتیت استازیس ابتلا داشته باشد. ناگفته نماند که نارسایی وریدی می تواند عود چندین باره سلولیت در سال را آسان تر کند. درماتیت استازیس معمولا بیماران میان سال و مسن را مبتلا کرده و به ندرت قبل از دهه پنجم زندگی بروز می دهد. مورد استثنای این گفته بیمارانی هستند که به نارسایی وریدی اکتسابی ناشی از جراحی، آسیب یا ترومبوز (لخته خونی) دچار هستند.

رایج ترین تظاهر بالینی درماتیت استازیس، تغییر رنگ پوست به قهوه ای در نواحی داخلی مچ پاست. این تغییر رنگ در مچ پا با گذشت زمان بدتر شده و در نهایت به تشکیل زخم هایی با التیام نامناسب منتهی می شود. چنین زخم هایی، زخم استاز وریدی نام دارند. بروز این تغییرات معمولا ظرف چندین سال رخ داده و امکان دارد بیماران با پماد ها و دارو هایی مداوا شوند که قدرت حل این مشکل را ندارند.

👈عوامل درماتیت استازیس

درماتیت استازیس یک عارضه مستقیم از نارسایی وریدی است. اختلال در عملکرد دریچه های یک طرفه ورید های پا سبب می شود که خون به جای داشتن حرکتی مداوم و رو به بالا، به عقب بازگشته و در پا تجمع کند. باید به یاد داشت که قلب توانایی پمپاژ خون وریدی را به سمت خود نداشته و موارد دیگری باید به بازگشت خون کمک کنند. به همین دلیل نیز ورید ها بر خلاف شریان ها دارای دریچه های یک طرفه هستند. از دست رفتن عملکرد دریچه ها می تواند ناشی از کاهش کیفیت آن ها در اثر افزایش سن باشد.

از طرف دیگر، برخی رویداد ها همچون ترومبوز ورید های عمقی، جراحی و جراحت ناشی از آسیب می توانند عملکرد سیستم وریدی اندام های انتهایی تحتانی را به شدت مختل کنند. از جمله این جراحی ها می توان به برش ورید ها، ترمیم کامل مفصل زانو و برداشت ورید صافن جهت استفاده در فرایند بای پس عروق کرونر اشاره کرد.

👈درمان و درماتیت استازیس

کلید درمان درماتیت استازیس درمان بیماری وریدی زمینه ای است. انجام آزمایش در تعیین علت و شدت نارسایی وریدی ضروری است. پزشکان برای تعیین محل و شدت آسیب ورید ها از سونوگرافی تشخیصی استفاده می کنند. پس از انجام آزمایش ها یک برنامه درمانی برای بیمار تهیه می شود که خطرات و مزایای درمان ها نیز در آن بیان شده اند.

👈تخریب درون وریدی

در این تکنیک به لطف پیشرفت های تکنولوژی می توان ورید ها را با انجام یک جراحی کوچک در آن ها از بین برد. نتایج این فرایند در مقایسه با جراحی استریپینگ (برش ورید) از نظر زیبایی بهتر هستند. این جراحی های کوچک نیازی به بستری شدن یا دست کشیدن از فعالیت های معمول روزانه نداشته و ظرف چند ساعت انجام می شوند.

👈درمان لیزری

درمان لیزری درون عروقی ورید ها از دیگر فرایند های درمان این مشکل است.

👈درمان با جوراب های واریس

درمان با جوراب های واریس بخشی جدایی ناپذیر از فرایند درمان نارسایی وریدی، ترومبوز ورید های عمقی، ترومبوز ورید های سطحی و انسداد وریدی است. رایج ترین شکل این درمان پوشیدن جوراب های فشاری است که به دلیل داشتن قدرت بالا تنها با تجویز پزشک قابل خریداری هستند. جوراب های واریس از نظر اندازه تا زانو یا ران امتداد می یابند. جوراب های شلواری مخصوص نیز در بازار وجود دارند اما بخش موثر آن ها معادل جوراب های واریسی است که تا بالای ران کشیده می شوند.

اندازه جوراب های واریس باید متناسب با هر بیمار تعیین شوند. گاهی اوقات، اندازه جوراب های دو پای یک بیمار با یکدیگر یکسان نیست. پزشک اندازه پا ها را در مطب تعیین کرده یا در صورت ارجاع بیمار، مراکز فروشی را به او معرفی می کند که این کار را به درستی انجام می دهند. افراد نباید بدون اطمینان از اندازه مناسب جوراب ها آن ها را به صورت آنلاین یا با مراجعه به هر داروخانه تهیه کنند.

علاوه بر آن، در نوشته راهنمای جوراب های واریس تجویزی مقدار فشار آن ها نوشته شده است. در صورت تمایل به استفاده از این جوراب ها باید انواع تجویزی آن ها را تهیه نمود.

پزشکان اغلب ایجاد تغییراتی را در سبک زندگی به بیمار پیشنهاد می دهند. بالا نگه داشتن پا و اجتناب از نشستن یا ایستادن به مدت طولانی از جمله این تغییرات هستند. در صورت الزام در نشستن یا ایستادن به مدت طولانی، انجام تمرینات تکراری مچ پا می تواند مفید باشد. پیاده روی یا دویدن نیز به ارتقا سلامت فرد کمک می کنند.

در صورتی که این رویکرد های محتاطانه در درمان موثر نارسایی وریدی ناتوان باشند، قدم بعدی به کار گیری فرایند های کم تهاجم خواهد بود.

با این حال، طبق یک مطالعه اخیر، یکی از مهم ترین عوارض عدم درمان واریس این است که می تواند منجر به لخته ورید عمقی یا ترومبوز ورید عمقی شود. ترومبوز ورید عمقی خطرناک است و به درمان فوری نیاز دارد.

👈این فرایند ها شامل موارد زیر هستند:

👈فلبکتومی آمبولاتوری:

جراح با ایجاد برش های کوچکی در پوست، ورید های واریسی سطحی را خارج می کند.

👈تخریب درون وریدی:

ورید های غیر طبیعی در پا با استفاده از انرژی لیزر یا امواج رادیویی از بین می روند.

👈فوم اسکلروتراپی با هدایت سونوگرافی:

در این فرایند یک محلول فومی (ماده اسکلروزان) با هدایت تصویر برداری سونوگرافی به درون ورید های واریسی تزریق می شود. در نتیجه این اقدام ورید ها تخریب و جریان خون به دیگر ورید ها منتقل می شود. با رفع شدن نارسایی وریدی، سیستم ایمنی رسوبات هموسیدرین را دفع و رنگدانه ها را تجزیه می کند.

در صورت ابتلا به تغییر رنگ مچ پا، افراد باید توسط پزشک متخصص عروق و به کمک آزمایش سونوگرافی معاینه شوند. تغییر رنگ مچ پا می تواند ظاهری ناخوشایند داشته و اعتماد به نفس فرد را تحت تاثیر قرار دهد.

👈علت سیاه شدن مچ پا در مردان

در صورتی که تاکنون به دلیل رنگ مچ پای خود از پوشیدن دامن یا شلوار های کوتاه اجتناب کرده اید، ادامه این مطلب را از دست ندهید.

تغییر رنگ مچ پا یک علامت ابتلا به نارسایی وریدی است. ورید ها وظیفه بازگرداندن خون کم اکسیژن به قلب را برعهده دارند. ورید های پا به دلیل مقابله با جاذبه زمین، برای انجام وظیفه خود فشار بیشتری را تحمل می کنند.

جریان نامناسب خون در ورید ها با به جا گذاشتن رسوبات هموسیدرین، می تواند مچ و نواحی تحتانی پا را تحت تاثیر قرار دهد. هموسیدرین ترکیبی پروتئینی است که آهن را از خون گرفته و در بافت های بدن ذخیره می کند. گاهی اوقات، رسوبات هموسیدرین می توانند در زیر پوست تجمع می کنند.

هنگامی که جریان خون به قدری نارسا است که نمی تواند مقادیر زیاد آهن را جهت دفع شدن به سیستم ایمنی بدن برساند، رنگدانه های تیره ای در مچ پا ها تحت عنوان درماتیت استازیس به وجود می آیند.

یک علت رایج نارسایی وریدی ابتلا به ورید های واریسی است. اختلال در عملکرد دریچه های وریدی سبب آسیب دیدن این عروق و ابتلای آن ها به واریس می شود. دریچه های وریدی سالم به خون اجازه می دهند تا طبق مسیر مناسب خود به قلب باز گردد. آسیب دریچه های وریدی سبب بازگشت مقداری از خون می شود. در نتیجه این وضعیت، خون در پا، مچ آن و نواحی زیرین مچ تجمع کرده و ورید های بزرگ و متورمی را به نام ورید های واریسی به وجود می آورد.

👈عوارض وریدهای واریسی

با اینکه ورید های واریسی سبب بروز ظاهری ناخوشایند از تغییر رنگ مچ پا و ورید هایی پیچ خورده می شوند، اما تنها مشکل افراد مبتلا مسائل مرتبط با زیبایی نیست. تجمع خون می تواند سبب تورم، آسیب به سلامت پوست و ابتلا به دیگر مشکلات مرتبط با ورید ها شود. از جمله این مشکلات می توان به زخم های ناشی از استاز وریدی اشاره کرد.

گاهی اوقات، رویداد های آسیب رسان به ورید ها می توانند به بزرگ شدن آن ها و عدم بازگشت خون کافی به قلب شوند. ترومبوز ورید های عمقی، جراحت ناشی از آسیب و برخی فرایند های جراحی می توانند امکان بازگرداندن مناسب خون به قلب را از ورید ها سلب کنند.

پزشک چگونه علت تغییر رنگ مچ پا را تشخیص می دهد؟

علت تغییر رنگ مچ پا با استفاده از سونوگرافی رنگی داپلکس ارزیابی می شود. این آزمایش با استفاده از امواج صوتی تصاویری را ایجاد می کند که پزشک به کمک آن ها می تواند هر گونه لخته خون، تغییر در عروق خونی پا و نواحی کاهش جریان خون را مشاهده کند. پزشک جهت مدیریت و کاهش تغییر رنگ مچ پا یک برنامه درمانی برای بیمار تهیه می کند. نقطه شروع این درمان با درمان فشاری آغاز می شود. استفاده از جوراب های طبی با اندازه مخصوص، گردش خون را در پا ها بهبود بخشیده و به عبور خون از دریچه های وریدی ناقص کمک می کند.

با پوشیدن این جوراب ها، خون به جای تجمع در ورید ها و آسیب رساندن به آن ها به طور مناسب به قلب باز می گردد. درمان فشاری هنگامی که با تغییرات در سبک زندگی همراه شود بیشترین تاثیر را در بهبود جریان و گردش خون دارد. از جمله این تغییرات می توان به پیاده روی منظم و اجتناب از نشستن یا ایستادن به مدت طولانی اشاره کرد.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

برگرفته ازآرش محمدی توفیق فوق تخصص جراحی عروق فلوشیپ تخصصی درمان واریس پا

آشنایی با غدد درون ریز بدن

در این بخش با غدد درون ریز بدن آشنا خواهید شد؛

به طور کلی، سیستم درون ریز مسئول فرایندهایی از بدن است که کد صورت می گیرد، مثل رشد سلولی. فرایندهای سریعتر مثل تنفس و حرکت بدن توسط سیستم عصبی کنترل می شوند. اما بااینکه سیستم عصبی و سیستم درون ریز، دستگاه هایی کاملاً جدا از هم هستند، معمولاً برای بهبود عملکردهای بدن، با هم عمل می کنند.
پایه و بنیاد سیستم درون ریز، هورمون ها و غدد هستند. هورمون ها بعنوان پیام رسان های شیمیایی بدن، اطلاعات و دستورات را از یک گروه سلولی به گروه دیگر منتقل می کند. گرچه انواع مختلفی از هورمون ها در جریان خون گردش دارند، اما هرکدام فقط روی سلولی تاثیر می گذارد که ژنتیکی برای دریافت و واکنش به پیام های آن برنامه ریزی شده است. سطح هورمون ها می تواند تحت تاثیر عواملی مثل استرس، عفونت ها و بیماری ها، و تغییرات در توازن مایعات و موادمعدنی خون قرار گیرد.
یک غده مجموعه ای از سلول هاست که موادشیمیایی تولید و ترشج کرده و بیرون می دهد. غده موادی را از خون انتخاب کرده و بیرون می کند، روی آنها فرایندهایی انجام می دهد و موادشیمیایی حال را برای استفاده در یک نقطه از بدن آزاد می کند. برخی از انواع غدد، ترشحات خود را در نواحی خاص آزاد می کنند. برای مثال، غدد برون ریز، مثل غدد عرق و براقی، ترشجات خود را در پوست یا داخل دهان آزاد میکنند.
از طرف دیگر غدد درون ریز، بیش از ۲۰ هورمون اصلی بدن را مستقیماً وارد جریان خون می کند تا در آنجا به سلول های دیگر در نواحی مختلف بدن منتقل شوند.
غدد اصلی که سیستم درون ریز بدن انسان را تشکیل می دهد، غده هیپوتالاموس، هیپوفیز، تیروئید، پاراتیروئید، آدرنال، جسم صنوبری و غدد تناسلی می باشد که شامل تخمدان ها و بیضه هاست. پانکراس نیز بااینکه به سیستم گوارش نیز مربوط است اما چون آنزیم های گوارشی را تولید و ترشح می کند، بخشی از این سیستم مترشحه هورمونی به حساب می آید.
بااینکه غدد درون ریز اصلی ترین تولیدکننده های هورمون های بدن هستند، برخی اندام های غیر درون ریز– مثل مغر، قلب، ریه ها، کلیه ها، غده تیموس، پوست و جفت—نیز هورمون تولید کرده و ترشح می کنند.
هیپوتالاموس، مجموعه ای از سلول های ویزه که در بخش پایینی مرکز مغز واقع شده است، اصلی ترین رابط بین سیستم درون ریز و سیستم عصبی به شمار می رود. سلول های عصبی موجود در هیپوتالاموس، با تولید مواد شیمیایی که تولید و ترشج هورمون ها را یا تشدید یا متوقف می کنند، غده هیپوفیز را کنترل می کند.
غده هیپوفیز بااینکه چندان بزرگتر از یک نخودفرنگی نیست، مهمترین بخش سیستم درون ریز به شمار می رود. این اندام گاهاً “غده اصلی” نامیده می شود، چون هورمون هایی را تولید می کند که غدد درون ریز دیگر را کنترل می کنند.
تولید و ترشح هورمون های هیپوفیز می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی مثل احساسات و تغییرات فصلی قرار گیرد. برای انجام اینکار، هیپوتالاموس، اطالاعاتی را که توسط مغز داده می شود (مثل دمای محیط، الگوهای قرارگیری در معرض نور، و احساسات) را به هیپوفیز می فرستد.
غده هیپوفیز به دو بخش تقسیم می شود:بخش پیشین و بخش پسین. بخش پیشین فعالیت غدد تیروئید، آدرنال، و تناسلی را تنظیم می کند. از میان هورمون هایی که این غده ترشح می کند، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
· هورمون رشد، که رشد استخوانها و سایر بافت های بدن را تحریک می کند و در استفاده بدن از موادمغذی و معدنی نقش دارد.
· هورمون پرولاکتین، که تولید شیر را در زنان شیرده فعال میکند.
· هورمون تیروتروپین، که غده تیروئید را برای تولید هورمون تیروئید تحریک میکند.
· کورتیکوتروپین، که غده آدرنال را برای تولید برخی هورمون های خاص تحریک میکند.
غده هیپوفیز همچنین اندورفین نیز ترشح می کند. اندورفین ها مواد شیمیایی هستند که برای کاهش حساسیت به درد، بر روی سیستم عصبی کار می کنند. علاوه بر این، غده هیپوفیز هورمون هایی نیز ترشح می کند که به تخمدان ها و بیضه ها برای تولید هورمون های جنسی پیام می فرستند. غده هیپوفیز همچنین تخمک گذاری و چرخه قاعدگی را نیز در زنان کنترل می کند.
بخش پسین غده هیپوفیز، هورمون های ضد ادرار ترشح می کند که با تاثیری که بر کلیه ها و دفع ادرار دارد، به حفظ توازن آب بدن کمک میکند. هورمون دیگری که این بخش ترشح می کند، اکسیتوسین است که انقباضات رحم را طی وضع حمل ایجاد می کند.
تیروئید که در بخش جلویی گردن قرار دارد، شبیه به یک پاپیون یا پروانه است که هورمون های تیروئید، یتروکسین و تیرودوتیرونین را تولید می کند. این هورمون ها سرعتی را که سلول ها سوخت های بدن را از موادغذایی برای تولید انرژی می سوزانند، کنترل میکنند. هرچه میزان هورمون های تیروئید در جریان خون بالا رود، سرعت ایجاد واکنشهای شیمیایی نیز در بدن بیشتر می شود.
هورون های تیروئید همچنین نقش مهمی در رشد استخوانها و رشد مغز و سیستم عصبی در کودکان دارند. تولید و ازادسازی هورمون های تیروئید توسط تیروتروپین کنترل می شود که آن نیز به نوبه خود توسط غده هیپوفیز ترشح می شود.
به غده تیروئید چهار غده کوچک متصل است که به همراه یکدیگر عمل می کنند و پاراتیروئید نامیده می شوند. این غدد هورمون پاراتیروئید ترشح می کنند که با کمک کالسیتونین که در تیروئید تولید می شود، سطح کلسیم را در خون تنظیم می کند.
بدن دو غده آدرنال مثلثی شکل دارد که هرکدام روی یکی از کلیه ها قرار گرفته است. غدد آدرنال دو قسمت دارند، که هرکدام یک سری هورمون تولید میکنند و عملکردی متفاوت دارند. بخش بیرونی، قشر آدرنال، هورمون هایی تولید می کند که کورتیکوستیروئید نامیده می شوند و توازن نمک و آب بدن، واکنش بدن به استرس، متابولیسم، سیستم ایمنی و رشد و عملکرد جنسی را تنظیم می کند.
بخش داخلی، کاته کولامین هایی مثل اپینفرین تولید می کند. اپینفرین که آدرنالین هم نامیده می شود، در مواجهه با استرس، فشارخون و ضربان قلب را بالا می برد.
جسم صنوبری که غده صنوبری نیز نامیده می شود، در وسط مغز قرار گرفته است. این غده ملاتونین ترشح می کند، هورمونی که چرخه خواب-بیداری را تنظیم می کند.
غدد جنسی مهمترین منبع هورمون های جنسی هستند. در مردها، این غدد در کیسه بیضه قرار گرفته اند. غدد مردانه، یا بیضه ها، هورمون هایی تولید می کند که آندروژن نامیده می شود، که مهمترین آنها تستوسترون است. این هورمون ها تغییرات بدن را که به خاطر رشد جنسی ایجاد می شود، مثل بزرگ شدن آلت تناسلی و بروز سایر ویژگی های مردانه مثل کلفت شدن صدا، رشد مو صورت و شرمگاه و افزایش رشد و قدرت عضلانی، تنظیم میکند. تستوسترون همچنین در تولید اسپرم توسط بیضه ها نیز دخالت دارد.
غدد زنانه، ینی تخمدان ها، در لگن خاصره قرار گرفته اند. این غدد تخمک تولید کرده و هورمون های زنانه مثل استروژن و پروژسترون را تولید میکنند. استروژن در رشد خصوصیات جنسی زنانه مثل رشد سینه ها و جمع شدن چربی بدن در ران ها و باسن، نقش دارد. هم استروژن و هم پروژسترون در حاملگی و تنظیم عادت ماهیانه نیز نقش دارند.
پانکراس یا همان لوزالمعده (علاوه بر سایرین) دو هورمون مهم، یعنی انسولین و گلوکاگن را تولید می کند. این هورمون ها برای حفظ توازن گلوکز یا قند خون و حفظ سوخت و ذخائر انرژی بدن، در کنار یکدیگر عمل می کنند.
● سیستم غدد درون ریز چه می کند
وقتی هورمون ترشح می شود، از غدد درون ریز به داخل جریان خون منتقل می شود تا به سمت سلولهایی که باید پیامرسانی کند، برود. در مسیر رفتن به سمت این سلولها، پروتئین های خاصی به برخی از این هورمون ها می چسبند. این پروتئین های خاص مثل حمل کننده هایی رفتار می کنند که مقدار هورمونی را که باید با سلول هدف رابطه برقرار کند و روی آن تاثیر بگذارد را کنترل می کنند.
همچنین، سلول های هدف گیرنده هایی دارند که فقط به برخی هورمون های خاص می چسبند، و هر هورمون گیرنده های خاص خود را دارد، درنتیجه هر هورمون فقط با سلولهای هدف خاص که گیرنده های آن هورمون را دارند، وارد رابطه می شود. وقتی هورمون به سلول هدف خود می رسد، به گیرنده های خاص آن سلول می چسبد و این ترکیب گیرنده-هورمون، دستورالعمل های شیمیایی را به کارگران داخل سلول منتقل می کند.
وقتی سطح هورمون ها به مقدار نرمال یا لازم خود برسد، ترشح بیشتر آن هورمون با مکانیسم های مهم بدن کنترل می شود تا همان میزان هورمون در خون حفظ شود. این تنظیم تولید و ترشح هورمون ها می تواند خود هورمون یا ماده دیگری در خون که مربوط به این هورمون است را درگیر کند.
برای مثال، اگر غده تیروئید مقدار کافی از هورمون های تیروئید در خون ترشح کرده باشد، غده هیپوفیز متوجه این مقدار نرمال از آن هورمون در جریان خون شده و آزادسازی تیروتروپین را تنظیم می کند. تیروتروپین هورمونی است که ده تیروئید را برای ساخت و ترشح هورمون های تیروئید تحریک می کند.
مثال دیگر هورمون پاراتیروئید است که یزان کلسیم خون را بالا می برد. وقتی میزان کلسیم خون بالا رود، غدد پاراتیروئید این تغییر را حس کرده و ترشح و تولید این هورمون را کاهش می دهند.
● مشکلات سیستم غدد درون ریز
مقدار خیلی زیاد یا خیلی کم از هر هورمون می تواند برای بدن مضر باشد. برای مثال، اگر غده هیپوفیز هورمون رشد زیاد تولید کند، بچه می تواند رشد بسیار زیادی پیدا کندو به طور غیرطبیعی بلند قد شود. اگر این مقدار کم باشد، بچه به طور غیرطبیعی کوتاه قد و ریز خواهد شد.
کنترل تولید یا جایگزینی برخی هورمون های خاص می تواند بسیاری از اختلالات درون ریز را در کودکان و نوجوانان برطرف کند. برخی از این اختلالات عبارتند از:
● ناتوانی آدرنال:
در این وضعیت عملکرد قشر غده آدرنال یا فوق کلیوی پایین آمده و درنتیجه تولید هورمون های کورتیکوستیروئید آدرنال نیز بسیار کم می شود. علائم ناتوانی آدرنال می تواند شامل ضعف، خستگی، درد شکم، حالت تهوع، کم آب شدن بدن، و تغییرات پوستی باشد. پزشکان ناتوانی ادرنال را با تجویز جایگزین هایی برای هورمون هایکورتیکوستیروئید مداوا می کنند.
● سندرم کوشینگ:
مقدار بسیار زیاد از هورمون های گلوکوکورتیکوئید در بدن می تواند منجر به بروی سندرم کوشینگ شود. در کودکان، معمولاً زمانی این اتفاق می افتد که کودک برای درمان بیماری های خود ایمنی مثل سل جلدی (lupus) مقدار بالایی داروهای ترکیبی کورتیکوستیروئید مصرف می کند (مثل پردنیسون).
اگر این وضعیت به خاطر وجود تومر در غده هیپوفیز باشد که مقدار زیادی کورتیکوتروپین تولید می کند و غدد فوق کلیوی (آدرنال) را تحریک به تولید بیش از حد کورتیکوستیروئیدها می کند، به آن بیماری کوشینگ اطلاق می شود. بروز علائم آن ممکن است سالها طول بکشد و این علائم عبارتند از، چاق شدن بیش از حد، ناتوانی رشد، ضعف عضلانی، کبود شدن سریع پوست، آکنه، بالا رفتن فشار خون، و تغییرات فیزیولوژیکی. بنابراین علت خاص بیماری، پزشکان با روش های مختلفی مثل جراحی، پرتو درمانی، شیمی درمانی یا داروهایی که تولید این هورمون ها را متوقف می کنند، این بیماری را مداوا می کنند.
● دیابت نوع ۱:
وقتی لوزالمعده یا پانکراس نتواند به میزان کافی انسولینتولید کند، دیابت نوع ۱ ایجاد می شود. علائم این بیماری عبارتند از: تشنگی زیاد، گرسنگی، ادرار و کاهش وزن.
در کودکان و نوجوانان، این بیماری معمولاً یک اختلال خودایمن است که در آن برخی سلول های خاص سیستم ایمنی و پادتن هایی که توسط دستگاه ایمنی بدن ساخته می شوند، سلول های لوزالمعده را که انسولین تولید می کنند، تخریب می کند. این بیماری می تواند مشکلات دیگری در دراز مدت به وجود آورد مثل مشکلات کلیوی، آسیب های عصبی، کوری، و بیماری های قلبی کرونری زودرس و سکته. به کودکانی که دچار این مشکل هستند، برای کنترل سطح قند خون و کاهش خطر ایجاد مشکلات دیابتی مداوماً انسولین تزریق می شود.
● دیابت نوع ۲:
برخلاف دیابت نوع ۱، که در آن بدن قادر به تولید انسولین کافی نیست، در دیابت نوع ۲ بدن قادر به واکنش نرمال به انسولین نمی باشد. کودکان و نوجوانان مبتلا به این بیماری معمولاً اضافه وزن زیادی دارند و باور بر این است که چربی اضافه بدن نقش مهمی در مقاومت انسولین دارد که از مشخصه های این بیماری است.
درواقع، در سالهای اخیر، شیوع این بیماری در کودکان تقریباً برابر با میزان بالای چاقی مفرط در آنها است. علائم و مشکلات احتمالی دیابت نوع ۲ تقریباً مشابه با دیابت نوع ۱ می باشد. برخی کودکان ونوجوانان می توانند با تغییرات رژیم غذایی، ورزش، و دارو قند خون خود را کنترل کنند اما خیلی از آنها مجبورند مثل بیماران دیابت نوع ۱، تزریق انسولین انجام دهند.
● مشکلات هورمون رشد:
بالا بودن میزان هورمون رشد در کودکان در ال رشد باعث رشد بی اندازه استخوان ها و سایر قسمت های بدنشان می شود که منجر به غول پیکر شدن آنها می شود. این وضعیت نادر، معمولاً به خاطر وجود یک تومر در غده هیپوفیز ایجاد می شود که می توان آنرا با برداشتن تومر مداوا کرد. درمقابل، وقتی غده هیپوفیز نتواند به میزان کافی هورمون رشد تولید کند، رشد کودک از قد، معیوب می شود. پایین بودن قند خون نیز ممکن است در کودکان مبتلا به کمبود هورمون رشد اتفاق بیفتد.
● پرکاری تیروئید:
پرکاری تیروئید وضعیتی است که در آن سطح هورمون های تیروئید در خون بیش از اندازه بالا می رود. علائم آن شامل کاهش وزن، عصبی شدن، رعشه، تعرق زیاد، بالا رفتن ضربان قلب و فشارخون، برآمدگی چشم ها، و تورم گردن به خاطر بزرگ شدن غده تیروئید (گواتر) می شود. این وضعیت در کودکان معمولاً به خاطر بیماری گریوز ایجاد می شود که یک اختلال خودایمن است که در آن برخی پادتن ها که توسط سیستم ایمنی تولید می شود، غده تیروئید را برای فعالیت بیش از حد تحریک میکنند. این بیماری را میتوان با دارو یا برداشتن یا از بین بردن غده تیروئید با جراحی یا پرتودرمانی مداوا کرد.
● کم کاری تیروئید:
کم کاری تیروئید وضعیتی است که در آن سطح هورمون های تیروئید در خون به طور غیرعادی پایین می آید. کمبود هورمون تیروئید، فرایندهای بدن را کند کرده و می تواند منجر به خستگی، پایین آمدن ضربان قلب، خشک شدن پوست، اضافه وزن، یبوست، و در کودکان، کاهش رشد و بلوغ دیررس گردد.
مهمترین عامل ایجاد کم کاری تیروئید در کودکان تیروئیدیت هاشیموتو است که درنتیجه یک فرایند خودایمن ایجاد می شود که تیروئید را تخریب کرده و تولید هورمون تیروئید را متوقف می سازد. نوزادان ممکن است فاید غده تیروئید متولد شوند یا غده تیروئید آنها رشد کافی نداشته باشد که این هم منجر به کم کالری تیروئید خواهد شد. این وضعیت را می توان با جایگزین های غذایی هورمون تیروئید مداوا کرد.
● بلوغ زودرس:
تغییرات بدن که حین بلوغ ایجاد می شوند، اگر میزان هورمون های هیپوفیز که غدد جنسی را برای تولید هورمون هایجنسی تحریک می کنند، پیش از موقع بالا رود، ممکن است در برخی کودکان در سنین خیلی پایین اتفاق بیفتد. داروی تزریقی برای متوقف کردن ترشح این هورمون های هیپوفیز وجود دارد که جلوی رشد جنسی زودرس را در این کودکان میگیرد.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی
منبع: پزشکان بدون مرز

ناراحتی گوارشی یا زخم معده، علل و روش های تشخیصی و درمانی آن

زخم معده چیست ؛ علائم، علل، تشخیص و درمان زخم معده

آنچه در این مطلب می‌خوانیم درباره زخم های گوارشی است.

زخم‌های گوارشی زخم‌هایی باز هستند که در سطح داخل معده یا بخش ابتدایی روده باریک (که به آن دوازدهه هم می‌گویند) ایجاد می‌شوند؛ به‌عبارت‌دیگر، دو نوع زخم گوارشی داریم: زخم معده و زخم دوازدهه که متداول‌ترین علامت هر دو نوع، درد معده (بالای شکم) است. شایع‌ترین علل ایجاد زخم‌های گوارشی این دو مورد هستند: عفونت با هلیکوباکتر پیلوری یا مصرف درازمدت داروهای ضدالتهاب غیرکورتونی مانند آسپیرین. قابل ذکر است که استرس و غذاهای پر ادویه، موجب ایجاد زخم گوارشی نمی‌شوند، اما علائم آن را بدتر می‌کنند. با توجه به این‌که در جامعه ما به‌طورکلی به‌جای استفاده از عبارت زخم گوارشی، “زخم معده” مصطلح شده است، در این مقاله از این به بعد به جای زخم گوارشی، از عبارت زخم معده استفاده می‌کنیم. علت زخم معده، درمان آن را تعیین می‌کند. اگر عفونت با هلیکوباکتر پیلوری وجود دارد، باید درمان برای رفع این عفونت تجویز شود. اگر زخم معده ناشی از مصرف زیاد داروهای ضدالتهاب غیرکورتونی است باید مصرف آن‌ها کم شود یا در صورت امکان به‌طور کامل قطع شوند و با داروی دیگری جایگزین شوند. به‌طورکلی، داروهایی که به ترمیم زخم کمک می‌کنند، بخشی از درمان زخم معده هستند.

بیماری زخم معده چیست

زخم‌ معده بیماری دردناکی است که لذت غذا خوردن را از شما می‌گیرد و وقت و بی‌وقت با دردهای شدید و خفیف آزارتان می‌دهد. پزشکانی که در جستجوی عامل زخم معده بوده‌اند تا مدت‌ها تصور می‌کردند عواملی مثل مصرف غذاهای تند، استرس، سیگار کشیدن و عادت‌های تغذیه‌ای غلط و مصرف بعضی از داروها تنها دلایل زخم معده‌اند تا اینکه در سال ۱۹۸۲ دانشمندان نوعی باکتری را در مخاط معده کشف کردند و متوجه شدند که این باکتری در معده بسیاری از افراد وجود دارد. آنها این باکتری را «هلیکوباکتر پیلوری» نامیدند.

علت زخم ‌معده چیست؟

هلیکوباکتر پیلوری نوعی باکتری متحرک و مارپیچ است و امروزه مهم‌ترین علت زخم‌ معده به شمار می‌آید. این باکتری اغلب در دوران کودکی و از طریق آب و غذا وارد بدن می‌شود و می‌تواند سال‌ها در دستگاه گوارش بماند. حدود دو‌ سوم جمعیت جهان این باکتری را در بدن خود دارند بدون این که دچار زخم معده شوند. در بعضی موارد این باکتری به لایه پوششی دستگاه گوارش آسیب می‌زند، قسمت‌های آسیب‌دیده در معرض اسید معده قرار می‌گیرند و به زخم تبدیل می‌شوند. در شرایطی که این زخم‌ها دیر درمان شوند، خونریزی، عفونت و التهاب در پی خواهند داشت.

نشانه‌های زخم‌ معده

زخم‌ معده همیشه با دردهای شدیدی همراه است. این دردها موقتی‌اند و زمانی که معده خالی باشد شدیدتر می‌‌شوند. در نتیجه در بینِ وعده‌های غذایی یا در طول شب بیمار درد را بیشتر احساس می‌کند.
دردها می‌توانند از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشند. البته زخم ‌معده غیر از درد، علائم دیگری هم دارد. از نشانه‌های زخم‌معده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نفخ
• تهوع
• استفراغ
• کاهش وزن بدون دلیل مشخص
• مدفوع تیره و سیاه‌رنگ
• سرگیجه
• سختی تنفس
• احساس خستگی بی‌دلیل
• رنگ‌پریدگی پوست
• استفراغی که دارای ذرات خونی است.
• دل‌درد شدید

وقتی زخم ‌معده شدید شود می‌تواند باعث خونریزی معده و روده شود. در چنین شرایطی باید به‌ سرعت به پزشک مراجعه کنیم.

تغییر شیوه زندگی و درمان خانگی زخم معده

شک نکنید! اگر علائم زخم معده دارید به پزشک متخصص داخلی گوارش مراجعه کنید. او پس از معاینه و شاید کارهای پاراکلینیکی دیگر ابتدا به تشخیص می‌رسد، سپس درمان مناسب را تجویز می‌نماید. در کنار درمان‌هایی که پزشک معالج تجویز کرده است، رعایت موارد زیر کمک می‌کند درد و علائم زخم معده زودتر بهبود یابد.

• برای درمان زخم معده رژیم غذایی سالم داشته باشیم: در برنامه غذایی خود مقدار زیادی میوه (به‌خصوص میوه‌های دارای ویتامین‌های آ و ث)، سبزی و غلات سبوس‌دار بگنجانیم. اگر غذاهای سرشار از ویتامین نخوریم، ترمیم زخم معده به‌کندی پیش می‌رود.
• خوردنی‌‌های دارای پروبیوتیک بیشتر بخوریم: مانند ماست پروبیوتیک، پنیر کمی مانده و قدیمی، کلم قرمز مانده در سرکه و نوشیدنی کفیر (نوعی نوشیدنی تخمیری حاصل از شیر).
• غذاها و نوشیدنی‌های تشدیدکننده درد معده را حذف کنیم:باید بیشتر دقت کنیم. خوردن بعضی از غذاها ممکن است درد معده را تشدید کند. از خوردن این غذاها بپرهیزیم. این غذاها فهرست ثابتی ندارند و هر فردی باید غذاهایی که دردش را بیشتر می‌کنند خودش پیدا کند.
• به تغییر داروی مسکن فکر کنیم: اگر برای یک درد ساده مدت زیادی است در حال مصرف یک داروی مسکن غیر نسخه‌ای هستیم، حتماً آن را با دکتر داروساز یا پزشک معالج مطرح کنیم. شاید تغییر دادن آن به یک داروی مسکن که روی معده تأثیر ندارد به روند درمان کمک زیادی بکند.
• برای کمک به درمان زخم معده، استرس را کنترل کنیم:فشار روانی، درد زخم معده را بدتر می‌کند. منشأ استرس خود را بیابیم و اگر می‌توانیم از آن دوری کنیم. برخی استرس‌ها قابل‌اجتناب نیستند، اما می‌توانیم کاری کنیم که استرس کمتری به ما وارد شود یا تأثیر آن روی سلامت ما کمتر شود. انجام مرتب یک ورزش سبک مانند پیاده‌روی، نوشتن احساسات به‌طور کامل در یک دفتر خاطرات کاغذی یا دیجیتال و گذراندن وقت با دوستان خوب از بهترین راه‌ها برای کاهش تأثیر استرس محسوب می‌شوند.
• از دود دخانیات دور باشیم: استعمال انواع دخانیات، حفاظت لایه داخلی معده را ضعیف می‌کند و بدین ترتیب، فرد، مستعد ابتلا به زخم معده می‌شود. استعمال دخانیات میزان تولید اسید معده را هم زیاد می‌کند.
• از نوشیدنی‌های الکلی بپرهیزیم: مصرف بیش‌ازحد نوشیدنی‌های الکلی باعث آسیب به لایه داخلی معده و روده می‌شود و تداوم آن می‌تواند به التهاب و خونریزی بیانجامد.
• به‌اندازه کافی بخوابیم: خواب خوب بزرگ‌ترین کمک به دستگاه ایمنی بدن و راهی مؤثر برای کاهش تأثیر استرس به شمار می‌آید.

آشنایی با انواع داروی زخم معده

وقتی پزشک معالج در مورد تشخیص زخم معده مطمئن شد، بر اساس این‌که علت زخم معده چه بوده است برای ما درمان زخم معده را تجویز می‌کند. درمان زخم معده ممکن است شامل برخی از موارد زیر باشد:

• آنتی‌بیوتیک‌ها برای از بین بردن هلیکوباکتر پیلوری: اگر آزمایش‌ها نشان دهد که در معده، عفونت با هلیکوباکتر پیلوری وجود دارد، پزشک معالج مجموعه‌ای از چند آنتی‌بیوتیک را تجویز می‌کند. پزشک معالج بر اساس محل زندگی و وضعیت مقاومت هلیکوباکتر پیلوری نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها، آنتی‌بیوتیک مناسب را تجویز می‌کند. دوره مصرف این آنتی‌بیوتیک‌ها دو هفته است. علاوه بر آنتی‌بیوتیک‌ها، پزشک داروهای دیگر هم تجویز خواهد کرد.
• داروهای متوقف کننده تولید اسید و تسهیل‌کننده ترمیم زخم: داروهای مهارکننده پمپ پروتون با متوقف کردن کارکرد بخشی از سلول‌های معده، باعث می‌شوند تولید اسید معده بسیار کم شود. برخی از این داروها نسخه‌ای و فقط با تجویز پزشک قابل تهیه هستند و بعضی از آن‌ها غیر نسخه‌ای محسوب می‌شوند و با مشورت با دکتر داروساز می‌توانیم آن‌ها را تهیه کنیم.
• داروهایی برای کاهش تولید اسید معده: داروهایی که به مهارکننده هیستامین (H2) معروف هستند، میزان اسیدی که از سلول‌های معده تولید می‌شود را کم می‌کنند. کم شدن اسید، درد زخم معده را کم و ترمیم زخم معده را تسهیل می‌نماید.
• داروهای ضد اسید: پزشک معالج ممکن است داروی ضد اسید (یا همان آنتی‌اسید) تجویز کند. این داروها با خنثی کردن اسید تولیدشده در معده، به‌سرعت باعث کاهش درد می‌شوند، اما روی ترمیم زخم معده تأثیری ندارند.
• داروهای محافظ لایه داخلی معده و روده باریک: پزشک معالج ممکن است برای برخی از بیماران، داروهای محافظ سلول‌های معده تجویز نماید. این داروها از لایه داخلی معده و روده در برابر تأثیر مخرب اسید محافظت می‌نمایند.

روش‌های تشخیص زخم‌ معده

زمانی که معده درد داشته باشیم، پزشک در طول معاینه علائم زخم‌ معده را مورد بررسی قرار می‌دهد و درباره سوابق پزشکی و داروهای مصرفی پرس‌و‌جو می‌کند.
در صورت داشتن نشانه‌های زخم معده باید آزمایش‌هایی انجام دهیم تا پزشک‌مان درباره وجود هلیکوباکتر پیلوری مطمئن شود.
اگر آزمایش‌ها حضور این باکتری را در معده تأیید کنند، پزشک درباره‌ی نوع داروی مصرفی و درمان زخم‌ معده تصمیم‌گیری خواهد کرد. همین‌طور پزشک معالج ممکن است از اندوسکوپی برای تشخیص استفاده کند.

درمان زخم‌ معده چگونه است؟

اگر زخم‌ معده درست و به‌ موقع درمان نشود ممکن است به سرطان معده منجر شود.
به‌همین دلیل با دیدن نشانه‌ها باید فوراً به پزشک مراجعه کنیم تا داروی مناسب را برای درمان زخم‌ معده تجویز کند. بهتر است در طول درمانِ زخم‌ معده از غذاهایی که اسید معده را افزایش می‌دهند مانند ترشیجات حاوی سرکه پرهیز کنیم و خودسرانه از داروهای ضد‌التهابی استفاده نکنیم؛ چون بعضی از همین داروها می‌توانند به مخاط معده آسیب بزنند.
مهم‌تر از همه با ارتقای سطح بهداشت و دسترسی به آب سالم، می‌توانیم شاهد کاهش آلودگی به میکروب هلیکوباکتر پیلوری باشیم.

پیگیری درمان زخم معده به چه شکل است؟

درمان زخم معده به‌طورمعمول در ترمیم زخم موفق عمل می‌کند. اما اگر علائم شدید هستند یا با وجود به کار بستن درمان هنوز علائم بهبود نیافته‌اند، ممکن است بیماری‌های دیگری مطرح باشند و بهتر است دوباره به پزشک معالج مراجعه کنیم. گاهی حتی ممکن است پزشک برای بار دوم انجام آزمایش‌ و آندوسکوپی معده را درخواست کند یا انجام دهد. اگر علائم بیماری خوب شده است، برخی از پزشکان دوباره از آندوسکوپی استفاده می‌کنند تا از ترمیم زخم معده مطمئن شوند. یادمان باشد زخم معده بیماری بسیار عودکننده‌ای است و در صورت تکرار علائم باید به پزشک مراجعه کنیم. پزشک پس از بررسی مجدد، یا همان درمان را تجدید می‌نماید یا بر اساس تغییرات موجود درمان تازه‌ای را تجویز می‌کند.

عوامل شکست درمان زخم معده چه هستند؟

گاهی زخم‌های معده با وجود درمان، ترمیم نمی‌شوند یا به‌اصطلاح، زخم مقاوم به درمان هستند. علل زیر ممکن است باعث مقاومت به درمان شوند:

• مصرف نکردن داروها طبق دستور پزشک
• مقاومت برخی از گونه‌های هلیکوباکتر پیلوری نسبت به برخی آنتی‌بیوتیک‌ها
• ادامه استعمال دخانیات
• ادامه مصرف داروهای ضدالتهاب غیرکورتونی
• تولید بسیار زیاد اسید معده به دلیل سایر بیماری‌ها
• عفونت معده با میکروبی غیر از هلیکوباکتر پیلوری
• سرطان معده
• سایر بیماری‌هایی که موجب ایجاد ضایعات زخم‌مانند در معده یا روده می‌شوند، مانند بیماری کرون

به طور مشخص، برای درمان زخم معده مقاوم لازم است عاملی که از ترمیم زخم جلوگیری می‌کند، برطرف شود.

می‌دانیم اگر زخم معده درمان نشود باعث بروز عوارضی مانند خونریزی یا حتی سوراخ شدن معده می‌شود که عمل جراحی را ضروری می‌سازد.

چرا تغذیه در بهبود زخم معده مهم است؟

شکی نیست که رعایت نکات مهم تغذیه و داشتن یک برنامه غذایی متعادل و سالم در افزایش سطح سلامتی بدن و پیشگیری و درمان تقریبا همه بیماری‌ها نقشی اساسی ایفا می‌کند. در مورد زخم معده هم این امر صدق می‌کند و پیروی از برنامه غذایی متوازن با مزایای زیر در پیشگیری و درمان زخم معده تاثیر بسیاری دارد:

• بهبود حفاظت از مخاط معده و دستگاه گوارشی
• تسریع ترمیم ضایعات معده
• تسهیل هضم غذا
• تسکین درد

زخم معده یک بیماری مزمن است که به طور متناوب بهبود می‌یابد و دوباره عود می‌کند. بنابراین، تغییر عادات غذایی در درازمدت و دقت در مصرف غذای مناسب برای برآورده کردن نیاز بدن به مواد ضروری در طولانی‌مدت بسیار اهمیت دارد.

کدام مواد ضروری در ترمیم زخم معده اهمیت دارند؟

برخی مواد برای ترمیم هر نوع زخم در بدن مانند زخم معده باید در سطح ایده‌آل در خون و در بافت وجود داشته باشند که «پروتئین» مهم‌ترین آنهاست. برخی از سایر مواد لازم عبارتند از:

• روی (زینک): برای بهبود فعالیت سیستم ایمنی و به عنوان یک آنتی‌اکسیدان
• سلنیوم: برای تسریع التیام ضایعه
• ویتامین آ: در مقادیر کم برای ترمیم بهتر (هویج از منابع خوب ویتامین آ به شمار می‌آید.)

برنامه غذایی فرد از جهت ترکیب کلی کربوهیدرات، پروتیین و چربی، با رژیم غذایی عادی افراد تفاوتی ندارد، اما تامین مواد بالا باید با مشورت با کارشناس تغذیه یا مصرف متعادل مکمل غذایی در اولویت قرار گیرد.

نقش فیبر غذایی در بهبود زخم معده

فیبر غذایی بخشی از غذاهای گیاهی است که دستگاه گوارش توانایی هضم آن را ندارد. خصوصیات فیزیکی و شیمیایی فیبر به گونه‌ای است که آثار متفاوتی در بدن ما به وجود می‌آورد.

فیبر محلول در سیب، گلابی و جو دوسر به وفور وجود دارد و به عنوان نمونه، غلظت محتویات روده را افزایش می‌دهد.

فیبر غیرمحلول به‌خصوص در غلات دارای سبوس زیاد است و باعث افزایش حجم مدفوع، افزایش سرعت گذشتن محتویات از روده بزرگ و سهولت دفع مدفوع می‌شود.

فیبرها نقش مهمی در تنظیم کارکرد دستگاه گوارش دارند و به همین دلیل برای سلامتی همه ما (افراد سالم و مبتلایان به زخم معده) از اهمیت بالایی برخوردارند.

مصرف بیشتر فیبر غذایی باعث کاهش علائم زخم معده مانند نفخ، ناراحتی و درد در معده می‌شود و در مطالعات مختلف، تاثیرات مفید آن به اثبات رسیده است.

سبزی‌ها، میوه‌ها، عدس، نخود، نخودفرنگی و مغزیات مانند بادام، سرشار از انواع فیبرها هستند.

نقش پروبیوتیک‌ها در بهبود زخم معده

پروبیوتیک‌ها گروهی از موجودات زنده میکروسکوپی (میکروب‌های مفید) هستند که با ایجاد تعادل بین جمعیت‌های میکروبی دستگاه گوارش، مزایای گوناگونی برای سلامتی ما به ارمغان می‌آورند.

شواهد علمی نشان می‌دهند افزودن برخی پروبیوتیک‌ها به برنامه غذایی، باعث کاهش تعداد هلیکوباکتر پیلوری در معده و تاثیر بهتر آنتی‌بیوتیک‌ها در نابودی هلیکوباکترپیلوری می‌شود و به کاهش علائم زخم معده کمک می‌کند.

در مطالعات انجام شده ماست محتوی پروبیوتیک با نتایج خوبی در بهبود زخم معده همراه بوده است.

نقش آنتی‌اکسیدان‌ها در ترمیم زخم معده

به نظر می‌رسد آنتی‌اکسیدان‌ها در رفع زخم معده و برطرف شدن عفونت معده با هلیکوباکتر پیلوری، نقش مثبتی ایفا می‌کنند. ویتامین ث یکی از آنتی‌اکسیدان‌هاست که روی آن تحقیقات بیشتری صورت گرفته است.

مطالعات روی نقش مصرف ویتامین ث در بهبود زخم معده نشان می‌دهد دوز کم ویتامین ث (و نه دوز زیاد آن) در افزایش تاثیر آنتی‌بیوتیک‌ها در نابودی هلیکوباکتر پیلوری مفید است.

توت‌فرنگی و مرکبات از مهمترین منابع تامین ویتامین ث هستند.

پرهیز غذایی در زخم معده

بجز ترک سیگار و دخانیات که نقش مهمی در بهبود و پیشگیری از عود زخم معده دارد، برخی از مواد غذایی هستند که تقریبا در همه افراد مبتلا به زخم معده زیان‌بار است. نوشیدنی‌های الکلی در صدر این فهرست قرار دارند. بقیه مواردی که برای زخم معده مضر هستند و باید در مصرف آنها احتیاط کرد، عبارتند از:

• غذاهای سرخ‌کرده
• لیموترش
• فلفل‌های تند
• شکلات
• قهوه، چای و نوشابه‌های گازدار یا حاوی کولا
• دانه خردل

دقت کنیم که هریک از مبتلایان به زخم معده، باید در مصرف مواد غذایی دقت داشته باشند و اگر غذایی باعث تشدید علائم آنها می‌شود، در مصرف آن احتیاط نمایند. بنابراین ممکن است برای هر شخص، مواد غذایی دیگری با تشدید علائم همراه باشد.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

برگرفته از تیم علمی داروسازی دکتر عبیدی

اگزمای پوستی و راههای درمان آن

در این بخش با التهاب های پوستی آشنا می شوید؛ و با انواع اگزما آشنا می گردید

انواع اگزمای پوست و راهکارهای تشخیص و درمان اگزما

اگزما یک اصطلاح عمومی برای گروهی از شرایط پزشکی است که باعث ملتهب شدن پوست، قرمزی، خشکی و خارش می‌شود و یک نوع بیماری پوستی محسوب میشود. در بعضی موارد، بثورات ممکن است در یک ناحیه‌ای خاص یا در کل بدن ایجاد شوند. بیماری اگزما، الگوی واکنشی است که پوست در برخی از بیماری‌ها ایجاد می‌کند. این مورد غیر از علائم رایج، به عنوان تاول‌های ریز و قرمز حاوی یک مایع شفاف نیز مشاهده می‌شود. اگزما انواع مختلفی دارد که هر کدام نشانه‌ها، نحوه تشخیص و درمان متفاوتی دارند. برای درمان اگزما در ابتدا باید عامل آلرژی زا یا به وجود آورنده اگزما در پوست را شناسایی کرده و سپس درمان متناسب با آن را انتخاب کنید. اگر علت به وجود آمدن اگزما عوامل ژنتیکی باشد، درمان آن کمی دشوار است؛ اما این امکان وجود دارد که با رعایت برخی موارد، علائم اینگونه از اگزما را کاهش داد. هدف تمام درمان‌های مورد استفاده برای این بیماری، کنترل یا از بین بردن خارش پوست می‌باشد که در صورت عدم درمان، عفونت‌های پوستی ایجاد می‌کند.

علل ایجاد اگزما

علت اصلی و دقیق اگزما هنوز ناشناخته باقی‌مانده است؛ اما اعتقاد بر این است که ترکیبی از عوامل ارثی (ژنتیک) و محیطی باعث بروز این بیماری می‌شوند. اگر یکی از والدین مبتلا به اگزما باشند، شانس مبتلا شدن فرزند آنها به اگزما یا بیماری آتوپیک افزایش خواهد یافت. اگر هر دو والد مبتلا به بیماری باشند، شانس مبتلا شدن فرزند باز افزایش خواهد یافت.

عوامل محیطی نیز در بروز علائم اگزما مؤثر دانسته شده‌اند. مواردی از قبیل:

• محرک‌ها: مانند صابون، مواد شوینده، شامپو، مواد ضدعفونی‌کننده، آب‌میوه تازه، گوشت یا سبزیجات
• آلرژی‌ها: گرد و غبار، حیوانات خانگی، گرده، قارچ‌ها، شوره سر، مایتها
• میکروب‌ها: باکتری‌ها، ویروس‌ها و برخی از قارچ‌ها
• سرما و گرما: آب‌وهوای گرم، رطوبت خیلی زیاد و یا خیلی کم، عرق ناشی از فعالیت‌ها.
• مواد غذایی: محصولات لبنی، تخم‌مرغ، آجیل و دانه‌ها، محصولات سویا، گندم
• استرس: علت اگزما نیست؛ اما می‌تواند علائم را بدتر کند.
• هورمون‌ها: ممکن است هنگام تغییر سطح هورمون‌های زنان، علائم اگزمای آنها بدتر شود.

علائم اگزما

1. خشک و حساس شدن پوست
2. خارش شدید پوست
3. قرمز و ملتهب شدن پوست
4. بثورات عودکننده
5. پوسته‌پوسته شدن بخش‌هایی از پوست
6. خشن و چرمی شدن تکه‌هایی از پوست
7. تراوش یا ترشحات پوستی
8. تورم مناطقی از پوست
9. ایجاد تکه‌های تیره‌رنگ در پوست

انواع اگزما

اگزما نام گروهی از بیماری‌هایی است که موجب قرمز شدن پوست، خارش و ملتهب شدن آن میشوند. اگزما انواع مختلفی دارد:

• درماتیت آتوپیک: نوعی اگزمای مزمن و طولانی مدت و اغلب به علت واکنش بیش از حد سیستم ایمنی به عوامل خارجی مثل آلرژنها رخ می دهد. پوسته پوسته شدن، قرمزی، گرگرفتگی، خارش از علائم آن است.
• درماتیت سبوره ای: اگزمایی است که در قسمتهایی از بدن که دارای غده های چربی هستند مثل کف سر، بینی و کمر رخ می دهد. در ایجاد این نوع اگزما، هورمون ها و مخمرها نقش بسزایی دارند. این اگزما با شوره های زیاد همراه است.
• درماتیت تماسی: در اثر تماس با یک عامل حساسیت زا مثل مواد شیمیایی، شوینده ها، لباس دانه های قرمز سوزش دار و گاهی تاول دار ایجاد می شود.
• اگزمای دیس هیدروتیک: در اثر استرس، آلرژی، مواد شیمیایی مثل فلز کبالت که معمولاً با ایجاد تاول در انگشتان دست و پا مخصوصاً در زنان ایجاد می شود. این نوع اگزما علاوه بر خارش و سوزش و قرمزی، درد و ترک پوستی هم به همراه دارد.
• درماتیت استازی: با ایستادن بیش از حد این اگزما در بدن رخ می دهد. به این صورت که خون در رگهای پایین پا می ماندوتورم پا، خارش، درد و پوسته ریزش از علائم این به نوع اگزما است که در پا رخ می دهد.
• اگزما نامولار: به این نوع اگزما، اگزمای سکه ای نیز می گویند که درمان آن نیز کمی سخت‌تر است. لکه ای قرمز همراه با خارش که به علت نیش حشره یا دمای هوا ایجاد می شود.
• درماتیت اکفولیا تیوژنرالیزه: این اگزما را اریترودرمی نیز می گویند که در آن تورم و قرمزی در سر تا سر بدن رخ می دهد که پوسته پوسته شدن پوست را نیز به همراه دارد.

تشخیص اگزما

پزشک می‌تواند اگزمای پوستی را بعد از شنیدن علائم و نشانه‌های شما و نیز معاینه پوست شما تشخیص دهد. پزشک ممکن است انجام نمونه برداری پوست یا سایر آزمایش‌ها را نیز برای نفی احتمال سایر بیماری‌های پوستی، توصیه کند. اگر به گمان پزشک، شما مبتلا به اگزمای پوستی تماسی هستید، ممکن است تست پچ را بر روی پوست شما انجام دهد. در این آزمایش، پزشک مقدار کمی از مواد مختلف را بر پوست شما زیر پوشش یک برچسب اعمال می‌کند. در مراجعات بعدی شما چند طی روزهای آینده، پزشک پوست شما را برای مشاهده واکنش به هر یک از آن مواد، معاینه می‌کند. بهترین زمان انجام این تست، حداقل دو هفته پس از ناپدید شدن اگزمای پوستی است. این تست مخصوصاً برای تعیین نوع خاص آلرژی تماسی مفید است.

درمان اگزمای پوستی

در حال حاضر درمانی برای اگزما وجود ندارد. با این حال، درمان تنها جهت کنترل و به حداقل رساندن بیماری است. درمان بستگی به علائم اگزما و دلایل ایجاد یا بدتر شدن نشانه‌ها دارد. همچنین، هر درمانی برای هر فردی مناسب نیست. گزینه‌های درمانی شامل موارد زیر هستند:

• پیشگیری: جلوگیری از شعله‌ور شدن بیماری، بهترین روش برای مدیریت اگزما است. به همین دلیل، سعی در شناسایی و جلوگیری از محرک‌های مختلف مانند مواد شوینده خاص یا حساسیت‌های غذایی و همچنین مرطوب کردن پوست بسیار مهم هستند.
• مراقبت از پوست : مرطوب نگه داشتن پوست از اهمیت زیادی برخوردار است؛ زیرا خشکی پوست باعث افزایش خارش می‌شود. برای این منظور باید از کرم یا پماد مرطوب کننده استفاده کرد؛ اما لوسیون‌ها کمتر مؤثر هستند. مهم است که پوست را با استفاده از کرم یا پماد چند بار در روز مرطوب کنید (به ویژه بعد از استحمام). از صابون‌ها و محصولات خفیف و عاری از عطر، رنگ و الکل استفاده کنید. به دنبال محصولاتی باشید که عطر و بوی طبیعی و ضد حساسیت داشته باشند. محصولاتی حاوی سرامید (یک خانواده بزرگ از لیپیدهای مومی) مؤثرترین مرطوب کنند‌ه‌ها هستند.
• داروها: ممکن است از کرم‌ها و پمادهای بدون نسخه حاوی کورتیزون استروئید مانند هیدروکورتیزون و استات هیدروکورتیزون برای کنترل خارش، تورم و قرمزی مرتبط با اگزما استفاده شود. محصولات قوی‌تر مانند کرم‌های استروئیدی تجویزی نیز موجود هستند. از قرص‌های استروئیدی و تزریقی ممکن است در کوتاه مدت برای کنترل اگزمای شدید استفاده شود؛ اما استفاده طولانی مدت از این دو مورد به دلیل عوارض جانبی احتمالی که شامل فشار خون بالا، افزایش وزن و نازک شدن پوست است، توصیه نمی‌شود.
• 👈 نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی
• برگرفته از دکتر رامین مدرسی متخصص پوست و زیبایی

آشنایی با بیمارهای خود ایمنی در بزرگسالان و کودکان و راه درمان آن

در این بخش با بیمارهای خود ایمنی آشنا می شوید؛ حمله به سیستم ایمنی بدن توسط خود بدن

خود ایمنی چیست؟

در حالت طبیعی سیستم ایمنی انسان وظیفه دارد تا از بدن در برابر مهاجمین خارجی، مثل ویروس‌ها، محافظت کند. یعنی با ورود هر گونه نیروی خارجی سلول‌های دفاعی آماده می‌شوند تا با آن مبارزه کنند. بگذارید اینطور بگوییم که بدن تفاوت بین سلول‌های مفید خودی و مهاجمین را تشخیص می‌دهد.

اما در بدن فرد مبتلا به اختلال خود ایمنی همه چیز فرق دارد و بدن او به اشتباه بخشی را به عنوان یک مهاجم غیرخودی شناسایی می‌کند. بنابراین آماده مبارزه با سلول‌های سالم خود می‌شود. شدت و میزان این مبارزه نیز به نوع بیماری بستگی دارد و ممکن است که تنها یک عضو درگیر شود یا اینکه تمام بدن گرفتار این اشتباه شوند.

علت بیماری خود ایمنی

به طور کلی پزشکان هنوز علت اختلال خود ایمنی را تشخیص نداده‌اند، چرا که این بیماری طیف مختلفی از مشکلات را به وجود می‌آورد. ولی با این حال نشانه‌هایی وجود دارند که نشان می‌دهد برخی از افراد بیشتر دچار آن می‌شوند. عواملی مانند استرس، ژنتیک، استفاده از برخی داروها، قرار گرفتن در مجاورت مواد شیمیایی و التهاب می‌توانند درصد بروز آن را افزایش دهند.

از طرفی رژیم غذایی نیز شاید خیلی بی‌تاثیر نباشد، زیرا گفته می‌شود مصرف خوراکی‌های پر نمک، غذاهای چرب و شیرینی زیاد هم باعث به وجود آمدن این بیماری می‌شوند. همچنین طبق تحقیقات زنان بیشتر از مردان دچار ابتلا به اختلال خود ایمنی می‌شوند و این بیماری در سنین باروری بیشتر رخ می‌دهد.

با اینکه بیشتر انواع این بیماری هنوز نادر است و در افراد کمتری دیده می‌شوند، ولی باز هم به دلایل ناشناخته‌ای در حال افزایش بوده و انسان‌های مختلفی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

علائم بیماری خود ایمنی

همانطور که گفتیم، این بیماری می‌تواند به بخش خاصی از بدن آسیب بزند و به این ترتیب علائم مختلفی دارد. ولی برخی از نشانه‌های زیر در اکثر آن ها مشترک است و در صورت بروز هر کدام، بهتر است که برای آزمایش‌های اولیه اقدام کنید:

• ریزش مو
• خستگی
• مشکلات تمرکزی
• درد عضلانی
• وجود ضایعه پوستی
• التهاب و قرمزی
• گزگز شدن و بی‌حسی دست و پا

انواع بیماری خود ایمنی

این بیماری گونه‌های مختلفی را دربر می‌گیرد و تعداد آن رو به افزایش است که شاید بتوان آن ها را حدود ۸۰ گونه در نظر گرفت. ما در ادامه قصد داریم تا تعدادی از شایع ترین اختلالات خود ایمنی را برای شما شرح دهیم:

1. ام اس (MS)

لیست خود را با معرفی و بررسی یکی از رایج‌ترین و معروف‌ترین این بیماری‌ها، یعنی ام اس شروع می‌کنیم. ام اس نوعی اختلال است که در آن به غلاف‌های سلول عصبی آسیب می‌رسد. در واقع آن ها باید به عنوان پوشش‌دهنده عمل کنند و سلول را از آسیب دور نگه دارند، ولی بیماری ام اس عمکلرد غلاف‌ها را دچار مشکل کرده و در نتیجه باعث اختلال در پیام‌رسانی بین بدن و مغز می‌شود.

بیماری خود ایمنی ام اس، ابتدا با علائم خفیف‌تری مثل بی حسی، ضعف یا گزگز شدن دست و پا خود را نشان می‌دهد. اما با گذشت چندین سال پیشرفت کرده و پس از آن بیشتر مبتلایان حتی برای راه رفتن نیز به کمک نیاز دارند.

ام اس نوعی اختلال است که در آن به غلاف‌های سلول عصبی آسیب می‌رسد.

1. سلیاک

مبتلایان به بیماری سلیاک نمی‌توانند غذاها و خوراکی‌های حاوی گلوتن را مصرف کنند. این ماده نوعی پروتئین است که در غذاهای مختلف، مخصوصا در جو و غلات وجود دارد. این نوع از بیماری خود ایمنی، در هنگام خوردن گلوتن ظاهر می‌شود. با ورود گلوتن به روده، حس التهاب و سوزش به وجود می‌آید. از نشانه‌های سلیاک می‌توان به درد شکم و اسهال اشاره کرد و نباید آن را با حساسیت به گلوتن اشتباه گرفت. زیرا این دو کمی شبیه به هم هستند و برای تشخیص دقیق‌تر به آزمایش احتیاج است.

1. دیابت نوع ۱

یکی دیگر از شایع ترین بیماری های خود ایمنی، دیابت نوع ۱است که تغییرات زیادی را در سبک زندگی و رژیم غذایی مبتلایان ایجاد می‌کند. در این اختلال، بدن فرد بیمار به سلول‌های سازنده‌ هورمون انسولین حمله کرده و در نتیجه در عملکرد قند خون مشکل ایجاد می‌شود. در صورت عدم توجه، بیماری دیابت خطرناک‌تر شده و به قلب، چشم و کلیه‌ها آسیب جدی می‌زند.

دیابت نوع ۱ یکی از شایع‌ترین بیماری‌های خود ایمنی محسوب می‌شود

1. روماتیسم مفصلی

افرادی که با روماتسیم مفصلی دست و پنجه نرم می‌کنند، حتما نشانه‌هایی مثل گرما، قرمزی و دردهای مفصلی را تجربه کرده‌اند. در این بیماری سیستم ایمنی بدن به مفاصل حمله کرده و دردهای شدیدی را ایجاد می‌کند. علائم این مریضی به مرور زمان شدیدتر شده و ممکن است فرد را از لحاظ روحی هم تحت تاثیر قرار دهد.

1. التهاب روده

این بیماری را نمی‌توان فقط یک نوع بیماری در نظر گرفت، چرا که مدل‌های متفاوتی دارد که هر کدام به قسمت متفاوتی از دستگاه گوارش آسیب می‌زند. مثلا یک بیماری به نام کرون وجود دارد که می‌تواند حس سوزش را از دهان تا معقد ایجاد کند. یا مثلا گونه‌ دیگری از خود ایمنی به نام کولیت زخمی، فقط جدار روده‌ بزرگ و راست روده را گرفتار بیماری می‌کند.

1. التهاب رگ

نوع دیگری از التهاب وجود دارد که در آن سیستم ایمنی بدن اشتباهی به رگ‌های خونی حمله می‌کند. در نتیجه این حمله رگ‌ها مسدود شده و فشار خون کمتر می‌شود.

1. لوپوس منتشر

شاید بسیاری از ما لوپوس منتشر را به خاطر ایجاد دانه‌هایی که روی پوست به وجود می‌آورد، بشناسیم و فکر کنیم که فقط باعث مشکلات پوستی می‌شود. اما علاوه بر این، اندام‌های دیگری مانند مغز، مفاصل و کلیه‌ها را نیز درگیر می‌کند. بنابراین بهتر است در صورت بروز درد در مفاصل یا احساس خستگی شدید نیز به پزشک مراجعه کنید.

از علائم لوپوس ایجاد دانه‌هایی که روی پوست است

1. کم خونی مزمن

کم خونی یکی دیگر از انواع بیماری های خود ایمنی است که به خاطر کمبود نوعی از پروتئین به وجود می‌آید. سلول‌های معده وظیفه ساختن این پروتئین را بر عهده دارند که جهت جذب ویتامین ب۱۲ ضروری است. در نتیجه فرد نمی‌تواند به طور مناسبی DNA را سنتز کند و به کم خونی مبتلا می‌شود. از نشانه‌های این بیماری می‌توان به کاهش وزن، سرگیجه، ضعف، بی‌حسی دست و پا، رنگ پریدگی و تنگی نفس اشاره کرد.

1. بیماری آدیسون

از دیگر شایع ترین اختلالات خود ایمنی، آدیسون است که غدد کلیوی را تحت تاثیرقرار می‌دهد. این غده‌ها باید هورمون‌های آلدوسترون و کورتیزول را تولید کنند تا نسبت کربوهیدرات و شکر به درستی تنظیم شوند. پس اگر این هورمون‌ها کم باشند، فرد دچار کاهش وزن، ضعف و افت قند خون می‌شود.

1. سندروم شوگِرن

شاید نام این اختلال برای شما آشنا نباشد، ولی جزو مهمترین بیماری های خود ایمنی به حساب می‌آید. فرد مبتلا معمولا دچار خشکی چشم، خشکی دهان و درد مفاصل می‌شود. زیرا این بیماری نه تنها مفصل را تحت تاثیر قرار می‌دهد بلکه به غده‌هایی که چشم و دهان را نیز مرطوب نگه می‌دارند هم آسیب می‌رساند.

1. تیروئیدیت هاشیموتو

بیماری خود ایمنی تیروئید در افراد زیادی دیده می‌شود و در مراحل اولیه، درمان نسبتا قابل کنترل‌تری دارد. این بیماری در تولید هورمون تیروئید تغییراتی را به وجود می‌آورد و باعث کم کاری آن می‌شود. نهایتا خود را با علائمی همچون خستگی، افزایش وزن، ریزش مو یا التهاب غده تیروئید نشان می‌دهد.

هاشیموتو در تولید هورمون تیروئید تغییراتی را به وجود می‌آورد و باعث کم کاری آن می‌شود

1. گِرِیوْز

این بیماری نیز غده تیروئید را تحت تاثیر قرار می‌دهد و باعث تولید بیش از اندازه آن می‌شود. تولید بیش از حد غده می‌تواند فعالیت‌های بدن را شدیدتر کند و علائمی مانند کاهش وزن، افزایش ضربان قلب، برافروختگی و حساسیت به گرما را به وجود بیاورد. بیرون زدگی چشم‌ها از نشانه‌های رایج گریوز است.

تشخیص بیماری خود ایمنی

با توجه به نکات ذکر شده، این اختلال می‌تواند تا ۸۰ نوع بیماری را دربر داشته باشد که هر کدام علائم متفاوتی را نشان می‌دهند. البته برخی از آن ها نیز نشانه‌های مشابهی دارند و همین تشخیص را کمی سخت‌تر می‌کند. در ضمن، هیچ آزمایش دقیقی وجود ندارد که به شما بگوید دچار این بیماری شده‌اید.

بنابراین برای تشخیص اختلال، ابتدا باید به پزشک متخصصی مراجعه کنید که در آن بخش از بدن دچار ضعف هستید. مثلا اگر سوزش روده یا معده دارید، باید یک بهترین متخصص گوارش و کبد شما را ویزیت کند تا مشخص شود که آیا شما به بیماری های خود ایمنی دچار هستید یا خیر! پزشکان انواع مختلفی از معاینات جسمی و آزمایش‌ها را انجام می‌دهند تا از طریق دنبال کردن نشانه‌ها یا وجود آنتی‌بادی‌های خاص، متوجه نوع بیماری بشوند.

آزمایش (خون، ادرار، مدفوع) خود را در محل انجام دهید

درمان خود ایمنی

از آنجاییکه این بیماری‌ها بخش‌های مختلفی را تحت تاثیر قرار می‌دهند، بنابراین نمی‌توان درمان یکسانی را در نظر گرفت. همچنین معمولا این روش‌ها بیماران را برای همیشه درمان نمی‌کنند و بیشتر جنبه‌ کنترل و کاهش درد را دارند. ولی برخی از درمان ها را می‌توان به عنوان راه مقابله با بیماری در نظر گرفت که برای اکثر گونه‌های این اختلال کاربرد دارند. این موارد به شرح زیر هستند:

• داروهای مسکن و ضد التهاب: جهت کاهش درد
• کورتیکواستروئیدها: جهت کاهش التهاب یا رفع علائم حمله‌ی سیستم ایمنی
• داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی: جهت کاهش فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی
• فیزیوتراپی: جهت افزایش تحرک
• کنترل بیماری: مانند تزریق انسولین در دیابت
• جراحی: مانند درمان انسداد روده

راه پیشگیری از ابتلا به بیماری خود ایمنی

در ابتدای مطلب عنوان کردیم که بیشتر این بیماری‌ها ریشه وراثتی دارند و شاید نتوان به طور قطعی از آن ها دور ماند. ولی با پیشگیری و کنترل، حتما تا حد زیادی موفق به کنترل آن ها خواهید شد و از پیشرفت بیماری‌ها جلوگیری می‌شود.

بنابراین پیشنهاد می‌کنیم که چکاپ سالانه را فراموش نکنید و در صورت احساس هر گونه علائم غیر طبیعی، به پزشک مراجعه کنید. همچنین داشتن تغذیه مناسب و رژیم غذایی سالم و مقوی، بهترین راه مقابله با بیماری خود ایمنی و بسیاری از بیماری‌های دیگر است.

در این بخش نیز نگاهی به بیماری خود ایمنی کودکان خواهیم داشت.

* تعریف بیماری خودایمنی در کودکان چیست؟
به مجموعه ای از بیماریهایی گفته می شود که سیستم ایمنی بدن برعلیه برخی بافتهای خود وارد عمل شده و به دلیل آنکه آنها را غیر خودی تلقی می نماید بر علیه آنها با تولید آنتی بادی وارد عمل شده و این عمل باعث تخریب و اختلال در عملکرد بافت مزبور می شود.

* چه عواملی باعث ابتلا به این بیماری می شوند؟ آیا خودایمنی در کودکان یک بیماری ژنتیکی است؟
عموما علتی قطعی برای بیماریهای خود ایمنی یافت نمی شود ولی عواملی وجود دارند که زمینه ساز بروز بیماری خود ایمنی می شود. از مهمترین این عوامل عوامل ژنتیکی هستند. به عبارت دیگر بیماریهای خود ایمنی در همه افراد رخ نمی دهد بلکه در گروهی اتفاق می افتند که زمینه ژنتیکی بیماری را داشته باشند. این زمینه ژنتیکی برای هر نوع بیماری خود ایمنی متفاوت است ولی گاهی اوقات یک فرد ممکن است زمینه چند بیماری را همزمان داشته باشد و یا یک زمینه ژنتیکی مستعد کننده برای ابتلاء به چند بیماری باشد. به همین دلیل است که این بیماریهای در خانواده هائی که ازدواج فامیلی دارند بیشتر دیده می شود و همچنین یکی از سوالات مهمی که پزشک از بیماران مشکوک به بیماریهای خود ایمنی پرسش می نماید این است که آیا بیماری مشابه در بستگان بیمار بویژه در بستگان درجه یک وجود دارد یا خیر؟ البته این زمینه ژنتیکی ممکن است تا پایان عمر برای فرد سبب ایجاد بیماری نشود به عبارت دیگر زمینه ژنتیکی در حضور عوامل محیطی سبب بروز بیماری می شود و نه به تنهائی.
پس عوامل محیطی در بروز بیمار نقش به سزائی دارند. برای هر بیماری ممکن است یک عامل محیطی سبب بروز بیماری شود. از مهمترین عوامل محیطی که در بسیاری از بیماریهای خود ایمنی (در حضور زمینه ژنتیک مثبت) سبب بروز بیماری می شوند عفونتها هستند. در بسیاری از بیماران سابقه ای از ابتلاء به یک عفونت ویروسی به ویژه عفونتهای ویروسی تنفسی وجود دارد که البته در بسیاری از موارد نوع عفونت ویروسی مشخص نیست. همچنین عفونتهای باکتریال و با شیوع کمتر عفونتهای انگلی و ریکتزیایی می توانند عامل بروز دهنده بیماری باشند. در واقع پس از ورود عامل عفونی به بدن در حالت طبیعی سیستم ایمنی وارد عمل شده و نسبت به کنترل عامل عفونی و تبعات ناشی از آن واکنش نشان می دهد. در این دسته از بیماران که زمینه ژنتیکی وجود دارد واکنش ایجاد شده از کنترل خارج شده و باعث بروز عوارض ناخواسته دیگری می شود. به عبارت دیگر یکی از وظایف سیستم ایمنی آزاد نمودن فاکتورهای ضد التهابی است که توانائی کنترل التهاب را در شرایط خاص دارند. در واقع در این دسته از بیماریهای با یک سیستم ایمنی افسار گسیخته مواجه هستیم که عامل شروع کننده آن در بسیاری از موارد عامل عفونی است که در بسیاری از افراد اتفاق می افتد ولی در این گروه خاص بیماران با افسار گسیختگی این سیستم مواجه می شویم. در این هنگام وظیفه پزشک ایجاد تعادل در سیستم ایمنی می باشد. برای فهم ساده تر مطلب مثال ملموسی می توان مطرح نمود. فرض نمائیم در جامعه یک بحران ایجاد می شود نیروهای انتظامی که در حالت عادی در پادگانها در حال آماده باش برای ایفای نقش در شرایط خاص هستند به صحنه بحران فراخوانده می شوند. این نیروها به خوبی بحران را کنترل می نمایند و پس از کنترل بحران به دلایل مختلف به پادگانها باز نمی گردند. این دلایل می تواند عدم حضور فرمانده برای صدور دستور باشد ویا قطع دستگاه پیام گیر از مرکز فرماندهی برای دریافت دستور توقف عملیات و یا یاغی شدن سربازها علیرغم صدور و دریافت پیام باشد. علت هرچه باشد حضور بیش از حد این سربازان در صحنه باعث اختلالاتی در آن جامعه خواهد شد. این اختلالات می تواند ایجاد اختلال در رفت و آمد خیابانها، احساس ناامنی و حکومت نظامی برای افراد آن جامعه (از طرف نیروهایی که وظیفه ایجاد امنیت اجتماعی را برعهده دارند) و یا تحمیل هزینه های ناخواسته و پیش بینی نشده بر سیستم اداره کننده جامعه باشد. در اینجا فارغ از اینکه انگیزه این افراد چیست وظیفه گرداندن جامعه بازگرداندن این افراد به پادگانهای خود است. مشابه همین اتفاق نیز در بدن رخ می دهد و پزشک باید عوامل التهابی که برای دفع از بدن در حین عفونت فعال شده اند ولی بعد از کنترل عفونت حاضر به تمکین از سیستم کنترلی بدن نستند را با دارو کنترل نماید.

* عوامل محیطی چه تاثیری بر خودایمنی کودکان می گذارد؟
از عوامل محیطی دیگر غیر از عفونتها که می توانند باعث بروز این اختلل در سیستم ایمنی شوند مواد شیمیائی و از جمله داروها هستند. بنابراین شرایط اقلیمی یک منطقه می تواند باعث افزایش شیوع یک بیماری خود ایمنی در یک منطقه نسبت به مناطق دیگر می شود. از عوامل محیطی دیگر واکسنها می باشند. برخی از این بیماریها در سنینی که واکسن تزریق می شود شیوع بیشتری پیدا می نمایند. این اتفاق می تواند ناشی از عامل عفونی موجود در واکسن و یا مستقل از اجزاء عفونی و مواد اضافه شده به واکسنها باشد. نور خورشید نیز در برخی از بیماریهای خود ایمنی از جمله لوپوس باعث بروز علائم بالینی، شعله ورشدن بیماری کنترل شده و یا عدم کنترل بیماری گردد. تغییرات فیزیولوژیک بدن مانند افزایش ترشح هورمونها در حین بلوغ و یا حاملگی از عوامل بروز و یا شعله ور شدن برخی از بیماریهای خود ایمنی به ویژه در جنس مونث می باشد. به همین دلیل برخی از این بیماریها در سنین پائین نادر هستند و شیوع آن با افزایش سن افزایش می یابد.

* نشانه‌های بیماری خودایمنی در کودکان چیست؟ (علائمی که برای والدین زنگ هشدار را به صدا در بیاورد)
بیماریهای خود ایمنی به بیماریهای کلاژن واسکولار یا بیماریهای بافت همبند و عروقی نیز معروف هستند. هر عضو بدن که بافت همبند و عروق داشته باشد از ابتلاء این بیماریها مصون نخواهد بود که طبیعتا این شامل همه اعضاء بدن خواهد شد. البته بسته به نوع بیماری می تواند جزء عروقی و یا جزء بافت همبند علامت غالب باشد. پوست از ارگانهای بسیار شایع در این بیماریها است. انواع ضایعات پوستی در بیماریهای مختلف دیده می شود. مفاصل نیز از بافتهای همبند بدن می باشد و بیش از 100 مفصل در بدن وجود دارد که می تواند دچار التهاب شود. از گرفتاری های عروقی نیز بسته به نوع بیماری می تواند سرخرگها و یا سیاهرگها و همچنین عروق بزگ مانند آئورت، عروق متوسط مانند عروق کلیه و یا عروق کوچک گرفتار شود. کلیه و بیضه ها و درجات بعدی ریه ها، مغز و دستگاه گوارش ارگانهای بسیار پر عروق هستند که شانس ابتلاء آنها در این بیماریها زیاد است. فشارخون بالا نیز از علائم شایع دیگر این بیماریها می باشد. ولی همانطور که گفته شد هیچ ارگانی از ابتلاء در بیماریهای خود ایمنی مصون نخواهند بود.

* خودایمنی کودکان چه تفاوتی با خودایمنی بزرگسالان دارد؟ آیا در سنین خاصی احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر هست؟
برخی از بیماریهای خود ایمنی خاص دوران کودکی هستند و در بالغین بسیار نادر هستند مانند بیماری کاواساکی و بیماری هنوخ شوئن لاین پورپورا. برعکس این حالت نیز وجود دارد و بیماریهای هستند که در بالغین در سنین میانسالی و یا در سنین کهنسالی رخ می دهد و در کودکان دیده نمی شود. بسیاری از این بیماریها شکل مزمن پیدا می نمایند و به دلیل ابتلاء کودکان در سنین پائین و طولانی شدن بیماری، عوارض بیماری بیشتر خواهد شد. خوشبختانه بیماریهای التهابی عروق در کودکان عموما شکل حاد داشته و مزمن نمی شوند ولی ممکن است عوارض پایداری داشته باشند. همچنین بیماریهای التهابی مفصل نیز از پیش آگهی بهتری نسبت به بالغین برخوردار هستند.

* دخترها بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند یا پسرها؟
به صورت کلی بیماریهای خود ایمنی در جنس مونث سایعتر است ولی برخی بیماریها شیوع برابری در دو جنس دارند و برخی نیز در جنس مذکر شیوع بیشتری دارند. البته شیوع بیماریها عموما در سنین قبل از 5 سالگی تفاوت جنسی ندارند.

* آیا خودایمنی در کودکان قابل پیش گیری است؟ ( مثلا آزمایشات غربالگری یا جلوگیری از ازدواج فامیلی)
خوشبختانه بیماریهای خود ایمنی از شیوع بالائی برخوردار نیستند و از آنجائی که در صورت شناسائی بیماری قبل از شروع علائم بالینی نیز لزومی به درمان نمی باشد و در واقع درمان زود رس نمی تواند از بروز بیماری پیشگیری نماید بنابراین غربالگری برای این بیماریها توصیه نمی شود ولی در صورت شیوع این بیماریها در یک فامیل توجه به علائم بیماری در سایر افراد خانواده بویژه در کودکان اهمیت دارد. در صورت بروز اولیه علام بیماری بدون اتلاف وقت باید بیمار به متخصص روماتولوژی کودکان ارجاع گردد و برای پیشگیری از عوارض بیماری تشخیص و درمان به موقع شروع شود. جلوگیری از ازدواج فامیلی برای پیشگیری از این بیماریها توصیه نمی شود ولی مشاوره قبل از ازدواج برای اطلاع کافی زوجین از احتمال تکرار بیماریهای شایع در فامیلی لازم است.

* آیا زایمان طبیعی مانع ابتلای کودک به خودایمنی می شود؟
به صورت کلی زایمان طبیعی با اختلالات کمتر سیستم ایمنی همراه است و باعث ایجاد تعادل پایدارتر در سیستم ایمنی می شود ولی در بسیاری از این بیماریها شواهد کافی برای تاثیر مستقیم و قابل توجه زایمان طبیعی در پیشگیری از این دسته از بیماری ها وجود ندارد.

* راه های درمان کدامند؟
درمان این بیماریها بسته به نوع بیماری متفاوت است. برخی از این بیماریها خود کنترل شونده هستند و درمان بیمری برای پیشگیری از عوارض جدی بیماری است. برخی نیز نیازمند توجه و درمان جدی هستند در غیر اینصورت ممکن است سبب گرفتاری و عوارض ارگانهای حیاتی مانند قلب، مغز و کلیه شوند. درمان این بیماریها عموما با داروهای ضدالتهابی ضعیف مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و یا قوی مانند استروئیدها (بسته به نوع بیماری) می باشند. داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی نیز در موارد شدید بیماری بویژه در گرفتاری ارگانهای حیاتی باید مورد استفاده قرار گیرد.

* تغذیه در پیش گیری یا درمان چه نقشی دارد؟
از آنجائی که علل این بیماریها عموما ناشناخته اند بنابراین امکان پیشگیری از این بیماریها نیز عملا وجود ندارد ولی تغذیه سالم و متنوع بویژه با مواد غذائی طبیعی و حاوی مواد آنتی اکسیدان می تواند باعث کاهش بروز بیماری در افراد دارای زمینه ژنتیکی مثبت گردد. در صورت ابتلا کودک به این بیماریها و شروع درمان تغذیه برای پیشگیری از عوارض بیماری و درمانهای داروئی نقش به سزائی دارد. این بیماریها اغلب با کم تحرکی همراه هستند و درمان با داروهای استروئیدی می تواند باعث عوارض مانند پوکی استخوان گردد. همچنین کم اشتهائی و یا التهاب دستگاه گوارش می تواند باعث کمبود ویتامینها و مواد ریزمغذی ضروری برای رشد گردد. بنابراین توجه به درمان به موقع و عوارض داروها در تغذیه کودک ضروری است.

* سلول های بنیادی به کمک بیماری می آیند یا خیر؟ (اگر موثر هستند، از چه سنی و به چه شکل باید والدین اقدام کنند؟ چه هزینه ای دارد؟ (مالی/ جانی))
درمان با سلولهای بنیادی یکی از آخرین درمانهایی است که مورد توجه قرار گرفته و اکنون در حد تحقیقاتی مورد استفاده قرار می گیرد بنابراین برای درمان بیماریها و یا افرادی که به داروهای معمول پاسخ نمی دهند و با رعایت اصول اخلاقی و مطلع کردن بیمار و قیم وی از میزان تاثیر این نوع درمان و مزایا و معایب شناخته شده و ناشناخته آن صورت می گیرد.

* خودایمنی چه ارتباطی با بیماری هایی مثل کم خونی و پر کاری یا کم کاری تیروئید دارد؟
همانگونه که ذکر شد بیماریهای خود ایمنی با گرفتاریهای ارگانهای مختلف همراه هستند. کم خونی از علائم بسیار شایع در تمامی بیماریهای خود ایمنی می باشد که علل مختلفی دارد از جمله:

• وجود آنتی بادی علیه سلولهای خونی
• اختلالات تغذیه ای و کاهش اشتهای کودک به دلیل التهاب سیستمیک بیماری
• التهاب دستگاه گوارش که منجربه عدم جذب مود لازم برای خونسازی می شود
• گرفتاری مغز استخوان

به همین دلیل نیز تا کنترل بیماری و التهاب عموما درمان برای رفع کم خونی با موفقیت همراه نیست و قدم اول کنترل التهاب می باشد. با کنترل التهاب ضمن کاهش آنتی بادیهای موجود در گردش خون، اشتهای بیمار و امکان جذب مواد ریزمغذی بیشتر شده و کم خونی بتدریج رفع می گردد. در صورت عدم رفع آن در این مرحله تجویز داروهای مکمل توصیه می شود.
آنتی بادی های ساخته شده در این بیماریها می تواند برعلیه سلولهای تیروئید و سلولهای مغزی باشد. بنابراین علائم کم کاری تیروئید و اختلالات رفتاری و روانپزشکی از علائم این بیماریها در شروع و در سیر بیماری می تواند دیده شود. خوشبختانه شیزوفرنی در کودکان و در اختلالات خود ایمنی کودکان دیده نمی شود ولی سایر اختلالات رفتاری مانند افسردگی و سایکوز ممکن است دیده شود. متاسفانه اختلالات رفتاری با نوع بیماری و طول مدت بیماری ارتباط دارد و در بیماریهای مزمن بویژه در کودکان در والی سنین بلوغ بیشتر دیده می شود و می تواند علامت بیماری و یا علت شعله ورشدن بیماری باشد.
کم کاری تیروئید می تواند به دلیل آنتی بادی های موجود در گردش خون و از نوع خودایمنی باشد و می تواند به دلیل اختلالات تغذیه ای باشد. به هر حال کم کاری تیروئید از اختلالات نه چندان شایع ولی مهم در بیماریهای خود ایمنی است.
نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

انجمن روماتولوژی ایران
دکتر وحید ضیائی- فوق تخصص روماتولوژی کودکان - عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

التهاب چشم علل و راههای درمان آن

التهاب چشم (یوئیت)؛ از علت تا درمان

چشم از جمله حساس‌ترین اندام‌های بدن محسوب می‌شود که مراقبت‌های ویژه‌ای دارد. در صورت عدم مراقبت، ممکن است با بیماری‌هایی مانند التهاب چشم روبرو شود. بیماری التهاب چشم، از جمله بیماری‌های بسیار رایج است که عدم آگاهی از آن می‌تواند مشکلات جدی را برای فرد ایجاد کند.

خواندن این مقاله به شما کمک می‌کند تا در چنین شرایطی بتوانید به‌سرعت بیماری خود را تشخیص دهید و به پزشک معالج مراجعه کنید بنابراین برای دریافت اطلاعات بیشتر از بیماری التهاب چشم در ادامه با ما باشید.

التهاب چشم چیست؟

التهاب چشم در پاسخ به عفونت، آلرژی، اختلالات خودایمنی، تحریک، آسیب یا ضربه به چشم‌ها، پلک‌ها یا بافت‌های اطراف رخ می‌دهد. بسته به علت التهاب، قسمت‌های مختلف چشم ممکن است تحت‌تأثیر قرار گیرد. التهاب چشم شایع بوده و در هر سنی ممکن است رخ دهد.

طبق نظر متخصصان:

"التهاب چشم، از بیماری‌هایی است که می‌تواند سلامت چشمان شما را به خطر بیاندازد و یک تهدید برای بینایی شما است. بیماری التهاب چشم، در هر سنی اتفاق می‌افتد و علت آن پاسخ چشم به: عفونت، ضربه، گرد و غبار، اختلالات خود ایمنی و ... باشد."

نشانه‌های التهاب چشم حاد

نشانه و علائمی که در التهاب چشم دیده می‌شود شامل قرمزی، درد، حساسیت به نور مشکل در باز کردن پلک و احساس وجود جسم خارجی در چشم می‌شود. لازم نیست همه این علائم در یک شخص وجود داشته باشد که نشان دهد وی دارای التهاب چشمی حاد است؛ بلکه وجود برخی از آنها کافی بوده تا نشان دهد فرد دارای این بیماری چشمی است.

ورم ملتحمه چشم ویروسی چیست؟

ورم ملتحمه ویروسی یکی از انواع چشم صورتی است و به چشم صورتی اشاره دارد که توسط یک ویروس ایجاد می‌شود. این ورم از گروه ویروس‌هایی که باعث سرماخوردگی می‌شوند. انواع دیگر چشم صورتی عبارت‌اند از:

• ورم ملتحمه باکتریایی
• ملتحمه آلرژیک

ورم ملتحمه ویروسی بسیار مسری است؛ بیشتر ویروس‌هایی که باعث ورم ملتحمه می‌شوند از طریق تماس دست به چشم توسط دست‌ها یا اشیاء آلوده به ویروس عفونی پخش می‌شوند.

ورم ملتحمه چشم باکتریایی چیست؟

زمانی که باکتری وارد چشم و یا اطراف چشم شود به‌سرعت شروع به پیش‌روی می‌کند و سبب ایجاد عفونت می‌شود. علائم این ورم شامل سرخی در بخش سفیدی چشم، ترشحات سفید یا خاکستری از چشم، درد خفیف و تورم پلک بالایی که باعث افتادگی پلک‌ها است، می‌شود.

عوارض التهاب چشم

کراتیت یا التهاب چشم می‌تواند جز بیماری‌های جدی باشد و در صورت عدم درمان ممکن است باعث از دست دادن بینایی یا کوری شود. این بیماری معمولاً در صورت تشخیص زودهنگام قابل‌درمان است و چندان نگران‌کننده نیست.

عوارض می‌تواند شامل اسکار دائمی، زخم روی قرنیه یا آب سیاه باشد. این وضعیتی است که فشار داخل چشم می‌تواند باعث مشکلات بینایی شود.

اگر فردی علائم کراتیت را داشته باشد باید به پزشک یا چشم‌پزشک مراجعه کند تا فوراً مراقبت‌ها و درمان‌های موردنیاز آغاز شود.

انواع التهاب چشم

التهاب چشم، انواع مختلفی دارد که در ادامه به انواع آنها اشاره می‌کنیم.

اپی اسکلریت

اپی اسکلریت، یک بیماری التهابی است که بر بافت اپی اسکلر بین ملتحمه و صلبیه (قسمت سفید چشم) تأثیر می‌گذارد. ظاهر قرمز ناشی از این عارضه شبیه ورم ملتحمه به نظر می‌رسد، اما ترشحی وجود ندارد.

توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز، عفونتی است که توسط یک انگل تک سلولی به نام توکسوپلاسما گوندی ایجاد می‌شود. درحالی‌که این انگل در سراسر جهان یافت می‌شود. تشخیص توکسوپلاسموز معمولاً با آزمایش سرولوژیک انجام می‌شود. آزمایشی که ایمونوگلوبولین را اندازه‌گیری می‌کنند برای تعیین اینکه آیا فرد آلوده شده است یا خیر.
بسیاری از موارد توکسوپلاسموز مادرزادی را می‌توان با دارو درمان کرد. حتی کودکانی که در بدو تولد دچار عفونت‌های شدید شده‌اند، اگر زود تشخیص داده و درمان شوند، ممکن است هرگز علائم آسیب طولانی‌مدت شدید را نداشته باشند. تأخیر در تشخیص و درمان می‌تواند سبب آسیب‌های زیادی شود.

اسکلریت

اسکلریت، یک بیماری چشمی نسبتاً جدی است که در صورت عدم درمان می‌تواند باعث مشکلات طولانی مدت بینایی شود. از این‌رو این بیماری می‌بایست کاملاً جدی گرفته شود.
علائم آن شامل درد، قرمزی، حساسیت به نور است؛ اسکلریت با اختلالات خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس مرتبط است. این وضعیت را می‌توان با داروهای استروئیدی درمان کرد، بااین‌حال، مهم است که به سرعت به پزشک معالج خود مراجعه کنید. اسکلریت را می‌توان با استفاده از لامپ شکاف نیز تشخیص داد.

یووئیت (التهاب لایه میانی چشم)

التهاب Uvea، معمولاً به طور ناگهانی ظاهر می‌شود و به سرعت ایجاد خواهد شد. این امر می‌تواند نتیجه آسیب چشم باشد یا ممکن است در ارتباط با سایر اختلالات التهابی یا خودایمنی رخ دهد. علائم یووئیت شامل قرمزی، درد و تاری دید در یک یا هر دو چشم است؛ برخی از افراد ممکن است شناورها را ببینند یا کاهش بینایی را تجربه کنند.
اگر هر یک از علائم و نشانه‌های هشداردهنده یووئیت را دارید، در اسرع وقت به اپتومتریست خود مراجعه کنید.

کراتیت

استفاده طولانی مدت از لنزهای تماسی یا عدم رعایت اصول بهداشتی می‌تواند منجر به کراتیت یا التهاب چشم شود. همچنین ممکن است در نتیجه آسیب جزئی به قرنیه رخ دهد. التهاب چشم می‌تواند چشمان شما را قرمز و آبریز کند؛ همچنین باعث درد، حساسیت به نور، احساس شن در چشم یا تاری دید شود. اگر متوجه هر یک از این علائم شدید، باید فوراً به چشم‌پزشک مراجعه کنید، زیرا در صورت عدم درمان، می‌تواند عوارضی ایجاد کند. اپتومتریست شما معمولاً از یک لامپ شکاف برای بررسی علائم این التهاب چشم شما استفاده می‌کند.

التهاب ملتحمه (کنژنکتیویت) چیست؟

کانژونکتیویت، التهاب یا عفونت غشای شفاف (ملتحمه) است که پلک و قسمت سفید کره چشم شما را می‌پوشاند. هنگامی که رگ‌های خونی کوچک در ملتحمه ملتهب می‌شوند، بیشتر قابل‌مشاهده هستند. این همان چیزی است که باعث می‌شود سفیدی چشم شما قرمز یا صورتی به نظر برسد.

چشم صورتی معمولاً در اثر عفونت باکتریایی یا ویروسی ایجاد می‌شود. اگرچه چشم صورتی می‌تواند تحریک‌کننده باشد و به ندرت بینایی شما را تحت‌تأثیر قرار دهد. درمان‌ها می‌توانند به کاهش ناراحتی چشم صورتی کمک کنند. ازآنجایی‌که چشم صورتی می‌تواند مسری باشد، تشخیص و درمان به‌موقع می‌تواند به محدودکردن گسترش آن کمک کند.

علائم التهاب ملتحمه

شایع‌ترین علائم التهاب ملتحمه عبارت‌اند از:

• قرمزی چشم
• خارش در یک یا هر دو چشم
• احساس شن در یک یا هر دو چشم
• ترشح در یک یا هر دو چشم
• درمان التهاب ملتحمه چشم

التهاب قرنیه چشم (کراتیت) چیست؟

کراتیت، یک التهاب چشم دردناک است؛ این التهاب می‌تواند ناشی از عفونت یا آسیب باشد. انواع مختلفی از التهاب چشم وجود دارد و هر نوع به درمان متفاوتی نیاز دارد. از آنجایی که چشم بسیار حساس است، راه‌های مختلفی برای محافظت از خود در برابر آسیب دارد؛ پلک چشم را می‌پوشاند، اشک و مایع از آن در برابر عفونت محافظت می‌کند. قرنیه خارجی‌ترین لایه چشم است و مانعی در برابر آلودگی، میکروب‌ها و بیماری‌ها ایجاد می‌کند.

ازآنجایی‌که قرنیه یکی از اولین خطوط دفاعی است، ممکن است تحریک شده و ملتهب شود که این به‌عنوان التهاب چشم شناخته می‌شود.

علائم التهاب قرنیه چشم

درد در چشم، علامت اصلی التهاب چشم است. از آنجایی که قرنیه بخشی از چشم است که به تمرکز بینایی کمک می‌کند، ممکن است دید تار شود.
همچنین ممکن است شخصی احساس کند که چیزی در چشم خود دارد، حتی اگر نداشته باشد. چشم همچنین می‌تواند قرمز به نظر برسد و ممکن است مقداری ترشح داشته باشد.
فرد مبتلا به التهاب چشم ممکن است به نور حساس باشد که به فتوفوبیا معروف است. آنها ممکن است دوست نداشته باشند به سمت نور نگاه کنند.

درمان التهاب قرنیه چشم

التهاب قرنیه چشم با توجه به منشائی که دارد کاملاً متفاوت است.

• در کراتیت باکتریایی بسته به میزان شدتی که دارد، پزشک قطره‌های چشمی آنتی ضدباکتری و آنتی‌بیوتیک خوراکی تجویز می‌کند.
• در نوع قارچی از داروهای ضدقارچ استفاده می‌شود.
• در نوع ویروسی از داروهای ضدویروسی استفاده می‌شود.

قطره‌های چشمی که برای درمان التهاب چشم استفاده می‌شوند، به شرح زیر هستند:

• قطره سیپلکس
• قطره پرکورد
• قطره کتورولاک
• قطره باکتی ماید
• قطره سینا تی یرز
• قطره بتازونیت
• قطره فلوکورت
• قطره تیرلوز
• قطره نپافناک
• هیدروکورتیزون
• لیپوزیک

علائم التهاب چشم

علائم التهاب چشم در هر فرد می‌تواند متفاوت باشد، به طور مثال فردی می‌تواند دارای علائمی باشد که در فرد دیگر مبتلا به این بیماری وجود نداشته باشد. به‌طورکلی این علائم عبارت‌اند از:

• قادر نبودن به بازکردن چشم
• ریزش اشک
• ترشحات چشمی
• حساس شدن چشم به نور
• تغییرات در دید
• درد و خارش
• قرمزی و تورم چشم

علل التهاب چشم

طبق بررسی‌های انجام شده التهاب چشم در افراد مختلف به دلایل متفاوتی به وجود می‌آید که در ادامه به علل مختلف التهاب چشم اشاره کردیم.

آسیب

آسیب به چشم یکی از دلایلی است که سبب به وجود آمدن التهاب در چشم می‌شود. خراش برداشتن یا صدمه دیدن قرنیه سبب می‌شود قرنیه به‌راحتی عفونت کند و در نهایت سبب ایجاد مشکلات چشمی از دسته التهاب چشم شود.

لنزهای تماسی

لنزهای تماسی گاهی دارای باکتری یا قارچ و انگل هستند که به‌محض قرارگرفتن بر روی چشم به قرنیه منتقل می‌شوند.

آلرژی های چشمی

آلرژی‌های جسمی می‌توانند با خود خارش و التهاب چشم به وجود آورند که رعایت ‌نکردن مراقبت‌ها باعث صدمه رساندن به چشم می‌شود.

ویروس

با انتقال ویروس به داخل چشم امکان ابتلا به التهاب چشمی وجود دارد.

باکتری

باکتری‌ها می‌توانند از روش‌های مختلف به چشم منتقل شوند و در نهایت سبب ایجاد بیماری‌های چشمی شوند.

آب آلوده

شنا در آب آلوده و یا شستن چشم‌ها با کمک آب آلوده می‌تواند سبب التهاب چشم و در نهایت بیماری‌های چشمی باشد.

بیشتر بخوانید: ورم پلک کودکان

درمان‌های خانگی التهاب چشم

حساس بودن چشم سبب شده است که آسیب‌پذیری بیشتری داشته باشد؛ ازاین‌رو نیاز به مراقبت‌ها و آگاهی بیشتری دارد. از طرفی در صورت التهاب چشم می‌توان از درمان‌های خانگی در صورت شدید نبودن استفاده کرد که در ادامه به آنها می‌پردازیم.

• استفاده از چای کیسه‌ای بر روی چشم
• استفاده از آب نمک
• عدم استفاده از لنز
• دور بودن از فضای آلوده
• استفاده از خیار روی چشم
• شستن مدام دست‌ها
• استفاده از سیب و سیب‌زمینی بر روی چشم

راه‌های تشخیص التهاب چشم

راه‌های تشخیص این بیماری به شرح زیر است:

• چشم پزشک چشم را معاینه می‌کند و در مورد آنچه که ممکن است باعث کراتیت شده باشد سؤالاتی می‌پرسد.
• پزشک ممکن است کراتیت باکتریایی یا قارچی را با برداشتن یک خراش کوچک از قرنیه برای ارسال به آزمایشگاه انجام دهد.
• کراتیت ویروسی نیازی به آزمایش آزمایشگاهی ندارد، اما پزشک اطلاعاتی در مورد سابقه پزشکی فرد می‌خواهد.
• کراتیت انگلی ممکن است نیاز به معاینه دقیق‌تری از چشم داشته باشد تا پزشک بتواند انگل ایجاد کننده این بیماری را ببیند.

پیشگیری از التهاب چشم

افراد می‌توانند با روش‌های زیر به پیشگیری از کراتیت یا التهاب چشم کمک کنند:

• پیروی از توصیه چشم‌پزشک خود در مورد نحوه پوشیدن، تعویض، نگهداری و تمیز کردن لنزهای تماسی
• شستن و خشک‌کردن دست‌ها با آب و صابون قبل از دست زدن به چشم‌ها یا لنزهای تماسی
• اجتناب از خوابیدن با لنزهای تماسی
• دورنگه داشتن آب از لنزهای تماسی، مانند هنگام دوش گرفتن یا شنا
• تمیزکردن لنزهای تماسی با محلول لنز

توجه داشته باشید که به‌طور منظم به چشم‌پزشک مراجعه کنید و با هر علائمی که نگران‌کننده است با آنها تماس بگیرید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

برخی از بیماری‌های چشمی می‌توانند عارضه و خطرات زیادی داشته باشند؛ ازاین‌رو لازم است که علائم را جدی گرفت. در صورت دیدن هر یک از علائم قرمزی، التهاب چشم، درد و... چه در کودکان و چه در بزرگسالان می‌بایست فوراً به پزشک مراجعه کرد. چرا که در صورت تشخیص بیماری، پزشک معالج شروع به درمان می‌کند و احتمال درمان به این صورت افزایش پیدا می‌کند.

سخن پایانی

همان‌طور که در این مقاله به آن پرداختیم بیماری‌ التهاب چشمی می‌توانند بسیار آسیب‌زننده باشند. ازاین‌رو به‌منظور جلوگیری از مبتلا شدن به این بیماری‌ها می‌بایست هر شش ماه یک‌بار به پزشک متخصص چشم مراجعه کرد تا معاینه‌های موردنیاز صورت گیرد و در صورت دیدن علائم، درمان‌های لازم تجویز گردد. فراموش نکنید که علائمی همچون قرمزی، درد، خارش، التهاب‌های چشم و ... را کوتاه نشمارید و سریعاً در اولین فرصت به متخصص چشم مراجعه کنید.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

انار و آثار آن در درمان سرطان ها( پژوهش پزشکی)

انار چگونه از رشد و تکثیر تومورهای سرطانی جلوگیری می‌کند؟

محققان دانشگاه گوته فرانکفورت در مطالعه اخیرشان اظهار کردند متابولیت انار سلول‌های ایمنی بدن را که با تومور مبارزه می‌کنند، تقویت می‌کند.

به نقل از تی ان، محققان موفق به شناسایی رویکرد جدیدی برای درمان سرطان روده بزرگ شده‌اند. در مدل‌های پیش بالینی و مطالعات روی سلول‌های ایمنی انسان، محققان دریافتند که اورولیتین آ(محصول متابولیت انار) عملکرد سلول‌های ایمنی را در مبارزه با سرطان به طور پایدار بهبود می‌بخشد.

سرطان روده بزرگ همچنان یک بیماری با میزان مرگ و میر بالا در مراحل پیشرفته است. در سال‌های اخیر، یافته‌های تحقیقاتی متعدد تشخیص و درمان زودهنگام این بیماری را بهبود بخشیده است، اگرچه متأسفانه همه بیماران به اندازه کافی به رویکردهای درمانی جدید پاسخ نمی‌دهند، اما تحقیقات کنونی نشان داده که یکی از ویژگی‌های بیماری‌های تومور، اختلال در عملکرد سیستم ایمنی است: سلول‌های ایمنی که قرار است با تومور مبارزه کنند، به طور سیستماتیک توسط بافت اطراف تومور، یعنی ریزمحیط تومور، سرکوب می‌شوند. در نتیجه، عملکرد سلول‌های T که پاسخ ایمنی طبیعی بدن ما در برابر سرطان هستند، محدود می‌شود و به تومور اجازه رشد و گسترش غیرقابل کنترل را می‌دهند. اخیرا یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی پروفسور "فلوریان گرتن" از دانشگاه گوته فرانکفورت، گام مهمی برداشته و به راه‌حل احتمالی این مشکل نزدیک‌تر شده است.

در این مطالعه محققان نشان دادند که اورولیتین آ (urolithin A) یک مسیر بیولوژیکی را القا می‌کند که میتوکندری، نیروگاه سلول در سلول‌های T را از طریق فرآیندی به نام میتوفاژی بازیافت و تجدید می‌کند. میتوکندری‌های پیر و آسیب دیده در سلول‌های T برداشته شده و با میتوکندری‌های جدید و کاربردی جایگزین می‌شوند. این برنامه ژنتیکی سلول‌های T را تغییر می‌دهد و بنابراین توانایی بیشتری برای مبارزه با تومور به آنها می‌دهد. محققان پتانسیل درمانی اورولیتین آ را به دو صورت نشان دادند: از یک طرف، اورولیتین آ می‌تواند به عنوان یک غذا در مدل پیش‌بالینی استفاده شود که رشد تومور را محدود می‌کند و حتی با ایمونوتراپی موجود به صورت هم‌افزایی عمل می‌کند. از سوی دیگر، فواید اورولیتین آ در سلول‌های T انسانی نیز مشاهده شد. درمان آزمایشگاهی با اورولیتین آ سلول‌های T انسانی را جوان‌سازی می‌کند و سلول‌های بنیادی T خاطره را در آزمایشگاه تولید می‌کند.

دکتر دومینیک دنک، پزشک بیمارستان دانشگاه فرانکفورت و اولین نویسنده این مطالعه، گفت: دلیل اینکه یافته‌های ما هیجان‌انگیز هستند، این است که ما تمرکز خود را بر سلول تومور نگذاشته‌ایم، بلکه بر روی سیستم ایمنی و دفاع طبیعی در برابر سرطان معطوف کرده‌ایم. ما امیدواریم از این برای بهبود پایدار درمان سرطان روده بزرگ و همچنین سایر سرطان‌ها استفاده شود.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع: تی ان

آشنایی با عوارض رینوپلاستی بینی یا عمل جراحی بینی

جراحی بینی بنا به دلایل مختلفی صورت می پذیرد، و هر عملی جراحی عوارضی را دارد، بهتر آگاه باشید دو عضو بدن تا پایان عمر رشد دارد یکی از آنها بینی است. حالا بریم آشنا بشویم با؛

عوارض عمل جراحی زیبایی بینی

عمل جراحی زیبایی بینی نیز مانند هر جراحی دیگری اثرهای جانبی و عوارضی دارد که البته خوشبختانه به ندرت بروز می‌یابد و بیمار می‌تواند با رعایت اصول یک سبک زندگی سالم احتمال بروز این عوارض را به حداقل برساند. در مجموع وضعیت جسمی نامساعد، استعمال دخانیات یا ابتلا به عارضه یا بیماری احتمال مواجهه با عوارض پس از عمل بینی را افزایش می‌دهد. همان طور که گفته شد احتمال بروز عوارض جراحی زیبایی بینیبسیار اندک است و در واقع تنها 5 درصد بیماران با این عوارض روبه‌رو می‌شوند، اما بهتر و ایمن‌تر آن است که بیمار پیش از جراحی زیبایی بینی از این خطرهای احتمالی آگاه شود و برای رویارویی با آنها آماده باشد.

بعضی عوارض رینوپلاستی بینی عمومی هستند و احتمال بروزشان پس از هر عمل جراحی وجود دارد، اما شماری از عوارض صرفاً مربوط به رینوپلاستی یا عمل جراحی زیبایی بینی می‌شود بعنوان مثال افتادگی نوک بینی از عوارض مختص به عمل رینوپلاستی می باشد. در هر حال جراح و کارکنان کلینیک موظف‌اند بیمار را پیش از عمل بینی از این خطرهای احتمالی آگاه و وی را برای رویارویی با چنین مشکلاتی آماده سازند.

عوارض و خطرات

نکته حائز اهمیت در خصوص عوارض عمل بینی این است که باید هم عوارض عمومی مرتبط با تمام عمل‌های جراحی و هم عوارض خاص رینوپلاستی ، چه در رینوپلاستی قومی و چه در جراحی ترمیمی بینی، در نظر گرفته شود و پیش از عمل به تفصیل در مورد آنها با جراح صحبت و تبادل نظر شود. در ادامه ابتدا به ذکر عوارض عمل زیبایی بینی می‌پردازیم که احتمال بروز آنها در هر عملی، از جمله عمل بینی وجود دارد:
• خونریزی
• عفونت
• واکنش شدید به بیهوشی و داروی ‌بی‌حسی
• هماتوم (جمع شدن خون زیر پوست)
خطرهای احتمالی خاص جراحی بینی عبارت‌اند از:
• بی‌حسی و کرختی
• خون دماغ شدن
• به جا ماندن اثر زخم روی پایه بینی
• پارگی رگ‌های خونی کوچک روی سطح پوست
• تورم
• آسیب عصبی دائمی
• اصلاح بیش از اندازه یا نابسنده بینی که انجام جراحی ترمیمی و ثانویه بینی را ضروری می‌سازد.

انتخاب جراح زیبایی مجرب و متبحر احتمال بروز عوارض مرتبط با رینوپلاستی را به شدت کاهش می‌دهد. بیمار باید نهایت استفاده را از جلسه مشاوره ببرد و هر گونه سؤال و ابهام در خصوص عوارض و مشکلات عمل بینی، مزایا و خطرهای احتمالی را با جراح در میان بگذارد. ضمناً پیروی دقیق از دستورات جراح در مورد مراقبت‌های قبل و بعد از عمل جراحی بینی نیز مانع بروز عوارض می‌شود.

اثرات جانبی

علاوه بر خطرهای احتمالی مرتبط با جراحی زیبایی بینی، عوارض جانبی کوتاه مدت بالقوه‌ای نیز وجود دارد. از آنجایی که مورد جراحی بینی هر بیمار با دیگری متفاوت است، اثرهای جانبی مختلفی در بیماران بروز می‌یابد. با صرف زمانی اندک و مطالعه این عوارض و مدت دوام آنها می‌توان با آرامش خاطر و اعتماد بیشتری در مورد انجام این عمل تصمیم گرفت و بهتر با پیش‌آگهی عمل مواجه شد.

درد پس از جراحی

عمل جراحی زیبایی بینی یکی از مؤثرترین روش‌های بهبود زیبایی چهره است. بااین حال چون غضروف و استخوان بینی در عمل بینی تا حد زیادی دستکاری می‌شود، بروز درد و ناراحتی پس از عمل بینی طبیعی است. خوشبختانه این ناراحتی معمولاً کم است و اکثر بیماران می‌توانند با مصرف مسکن درد را به خوبی مدیریت کنند. جراح بینی برای بیمارانی با بینی استخوانی که به درد حساسیت شدید دارند، مسکن‌های قوی‌تر تجویز می‌کند.

تورم

یکی از رایج‌ترین عوارض جانبی جراحی بینی ورم اطراف چشم و بینی است. ورم در روزهای نخست پس از عمل بینی قابل ملاحظه است، اما پس از سپری شدن دو هفته تا حد چشمگیری فروکش می‌کند. البته ورم اندکی تا 6 ماه پس از جراحی وجود دارد. نتیجه نهایی عمل بینی را معمولاً می‌توان پس از یک سال مشاهده کرد.

کبودی

کبودی یکی از عوارض شایع عمل زیبایی بینی است. میزان کبودی پس از جراحی به حساسیت بیمار و گستردگی جراحی بستگی دارد. این کبودی معمولاً به ناحیه اطراف چشمان محدود می‌شود و پس از حداکثر 10 روز برطرف می‌شود. اگرچه کبودی یکی از نشانه‌های عوارض جدی‌تر محسوب نمی‌شود، بهتر است بیمار شرایط کلی و نحوه بروز عوارض را به دقت تحت نظر داشته باشد و در صورت رویارویی با هر گونه علامت غیرطبیعی با پزشک در خصوص اقدام‌های ضروری دیگر، علاوه بر زمان لازم برای استراحت، مشورت کند.

به‌ جا ماندن اثر زخم پس از جراحی بینی

اگرچه جای زخم پس از جراحی بینی باقی می‌ماند، اما اکثر اطرافیان قادر به مشاهده آن نیستند. در جراحی بسته بینی برشی داخل سوراخ بینی ایجاد می‌شود، در نتیجه جای زخم کاملاً مخفی خواهد بود. در جراحی باز بینی، که امروزه کمتر انجام می‌شود، یک برش کوچک روی پوست جداکننده دو سوراخ بینی از یکدیگر ایجاد می‌شود. این برش معمولاً به خوبی التیام می‌یابد و تنها جای زخم بسیار کوچکی را به جا می‌گذارد که اطرافیان عموماً متوجه آن نمی‌شوند. نشانه‌ها و اثرهای بیرونی دائمی، چه در عمل باز و چه در عمل بسته، در بدترین حالت بسیار اندک و تقریباً محو خواهد بود.

مدیریت عوارض جراحی بینی

بعضی از عوارض جراحی بینی قابل جلوگیری‌اند یا می‌توان آنها را به حداقل رساند. بیمار باید پس از عمل زیبایی بینی هر چه سریع‌تر راه رفتن را شروع کند تا جریان خون افزایش و خطر لخته شدن خون در وریدهای عمقی (DVT) کاهش یابد. بیمار باید آنتی بیوتیک را مطابق دستور پزشک مصرف و دوره درمان را کامل کند تا خطر بروز عفونت به حداقل برسد. شرط احتیاط این است که بینی پس از جراحی به خوبی محافظت شود.

ترک دخانیات پیش از انجام عمل (و پس از آن) احتمال عفونی شدن، التیام نامناسب زخم و از بین رفتن بافت یا پوست را پس از جراحی به حداقل می‌رساند. نوشیدن مشروبات الکلی و مصرف داروهای غیرتجویزی خاصی مانند آسپرین یا مکمل‌های گیاهی به دلیل افزایش خطر خونریزی مجاز نیست.

جراح موظف است در مورد نشانه‎‌های هشداردهنده مربوط به عوارض خاص جراحی بینی، مانند عفونت، به بیمار توضیح دهد و نحوه مدیریت این عوارض را نیز به وی آموزش دهد. افزایش دما یا تب، قرمزی، ترشح و یا بوی نامطبوع محل‌های ایجاد برش و یا درد یا ورم شدید از نشانه‌های عفونت پس از جراحی بینی محسوب می‌شود. در ارتباط بودن بیمار با جراح جهت آرامش خاطر بیمار و دریافت راهنمایی در دوران بهبود جراحی بسیار مهم است.

مورد تک تک بیماران و هر عمل جراحی بینی منحصر به فرد است، بنابراین بهترین روش ارزیابی عوارض احتمالی برای هر بیمار گفتگو و تبادل نظر با جراح است. جراح طی جلسه مشاوره به بیمار می‌گوید که او احتمالاً پس از عمل بینی با چه عوارضی مواجه خواهد شد.

روند بهبودی عوارض و رسیدن به نتایج نهایی

هفته اول: پس از عمل جراحی زیبایی بینی احساسی مانند زمان سرماخوردگی دارید و مایعی آبکی و قرمز رنگ از بینی ترشح می‌شود.

هفته دوم: کاهش تورم و کبودی شروع می‌شود و احساس بسیار بهتری خواهید داشت. در این مرحله بخیه‌ها نیز کشیده می‌شود.

هفته سوم: چشم‌ها هنوز کبود هستند، اما به تدریج کبودی محو می‌شود. در این مرحله می‌توانید بینی خود را بگیرید و فین کنید.

هفته چهارم: در این زمان کبودی تا حد زیادی رفع شده و تورم نیز کاهش یافته است. پس از یک ماه می‌توانید به سر کار برگردید.

پس از گذشت یک ماه: بخش اعظم ورم کاملاً فروکش می‌کند.

پس از گذشت دو ماه: بینی هنوز بی‌حس است، اما به مرور این کرختی و بی‌حسی برطرف می‌شود.

پس از گذشت شش ماه: ورم تقریباً به طور کامل از بین رفته است و شکل نهایی بینی جدید قابل مشاهده است

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

دیابت و انواع، علل آن و راه های تشخیص و درمان آن

• دیابت چیست؛ صفر تا صد بیماری دیابت (روش های تشخیص و درمان دیابت)

آنچه در این مطلب می‌خوانیم:

زمانی که کلمه‌ دیابت به گوشتان می‌خورد، احتمالاً اولین چیزی که به ذهنتان می‌رسد قند خون بالاست.

در این جا سعی داریم درباره بیماری دیابت، علل ابتلا به آن و روش‌های درمان و کنترل بیماری دیابت صحبت کنیم. دیابت یک بیماری مزمن و پیش‌رونده است. در کشور ما بالغ بر ۵ میلیون بیمار دیابتی وجود دارد که نیمی از این بیماران، از بیماری خودآگاه نیستند و به علت عدم تشخیص به موقع، دچار عوارض خطرناک ناشی از بیماری می‌شوند.

بیماری دیابت چگونه شروع می‌شود؟

زمانی که بدن یک شخص نتواند به اندازه‌ی کافی انسولین تولید کند یا انسولین تولید شده را درست استفاده کند، آن شخص به دیابت مبتلا خواهد شد.

شاید این پرسش مطرح شود که انسولین چیست؟

انسولین هورمونی است که لوزه‌المعده (پانکراس) در بدن تولید می‌کند. این هورمون، قند را از خون گرفته و به داخل سلول‌های بدن منتقل می‌کند تا بدن از آن قند به عنوان انرژی استفاده کند. در مبتلایان به دیابت یا میزان انسولین کم است یا انسولین به دلایل گوناگون تأثیر کافی ندارد و سلول‌ها نمی‌توانند قند موجود در خون را به درستی جذب کنند. در نتیجه، میزان قند یا گلوکز در خون بالا می‌رود و با گذشت زمان، این موضوع باعث آسیب به برخی اعضای بدن می‌شود. حال که دانستیم دیابت چیست، بهتر است انواع آن را نیز بشناسیم؛

انواع دیابت

به طور کلی دو نوع دیابت وجود دارد:

1. دیابت نوع یک
2. دیابت نوع دو

در دیابت نوع یک که به آن دیابت وابسته به انسولین نیز گفته می‌شود و شیوع کمتری دارد، دلایل ژنتیکی و محیطی علت آغاز بیماری هستند که هنوز به طور کامل هم شناسایی نشده‌اند.

افراد در هر سنی ممکن است که به دیابت نوع یک مبتلا شوند، اگرچه این نوع دیابت در کودکان و جوانان شایع‌تر است.

دیابت نوع دو که از آن به عنوان دیابت غیر وابسته به انسولین نیز یاد می‌شود، شایع‌ترین نوع دیابت در جهان است که معمولاً به دلیل مقاومت سلول‌های بدن نسبت به انسولین رخ می‌دهد.

دیابت نوع دو در بزرگسالان بیشتر دیده می‌شود ولی به دلیل اضافه وزن، کاهش تحرک و تغذیه‌ نامناسب شیوع آن در جوانان و نوجوانان هم رو به افزایش است.

گاهی ممکن است دیابت در گروه خاصی مانند زنان رخ دهد که به آن دیابت بارداری گفته می‌شود. در دیابت بارداری، فرد باردار برای اولین بار با افزایش قند خون روبرو می‌شود. هرچند علائم و نشانه‌های دیابت بارداری معمولاً پس از زایمان از بین می‌رود، اما این زنان در آینده مستعد ابتلا به دیابت نوع دو خواهند بود.

پیش دیابت چیست؟

قبل از ایجاد دیابت بسیاری از افراد مبتلا به پیش دیابت می شوند. میزان قند خون این افراد بالاتر از حد طبیعی است ولی نه به آن اندازه که در تعریف دیابت گنجانده شود. پیش دیابت بسیار شایع است، اما خبر خوب اینکه قابل برگشت هم هست.

نکات زیر نکاتی کلیدی هستند که در کنترل پیش دیابت و جلوگیری از تبدیل آن به دیابت به ما کمک می‌کنند:

• کاهش وزن: کاهش مقدار حتی کم وزن 5 تا 7 درصد می‌تواند تاثیر بسزایی داشته باشد.
• ورزش مداوم: 150 دقیقه در هفته ورزش مثل راه رفتن تند، یا سی دقیقه در روز، پنج روز در هفته
• تغذیه مناسب و سالم
• کنترل استرس

چگونه تشخیص دهیم دیابت داریم

• نوشیدن زیاد مایعات و تشنگی بیش از حد
• پرخوری
• تکرّر ادرار
• خستگی زیاد از حد
• مشکلات بینایی
• کاهش وزن
• عدم بهبود زخم و عفونت‌های عودکننده

خوب است در صورت مشاهده‌ی این علائم، به پزشک مراجعه کنیم.

اما متأسفانه تشخیص دیابت از روی علائم آن امکان‌پذیر نیست. بنابراین توصیه‌ی متخصصان این است که در شرایط زیر، جهت تشخیص دیابت یا پیش دیابت، حتماً به پزشک معالج مراجعه کنیم:

1. اگر علائم دیابت را که در بالا ذکر شد داریم.
2. اگر علائم ذکر شده را در خود مشاهده نکردیم، اما دچار اضافه وزن هستیم. (در هر بازه سنی که قرار داریم.)
3. اگر علائم ذکر شده را در خود مشاهده نکردیم، اما یکی یا تعداد بیشتری از معیارهای خطر دیابت که در بالا توضیح داده شد را داریم.

چه کسانی به دیابت مبتلا می‌شوند

وجود یک یا چند مورد از علایم زیر که به علایم خطر در دیابت موسوم هستند، احتمال ایجاد دیابت در فرد را بالا می برد:

• افراد کم تحرک
• سابقه‌ دیابت در بستگان درجه یک
• سابقه‌ دیابت بارداری یا تولد نوزاد با وزن بالا
• افرادی که به علت فشار خون بالا تحت درمان هستند.
• زنان با سندرم تخمدان پلی کیستیک
• وجود هموگلوبین A1C مساوی یا بیشتر از %5.7 یا اختلال تحمل گلوکز در آزمایش خون یا اختلال گلوکز ناشتا در آزمایش‌های قبلی
• ابتلا به بیماری‌های همراه با مقاومت به انسولین (مانند چاقی شدید)
• سابقه بیماری‌های قلبی عروقی
• چربی خون بالا

چه غذاهایی باعث بالا رفتن قند خون و دیابت می‌شوند

نشاسته‌ها: غلات پاک شده مثل برنج سفید، آرد سفید و نان سفید، سیب زمینی سرخ شده
سبزیجات: سبزیجات کنسروی با مقدار زیادی افزودنی نمک، سبزیجات پخته شده با مقدار زیادی کره، پنیر و سس. ترشی و شور (در صورتی‌ که محدودیت مصرف نمک داریم)
میوه‌ها: کمپوت‌ها یا دیگر میوه‌های کنسرو شده همراه شکر، انواع پاستیل، میوه‌های خشک‌شده، مربا و ژله، انواع آب‌میوه‌ها
پروتئین‌ها: گوشت سرخ شده، قسمت‌های چرب گوشت مثل دنده و قلوه‌گاه، سوسیس، کالباس و بیکن، پنیر پرچرب، انواع گوشت پرندگان با پوست، ماهی سرخ شده
لبنیات: شیر پرچرب، ماست پرچرب، خامه، پنیر پرچرب، بستنی پرچرب
چربی و شیرینی‌جات: هر ماده غذایی که حاوی چربی ترانس باشد (لازم است برچسب روی مواد غذایی را از این نظر بررسی کنیم) حجم زیادی از چربی اشباع شده است که اساسا از محصولات حیوانی گرفته می‌شوند. اگر همراه با دیابت، مبتلا به مشکل قلبی هم هستیم، لازم است در این رابطه با پزشکمان مشورت کنیم.
نوشیدنی‌ها: نوشابه‌های گازدار، آب‌میوه تازه یا نوشیدنی‌های ترکیبی از آب‌میوه‌ها، چای شیرین، قهوه با شکر و کافی میت، نوشیدنی‌های انرژی‌زا

تغذیه و رژیم غذایی دیابتی‌ها

یک رژیم ثابت برای تمام افراد مبتلا به دیابت وجود ندارد، ولی غذایی که ما می‌خوریم نه تنها در کنترل دیابتمان نقشی اساسی دارد، بلکه تعیین می‌کند که چقدر انرژی و چه احساسی در روز داشته باشیم.

در اینجا گروه‌های اصلی غذایی که می‌توانند یک رژیم غذایی سالم و متوازن را تشکیل دهند، معرفی خواهیم کرد. گروه های غذایی اصلی را در رژیم خود قرار دهیم.

میزان نیاز ما به خوردن و آشامیدن بستگی به سن، جنسیت، میزان فعالیت و نیاز کالری تعیین شده روزانه برای ما دارد.

هیچ ماده غذایی به‌تنهایی شامل تمام مواد مغذی ضروری بدن ما نیست و به همین علت یک رژیم سالم اساسا به معنی انتخاب مواد غذایی متنوع از گروه های اصلی غذایی در روز است. این گروه‌ها شامل پروتئین‌ها مثل گوشت، ماهی، تخم‌مرغ، حبوبات و خشکبار، مواد نشاسته‌ای مانند نان، ماکارونی و برنج، میوه و سبزیجات، لبنیات و چربی‌ها است.

بهترین مواد غذایی و خوراکی برای بیماران دیابتی

نشاسته‌ها
بدن ما به کربوهیدرات نیاز دارد، ولی بهتر است آنها را با مطالعه انتخاب کنیم.

• غلات کامل مثل برنج سبوبدار، جو دوسر، کینوآ
• سیب زمینی شیرین کبابی
• غذاهایی که با غلات کامل تهیه شده و شکر افزودنی ندارند

سبزیجات

• سبزیجات تازه مانند اسفناج، کلم پیچ به‌صورت خام یا مختصری بخارپز یا کبابی
• سبزیجات منجمد بخارپز
• سبزیجات کنسرو شده (در صورتی که نمک اضافی نداشته باشند)

میوه‌ها

• میوه‌ها بهتر است تازه مصرف شوند.
• میوه‌های منجمد یا کنسرو شده که شکر افزودنی نداشته باشند.
• مربا و مارمالاد کم شکر یا بدون شکر

پروتئین

• پروتئین‌های گیاهی مثل حبوبات، خشکبار خام و توفو
• ماهی یا غذاهای دریایی
• گوشت مرغ یا سایر پرندگان (ترجیحا بافت نرم، مانند بخش سینه و کم چرب و بدون پوست)
• تخم مرغ

لبنیات
از لبنیات کم چرب استفاده کنیم، در صورتی که می‌خواهیم لبنیات پرچرب مصرف کنیم، لازم است در حجم بسیار کم باشد.

• شیر یک و نیم درصد چربی
• ماست کم چرب
• پنیر کم چرب

چربی‌ها و شیرینی‌جات
مقاومت در برابر مصرف این دسته غذایی بسیار مشکل است. در نظر داشته باشیم که خوردن مقدار زیاد آن افزایش وزن را به دنبال خواهد داشت و این موضوع، کار را برای کنترل دیابت دشوار می‌کند.

• منابع طبیعی از روغن‌های گیاهی مانند دانه‌های روغنی (آفتابگردان)
• غذاهایی که حاوی چربی امگا 3 هستند مثل ماهی‌ها
• روغن هسته انگور، روغن زیتون و کانولا

نوشیدنی‌ها
وقتی شما یک نوشیدنی مورد علاقه خود را می نوشید احتمالا بیشتر از آن چیزی که فکر می کنید کالری، شکر، نمک یا چربی را مصرف کرده اید. حتما قبل از مصرف به جدول مواد غذایی روی قوطی نوشیدنی توجه کنید.

• آب ساده که طعم دار نشده باشد یا آب گازدار
• چای تلخ شاید با یک برش لیمو
• قهوه بدون شیر یا با شیر کم چرب و شیرین کننده مجاز

درمان دیابت بدون دارو (ادویه و گیاهان درمانی ضد دیابت)

همانطور که گفتیم، اولین قدم در درمان دیابت نوع دو اصلاح سبک زندگی با رعایت برخی نکات مانند موارد زیر است:

• رژیم غذایی مناسب و تغذیه صحیح با مشورت پزشک معالج
• فعالیت فیزیکی منظم (150 دقیقه ورزش در هر هفته با شدت متوسط مثل پیاده‌روی تند)
• کاهش وزن
• خواب کافی
• قطع سیگار
• کاهش استرس

درمان دارویی دیابت (داروهای مخصوص بیماران دیابتی)

دیابت تیپ یک با انسولین به‌صورت تزریقی درمان می‌شود.
در دیابت نوع دو، علاوه بر انسولین، دسته‌های مختلفی از داروهای خوراکی یا تزریقی ضد دیابت نوع دو نیز وجود دارند. هریک از این دسته ها با مکانیسم متفاوتی باعث کاهش قندخون می شوند. مکانیسم‌های کاهش قند خون توسط این داروها شامل:

• تحریک پانکراس جهت تولید و آزادسازی بیشتر انسولین
• مهار تولید و آزادسازی گلوکز توسط کبد
• مهار آنزیم‌های معده که وظیفه تجزیه کربوهیدرات‌ها در معده را به عهده دارند
• بهبودی حساسیت سلول‌ها به انسولین
• مهار بازجذب گلوکز در کلیه‌ها
• تنظیم سرعت عبور موادغذایی از معده

هر دسته دارویی شامل یک یا دو دارو است. متفورمین، سیتاگلیپتین و امپاگلیفلوزین از جمله این داروها هستند.
دقت کنیم انتخاب نوع دارو و نحوه مصرف آن حتما باید توسط یک پزشک متخصص و مجرب انجام گیرد.
قابل ذکر است که قند خون مناسب برای تمام افراد و تمام سنین یکسان نیست و پزشک بر اساس شرایط بیمار، قند خون مناسب برای بیمار را تعیین می‌کند.

عوارض دیابت

همان‌طور که در ابتدا اشاره کردیم، بیش از نیمی از مبتلایان به دیابت از بیماری خود آگاه نیستند. عدم آگاهی از دیابت و بالا ماندن قند خون می‌تواند در طولانی مدت به دلیل عدم تشخیص به موقع و کنترل نکردن قند خون، عوارض خطرناکی را برای بیماران به همراه داشته باشد.

از عوارض خطرناک دیابت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• بیماری کلیوی: شایع‌ترین علت بیماری کلیوی منجر به دیالیز یا پیوند کلیه، دیابت است.
• مشکلات بینایی: دیابت می‌تواند منجر به مشکلات جدی بینایی و حتی نابینایی شود.
• بیماری‌های قلبی عروقی: مهمترین علت مرگ در بیماران دیابتی، مشکلات قلبی عروقی است.
• بیماری اعصاب محیطی: دیابت با تأثیر بر اعصاب محیطی باعث اختلالات حسی و در نتیجه ایجاد زخم‌های مزمن در اندام‌ها می‌شود. عفونت ناشی از این زخم‌ها می‌تواند به قطع عضو منجر شود.

هموگلوبین A۱C چیست؟

هموگلوبین A۱C یک شاخص مهم آزمایشگاهی است که نشان‌دهنده‌ متوسط قند خون در طول ۲ یا ۳ ماه گذشته است و در پیگیری درمان بیماران دیابتی باید لحاظ شود. بهتر است میزان هموگلوبین A۱C هر ۳ ماه یکبار در بیماران مبتلا به دیابت سنجیده شود.

معیارهای آزمایشگاهی تشخیص دیابت چه هستند؟

در جدول زیر می‌توانید معیارهای آزمایشگاهی جهت تشخیص دیابت را مشاهده کنید.

قند خون مساوی یا بیشتر از ۲۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر در یک نمونه خون تصادفی از یک بیمار که علائم آشکار دیابت را دارد، نشانگر دیابت هست

نکات مهمی که در هنگام آزمایش دیابت یا پیش دیابت باید بدانیم:

• اگر نتایج آزمایش ها طبیعی باشند، باید حداقل هر 3 سال یکبار تکرار شوند.
• اگر نتایج طبیعی نباشند یا فرد معیارهای خطر را داشته باشد، بر اساس نتایج اولیه باید با فواصل کوتاه‌تر آزمایش‌ها تکرار شوند.
• افراد مبتلا به پیش دیابت باید سالی یکبار بررسی آزمایشگاهی انجام دهند تا پیشرفت دیابت‌شان به سمت دیابت نوع دو مورد بررسی قرار گیرد.

درمان دیابت نوع ۲ به چه شکل انجام می‌شود؟

اولین قدم در درمان دیابت نوع دو اصلاح سبک زندگی است که شامل موارد زیر می‌باشد:

• رژیم غذایی مناسب و تغذیه صحیح با مشورت پزشک معالج
• فعالیت فیزیکی منظم (150 دقیقه ورزش در هر هفته با شدت متوسط مثل پیاده‌روی تند) و کاهش وزن
• خواب کافی
• قطع سیگار
• کاهش استرس

استفاده از داروهای ضد دیابت زیر نظر پزشک معالج در کنار اصلاح سبک زندگی به کنترل قند خون کمک خواهد کرد.

قابل ذکر است که قند خون مناسب برای تمام افراد و تمام سنین یکسان نیست و پزشک بر اساس شرایط بیمار، قند خون مناسب برای بیمار را تعیین می‌کند.

آیا می‌توان از ابتلا به دیابت پیشگیری کرد؟

بله، ما می‌توانیم دیابت را به تعویق بیندازیم یا از آن پیشگیری کنیم. کافی است عادات زندگی خود را تغییر دهیم.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منابع:

در این نوشتاری از محتوای گروه دارو سازی دکتر عبیدی نیز استفاده شده است

WebMed

Diabetes

American Diabetes Association (AD)

​ World Health Organization

(Who)

شکستگی مهرهای کمر و راه های درمان آن

در این بخش با

شکستگی مهره های کمر و راهکارهای درمانی آن آشنا می شوید.

شکستگی مهره های کمر یا ستون فقرات معمولا به دلیل پوکی استخوان یا در اثر ضربه هایی مانند تصادفات رانندگی رخ می دهد.

در صورتی که نخاع آسیب ندیده باشد و برای ترمیم مهره های شکسته شده نیاز به عمل جراحی داشته باشید، معمولا مشکل و عارضه های طولانی مدتی را ناشی از شکستگی مهره تجربه نخواهید کرد.

شکستگی های مهره های کمر

منظور از شکستگی مهره های کمر یا ستون فقرات چیست

اگر هر یک از 33 مهره استخوانی در ستون فقرات شکسته شود، پزشک آن را به عنوان شکستگی ستون فقرات تشخیص می دهد.

گاهی اوقات شکستگی مهره های ستون فقرات را به عنوان شکستگی کمر نیز نام گذاری می کنند.

چنین مشکلی معمولا به دلیل پوکی استخوان و در اثر ضربه هایی مانند زمین خوردن، آسیب های ورزشی یا تصادفات رانندگی رخ می دهد.

در اغلب مواقع این عارضه نیازی به عمل جراحی ندارد؛ اما ممکن است برای چندین ماه نیاز به استفاده از بریس داشته باشید. در صورت لزوم پزشک برای شکستگی های شدید توصیه به جراحی های ترمیمی خواهد کرد.

آشنایی با انواع شکستگی مهره های کمر یا ستون فقرات

بر اساس قسمتی که شکستگی وجود دارد و نحوه شکستگی، انواع آن مشخص می شود. علاوه بر این، بر اساس اینکه مهره های کمر خارج تر از حد معمول خود قرار گرفته اند، شکستگی را به عنوان پایدار یا ناپایدار طبقه بندی می کنند.

شایع ترین انواع شکستگی به شرح زیر است:

شکستگی فشاری

شکستگی فشاری

منظور از شکستگی های فشاری شکستگی یا ترک های کوچکی در مهره ها هستند که در اثر ضربه ایجاد می شود یا به مرور زمان در نتیجه پوکی استخوان رخ می دهد.

پوکی استخوان منجر به تضعیف استخوان ها می شود و آنها را مستعد شکستگی ناگهانی و غیر منتظره خواهد کرد.

فشرده شدن ستون فقرات به دلیل پوکی استخوان ممکن است باعث شود که کمی از قد شما کوتاه تر شود یا حالت خمیده یا همان به صورت کیفوز ایجاد می شود.

شکستگی انفجاری

این نوع شکستگی زمانی رخ می دهد که ستون فقرات به طور ناگهانی یا تحت یک نیروی قوی فشرده می شود. شکستگی انفجاری منجر به آن می شود که مهره ها به قطعات زیادی تقسیم شوند.

شکستگی فلکشن

شکستگی های احتمالی زمانی رخ می دهد که مهره ها به طور ناگهانی از یکدیگر دور می شوند، تقریبا برعکس شکستگی انفجاری است.

چه افرادی دچار شکستگی مهره های کمر یا ستون فقرات می شوند

شکستگی های ستون فقرات مانند هر شکستگی دیگری هر فردی را تحت تاثیر قرار می دهد. این عارضه به دنبال ضربه هایی مانند سقوط و تصادف رانندگی شایع است.

همچنین خانم های بالای 50 سال بیشتر در معرض شکستگی ستون فقرات هستند. اگر پوکی استخوان دارید، احتمال شکستگی ستون فقرات بسیار بیشتر است.

افرادی که شکستگی فشاری داشتند، در مقایسه با افرادی که شکستگی را تجربه نکرده اند، پنج برابر بیشتر احتمال دارد که دچار انواع دیگر شکستگی ها شوند.

علاوه بر پوکی استخوان، برخی دچار بیماری زمینه ای هستند یا داروهای خاصی مصرف می کنند، به همین جهت احتمال تجربه شکستگی ستون فقرات بیشتر است:

• سرطان (به خصوص پس از شیمی درمانی یا پرتو درمانی)
• مصرف طولانی مدت از کورتیکواستروئیدها
• پرکاری تیروئید
• عفونت‌های استخوانی (استئومیلیت)
• بیماری کلیوی
• بی اشتهایی عصبی
• کمبود ویتامین D

همچنین افرادی که الکل می نوشند یا سیگار می کشند نیز در معرض خطر این عارضه هستند.

شکستگی مهره های کمر چه تاثیری روی بدن می گذارد

افرادی که دچار این عارضه هستند، معمولا هنگام حرکت کردن احساس درد دارند یا گاهی برایشان غیر ممکن است.

احتمالا استفاده از بریس جهت تسریع روند بهبودی شکستگی توصیه می شود، به خصوص اگر نیاز به جراحی داشته باشید.

زمانی که از بریس استفاده می کنید، احتمالا آنطور که در گذشته می توانستید آزادانه حرکت کنید، قادر به حرکت نخواهید بود.

شکستگی های شدید به خصوص نوع ناپایدار می تواند به نخاع آسیب وارد کند. همچنین بر توانایی راه رفتن یا ایستادن شما تاثیر خواهد گذاشت. چنین آسیبی ممکن است دائمی یا غیر قابل برگشت باشد.

آیا با شکستگی مهره می توان راه رفت

بسته به علت شکستگی ستون فقرات و نوع شکستگی، شرایط برای هر فردی متفاوت خواهد بود.

ممکن است راه رفتن بسیار دردناک باشد یا درد را بدتر کند؛ اما اگر شکستگی به دلیل ضربه ناگهانی رخ نداده باشد، احتمالا می توانید راه بروید.

اگر شکستگی به قدری شدید باشد که به نخاع نیز آسیب رسانده باشد، نمی توانید راه بروید. حتی اگر علائم جزئی دارید یا کمردردی دارید که بدتر می شود یا طی چند روز از بین نمی رود و همراه با تورم است، حتما نیاز به بررسی توسط متخصص مغز و اعصاب دارد.

علائم شکستگی مهره های کمر

شکستگی مهره های کمر چه علائمی دارد

بسیاری از افراد متوجه شکستگی فشاری نمی شوند، به خصوص اگر در طول زمان به دلیل پوکی استخوان رخ دهد و پس از ضربه ایجاد نشده باشد.

حتی ممکن است دردی نداشته باشید و تنها در طی آزمایشات تصویربرداری متوجه شکستگی فشاری شده باشید.

تروماها معمولا منجر به شکستگی نوع انفجاری یا فلکشن و دیسترکشن می شود. اگر ضربه ای مانند سقوط یا تصادفات رانندگی را تجربه کنید، کمر شکسته طی درمان جراحت ایجاد شده تشخیص داده می شود.

امکان ایجاد چنین علائمی وجود دارد:

کمردرد

درد شدیدی در کمر وجود دارد که با گذشت زمان بدتر می شود، به خصوص زمانی که در حال راه رفتن یا حرکت هستید.

تورم یا حساسیت

ناحیه اطراف مهره های شکسته ممکن است متورم شود و هنگام لمس احساس درد داشته باشید.

تغییراتی در وضعیت بدنی شما

افتادگی و خمیدگی در ستون فقرات که باعث می شود به جلو خم شوید، در حالی که قبلا چنین حالتی را نداشته اید.

سوزن سوزن شدن یا بی حسی

احساس گزگز یا بی حسی در کمر ممکن است روی بازوها یا پاهای شما احساس شود.

کاهش قد به دنبال شکستگی مهره های کمر

گاهی در طول زمانی به طور خیلی قابل توجهی کوتاه تر می شوید.

بی اختیاری

از دست دادن کنترل توانایی در مثانه یا روده بزرگ و کوچک

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

برگرفته از فاطمه طاهریان متخصص مغز و اعصاب و ستون فقرات

علائم ودرمان بیماری هانتینگتون

علائم و درمان بیماری هانتینگتون

بیماری هانتینگتون از بیماری های نادر و ارثی است که منجر به تخریب پیشرونده سلول ها می شود. این بیماری بر عملکرد فردی شما تاثیر می گذارد و اختلالات حرکتی، شناختی و روانی را به همراه دارد.

امکان ایجاد علائم ناشی از این بیماری در هر زمانی وجود دارد؛ اما اغلب در دهه 30 یا 40 علائم ظاهر می شود. اگر این بیماری قبل از 2 سالگی رخ دهد، به عنوان بیماری هانتینگتون نوجوانان شناخته می شود.

در صورتی که این بیماری در مراحل اولیه زندگی رخ دهد، علائم تا حدی تفاوت دارد و بیمار پیشرفت سریع تری را تجربه می کند.

خوشبختانه داروهایی برای کمک به کنترل علائم بیماری هانتینگتون وجود دارد؛ اما چنین درمان هایی از زوال جسمی، رفتاری و ذهنی مرتبط با این بیماری جلوگیری نمی کند.

بیماری هانتینگتون

علائم بیماری هانتینگتون

علائم از 30 تا 50 سالگی شروع می شود؛ اما گاهی دیرتر یا زودتر از زمان ذکر شده است. از علائم این بیماری می توان به چنین مواردی اشاره کرد:

• مشکل در تمرکز یا حافظه
• افسردگی
• تلو تلو خوردن
• حرکت غیر ارادی اندام ها و بدن
• نوسانات خلقی و تغییر شخصیت
• مشکل در بلع، صحبت کردن و تنفس
• مشکل در حرکت

چه زمانی باید به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کرد؟

اگر متوجه تغییراتی در حرکات، وضعیت عاطفی یا ذهنی خود شدید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید. علائم ناشی از این بیماری ممکن است به دلیل مشکل زمینه ای دیگری باشد که تشخیص آن تنها توسط پزشک امکان پذیر است.

علت بیماری هانتینگتون

این بیماری توسط یک ژن معیوب که با آن متولد می شوید، رخ می دهد و تنها آن را از والدین خود به ارث می برید. اگر یکی از والدین این ژن را داشته باشد، به احتمال 50 درصد احتمال انتقال آن به فرزندش وجود دارد.

اگر کودکی این ژن را به ارث نبرد، به بیماری هانتینگتون مبتلا نخواهد شد و همچنین به فرزندان یا نوه های خود منتقل نخواهد کرد. این بیماری مرگ سلول های مغزی را به همراه دارد.

بخش هایی از مغز که تحت تاثیر قرار می گیرند، لوب پیشانی و گانگلیا بوده و مسئول حرکت، تفکر، شخصيت و احساسات شماست.

عوارض بیماری هانتینگتون

پس از شروع این بیماری توانایی عملکردی فرد به تدریج در طول زمان بدتر خواهد شد. سرعت پیشرفت بیماری و مدت آن در هر فردی متفاوت است. مدت شروع اولین نشانه تا مرگ بیمار حدود 10 تا 30 سال است. بیمار مبتلا به هانتینگتونِ نوجوانی طی 10 سال پس از بروز از اولین علائم فوت می کند.

افسردگی ناشی از این بیماری خطر خودکشی را افزایش می دهد. در نهایت فرد مبتلا به این بیماری در تمام مراحل زندگی نیاز به مراقبت دارد، در اواخر بیماری دیگر نمی تواند صحبت کند.

درمان بیماری هانتینگتون

از علل شایع مرگ ناشی از این بیماری می توان به چنین مواردی اشاره کرد:

• پنومونی یا سایر عفونت ها
• آسیب ناشی از سقط
• عوارض مرتبط به ناتوانی در بلع

نحوه تشخیص بیماری هانتینگتون

اگر احتمال ابتلا به این بیماری وجود داشته باشد، پزشک با جزئیات در خصوص سابقه خانوادگی شما سوال خواهد کرد و علائم را مورد بررسی قرار می دهد. گاهی سی تی اسکن یا ام آر آی نیز از شما درخواست می شود. اما چنین مواردی معمولا در مراحل اولیه توصیه نمی شود.

سایر آزمایشاتی که برای بیمار در نظر گرفته می شود، به شرح زیر است:

• آزمایشات عصبی برای بررسی اعصاب
• تست روانشناختی برای بررسی سلامت روان
• تست عصب روانشناختی برای بررسی حافظه، زبان و..
• آزمایش ژنتیک که با آزمایش خون انجام می شود.

کنترل و درمان بیماری هانتینگتون

هیچ درمان و راهکار موثری برای درمان وجود ندارد، معمولا توسط تیمی که شامل نفراتی از متخصصین مغز و اعصاب، روانپزشک، متخصص تغذیه و… مدیریت می شود.

گزینه های درمانی و کنترل این بیماری به شرح زیر است:

• فیزیوتراپی، کار درمانی و گفتار درمانی
• دارو برای کاهش تغییرات خلقی
• دارو برای رفع حرکات سریع و مشکل در بلع
• مراقبت های تنفسی

بهترین راهکار برای افرادی که مبتلا به بیماری هانتینگتون، فعال بودن از نظر جسمی و ذهنی است و همچنین باید از سلامت روان آنها نیز مراقبت شود.

تشخیص بیماری هانتینگتون

آیا می توان از بیماری هانتینگتون پیشگیری کرد؟

اگر ژن بیماری هانتینگتون دارید، می توانید با مشورت پزشک یا مشاور ژنتیک، آزمایش ژنتیکی قبل از تولد را انجام دهید تا در صورت نیاز نکات لازم را برای شما ذکر کنند.

همانطور که گفته شد بیماریهانتینگتون یک بیماری ارثی دستگاه عصبی می باشد که شروع تدریجی دارد و با دمانس و حرکات کره ای شکل مشخص می گردد. معمولا علائم تا سن ۳۰ تا ۵۰ سالگی تظاهر پیدا نمی کنند، لذا تا این هنگام بیمار ازدواج کرده و در نتیجه بیماری از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود.

بیماری هانتینگتون

ژنتیک: یک بیماری اتوزومال غالب است که به دلیل موتاسیون در ژن هانتینگتین (IITT) به وقوع می پیوندد. احتمال ابتلا فرزندان بیمار ۵۰% است چرا که نفوذ بالایی دارد. یک از ویژگی های توارثبیماری هانتینگتون، سبقت جویی (Anticipation) است یعنی بیماری در نسل های بعدی شروع زودتری دارد. همچنین سرایت پدری (Paternal Descent) دارد. یعنی سبقت جویی بیشتر در افرادی رخ می دهد که بیماری را از پدر به ارث برده اند. تکرار تری نوکلئوتید CAG در این بیماری افزایش می یابد. در افراد طبیعی ۹ تا ۳۷ تکرار وجود دارد ولی در هانتینگتون بیشتر از ۴۰ تکرار CAG وجود دارد.

علائم بالینی: علائم در دهه ۴ و ۵ آغاز می گردد. بیماری پیشرونده بوده و طول عمر بیماران بعد از شروع علائم ۱۵ سال است.

علائم بالینی این بیماران عبارتند از:

١- دمانس: اولین تغییرات شامل تحریک پذیری، کج خلقی و رفتار ضد اجتماعی است ولیکن سپس دمانس کاملا بروز می نماید.

٢- حرکات کره ای شکل اندام ها و تنه

۳- انواع آتیپیک: در مواردی که از دوران کودکی آغاز می شود یا در دوران بزرگسالی شروع می گردد با علائم سفتی و کندی پیشرونده تظاهر می یابد که به آن نوع وستفال گفته می شود. در کودکان ممکن است صرع و اختلال تعادل هم به صورت شایع وجود داشته باشد . در مواردی که نمی توان سابقه خانوادگی را کشف کرد، مرگ زودهنگام یکی از والدین به تشخیص کمک می کند.

یافته های رادیولوژیک

در MRI مغزی این بیماران، آتروفی قشر مغز و هسته دم دار (کودیت) مشاهده می گردد

در PETScan: کاهش سرعت متابولیک استریاتال و کاهش مصرف گلوکز در هسته کودیت مشاهده می شود. در بیماری هانتینگتون نورون های گابائرژیک از بین می روند.

درمان بیماری هانتینگتون

همانطور که اشاره شد درمان اختصاصی برای دمانس هانتینگتون وجود ندارد اما اختلالات حرکتی ممکن است به داروهایی که با مهار دوپامینرژیک نورون های خروجی جسم مخطط تداخل میکنند جواب بدهند مثل: هالوپریدول.

داروهای آنتی سایکوتیک أتیپیک: کوئتیاپین همانند الانزاپین یا ریسپریدون برای درمان سایکور یا رفتار از هم گسیخته به کار می رود.

پیش آگهی

میانگین میزان بقاء بعد از شروع بیماری به طور متوسط حدود ۲۰-۱۰ سال است.

نگارش و گرد آورنده: رضا رحیمی

منبع: وب سایت دکتر مهربان و دکتر طاهریان متخصص مغز و اعصاب و ستون فقرات

علل التهاب مری و درمان آن

علل و درمان ورم، التهاب و سوزش مری

ورم مری چیست؟

ورم مری نوعی التهاب در جداره مری است. مری لوله‌ای است که غذا از طریق آن از گلو به سمت معده می‌رود. اگر این بیماری درمان نشود می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد و باعث ایجاد مشکلاتی در بلع، زخم و اسکار در مری شود و همچنین باعث ایجاد بیماری‌های معده می‌شود.

در برخی موارد درمان نکردن بیماری‌های مری باعث ایجاد یک بیماری به نام مری بارت می‌شود که می‌تواند احتمال بروز سرطان مری را افزایش دهد.

ورم مری و انواع آن

ورم مری به هر گونه التهاب یا سوزش مری گفته می‌شود. مری لوله‌ای است که غذا را از گلو به سمت شکم می‌فرستد. ازوفاژیت یا ورم مری علائم متنوعی دارد که می‌تواند شامل اختلالات بلع، گلودرد و سوزش سر دل باشد. اگر ورم مری درمان نشود می‌تواند باعث ایجاد زخم یا حتی باریک شدن مری شود که یک فوریت پزشکی تلقی می‌شود.

انتخاب گزینه‌های درمانی به شناخت علت اصلی بیماری بستگی دارد. بسیاری از افراد سالم با انجام اقدامات درمانی مناسب در مدت مدت 2 تا 4 هفته بهبود می‌یابند. دوره بهبود برای افرادی که سیستم ایمنی بدن آنها ضعیف‌تر است یا به عفونت مبتلا هستند بیشتر طول می‌کشد.

التهاب ائوزینوفیلیک مری

التهاب ائوزینوفیلیک مری به دلیل تجمع گلبول‌های سفید خون در مری ایجاد می‌شود. این بیماری می‌تواند به دلیل واکنش بدن به یک آلرژن باشد. در کودکان این واکنش آلرژیک می‌تواند مشکلاتی در غذا خوردن ایجاد کند.

غذاهایی که ممکن است باعث تشدید این حالت شوند عبارتند از شیر، سویا، تخم مرغ، گندم سیاه، گندم، بادام زمینی، لوبیا و گوشت گاو. آلرژن های استنشاقی مانند گرده می‌توانند باعث التهاب مری شوند.

رفلاکس ورم مری

رفلکس ورم مری معمولاً به دلیل بیماری رفلکس معده به مری ایجاد می‌شود. رفلکس معده به مری زمانی اتفاق می‌افتد که محتویات معده شامل اسیدها به سمت مری بازمی‌گردند. این باعث تورم مزمن و سوزش مری می‌شود.

التهاب مری ناشی از مصرف دارو

ورم مری ناشی از مصرف دارو زمانی اتفاق می‌افتد که داروهای خاصی با آب ناکافی مصرف شوند. این باعث می‌شود که این داروها مدت زمان زیادی در مسیر مری باقی بمانند. برخی از این داروها عبارتند از داروهای کاهش‌دهنده درد، آنتی‌بیوتیک‌ها، کلراید پتاسیم و بیس فسفونات‌ها (داروهای جلوگیری کننده از پوکی استخوان).

التهاب عفونی

التهاب عفونی مری یک بیماری نادر است که در اثر باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها یا انگل‌ها به وجود می‌آید. اگر استفاده از داروها یا ابتلا به برخی بیماری‌ها باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن شما باشد احتمال این که به این بیماری مبتلا شوید افزایش می‌یابد. این نوع از التهاب بین افراد مبتلا با اچ آی وی یا ایدز، سرطان و دیابت شایع است.

علائم ورم مری

برخی از علائم ورم یا ازوفاژیت مری عبارتند از:

• اختلال در بلع کودکان و بزرگسالان
• احساس درد در هنگام بلع
• گلو درد
• صدای خروسی
• سوزش سر دل
• رفلاکس معده
• درد در قفسه سینه (در هنگام غذا خوردن تشدید می‌شود)
• حالت تهوع و استفراغ
• درد شکم
• کاهش اشتها
• سرفه

کودکان و خردسالان احتمالاً در غذا خوردن مشکل پیدا می‌کنند.

عوامل که ممکن است باعث ایجاد ورم مری شوند

برخی از عواملی که ممکن است باعث ایجاد ورم یا التهاب مری شوند عبارتند از:

• ضعیف بودن سیستم ایمنی بدن در اثر بیماری‌هایی مانند اچ آی وی، دیابت، لوسمی، بیماری‌های غدد لنفاوی و بیماری‌های خود ایمنی دیگر
• فتق هیاتال (زمانی که قسمتی از معده با باز شدن پرده دیافراگم که بین مری و معده است وارد قفسه سینه شود)
• شیمی‌درمانی
• پرتودرمانی در قفسه سینه
• انجام عمل جراحی در ناحیه قفسه سینه
• مصرف داروهایی برای پیشگیری از واکنش عدم پذیرش بدن نسبت به ارگان‌های پیوندی
• مصرف آسپیرین و داروهای ضدالتهابی
• استفراغ مزمن
• چاقی
• مصرف مشروبات الکلی و استعمال دخانیات
• سابقه ابتلا به بیماری ورم مری و آلرژی در خانواده

اگر سیستم ایمنی بدن شما سالم باشد احتمال اینکه به ازوفاژیت عفونی مبتلا شوید کاهش می‌یابد.

عوارض بهداشتی بلندمدت بالقوه

درمان نکردن ورم مری باعث ابتلا به بیماری‌ها و عوارض مرتبط با عملکرد و ساختار مری می‌شود. برخی از این بیماری‌ها عبارتند از:

• مری بارت بر اثر رفلاکس، آسیب مری
• باریک شدن و گرفتگی و اسپاسم مری که می‌تواند باعث اختلالات بلع شود.
• زخم مری و سوراخ مری (سوراخ شدن مری)

ورم مری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای تشخیص علت ابتلا به ورم مری برخی از معاینات زیر انجام می‌شود:

• آندوسکوپی
• عکس‌برداری به‌ وسیله اشعه ایکس و باریم که به آن مجموعه دستگاه گوارش فوقانی هم گفته می‌شود.
• بیوپسی
• تست‌های آلرژی که می‌تواند شامل تست پوست و حذف برخی از غذاهای خاص از برنامه غذایی شما باشد.

درمان ورم مری

روش‌های درمانی التهاب مری به تشخیص دقیق علت ایجادکننده علائم آن بستگی دارد. برخی داروهایی که برای درمان این بیماری استفاده می‌شوند عبارتند از:

• داروهای آنتی‌ویروس
• داروهای ضد قارچ
• آنتی اسیدها
• داروهای کاهش‌دهنده درد
• استروئیدهای خوراکی
• داروهای مهارکننده پمپ پروتون (این داروها تولید اسید معده را متوقف می‌کنند)

اگر حساسیت‌های غذایی باعث ورم مری بود

غذاهایی که باعث ایجاد حساسیت می‌شود را شناسایی کرده و آن‌ها را از برنامه غذایی خود حذف کنید. معمولاً غذاهایی مانند گوجه، مرکبات، غذاهای تند و پر ادویه، الکل، کافئین، پیاز، سیر، نعناع و شکلات باعث ایجاد حساسیت و آلرژی می‌شوند.

با کاهش مصرف غذاهای تند و پر ادویه، غذاها و نوشیدنی‌های اسیدی و غذاهای خام و سخت از شدت علائم بیماری بکاهید. لقمه‌های خود را کوچک گرفته و آن‌ها را خوب بجوید. شما باید از مصرف الکل و استعمال دخانیات اجتناب کنید زیرا باعث تورم و سرکوب سیستم ایمنی بدن می‌شوند.

• اگر ورم مری به دلیل تنگ شدن مری به وجود آمده است

در این حالت باید به کمک عمل جراحی مری را گشاد کرد.

• اگر مصرف دارو باعث ورم مری شده است

مقادیر زیادی آب بنوشید و نوع مایع دارو را مصرف کنید یا دارو را با داروهای مشابه جایگزین کنید. تا 30 دقیقه پس از مصرف این داروها از دراز کشیدن اجتناب کنید.

دورنمای بلندمدت این بیماری چیست؟

التهاب مزمن مری می‌تواند باعث تنگ شدن مری یا آسیب به بافت‌ها شود. اگر سلول‌های دیواره مری تغییر کرده باشد احتمال ابتلا به سرطان افزایش می‌یابد. شما می‌توانید از احتمال بروز حملات آتی التهاب مری با اجتناب از محرک‌های مشخص جلوگیری کنید.

دورنمای منحصر به ‌فرد این بیماری برای هر فرد به علل بروز بیماری و سلامت عمومی وی بستگی دارد. بسیاری از مردم پس از انجام اقدامات درمانی بهبود می‌یابند. افراد سالم اغلب حتی بدون انجام اقدامات درمانی پس از 5 روز بهبود می‌یابند. اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف باشد دوره درمان شما طولانی‌تر می‌شود.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

برگرفته از مسعود صدرالدينی فوق تخصص گوارش

کیست گانگلیون و درمان آن

کیست گانگلیون روی مچ دست و مچ پا: علت و درمان

کیست گانگلیون (GANG glee on) یک توده‌ی پر از مایع در زیر پوست است که اغلب روی مفصل مچ دست یا تاندون دست دیده می‌شود. کیست گانگلیون زمانی ایجاد می‌شود که یک پارگی کوچک یا فتق در بافت نازک پوشاننده مفصل یا تاندون ایجاد شود. این بافت در این حالت برآمده شده و کیسه‌ای را تشکیل می‌دهد. سپس مایع از مفصل به داخل کیسه نشت می‌کند و باعث تورم آن می‌شود.

این کیست با توجه به موقعیت آن در بدن، نام‌های مختلفی دارند. اگر این کیست در بالای مچ ظاهر شود، کیست گانگلیون پشتی مچ دست نامیده می‌شود. کیستی که در سمت کف مچ دست تشکیل می‌شود نیز کیست گانگلیونی وولار مچ دست نامیده می‌شود. کیست‌های گانگلیونی اغلب در این دو محل دیده می‌شوند.

کودکان در هر سنی ممکن است به کیست گانگلیون مبتلا شوند. البته این مشکل معمولاً در افراد بین ۱۵ تا ۴۰ سال دیده می‌شوند، اما گاها در کودکان بسیار کوچک نیز دیده می‌شوند. دختران بیشتر از پسران به کیست گانگلیون مبتلا می‌شوند.

هرچند ابتلا به کیست گانگلیون امری شایع است، اما خوشبختانه این کیست‌ها معمولا بی‌ضرر و خوش‌خیم هستند. معمولا انجام درمان خانگی برای کیست گانگلیون با داروهای خفیف موثر واقع می‌شود. با این حال، در موارد خاص، ممکن است انجام جراحی لازم باشد.

اقدام نکردن برای درمان کیست گانگلیون به ندرت موجب بروز مشکل می‌شود مگر اینکه این کیست یاعث درد یا اختلال در حرکت مفصل شده باشد. با این وجود، اگر دچار کیست گانگلیون مچ دست یا پا یا سایر انواع کیست شده‌اید، عاقلانه‌تر است که فورا برای درمان آن اقدام کنید چرا که در بلند مدت خطر سرطانی شدن این کیست‌ها وجود دارد.

علت کیست گانگلیون

علت اصلی تشکیل کیست گانگلیون ناشناخته است. این کیست‌ها ممکن است به طور ناگهانی یا آهسته‌آهسته ظاهر شوند و گاهی نیز خود به خود ناپدید می‌شوند. همچنین احتمال تشکیل مجدد کیست، بدون هیچ دلیل مشخص نیز وجود دارد. ورزش کردن یا استفاده بیشتر از مفصلی که در آن کیست گانگلیونی تشکیل شده است ممکن است به مرور زمان باعث بزرگتر شدن آن شود. به همین ترتیب، استراحت دادن به مفصل ممکن است به کوچکتر شدن کیست کمک کند.

علائم و نشانه‌های کیست گانگلیون

کیست گانگلیون معمولاً دردناک نیست. اگر کیست بزرگ شود، ممکن است فرد هنگام خم کردن مفصل احساس فشار یا درد کند. اگر کیست به عصب فشار آورد، ممکن است باعث بروز درد یا احساس گزگز، سوزن‌سوزن شدن یا بی‌حسی شود. ممکن است کیست باعث شود که دامنه حرکتی مفصل کاهش پیدا کند یا قدرت شما برای گرفتن اشیا کمتر شود. حتی اگر کیست باعث بروز درد شود نیز، این درد معمولا خیلی شدید نیست. تنها چیزی که باعث می‌شود بیماران به پزشک مراجعه کنند، ظاهر نگران‌کننده‌ی آن است. در ناحیه‌ای که کیست تشکیل شده، ممکن است پوست ظاهری صاف، گرد و کشسانی داشته باشد.

تشخیص کیست گانگلیون

تشخیص کیست گانگلیون معمولا طی معاینات فیزیکی توسط پزشک در مطب انجام می‌شود. پزشک در ابتدا سابقه بیمار شما یا کودک شما را بررسی کرده، سوالاتی از شما می‌پرسد و سپس معاینات فیزیکی را انجام می‌دهد. برای تشخیص کیست گانگلیون آزمایش خاصی لازم نیست مگر این که بیمار درد زیادی داشته باشد. در برخی موارد خاص، انجام عکسبرداری رادیولوژی یا اسکن ام‌آر‌آی تجویز می‌شود. البته تصاویر رادیولوژی کیست گانگلیون را نشان نمی‌دهند اما می‌توانند مشکلات دیگر را در صورت وجود نشان دهند. تصاویر اسکن ام‌آرآی می‌توانند کیست‌های پنهان زیر پوست و یا سایر علل درد بیمار را آشکار کنند.

درمان کیست گانگلیون

در اغلب موارد، کیست‌های گانگلیون بدون درمان از بین می‌روند. از سوی دیگر، برخی از کیست‌ها با وجود انجام دادن درمان دوباره تشکیل می‌شوند. ممکن است برطرف شدن کامل کیست انگلیون بین ۱۲ تا ۱۸ ماه طول بکشد. در صورتی که شما درد یا مشکل دیگری نداشته باشید ممکن است تنها توصیه پزشک به شما این باشد که صبر کنید تا کیست خود به خود از بین برود. اما در صورتی که کیست برای شما یا کودک شما مشکلاتی ایجاد کرده است، ممکن است پزشک انجام یکی از درمان‌های زیر را توصیه کند:

• آتل‌بندی:

در این روش، مفصلی که کیست گانگلیون در نزدیکی آن تشکیل شده از طریق آتل‌بندی بی‌حرکت می‌شود. این کار باعث می‌شود که از تحریک بیشتر کیست بر اثر حرکت مفصل جلوگیری شود. این کار به کاهش تورم کمک کرده و شخص احساس راحتی بیشتری می‌کند.

• تخلیه‌ی کیست:

در این روش با استفاده از یک سرنگ، مایع درون کیست بیرون کشیده می‌شود. پزشک در ابتدا ناحیه مورد نظر را بی حس می‌کند. سپس یک سوزن را وارد کیست کرده و آن را تخلیه می‌کند. البته از آنجایی که خود کیست برداشته نمی شود، در ۸۰ درصد از مواقع پس از مدتی کیست دوباره با مایع پر می‌شود. این روش در مطب یا کلینیک و به صورت سرپایی انجام می‌شود. انجام عمل تخلیه بر روی کیست‌های نوع وولار توصیه نمی‌شود چرا که خطر آسیب به اعصاب و عروق خونی در این ناحیه بسیار زیاد است.

• برداشتن کیست گانگلیون با جراحی:

در ابتدا بیمار یا کودک بیهوش می‌شود تا دردی احساس نکند. سپس جراح، کل کیست (از جمه لایه‌ی نازک پوشاننده تاندون یا مفصل) را برش می‌دهد. برداشتن کیست با جراحی احتمال بازگشت کیست را تاحد بسیار زیادی کاهش می‌دهد. با این حال احتمال بازگشت کیست همچنان تا ۵ درصد وجود دارد. بیمار باید تا حدود دو هفته پس از این جراحی از آتل استفاده کند.

هرچند در بین روش های گفته شده، روش جراحی از همه مطمئن‌تر و موفق‌تر است، اما با خطراتی همراه بوده و دوره بهبودی طولانی‌تری به همراه دارد. از جمله خطرات احتمالی جراحی می‌توان به خونریزی بیشتر در محل جراحی، آسیب به عروق خونی، اعصاب و بافت‌های ناحیه، عفونت، زخم و درد، اشاره کرد.

برداشتن کیست‌های گانگلیونی وولار مچ دست دشوارتر است. در این حالت بیمار ممکن است برای مدت طولانی‌تری در محل برش احساس درد کند. این جراحی در یک مرکز جراحی و به صورت سرپایی انجام می‌شود. بیمار می‌تواند در همان روز به خانه بازگردد. بهبودی کامل پس از جراحی نیز دو تا شش هفته طول می‌کشد.

آیا کیست کانگلیون مچ دست و مچ پا درمان خانگی دارد؟

در ادامه به برخی از بهترین روش‌های درمان خانگی کیست گانگلیون اشاره می‌کنیم:

کمپرس گرم

کمپرس گرم، کم تهاجمی‌ترین روش درمان خانگی برای کیست‌های گانگلیونی است. این روش با افزایش گردش خون در ناحیه آسیب‌دیده، درد و تورم را کاهش می‌دهد و همچنین باعث تخلیه مایع سینوویال می‌شود. یک حوله را در آب گرم خیس کنید و آب اضافی آن را بگیرید و سپس آن را مستقیماً به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه روی ناحیه آسیب‌دیده قرار دهید. فرآیند کمپرس گرم را ۳ تا ۴ بار در روز تکرار کنید تا کیست به تدریج کوچک شده و ناپدید شود.

چای سبز

چای سبز دارای خواص اسیدی مفیدی است که به درمان کیست گانگلیون کمک می‌کند و از بدتر شدن آن جلوگیری می‌کند. خواص ضد التهابی چای سیاه نیز باعث کاهش تورم و تسکین درد می‌شود. یک کیسه چای سبز را به مدت ۵ دقیقه در آب گرم فرو کنید. کیسه چای را بردارید و آب اضافی آن را بگیرید. چای کیسه‌ای گرم را حداقل به مدت ۱۰ دقیقه روی کیست نگه دارید. این روند را ۴ تا ۵ بار در روز تکرار کنید. این کار را تا جایی ادامه دهید که کیست ناپدید شود.

روغن کندر

روغن کندر یک قابض بسیار موثر است و به کاهش اندازه کیست گانگلیون کمک می‌کند و همچنین درد را کاهش داده و از عود کردن کیست جلوگیری می‌کند. ۲ قطره روغن کندر را روی کیست بمالید و سپس روی آن را با یک باند نرم و تمیز بپوشانید. بعد از ۲۴ ساعت یا بیشتر، بانداژ را بردارید و پوست خود را شستشو داده و مجددا با استفاده از یک باند نو و تمیز، این کار را تکرار کنید. این روش را برای چند روز انجام دهید تا کیست ناپدید شود. به منظور جلوگیری از عود کردن کیست، این روش را به مدت دو هفته پس از ناپدید شدن کیست ادامه دهید.

زنجبیل

زنجبیل دارای خواص ضدالتهابی قوی است که به کاهش درد و التهاب ناشی از کیست گانگلیون کمک می‌کند. زنجبیل همچنین فعالیت عامل Cox-2 را که علت احتمالی درد در کیست گانگلیون است، مسدود می‌کند. شما می‌توانید برای دیدن اثر زنجبیل، 2 تا 3 بار در روز چای زنجبیل خانگی بنوشید. برای تهیه چای زنجبیل، حدود دو سانتی‌متر از ریشه‌ی زنجبیل تازه را ریز برش دهید و اجازه دهید به مدت 10 دقیقه یا بیشتر در یک فنجان آب بجوشد.همچنین می‌توانید در هنگام آشپزی از زنجبیل تازه‌ی بیشتری در غذا استفاده کنید یا پس از مشورت با پزشک از مکمل‌های زنجبیل استفاده کنید. به طور کلی، دوز ایمن و موثر برای مکمل زنجبیل در حدود ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم ، برای یک یا دو بار در روز در نظر گرفته می‌شود.

زردچوبه

زردچوبه قرن‌هاست که برای تسکین انواع دردها و کاهش التهاب استفاده می‌شود. این ماده در کاهش درد و التهاب ناشی از کیست گانگلیون نیز موثر است. عوامل و فاکتورهای متعددی مانند سیتوکین‌ها، پروتئین کینازها، وضعیت ردوکس، آنزیم‌ها و چسبندگی مولکولی در بروز التهاب در بدن موثر هستند و کورکومین موجود در زردچوبه می‌تواند با تنظیم کردن این فاکتورها به کاهش التهاب کمک کند.شما باید به مدت چند روز، آب زردچوبه‌ی تازه را ۲ تا ۳ بار در روز مستقیماً روی ناحیه آسیب‌دیده بمالید. شما می‌توانید پس از مشورت با پزشک، زردچوبه را به صورت قرص‌های نکمل نیز مصرف کنید. در این مورد حتما توجه کنید که با پزشک مشورت کنید چرا که مصرف این مکمل خصوصا برای افرادی که از داروهای رقیق‌کننده خون استفاده می‌کنند، می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.

ژل آلوئه ورا

ژل آلوئه ورا دارای خواص ضد التهابی است و می‌تواند به تسریع روند بهبود کیست گانگلیون کمک می‌کند و درد و تورم ناشی از کیست گانگلیون را کاهش دهد. شما باید ژل آلوئه ورا را مستقیما از برگ‌های تازه‌ی آلوئه ورا استخراج کرده و به آرامی روی ناحیه مورد نظر اعمال کنید. ژل آلوئه ورا باید حداقل ۲۰ دقیقه روی پوست بماند و پس از آن می توانید پوست خود را شست‌وشو دهید. این کار را باید ۳ تا ۴ بار در روز به مدت چند روز یا تا زمانی که کیست ناپدید شود تکرار کنید.

آرنیکا

آرنیکا خواص دارویی متعددی دارد. این گیاه درخشندگی پوست شما را افزایش داده و سموم را از بدن شما دفع می‌کند. آرنیکا همچنین گردش خون را افزایش داده و روند بهبودی را در بدن تسریع می‌کند. خواص ضد التهابی آرنیکا به کاهش التهاب ناشی از کیست گانگلیون کمک کرده و تورم آن را کاهش می‌دهد. آرنیکا در اشکال مختلف مانند مایع، پماد، ژل، کرم و کپسول موجود است. شما می‌توانید یک لایه نازک از ژل یا کرم آرنیکا را ۳ تا ۴ بار در روز روی ناحیه مورد نظر بمالید و این کار را تا چند روز یا تا زمانی که کیست از بین برود ادامه دهید.

شما همچنین می‌توانید اسانس آرنیکا را با مقدار مساوی روغن زیتون یا روغن نارگیل ترکیب کرده و به آرامی روی پوست ماساژ دهید و سپس روی آن را با بانداژ ببندید.

از آنجایی که برخی از افراد به آرنیکا حساسیت یا آلرژی دارند، توصیه می‌شود قبل از شروع استفاده از آرنیکا، مقدار کمی از آن را روی یک ناحیه دیگر از پوست امتحان کنید.

درمان‌های خانگی رایج برای کیست گانگلیون که در بالا به آن اشاره شد، همگی بی خطر تلقی می‌شوند. با این حال توصیه می‌کنیم که در صورت تشدید علائم یا عدم مشاهده‌ی بهبودی حتما به پزشک خود مراجعه کرده و با او مشورت کنید.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع: توانبخشی نگین آزادی

موسیقی و ارتباط آن با مغز

موسیقی و عملکرد مغز" ارتباط موسیقی با مغز"

به طور کلی در هنگام شنیدن موسیقی با توجهبه نوع موسیقی و شنونده قسمتهای مختلف مغز فعال است. ولی به طور کلی هر دو نیمکره ی مغز در شنیدن موسیقی فعال می باشند. در مغز مناطق و سیستمهای پردازشی جداگانه ای را برای زبان محاوره ای و موسیقی وجود دارد. و این مهم با مطالعه بیماریهایی مانند آمیوزیکا (Amusica) که در آن فرد قادر به تکلم است ولی قادر به درک موسیقی نیست یا آفازیا(aphasia ) که بیمار قادر به تکلم نیست ولی موسیقی را در کمی کند قابل نتیجه گیری است. در صورتیکه نیمکره راست مغز دچار سکته یا بیماری شود شناسایی و پردازش طنین صدا نیز دچار مشکل میشود و مغز صداها را از هم تشخیص نمیدهد.

معاینات و بررسیهای متعدد از مغز نوازندگان حرفه‌ای نشان می‌دهد که ماده خاکستری مخچه و ناحیه شنوایی مغز آنان نسبت به افراد غیر موزیسین بیشتر است. مغز نوازندگان سازهای زهی و پیانو هم بخشهایی که مسئول کنترل حرکات ظریفfine motor هستند ۴۰۰ درصد رشد بیشتری دارند. همچنینcorpus callosum مغز نوازندگانی که قبل از سن ۷۷ سالگی شروع به فراگیری ساز نموده‌اند بزرگ‌تر از سایرین است. از این رو بین دو نیم‌کره و بخشهای مختلف مغز آنان ارتباط و هماهنگی بیشتر و بهتری برقرار می‌شود.

موسیقی بی واسطه بر مغز تاثیر می گذارد. تاثیر موسیقی بر مغز به سه طریق صورت می گیرد :

· تاثیر بر ساختار مغز

· تاثیر بر بیو شیمی مغز

· تاثیر بر امواج مغزی

در زیر به خلاصه ای از مناطق مختلف مغز که در هنگام شنیدن موسیقی فعالند اشاره می کنیم:

گوش کردن کلی به موسیقی : نیمکره چپ – کورتکس شنوایی

تن موسیقی : نیم کره راست – کورتکس شنوایی

طنین موسیقی : نیم کره راست

ملودی : نیمکره راست

ریتم : مخچه – پشت نیمکره چپ

قطعات آشنای موسیقی: نیمکره چپ – منطقه گیجگاهی

یادآوری نام اهنگ : نیمکره چپ

تمرکز روی شعر و ترانه : نیمکره راست

نواختن موسیقی مخچه ، نیمکره راست

ü تاثیر موسیقی بر نورو شیمی مغز:

تاثیری که موسیقی بر نوروترنسمیترها و همچنین ترشح هورمون های درون ریز مثل کورتیزول دارد شامل:

افزایش تولید آندروفین، افزایش سطح ملاتونین، افزایش سطح نور اپی نفرین و اپی نفرین، تحریک ترشح اوپیویید ها و در نتیجهآزاد سازی دوپامین، افزایش سطوح پلاسمایی هورمون اکسی توسین

هر کدام از عملیات یاد شده به نوعی در افزایش سطح آرامش روانی و کاهش استرس نقش فعالی دارند. از جهت دیگر افزایش هر یک از انتقال دهنده های فوق موجب افزایش سطح ایمنی بدن نیز می شوند. همانگونه که می دانیم سیستم ایمنی ما تحت تاثیر منفی استرس های مزمن قرار دارد.استرس نه تنها سلول های مغز را از بین می برد بلکه باعث تضعیف و زوال حافظه می گردد.

موسیقی های آرام موجب افزایش دوپامین و سرتونین می گردند و موسیقی هایی با ریتم تند باعث افزایش کورتیزول در سطح بدن میشوند .تمرینات موسیقی همچون نیروی بازدارنده‌ای مانع از بین رفتن سلولهای عصبی در سنین بالا می‌شود.

درمطالعات الکتروآنسفالوگرام های دریافت شده از مغز ۴ نوع موج در موقعیت های مختلف از فعالیت مغز ثبت شده است که شامل :

امواج بتا :امواج بالای۱2هرتز

در این موقعیت مغز فعال است و در وضعیت هوشیاری به سر می‌برد. امواج مغز در این موقعیت بین ۱۳ تا ۲۵ هرتزهستند برای ایجاد این موقعیت از مغز می‌توان از آهنگ‌های تند و رقص گونه استفاده کرد. در کودکان مبتلا به بیش فعالی دامنه این موج کاهش یافته به همین دلیل سطح توجه و هوشیاری پایین تری نسبت به سایر کودکان دارند.

امواج آلفا :امواج بین8 تا۱2هرتز

در این موقعیت مغز در حالت آرام به سر می‌برد می‌توان توسط موسیقی این موقعیت را در طول روز ایجاد کرد در این موقعیت معمولا چشم‌ها بسته هستند و رویاهای روز به وجود می‌آیند امواج مغز در این موقعیت بین ۸ تا ۱۲ هرتزهستند این موقعیت از مغز را می‌توان توسط آهنگ‌های خیلی ملایم و آرام ایجاد کرد. در بسیاری از پژوهش ها ارتباط موج آلفا با ضریب هوشی نشان داده شده.

امواج تتا : امواج بین 4 تا8هرتز

موقعیت تتا که بطور عمده در بخش های گیجگاهی و آهیانه مغز ایجاد می‌شود موقعیت خلاقیت مغز است امواج مغز در این وضعیت بین ۴ تا 8 هرتزمی باشند. هوشیاری مغز در این وضعیت بین خواب و بیداری است آهنگ‌هایی که بتوانند این موقعیت مغزی را حفظ کنند معمولا خیلی آرام هستند و معمولا با سرعت خیلی پایین اجرا می‌شوند. در کودکان مبتلا به بیش فعالی دامنه این موج بسیار افزایش یافته به همین دلیل آنها دائما دچار حواس پرتی و نقص توجه هستند.

امواج دلتا: امواج کمتر از4هرتز

در این موقعیت که امواج مغز بین ۱تا 4هرتز است و موقعیت خواب عمیق مغز است در این موقعیت، تنفس عمیق، سطح و فشار خون، ضربان قلب و دمای بدن به حداقل خود می‌رسد آگاهی و هوشیاری در این وضعیت در پایین‌ترین میزان است که موسیقی اثر چندانی بر روی مغز نمی‌گذارد .

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منابع:

رحیمی، محمد اختلالات ویژه یادگیری ،نشر سپهر اندیشه، قم، ١٣٩٢

پینل جان ،روانشناسی فیزیو لوژیک ،مهرداد فیروز بخت،نشر ویرایش،۱۳۸۷

خداپناهی محمد کریم، روانشناسی فیزیولوژیک ،نشر سمت،۱۳۸۰

میلیگان جک ، قدرت موسیقی و آواز ،آذر عمرانی ،نشر ویرایش ۱۳۸۸

جنسن اریک، چگونگی تاثیر موسیقی بر مغز ،آذر عمرانی ،نشر ویرایش، ۱۳۸۶

باسانو مری ،شفا با کمک موسیقی ،آذر عمرانی ،ارسباران ۱۳۸۳

لی ،اچ ام میتو، موسیقی و سلامتی ،آذر عمرانی ارسباران ۱۳۸۴

آشنایی با نحوه عملکرد انواع سونوگرافی در ارزیابی وتشخیص بیماری‌ها

در این بخش با عملکرد دستگاه سونوگرافی آشنا خواهید شد

نحوه عملکرد سونوگرافی چگونه است؟

سونوگرافی با استفاده از امواج صوتی تصاویری از داخل بدن ایجاد می‌کند. این روش در هنگام بارداری بسیار ایده آل است.

سونوگرافی بسیار بی‌خطر است چرا از امواج و پژواک صوتی به‌منظور ایجاد تصاویر استفاده می‌کند.

از سونوگرافی برای ارزیابی وضعیت رشد جنین استفاده می شود. این تکنیک همچنین می تواند مشکلات کبد، قلب، کلیه و یا شکم را شناسایی کند. در برخی موارد خاص نمونه برداری نیز از این روش کمک گرفته می‌شود.

حقایق جالب در مورد سونوگرافی

• سونوگرافی روشی بسیار کم خطر و پرکاربرد است.
• از سونوگرافی اغلب به‌منظور بررسی وضعیت بارداری استفاده می‌شود.
• سونوگرافی هم کاربرد تشخیصی و هم درمانی دارد.
• قبل از سونوگرافی غالبا نیاز به آمادگی خاصی نیست.

مفهوم سونوگرافی

در کشور ما سونوگرافی و نیز تفسیر تصاویر آن بر عهده رادیولوژیست، متخصص قلب و ... است.

پزشک با استفاده از پروبی که روی پوست قرار می‌گیرد به ایجاد تصاویر اقدام می‌کند.

در این روش امواج صوتی از طریق بافت‌های نرم و مایعات عبور می‌کند و پژواک آن بعد از برخورد با قسمت‌های متراکم‌تر بر می‌گردد. به این ترتیب تصاویر ایجاد می‌شوند.

امواج صوتی در این روش دارای فرکانسی هستند که توسط انسان قابل شنیدن نیست.

به‌منظور استفاده‌های تشخیصی فرکانس امواج بین 2 تا 18 مگاهرتز است.

فرکانس‌های بالاتر کیفیت تصویر بالاتری در پی دارند اما به‌راحتی توسط پوست و دیگر بافت‌ها جذب می‌شوند و نمی‌توانند به‌مانند فرکانس‌های پایین‌تر نفوذ عمیق‌تری داشته باشند.

فرکانس‌های پایین نفوذ بیشتری می‌کنند اما کیفیت پایین‌تری نیز دارند.

چگونگی ایجاد تصویر

امواج فراصوت به عنوان مثال از طریق خون از حفره قلب عبور می‌کنند اما هنگام رسیدن به دریچه قلب، اکو می‌کنند و بازتاب پیدا می‌کنند.

این امواج در صورت عدم وجود سنگ کیسه صفرا مستقیم از کیسه صفرا عبور می‌کنند اما در صورت وجود سنگ در برخورد با آنها بازتاب پیدا می‌کنند.

هر چقدر چیزی که امواج با آن برخورد می‌کنند متراکم‌تر باشد، امواج بیشتری بازتاب پیدا می‌کنند.

امواج بازتابی یا اکو تصویر سونوگرافی را ایجاد می‌کنند. سایه‌های مختلف خاکستری تراکم‌های مختلف را نشان می‌دهد.

پروب سونوگرافی

معمولاً پروب بر روی سطح بدن فرد قرار می گیرد اما در برخی موارد به داخل بدن وارد می‌شوند.

این نوع سونوگرافی تصاویر دقیق‌تری را فراهم می‌کنند.

برای مثال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

• پروب داخل واژنی برای استفاده در واژن
• پروب اندورکتال، برای استفاده در رکتوم
• پروب داخل مری، از طریق گلو وارد بدن می‌شود و در مری مورد استفاده قرار می‌گیرد

نوع دیگری از ترانسوندر وجود دارد که بسیار کوچک است و می‌توان آن را در انتهای کاتتر قرار داد و وارد عروق خونی کرد تا دیواره‌های آن را معاینه کرد.

استفاده از سونوگرافی

سونوگرافی معمولاً برای تشخیص، درمان و یا هدایت برخی روش‌ها همچون نمونه برداری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

می‌توان از آن برای بررسی اعضای داخلی مانند کبد، کلیه‌ها، پانکراس، غده تیروئید، بیضه و نیز رحم استفاده کرد.

سونوگرافی می‌تواند به تشخیص تومور کمک کند که می‌تواند سرطانی و یا کیست باشد.

همچنین مشکلات مربوط به بافت‌های نرم، عضلات، عروق خونی، تاندون و مفاصل را نیز می‌توان با کمک سونوگرافی تشخیص داد. سندروم شانه یخ زاده، بیماری آرنج تنیس‌بازان، سندروم مجرای مچ دستی و ... از مواردی هستند که می‌توان با کمک سونوگرافی بررسی‌شان کرد.

مشکلات گردش خون

با سونوگرافی داپلر می‌توان جریان خون در عروق و یا فشار خون را اندازه گیری کرد. همچنین به‌منظور تشخیص سرعت جریان خون و یا انسداد آن نیز می‌توان استفاده کرد.

اکوکاردیوگرام یا ECG نمونه‌ای از سونوگرافی داپلر است که می‌توان از آن برای ایجاد تصاویری از سیستم قلبی عروقی و اندازه گیری جریان خون و بررسی حرکت بافت قلبی در نقاط خاص استفاده کرد.

با سونوگرافی داپلر می‌توان عملکرد و وضعیت نواحی دریچه‌های قلب را ارزیابی کرد و هم مورد غیرعادی در قلب، برگشت خون دریچه‌ای و یا نشت خون از دریچه‌ها را مشاهده کرد. وضعیت پمپاژ خون توسط قلب نیز با این روش بررسی می‌شود.

همچنین در موارد زیر از سونوگرافی داپلر استفاده می‌شود:

• معاینه دیواره‌های عروق خونی
• بررسی ابتلا به ترومبوز سیاهرگی عمقی یا آنوریسم
• بررسی وضعیت قلب و ضربان قلب جنین
• بررسی ایجاد پلاک و لخته شدن خون
• تشخیص انسداد و یا تنگی عروق

داپلکس کاروتید نوعی از اولتراسونوگرافی کاروتید است که ممکن است شامل سونوگرافی داپلر باشد. این روش می‌تواند چگونگی حرکت سلول‌های خونی از عروق کاروتید را مشخص کند.

سونوگرافی در بیهوشی

سونوگرافی اغلب در بیهوشی به‌منظور هدایت سوزن حاوی محلول بیهوشی در اطراف اعصاب استفاده می‌شود.

سونوگرافی در پزشکی اورژانس

سونوگرافی معمولاً در پزشکی اورژانس برای تشخیص برخی عارضه‌ها شامل موارد زیر استفاده می‌شود:

• آسیب‌های تروماتیک
• تامپوناد پریکارد
• ایجاد مایع در اطراف قلب
• هموپریتوئن یا نشت خون در شکم

سونوگرافی شکمی

متخصصان گوارش از سونوگرافی برای به دست آوردن تصاویر از طحال، کلیه‌ها، مجرای صفراوی، کیسه صفرا، کبد، آئورت، بزرگ سیاهرگ پایینی، پانکراس و دیگر اعضای سخت بدن واقع در شکم استفاده می‌کنند.

می‌توان از آن برای تشخیص بیماران مشکوک به سنگ کیسه صفرا و یا التهاب کیسه صفرا، کولسیستیت، استفاده کرد.

این روش می‌تواند به تشخیص التهاب و یا تورم آپاندیس که نشان دهنده آپاندیسیت است کمک کند. آزمایش خون می‌تواند وجود عفونت را تائید کند.

چربی و گاز در شکم در برخی موارد می‌تواند موجب انسداد امواج فرا صوت شود که تشخیص را مشکل‌تر می‌کند.

نوزادان تازه متولد شده

پزشک می‌تواند با قرار دادن پروب بر روی ملاج یا فونتانل (قسمتی نرم در بالای جمجمه)، سونوگرافی را بر روی نوزاد تازه متولد شده انجام دهد.

این روش را می‌توان به‌منظور تشخیص موارد غیرعادی در مغز، هیدروسفالی و لوکومالاسی پیرامون بطنی که نوعی آسیب مغزی سفید ماده است، به کار گرفت.

با کوچک‌تر شدن ملاج یا فونتانل در گذر زمان، کیفیت تصاویر کاهش می‌یابند.

اولتراسونوگرافی زایمان

سونوگرافی بخشی از مراقبت‌های استاندارد قبل از تولد نوزاد است. با کمک سونوگرافی تصاویر جنین یا رویان در رحم را می‌توان مشاهده کرد.

اولتراسونوگرافی زنان می‌تواند ابعاد مختلف سلامت جنین و مادر را مشخص کند. همچنین پزشکان می‌توانند با کمک آن وضعیت بارداری را بررسی کنند.

پروب یا ترانسوندر معمولاً بر روی شکم مادر قرار می‌گیرد اما در برخی موارد بر روی واژن قرار داده می‌شود.

اسکن درون واژنی می‌تواند تصاویری واضح‌تر از مراحل اولیه بارداری ایجاد کند و در صورت چاق بودن مادر انتخاب بهتری است.

سونوگرافی داپلر ضربان قلب جنین را نمایش می‌دهد و به پزشک کمک می‌کند علائم موارد غیرعادی در قلب و عروق خونی را مشاهده کند.

سونوگرافی و اورولوژی

در اورولوژی، با سونوگرافی می‌توان موارد زیر را بررسی کرد:

• بعد از ادرار کردن چه مقدار ادرار در مثانه باقی می‌ماند
• سلامت اعضای واقع در ناحیه لگن، از جمله رحم و بیضه‌ها

در مردان جوان، سونوگرافی می‌تواند انواع مختلف تورم ناشی از سرطان بیضه را تشخیص دهد.

سونوگرافی لگنی می‌تواند داخلی و یا خارجی باشد.

در مردان، سونوگرافی داخلی را می‌توان با وارد کردن پروب به رکتوم انجام داد. در زنان، از طریق واژن وارد می‌شود.

این روش می‌تواند اطلاعاتی در مورد غده پروستات، رحم و یا تخمدان فراهم کند.

سونوگرافی کف لگن می‌تواند به پزشک به‌عنوان مثال در تشخیص میزان پایین افتادگی لگن، بی‌اختیاری و یا انسداد خروج مدفوع کمک کند.

سونوگرافی اسکلتی عضلانی

از سونوگرافی می‌توان برای معاینه لیگامنت، سطوح استخوان‌ها، توده‌های بافت نرم، اعصاب، عضلات و تاندون‌ها استفاده کرد.

حین سونوگرافی

سونوگرافی را می‌توان در مطب پزشک به شکل سرپایی و یا در بیمارستان انجام داد. بیشتر اسکن‌ها بین 20 تا 60 دقیقه زمین می‌گیرد و بدون درد و صدا است. در بیشتر موارد، آمادگی خاصی قبل از انجام آن مورد نیاز نیست اما افراد بهتر است که لباس‌های گشاد و راحت بپوشند. در صورتی سونوگرافی از کبد یا سنگ کیسه صفرا ممکن است بیمار نیاز به ناشتا بودن داشته باشد. در سونوگرافی حین بارداری و به‌خصوص در مراحل اولیه آن، فرد باید مقدار زیادی آب بنوشد و مدتی قبل از تست از ادرار کردن خودداری کند. در صورت پر بودن مثانه، تصاویر بهتری گرفته می‌شوند.

سونوگرافی خارجی

در این روش ابتدا ژل خنک کننده بر روی پوست فرد مالیده می‌شود و سپس ترانسوندر بر روی آن قسمت قرار داده می‌شود. سپس ترانسوندر در قسمتی که نیاز به معاینه دارد حرکت داده می‌شود.

سونوگرافی داخلی

اگر ارگان‌های تولید مثل بدن یا ادراری را باید مورد بررسی قرار گیرد، ترانسوندر ممکن است در مردان داخل رکتوم و در زنان داخل رکتوم یا واژن قرار داده شود.

برای معاینه قسمتی از سیستم گوارشی برای مثال مری، غدد لنفاوی سینه و یا شکم ممکن است از اندوسکوپ استفاده شود. در این روش ابزار سونوگرافی سبکی به انتهای اندوسکوپ متصل می‌شود که معمولاً از طریق دهان وارد بدن می‌شود.

قبل از انجام این روش برای کاهش درد بیمار از داروهای آرام‌بخش استفاده می‌شود.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع: بیمارستان ابن سینا

آشنایی با انواع فتق های شکمی و راه های درمانی

فتق های شکمی

توضیحاتی درباره ی فتق های شکمی

فتق چیست؟

فتق یک بیماری شکمی است و زمانی‌ پیش میاید که لایه ‌های درونی‌ عضلات شکمی ضعیف شده باشند. که این امر منجر به پارگی یا کشیدگی بیش از حد در ناحیه جداره شکم یا دیافراگم می گردد.

در واقع فتق از جابجایی ارگان های بدن به حفره یا بافت مجاور ایجاد می شود. به طور مثال قلب و ریه در حفره قفسه سینه، کبد و روده‌ها در ناحیه شکم قرار گرفته اند. ممکن است احشا شکمی به دلیل اختلاف فشار بین حفره شکم و سینه، به داخل ناحیه سینه راه پیدا کنند، که به این حالتفتق گفته می شود.

فتق ها می توانند در بالای ران، ناف یا دکمه شکمی و ناحیه کشاله ران نیز ایجاد شوند اما در شکم شایع ترند.

همچنین فتق نوع شکمی در بین مردها شیوع بیشتری دارد.

انواع فتق شکمی

• فتق کشاله ران (مغبنی)

اینگونه فتق سبب برجستگی قسمت کشاله ران و درون کیسه بیضه خواهد شد و این نوع از فتق در آقایان بیشتر از خانم ها دیده می شود .

• فتق رانی

این نوع از فتق سبب بیرون زدن قسمت بالای ران می گردد، که در خانم ها بیشتر از آقایان دیده می شود.

• فتق ناف

فتق ناف عبارت است از برجستگی اطراف ناف. این فتق به دلیل اینکه عضلات اطراف ناف نمی تواند کاملاً آن ناحیه را بپوشانند ایجاد می شود.

• فتق برشی

هنگامی که در محل عمل جراحی، روی جدار شکم برشی ایجاد می شود، بعلت جدا شدن عضلات از همدیگر در محل عمل جراحی پیشین ممکن است بیرون زدگی به وجود بیاید.

" />

علل ایجاد فتق

• فشار زیاد به قسمت ‌های دیوار شکم
• حمل و جابه جایی اشیاء سنگین
• ضعف مادرزادی عضلات شکمی
• نارس به دنیا آمدن کودک
• سرفه مداوم و ابتلا به آسم
• مشکلات اجابت مزاج
• افزایش سن
• جراحی
• وراثت

علائم فتق

یکی از رایج ترین علائم فتق، وجود یک برآمدگی دردناک و قابل مشاهده در ناحیه شکم است. از دیگر علائم و نشانه های این بیماری:

• بروز درد در هنگام خم شدن یا بلند کردن جسم سنگین
• احساس فشار و درد در ناحیه شکم یا کشاله ران
• احساس سیر و پر بودن
• درد ‌به مدت طولانی‌ همراه با سوزش
• التهاب صفاق و روده
• نامنظم شدن دفع
• یبوست و اسهال
• خون در مدفوع
• تهوع، استفراغ و ضعف عمومی‌ و سرگیجه
• ضعف عضلانی
• تب

درمان فتق شکمی

روش درمانی هر فرد به اندازه فتق و شدت علائم آن بستگی دارد. درمان هایی که برای فتق شکمی پیشنهاد می شود شامل:

• تغییر رویه ی زندگی
• مصرف برخی دارو ها
• جراحی

تغییر رویه زندگی

رعایت برخی نکات و تغییراتی در تغذیه فرد می تواند تا حدودی علائم فتق را از بین ببرد، ولی باعث بهبودی آن نمی شود. در نتیجه رعایت نکات زیر می تواند به روند درمان کمک کند.

• پرهیز از وعده های غذایی سنگین و پر حجم
• خودداری از دراز کشیدن و خم شدن پس از صرف غذا
• حفظ تعادل وزن
• انجام برخی ورزش ها برای تقویت ماهیچه های اطراف فتق (لازم به ذکر است انجام غلط ورزش ها می تواند با افزایش فشار به آن ناحیه، باعث بیرون زدگی بیشتر فتق شکمی شود)
• خودداری از خوردن غذاهایی که رفلکس معده را شدت می بخشند، مانند غذاهای تند و حاوی گوجه فرنگی
• کاهش وزن و ترک سیگار برای جلوگیری از ریفلاکس اسید معده

مصرف دارو

در صورتی که فتق جداره شکمی دارید، دارو هایی نظیر آنتی اسید ها، مسدود کننده ی گیرنده H2 و مهر کننده پمپ پروتون می تواند با کاهش اسید معده دردتان را کم کرده و تا حدی از علائم بیماری بکاهد.

جراحی

پزشک جراح روش جراحی مناسب را با توجه به عواملی مانند سن بیمار، نوع فتق، شرایط عمومی، سلامت بیمار و … تعیین می کند. که شامل دو روش جراحی باز و استفاده از لاپاراسکوپی است.

جراحی باز به دوره استراحت بیشتری نیاز دارد و ممکن است مجبور شوید تا 6-9 هفته پس از عمل استراحت کنید. در حالی که عمل لاپاروسکوپی طول درمان و استراحت کوتاه تری دارد. اما امکان بازگشت فتق در عمل لاپاروسکوپی بیشتر است.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

انواع سنگ کلیه و راه های درمان آن

انواع سنگ کلیه و روش های درمان آن

هرکسی که تا به حال دچار سنگ کلیه شده باشد، می‌داند که چقدر درد سنگ کلیه دردناک است. در واقع، درد آن تقریباً شبیه به وضع حمل است. درد آن شما را به زانو درمی‌آورد، تا حدی که حتی نمی‌توانید خود را به بیمارستان برسانید. درمان سنگ کلیه با برخی مسکن ها امکانپذیر است ولی درمان اصولی باید با مراجعه به پزشک صورت بگیرد. درمان سنگ کلیه در طب سنتی از ماساژ تا دمنوش ها و درمان سنگ کلیه با هندوانه توصیه شده ولی درد آن به اندازه ای شدید است که کسی ریسک نمی کند تا این روش ها را امتحان کند و همه سعی می کند به اولین پزشک برسند تا درمان موقت و دائمی انجام گردد.

سنگ کلیه چیست؟

سنگ کلیه ذرات کوچک و سخت که در یک یا هر دو کلیه تشکیل شده و گاهی به داخل حالب ها (لوله های عضلانی باریکی که ادرار را از کلیه ها به مثانه منتقل می کنند) انتقال یابند. سنگ کلیه معمولاً بزرگسالان بالای ۳۰ سال از هر دو جنس را مبتلا می سازد ولی سنگ کلیه در مردان شایع تر است.

عکس سنگ کلیه

انواع سنگ کلیه :

۱- سنگ های اگزالات و فسفات کلسیم : حدود ۸۰% سنگ های کلیه، از جنس اگزالات کلسیم هستند و بروز این نوع سنگ کلیه بیشتر در سنین میانسالی است. از جمله علل دیگر، پرکاری تیروئید، افزایش اسید اوریک ادرار، اسیدوز توبولی کلیه، افزایش اگزالات ادرار و افزایش کلسیم ادرار می باشد. درمان اولیه شامل برطرف کردن عامل اصلی است.

۲- سنگ های STRUVITE : این نوع سنگ از نظر شیوع، بعد از سنگ های کلسیمی هستند که حاوی آمونیوم، فسفات و منیزیم می باشند. این سنگ ها با عفونت های سیستم ادراری ارتباط دارند، به این علت به آنها سنگ های عفونی گفته می شود.

۳- سنگ های اسید اوریکی : این سنگ ها حدود ۴% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند. افزایش دفع اسید اوریک، در اثر اختلال در سوخت و ساز واسطه ای پورین ها رخ می دهد، که در بیماری نقرس دیده می شود. البته ممکن است در اثر بیماری های تحلیل برنده ی دیگر نیز، که سبب شکسته شدن سریع عضلات می شوند، هم به وجود آید.

۴- سنگ های سیستئینی : این سنگ ها حدود ۱% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند. این بیماری ژنتیکی نسبتاً نادر، در اثر اختلال ژنتیکی در بازجذب کلیوی اسید آمینه ی سیستئین رخ می دهد. لذا این ترکیب در ادرار تجمع می یابد. به این وضعیت، سیستینئوری ( وجود سیستئین در ادرار) گفته می شود. علت این اختلال ژنتیکی است. لذا در سنین کودکی بروز می کند و معمولاً سابقه ی خانوادگی نیز دارد. این بیماری یکی از معمول ترین علت های سنگ کلیه در دوران کودکی و قبل از بلوغ است.

چه کسانی بیشتر در معرض خطر سنگ کلیه می باشند؟

– رنگ پوست: سفید پوستان

– سن ابتلا به سنگ کلیه : بین ۲۰ تا ۴۰ سالگی

– رژیم غذایی : رژیمی که دارای مقدار زیادی سبزیجات سبز رنگ، چربی، لبنیات، نمک و چای جوشیده باشد.

– تاریخچه فامیلی : در نزدیکان فرد، کسی سنگ کلیه داشته است.

– تاریخچه خود فرد : فردی که قبلا دارای سنگ کلیه بوده است.

– عفونت در لوله های ادراری

– کاهش مایعات بدن به علت اسهال یا تعریق بیش از حد.

– بی نظمی و خوب عمل نکردن کلیه ها

– اختلال متابولیکی : مانند مشکلات در روده، غدد درون ریز و کلیه ها

– اختلال ژنتیکی : مانند، نقرس (بیماری مربوط به مفاصل که موجب افزایش اسید اوریک در خون می شود)، افزایش اگزالات در ادرار و اسیدی شدن لوله های کلیوی

– اختلال در کار غده تیروئید

– دریافت زیاد ویتامین های C و D

– انسداد در لوله های ادرار

– داروها از قبیل: دیورتیک ها و یا داروی ضد اسید معده که دارای کلسیم می باشد.

– کمبود خواب، مصرف الکل، کم تحرکی از عوامل دیگر ابتلا به این بیماری هستند.

اندازه سنگ کلیه

همانطور که گفتیم سنگ کلیه می تواند بصورت منفرد و یا اینکه در تعداد زیاد باشد اندازه سنگ کلیه می تواند متفاوت باشد، اندازه سنگ کلیه در برخی از موارد بسیار کوچک هست و تنها به اندازه ی یک عدد شن می باشند و برخی دیگر از آنها به اندازه ای بزرگ هستند که می توانند تمام لگنچه کلیه را پر کنند.

اندازه سنگ کلیه

علائم سنگ کلیه :

حالت تهوع و استفراغ و معده درد، عفونت، تب، وجود خون در ادرار، کاهش دفع ادرار و یا قطع کامل آن، درد در هنگام ادرار کردن، ادرار بودار، ادرار تیره، وجود چرک در ادرار، نفخ تمامی این موارد یا وجود یکی از این موارد می تواند از علائم سنگ کلیه باشد که پزشک باید نظر قطعی را بدهد.

درمان سنگ کلیه چیست

درمان سنگ کلیوی بسته به نوع و علت تشکیل آن متفاوت است و این مطالب صرفا جهت آگاهی شما میباشد، تشخیص و درمان با مراجعه به پزشک متخصص باید صورت بگیرد.

درمان سنگ های کوچکی که با علائم خفیفی همراه هستند :

بسیاری از سنگ های کلیوی به درمان های تهاجمی نیاز ندارند. شما از طریق روش های زیر قادر خواهید بود یک سنگ کوچک را از دستگاه ادراری عبور داده و دفع کنید:

نوشیدن آب : نوشیدن ۱/۹ تا ۲/۸ لیتر آب در روز به شستشوی سیستم ادراری کمک می کند.

تسکین درد سنگ کلیه : عبور یک سنگ کوچک با درد و ناراحتی همراه خواهد بود. پزشک در جهت درمان درد سنگ کلیه ، مسکن تجویز خواهد کرد به عنوان نمونه ایبوپروفن (ادویل، موترین و غیره)، استامینوفن (تیلنول و غیره) و یا ناپروکسن. (البته این داروها برای دردهای متوسط کارایی دارد)

درمان سنگ های بزرگ و انواعی که منتهی به علائم و نشانه های شدید تر می شوند:

آن دسته از سنگ های کلیوی که با درمان های ساده و سنتی قابل درمان نیستند، یعنی بزرگتر از آن هستند که بتوانند به خودی خود دفع شوند و همچنین منجر به خون ریزی، آسیب کلیه و عفونت پیش رونده دستگاه ادراری شده اند، به درمان های تهاجمی نیاز دارند.

استفاده از امواج صوتی (سنگ شکن) : در این فرایند سنگ شکنی از امواج صوتی به منظور تولید ارتعاشات قوی به نام امواج شوکی استفاده می کنند که سنگ را به تکه های بسیار ریزی خرد می کند که این خرده ها از طریق ادرار دفع می شوند. این فرایند صدای بلندی تولید می کند و با درد متوسطی نیز همراه است بنابراین برای راحتی بیشتر یا تحت بیهوشی خفیفی قرار می گیرید و یا از مسکن ها استفاده می کنند. نوع فرایند بسته به تجهیزات مورد استفاده متفاوت است.

سنگ شکنی از طریق امواج شوکی : ممکن است منجر به خونریزی از طریق ادرار، کبود شدگی در ناحیه کمر یا شکم و خون ریزی در اطراف کلیه و یا ارگان های مجاور شود. عبور خرده های سنگ از دستگاه ادراری نیز می تواند با درد و ناراحتی همراه باشد.

جراحی به منظور حذف سنگ های بزرگ : به منظور درآوردن سنگهای بزرگ، کلیه را باز می کنند در واقع از طریق جراحی برش کوچکی در ناحیه کمر بیمار ایجاد می کنند. زمانی از این نوع جراحی استفاده می شود که درمان از طریق امواج شوکی ناموفق بوده و یا سنگ موجود بسیار بزرگ باشد.

استفاده از یورتروسکوپ در حذف سنگ : در برخی موارد به منظور درمان سنگ کلیه از یورتروسکوپ استفاده می شود که وسیله ای برای مشاهده درون دستگاه ادراری است. بدین شکل که لوله مجهز به دوربین آندوسکوپ را از طریق مثانه به سمت حالب عبور می دهند و نهایتاً آن را به سمت سنگ حرکت می دهند. زمانیکه محل سنگ تعیین شد از طریق ابزار خاصی آن را به تکه های ریزی می شکنند تا از طریق ادرار دفع گردد.

جراحی غده پاراتیروئید : برخی از سنگ های کلسیمی به دلیل فعالیت بیش از حد غده پاراتیروئید ایجاد می شوند. غدد پاراتیروئید در ۴ گوشه غده تیروئید شما واقع هستند. زمانیکه این غدد بیش از حد هورمون پاراتیروئید ترشح کنند، سطوح کلسیم بدن افزایش می یابد و منتج به دفع مقادیر بالایی کلسیم از ادرار می گردد. یک تومور خوش خیم در یکی از ۴ غده پاراتیروئید می تواند منجر به ایجاد چنین شرایطی شود. معمولاً جراحان این نوع تومور ها و یا غدد پاراتیروئید را از طریق جراحی خارج می سازند.

سنگ کلیه

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

برگرفته از دکتر یوسف فام

آشنایی با آریتمی قلب و روش‌های تشخیص و درمان آن

روش‌های تشخیص و درمان انواع آریتمی قلبی

روش‌های تشخیص و درمان انواع آریتمی قلبی

آریتمی قلبی به نامنظمی در ضربان قلب می‌گویند. وقتی قلب شما بسیار تند یا بسیار آرام می‌تپد و یا از ریتم طبیعی خود خارج می‌شود، آریتمی به‌حساب می‌آید.

ممکن است این احساس را داشته باشید که ضربان قلبی جا می‌افتد و با وقفه‌ای کوتاه همراه است یا زودتر از موقع قلبتان می‌تپد. در بعضی موارد هم علامت خاصی ندارد که به این حالت آریتمی ساکت گفته می‌شود. ضربان قلب به‌واسطه هدایت الکتریکی در قلب به وجود می‌آید هر نوع تغییری می‌تواند باعث بروز آریتمی قلبی شود.

فهرست موضوعات

انواع آریتمی قلبی به بیان ساده

اگر بخواهیم به شکل ساده آریتمی قلبی را طبقه‌بندی کنیم می‌توان گفت:

۱. ضربان قلب آهسته

به آن برادی کاردی گفته می‌شود.

۲. ضربان قلب تند

به آن تاکی کاردی می‌گویند.

۳. ضربان قلب نامنظم

احساس لرزش در قفسه سینه با فیبریلاسیون به وجود می‌آید.

۴. ضربان زود

در نتیجه انقباض زودرس پیش می‌آید.

همه انواع آریتمی قلبی مهم نیستند ولی برخی از آریتمی‌ها فرد را مستعد به سکته یا ایست قلبی می‌کنند.

حمله قلبی که به آن سکته قلبی نیز گفته می‌شود، هنگامی رخ می‌دهد که بخشی از عضله قلب خون کافی دریافت نکند.

علت بروز آریتمی قلبی چیست؟

هرگونه تداخلی در مسیر هدایت الکتریکی قلب منجر به آریتمی می‌شود.

برای افراد با قلب سالم ضربان قلب بین ۶۰ تا ۱۰۰ در حالت استراحت است. هر چه‌قدر شما در وضعیت ایده‌آل‌تری باشید ضربان قلبتان به ۶۰ نزدیک‌تر است.

برای مثال یک ورزشکار حرفه‌ای ممکن است در حالت استراحت ضربان قلبی کمتر از ۶۰ داشته باشد که نشانه کارایی بالای قلب اوست.

• بیماری قلبی مثل نارسایی مادرزادی قلب
• عدم تعادل الکترولیت‌ها (مثلاً سدیم و یا پتاسیم) در خون
• تغییرات در عضله قلب
• آسیب‌دیدن بر اثر حمله قلبی
• دوران نقاهت پس از عمل قلب
• بیماری دیابت
• استعمال دخانیات
• اعتیاد به الکل و مواد مخدر
• مصرف بیش از اندازه قهوه
• پرفشاری خون یا فشارخون بالا
• پرکاری تیروئید
• برخی انواع مکمل غذایی و گیاهان دارویی
• استرس روحی
• برخی داروها

علائم آریتمی در انواع مختلف آریتمی چگونه است؟

آریتمی می‌تواند بدون نشانه باشد، بدین معنی که شما متوجه آن نباشید. یک متخصص قلب می‌تواند از طریق آزمون‌های فیزیکی با گرفتن نبض یا از طریق الکتروکاردیوگرام و ثبت نوار قلب، (EKG) یا(ECG) متوجه نامنظمی در آهنگ تپش قلب شود.

اگر هم شما تپش قلبتان را احساس می‌کنید، لزوماً به معنی وجود مشکل جدی نیست. برخی افراد با داشتن علت پیش‌زمینه خطرناک تغییرات ضربان قلب را ندارندولی برخی بدون دلیل نگران‌کننده‌ای تپش قلب دارند.

درمان واریس پا به روش‌های مختلفی مانند فلبکتومی، اسکلروتراپی و لیزر اندوواسکولار انجام می‌گیرد در میان این روش‌ها درمان خانگی جایگاه ویژه‌ای در کنترل علائم بیماری دارد. روش‌های نوین درمان نیز از جمله clarivein و sonovein مطرح شده‌اند.

انواع رایج آریتمی قلبی

در ادامه به برخی انواع رایج آریتمی اشاره می‌شود.

فیبریلاسیون دهلیزی

این نامنظمی در آهنگ تپش قلب که رایج هم هست، باعث عملکرد غیرطبیعی دهلیز قلبی می‌شود و علایم معمولاً زود پیشرفت می‌کند. هرازچندگاهی هم ممکن است علامت واضحی نداشته باشد. درد قفسه سینه، کم‌شدن تعداد تنفس، بی‌حالی، سنکوپ و ضعف از علائماین مشکل است.

• تاکی کاردی که تپش قلب تندتر از حالت طبیعی است.
• کاهش تعداد تنفس
• بی‌حالی و ضعف ناگهانی
• غش‌وضعف
• لرزش در قفسه سینه
• سردرد

برادیکاردی یا کاهش ضربان قلب

علایم این مشکل از جمله کوتاهی تنفس، درد قفسه سینه، مشکل در تمرکز، سردرد سبک، خستگی، بی‌حالی و ضعف و تعریق است.

فیبریلاسیون بطنی

برخی انواع آریتمی هم حالت اورژانسی دارند مانند فیبریلاسیون بطنی که نیاز به برسی سریع و انجام اقداماتی مثل CPR و برگرداندن ضربان قلب به حالت طبیعی با کمک دستگاه‌هایی به نام defibrillator است

با وجود اینکه تپش قلب می‌تواند نگران کننده باشد ولی معمولا بی‌خطر است و در موارد نادری که در زمینه مشکلات قلبی مانند آریتمی باشد نیاز به درمان دارد.

تشخیص آریتمی قلبی

برای تشخیص آریتمی و یافتن علت آن، متخصصین قلب از تست‌های زیر استفاده می‌کنند:

الکتروکاردیوگرام

با کمک این تست فعالیت الکتریکی قلب شما ثبت می‌شود و تحت عنوان نوار قلب EKG یا ECG نمایش داده می‌شود. این تست معمولاً به‌صورت روتین در حینویزیت قلب در مطب پزشک بررسی می‌شود و از مزایای این تست می‌توان به سریع و راحت بودن انجام آن اشاره کرد. برای انجام آن الکترودهایی به روی قفسه سینه دست و پاها وصل می‌شوند.

هولتر قلبی

دستگاه قابل‌حمل برای بررسی عملکرد قلب در طول روزاست و در واقع نوار قلب در زمان‌های مختلف از بیمار می‌گیرد و شما می‌توانید همه‌ی کارهای روزانه به جز استحمام (تا زمانی که الکترودها به شما وصل هستند) را انجام دهید.

دستگاه ثبت حمله

اگر آریتمی در شما گاهی اوقات بروز می‌کند هولتر یک یا دو روزه شاید نتواند به تشخیص نوع آریتمی کمک کند. در این مواقع همیشه دستگاه بایستی همراه بیمار باشد تا در صورت بروز آریتمی از آن برای ثبت نوار قلباستفاده شود.

سازوکار این دستگاه بدین طریق است که هنگامی که شما کلید دستگاه را فشار می‌دهید، دستگاه به مدت چند دقیقه شروع به ثبت و ذخیره‌ی فعالیت‌های الکتریکی قلب شما می‌کند. هرگاه متوجه علائم شدید باید آنها را ثبت کنید. پزشک شما علائم ثبت شده را تفسیر می‌کند.

تست ورزش

هدف از این تست سنجیدن مقدار استرسی است که قلب می‌تواند کنترل کند، قبل از بروز هرگونه مشکل در آهنگ تپش قلب یا عدم دریافت مقدار مناسب جریان خون توسط قلب در رایج‌ترین این نوع تست، شما یا بر روی تردمیل با سرعت‌های مختلف می‌روید یا بر روی دوچرخه‌ی ثابت با درجه‌های سختی متفاوت پدال می‌زنید در حین انجام این فعالیت‌های بدن ضربان قلب و همچنین فشارخون و نوار قلب شما ثبت و سپس توسط پزشک بررسی و تفسیر می‌شود.

ورزش در پیشگیری، کنترل و درمان واریس پا تا چه مؤثر است؟ پزشکان توصیه می‌کنند در روز حداقل نیم ساعت فعالیت بدنی داشته باشیم.

اکوکاردیوگرافی

نوعی روش سونوگرافی قلب محسوب می‌شود که برای ارزیابی عضلات و دریچه‌های قلب استفاده می‌شود.

آنژیوگرافی قلب

توسط هدایت یک لوله باریک و مویی برای بررسی عروق قلب بررسی تنگی، گرفتگی ترومبوز استفاده می‌شود.

درمان آریتمی قلبی

برخی انواع آریتمی نیاز به درمان خاصی ندارند و در برخی موارد هم از دارو برای درمان آریتمی قلبی استفاده می‌شود. انواع داروها ازجمله دیگوکسین، بتابلاکر و مهارکننده‌های کانال کلسیمی در درمان آریتمی بکار می‌روند.

روش‌های درمانی غیر جراحی و کم تهاجمی برای درمان برخی انواع آریتمی وجود دارد که از طریق هدایت کاتتر (میله باریک) انجام می‌شود و برای اصلاح ساختاری با انتقال انرژی (امواج رادیو فرکانس) و ازبین‌بردن بافت غیرطبیعی انجام می‌شود تا دیگر فعالیت الکتریکی نداشته باشند و ریتم قلب را متأثر نکنند.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع:

برگرفته از

پروفسور دکتر مهـــــرداد اقدسی، متخصص قلب و فلوشیپ فوق تخصصی اینترونشنال عروق ، مشاور ارشد بیماریهای وریدی و استاد افتخاری دانشگاههای علوم پزشکی تهران، شهید بهشتی

درد زانو و درمان آن

درد زانو یکی از دردهای شایع است که انسانها به آن گرفتار می‌شوند. بیماری زانو تقریباً در تمام سنین دیده اما بیشتر افراد بعد از سن ۵۰ سالگی به آن دچار می شوند.

درد زانو و درمان درد زانو

درد زانو یکی از دردهای شایع است که انسانها به آن گرفتار می‌شوند. بیماری زانو تقریباً در تمام سنین دیده اما بیشتر افراد بعد از سن۵۰ سالگی به آن دچار می شوند.

علل درد زانو را به چند دسته می توان تقسیم کرد :

۱- ضربه ها

درد زانو ممکن است به علت صدمات ناشی از ضربه هایی است که به زانوها وارد می شود. ضربه ها باعث پارگی لیگامان ها یا پارگی مینیسک های داخل زانو یا استخوان شکستگی یا در رفتگی استخوان های زانو می شوند.

شکل مربوط به التهاب زانو و از بین رفتن غضروف

۲- بیماری های التهابی و عفونی

عفونت هایی که به زانو گسترش پیدا می‌کند و باعث پیدایش چرک در داخل زانو می‌شوند که اصطلاحاً آرتریت چرکی نامیده می شود. علاوه بر آن زانو در بیماری های التهابی روماتیسمی مانند آرتریت روماتوئید میتواند گرفتار شود.

۳- بیماری های متابولیک

بیماری های مانند نقرس یا نقرس کاذب با رسوب موادی مانند کریستالهای اسید اوریک یا کریستالهای پیرو فسفات در داخل زانو می توانند با عث تورم و التهاب و درد زانو بشود. بیماری هایی در اثر کار کردن زیاد زانو به وجود می آید مانند ساییدگی های زانو که اصطلاحاً آرتروز یا استئوآرتریت نامیده می‌شود.

بسیاری از بیماری های زانو با اقداماتی مانند بستن زانوبند و فیزیوتراپی و تجویز داروهای ضد التهاب بهبود پیدا می‌کنند و تعدادی از بیماران نیز به درمان های فوق خوب نمی شوند و لازم است موردعمل جراحی قرار بگیرند. علائم بیماری های زانو شامل : درد زانو، تورم ، خشکی زانو قرمزی و گرمی زانو ، در رفتن زانو ، احساس صدا در زانو و دردناک بودن زانو در باز و بسته کردن زانو می باشد.

در چه مواردی لازم است به دکتر مراجعه کنیم؟

فردی که دچار درد زانو ست در موارد زیر باید حتما به پزشک مراجعه کند :

۱- فردی نمی تواند روی پای خود بایستد.
۲- یا وقتی که زانو از زیر پای بیمار در می رود.
۳- کسانی که دچار تورم زانو هستند.
۴- کسانی که نمی توانند زانوی خود را کاملاً خم و راست کنند .
۵- کسانی که دچار تغییر شکل زانو هستند.
۶- افرادی که علاوه بر درد زانو ، تب ، قرمزی و تورم زانو دارند.

علل درد زانو چیست ؟

۱- ضربه ها

ضربه به زانو می‌تواند باعث صدمه به لیگامان ها، تاندون ها و یا بورس ها بشود. بورس کیسه های پر از مایع هستند که در اطراف زانو و در خارج از آن قرار دارند و باعث می‌شود که لیگامان ها و تاندون ها بر روی استخوان ها ، در داخل زانو به آرامی حرکت بکنند.
اینک به شرح تعدادی از صدماتی که در اثر ضربه به زانو وارد می شود می پردازیم.

شکل مربوط به لیگامان صلیبی قدامی پاره شده

۱- صدمه لیگامان صلیبی قدامی

لیگامان یکی از مهم ترین ساختمانهایی است که در داخل زانو قرار گرفته است و باعث جلوگیری از حرکت زانو به طرف جلو می شود.صدمه لیگامان صلیبی یا بادامی در ورزشکاران و معمولاً در فوتبالیستها، بسکتبالیست ها و وزنه برداران اتفاق می‌افتد.

شکل مربوط به پارگی منیسک

۲- پارگی منیسک

مینسک ها ساختمان هایی هستند که در بین استخوان ران و تیبیا و در داخل زانو قرار گرفتند و نقش جذب کننده ضربه ها را دارند و مانند کمک فنر عمل می کند. منیسک ها وقتی پاره می شوند که زانو پیچ می خورد.

۳- شکستگی ها

شکستگی ها در استخوان های ران و تیبیا یا در استخوان کشکک دیده می‌شود. معمولاً در تصادفات و یا سقوط ها استخوان ها می شکنند. گاهی در افرادی که دچار پوکی استخوان هستند با یک ضربه کوچک و حتی یک قدم برداشتن ممکنه باعث شکستگی استخوان ها بشود.

۴- بورسیت های زانو

بورس ها در واقع کیسه هایی هستند که پر از مایع هستند و مانند بالشتک عمل می‌کند و باعث می‌شوند که لیگامان ها و تاندون ها به راحتی در داخل مفصل زانو حرکت کنند. در ضربه‌های مزمن و کوچکی که به زانو وارد می شود ممکن است این بورس‌ها خاصیت خود را از دست بدهند و التهاب پیدا کنند در این صورت حرکت زانو که باعث حرکت لیگامان ها و تاندون ها در داخل می شود، دردناک خواهد بود.

۵- تاندونیت پاتلار

تاندون پاتلار در واقع تاندون عضله چهارسر است که در اثر ضربه های مکرر و کوچک می‌تواند دچار التهاب و تحریک در داخل تاندون بشود . این بیماری در دوندگان ، اسکی بازان، دوچرخه‌ سواران و ورزش هایی که مستلزم پریدن است دیده می شود.

بیماری هایی که در اثر زیاد کار کردن زانو ایجاد می شود شامل موارد زیر است :

۱- وجود جسم خارجی در داخل زانو

با افزایش کارکرد زانو قطعه ای از غضروف یا استخوان می تواند کنده شود و در داخل زانو سرگردان حرکت کند این قطعات ممکن است باعث حرکت اختلال زانو شود. زیرا مثلاً بین دو استخوان ران و تیبیا که در حال حرکت هستند گیر می کند و حرکت زانو محدود و دردناک می شود.

۲- سندروم باند ایلیوتیبیال

باند ایلیوتیبیال باند فیبری محکم است که از خارج مفصل ران تا خارج مفصل زانو انتشار پیدا می کند. در افرادی مانند دوچرخه سوارها و دوندگان ممکن است که این باند خیلی سفت شود و در این صورت حرکات زانو درد می شود.

۳ - در رفتگی استخوان کشکک زانو

کشکک زانو استخوان ، سه گوشی است که جلوی زانو را می پوشاند. این استخوان معمولا به خارج زانو در رفتگی پیدا می کند.

۴- لنگیدن بیمار ناشی از درد مفصل ران یا درد پا

در کسانی که بیماری مفصل ران یا بیماری مفاصل پا داشته باشند با احتیاط قدم های خود را روی زمین می گذارند به عبارت دیگر لنگ می‌زنند و همین لنگ زدن باعث می شود که درد زانو هم بگیرند.

بیماری های التهابی مفصل زانو

این بیماری ها برخلاف بیماری های مکانیکی به علت بیماری های عمومی مانند آرتریت روماتوئید یا نقرس یا در اثر زیاد کار کردن و فرسوده شدن مفصل زانو به وجود می‌آیند. این بیماری ها باعث به وجود آمدن التهاب در داخل مفصل زانو می شود که اصطلاحاً آرتریت زانو گفته می شود و شامل موارد زیرهستند:

۱- استئوآرتریت یا آرتروز

شایع ترین نوع آرتریت است و در اثر افزایش سن و زیاد کار کردن زانو ، باعث ساییدگی غضروف ها و خراب شدن لیگامان ها و نیز پیدایش زوائد استخوانی در زانو می شوند و به این ترتیب محدودیت حرکت زانو و درد زانو ایجاد می کنند

۲- آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یکی از انواع بیماری های روماتیسمی است. این بیماری یکی از بدترین بیماری های مفصلی است. آرتریت روماتوئید یک بیماری اتوایمیون است یعنی سیستم دفاعی بدن مفاصل فرد را بیگانه می پندارد و بر علیه آنها وارد عمل می‌شود. با موادی که از گلبولهای سفید ترشح می کند باعث تخریب مفاصل می شود. این بیماری اکثر مفاصل، از جمله مفاصل زانو را گرفتار می‌کند .باید توجه داشت که آرتریت روماتوئید یک بیماری مزمن است و در طی سالها ممکن است خاموش شود و یا گاهی شعله ور شود.

۳- نقرس

نقرس در اثر افزایش اسید اوریک خون و رسوب کریستال های اسید اوریک در داخل مفاصل زانو و مفصل شست پا می باشد. شایع‌ترین مفصلی که نقرس گرفتار می‌کند ، مفصل شست پاست. اما می‌تواند زانو را هم گرفتار کند.

۴- نقرس کاذب

نقرس کاذب در اثر تجمع کریستال های کلسیم در داخل مفاصل زانو به وجود می آید و برخلاف نقرس واقعی ، نقرس کاذب بیشتر مفصل زانو را آزرده می کند.

۵- آرتریت های عفونی

آرتریت های عفونی یا چرکی یا آرتریت سپتیک ، در اثر آلوده شدن مفصل زانو به باکتری یا میکروب های بیماری زا بوجود می آید .معمولاً علت عفونت گسترش عفونت از جاهای دیگر و یا وارد شدن یک جسم نوک تیز در داخل زانو می باشد. آرتریت سپتیک یا عفونی همراه با تب ، درد و تورم ، قرمزی و محدودیت حرکت شدید زانو و باید فوراً مورد درمان قرار گیرد زیرا شدیداً باعث خوردگی غضروفی زانو می‌شود. آرتریت عفونی گاهی پس از تزریق دارو در داخل مفصل زانو به وجود می آید.

۶- درد پاتلوفمورال

سندروم پاتلوفمورال در ورزشکاران و افراد جوان دیده می شود. این گونه افراد در بالای استخوان کشکک زانو درد دارند .

ریسک فاکتورهای بیماری های زانو

ریسک فاکتور یعنی عواملی که باعث افزایش احتمال یک بیماری می شوند.

مهمترین ریسک فاکتورهای بیماری های زانو شامل موارد زیر است :

۱- افزایش وزن

افزایش وزن باعث فشار آمدن زیاد به مفاصل زانو حتی در فعالیت های عمومی مانند راه رفتن و ایستادن بالا و پایین رفتن از پله ها می‌شود و به علت شکسته شدن غضروف های داخل مفصلی ، زانو را در معرض آرتروز یا استئوآرتریت قرار می‌دهد.

۲ - کم تحرکی و عدم انجام ورزش

کم تحرکی و عدم انجام ورزش و نرمش باعث می شود که به تدریج عضلات چهار سر که در جلو ران و عضلات همسترینگ که در پشت ران قرار دارند، ضعیف شوند و دیگر قدرت ثابت نگه داشتن زانو را به مرور زمان از دست بدهند و همین باعث ناپایداری زانو بشود. ناپایداری یعنی افزایش حرکات کوچک غیرعادی در مفصل زانو که در طولانی مدت باعث ایجاد آرتروز و یا استئوآرتریت و ساییدگی در زانو می شود.

۳- ورزشکارانی که تکنیک غلط دارند یا بیش از حد ورزش می کنند:

ورزش هایی که با پریدن و خم کردن زانو همراه است مانند اسکی‌بازان و بسکتبالیست ها در معرض بیماری های زانو قرار دارند. بنابراین توصیه می‌شود و ورزشکاران حتما تحت نظر مربیان فارغ التحصیل از دانشکده های ورزش به تمرین و مسابقه بپردازند.

۴- مشاغلی که به زانوهای فرد زیاد فشار وارد می‌کنند:

مانند افرادی که کارهای ساختمانی انجام می دهند ، بنا ها، آهنگرها و کشاورزان. اینگونه افراد هنگام انجام کار بر روی زانو های خود می نشینند بدون اینکه باسن خود را بر روی چهارپایه بگذارند و همین باعث افزایش فشار به مفاصل زانو و ساییده شدن زانو در طولانی مدت می شود.

۵ - ضربه ها یی که در اثر تصادف یا سقوط ها به زانو وارد می شود:

ممکن است در چندین سال بعد باعث تشدید آرتروز زانو شود. زیرا لیگامان ها صدمه می بینند و ناپایداری زانو ایجاد می کند.

کسانی که تعداد زیادی پله در محل کار و یا محل زندگی شان دارند:

باید توجه داشت که پله ها از لحاظ معماری ارتفاع یکسانی دارند. مثلاً هر پله ارتفاع حدود۱۷ سانتی متر دارد و فرد وقتی که ده پله رو بالا یا پایین می رود به یک محل خاصی از زانو فشار وارد می شود. در صورتی که در رفتن کوه چنین نیست و فرد قدم های خود را بر حسب موقعیت محلی کم و زیاد می کند.

افرادی که زیاد سرپا می ایستتند مانند خانم های خانه داری که در آشپزخانه تمام کارهای خود را ایستاده انجام می‌دهند یا فروشندگان مغازه ها

پیشگیری از بیماری های زانو چگونه است؟

۱- کاهش وزن

سعی کنید وزن خود را در حد فیزیولوژیک نگه دارید. اگر قد خود را منهای ۱۰۵ کنید. وزن ایده آل شما به دست می آید. مطمئناً چاق شدن بسیار آسان تر از لاغر شدن است .بنابراین از ایام بچگی یا جوانی مواظب وزن خود باشید.

۲- بر حسب توانایی خود ورزش کنید

از ورزش های سنگین بدون حضور مربی اجتناب کنید.

۳- اجتناب از پله

حتی الامکان از بالا و پایین رفتن از پله خودداری کنید.

۴- استفاده از چهارپایه

به کشاورزان و افرادی که کارهای ساختمانی می‌کنند توصیه می‌شود که از نشستن روی زانوهای خود خودداری کنند و در زیر باسن خود چهارپایه کوچک بگذارند. اگر چهارپایه کوچک ندارند می توانند در زیر باسن خود یک سنگ یا آجر بگذارند که به زانو آنها کمترین فشار وارد شود.

درمان درد زانو

شما می توانید کارهای زیادی را برای کمک بهدرد زانو انجام دهید ، چه به دلیل آسیب دیدگی اخیر زانو در اثر ضربه باشد یا آرتروزی که سال ها دارید.

این 11 بایدها و نبایدها را دنبال کنید تا به زانوها کمک کنید تا بهترین حالت را داشته باشند.

۱- زیاد استراحت نکنید. استراحت زیاد می تواند عضلات شما را ضعیف کند ، که می تواند درد مفاصل را بدتر کند. یک برنامه تمرینی برای زانوهایتان بیابید و مرتب انجام دهید.اگر مطمئن نیستید که کدام حرکات بی خطر هستند و یا چقدر می توانید انجام دهید ، با پزشک خود یا یک متخصص فیزیوتراپی صحبت کنید.

۲- تمرین کنید. پیاده روی ، شنا ، ایروبیک در آب ، دوچرخه سواری ثابت و تای چی ورزش هایی هستند که باعث تقویت ماهیچه هایی می شوند که از زانوی شما پشتیبانی می کنند و انعطاف پذیری را افزایش می دهند. تمرینات با وزنه و تمرینات کششی نیز انجام دهید. اين تمرینات به کاهش سفتی و بهبود تعادل کمک کند.

۳- مواظب باشید تا سقوط نکنید. زانوی دردناک یا ناپایدار می تواند باعث سقوط و افتادن شما بشود که این امر باعث آسیب بیشتر به زانوی شما می شود. هنگام راه رفتن با اطمینان از وجود نور و دید کافی و با احتیاط حرکت کنید تا دچار سقوط نشوید. هنگام بالا و پایین رفتن از پله ها از نرده روی راه پله ها استفاده کنید. هنگام برداشتن جسمی از ارتفاع از نردبان محکم یا چهارپایه پا محکم استفاده کنید تا خطر سقوط خود را کم کنید.

۴- از فرمول "RICE" استفاده کنید. استراحت (REST ) ، یخ (ICE )، فشرده سازی(COMPRESSION ) و بالا نگاهداشتن زانو (ELEVATION ) . این تکنیک ها برای درد زانو ناشی از آسیب جزئی یا عود دردهای آرتروزی زانو مفید است. به زانوی خود کمی استراحت دهید ، برای کاهش تورم از یخ استفاده کنید، باند فشاری بپوشید و زانوی خود را بالا نگه دارید.

۵- از وزن خود غافل نشوید. اگر اضافه وزن دارید ، کاهش وزن باعث کاهش فشار روی زانو می شود. رسیدن به وزن "ایده آل" یعنی قد خود را منهای صد کنید می شود وزن ایده‌آل. مثلا فردی که ۱۶۰ سانتیمتر قد دارد وزن ایده‌آل او ۶۰ کیلو گرم است. هر مقدار کاهش وزن که بتوانید هنوز هم تغییرات ایجاد می کنند.

۶- در استفاده از وسایل کمکی مانند عصا یا واکر خجالت نکشید. عصا می تواند فشار را از زانوی شما بردارد. زانو بند و بریس نیز می تواند به شما در ثابت ماندن زانو کمک کند.

۷- طب سوزنی را در نظر بگیرید. طب سوزنی شاخه‌ای از طب سنتی چینی است ، که شامل قرار دادن سوزن های ظریف در نقاط خاصی از بدن است ، به طور گسترده ای برای تسکین انواع مختلف درد استفاده می شود و ممکن است به درد زانو کمک کند.

۸- کفی های بالشتکی و نرم می توانند استرس زانوها را کاهش دهند. برای آرتروز زانو ، پزشکان اغلب توصیه می‌کنند که بیماران کفی های مخصوصی در کفش خود قرار می دهند. برای یافتن کفی مناسب ، با پزشک یا یک متخصص فیزیوتراپی صحبت کنید.

۹- استفاده از سرما و گرما در 48 تا 72 ساعت اول پس از آسیب دیدگی زانو ، از یک بسته سرد برای کاهش تورم و کم شدن درد زانو استفاده کنید. کیسه پلاستیکی یخ به خوبی کار می کند. آن را به مدت 15 تا 20 دقیقه سه یا چهار بار در روز استفاده کنید. بسته یخ خود را در یک حوله بپیچید تا با پوست شما را اذیت نکند . پس از ۷۲ ساعت ، می توانید از پد گرم کننده یا حوله گرم یا کیف آبگرم به مدت 15 تا 20 دقیقه ، سه یا چهار بار در روز استفاده کنید.

۱۰- تمرینات با شدت بالا می تواند باعث صدمه بیشتر زانوها شود. از ورزشهای نامناسب مانند دویدن ، پریدن و کیک بوکسینگ خودداری کنید. همچنین از انجام ورزش هایی مانند اسکات که استرس زیادی به زانوها وارد می کنند خودداری کنید. اینها می توانند درد را بدتر کنند و اگر به درستی انجام نشوند باعث آسیب می شوند.

۱۱- مشاوره تخصصی بگیرید ، برای بررسی درد زانو به پزشک مراجعه کنید. تا از آسیب بیشتر جلوگیری کنید.
پزشک اغلب با تجویز فیزیو تراپی و دادنداروهای ضد التهاب و داروهایی که کمک به ترمیم غضروف زانو می کنند بیماری های زانو را درمان می کنند. در صورتی که بیمار به درمان های دارویی و غیر جراحی پاسخ ندهد پزشکان عمل جراحی را به بیمار پیشنهاد می کنند. معمولاً سه نوع عمل جراحی برای زانو انجام می شود : ۱- عمل جراحی برای پارگی منیسک ۲- عمل جراحی برای پارگی لیگامان های نگهدارنده زانو که لیگامان های صلیبی نامیده می شود . ۳- عمل جراحی برای آرتروز و ساییدگی پیشرونده زانو عمل تعویض مفصل زانو نامیده می شود و در این عمل زانوی بیمار برداشته و به جای زانوی مصنوعی گذاشته می شود.

درمان زانو درد شدید

بهترین مسکن برای درد شدید زانو چیست؟

داروهای اصلی ضد التهاب داروهایی مانند، استامینوفن (Tylenol) و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (یا NSAID ها) ، از جمله آسپیرین ، ایبوپروفن (Advil ، Motrin) و ناپروکسن (Aleve) هستند. این می تواند به پیچ خوردگی ساده یا حتی آرتروز کمک کند.

از کجا بفهمم درد زانو من جدی است؟

در موارد زیر در زانو شما جدی است و در اولین فرصت با پزشک خود تماس بگیرید :
۱- زانوی شما تحمل وزن شما را ندارد یا احساس می کنید انگار زانوی شما ناپایدار است (بیرون میزند یا حرکات اضافی دارد که در اصطلاح انگلیسی به آن Gives out می گویند )

۲- تورم مشخص زانو داشته باشید.

۳- نمی توانید زانوی خود را کاملاً باز یا خم کنید.

۴- تغییر شکل واضحی در پا یا زانوی خود مشاهده کنید.

۵- قرمزی ، درد و تورم در زانوی خود همراه با تب داشته باشید.

چه عواملی می تواند باعث درد شدید زانو شوند؟

آسیب دیدگی لیگامان های زانو(رباط ها)
پارگی مینیسک.
آرتروز.
روماتیسم مفصلی.
ضربه ها
عفونت های زانو
آیا برای درد زانو باید به اورژانس بیمارستان مراجعه کنم؟

در موارد زیر لازم است به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید و به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید .
۱- اگر درد زانوی شما به علت ضربه ، سقوط یا تصادف است .
۲- مفصلی که به نظر می رسد تغییر شکل داده است.
۳- پس از ضربه در هنگام حرکت در زانوی شما صدای ایجاد می شود.
۴- عدم توانایی تحمل وزن.
در این مواقع از کسی بخواهید شما را به مراقبت های فوری یا اورژانس برساند

درد زانو چقدر طول می کشد تا خوب شود ؟

کشیدگی یا پیچ خوردگی ساده معمولا یک تا دو هفته طول می کشد. جراحات گسترده تر که نیاز به جراحی آرتروسکوپی دارند ممکن است یک تا سه ماه طول بکشد. بهبود عمده آسیب های سانحه زانو ممکن است تا یک سال طول بکشد تا خوب شود .

در اورژانس بیمارستان برای زانو درد چه کمکی میکنند ؟

در اورژانس بیمارستان برای زانوی شما می توانند عکسبرداری باراشعه ایکس یا ام آر آی انجام دهند و به سرعت مشکل دردناک زانوی شما را ارزیابی کنند. سپس درمانهای دارویی، بیحرکت کردن زانو و استفاده از عصا را برای شما تجویز کنند و در صورتی که زانوی شما نیاز به عمل جراحی اورژانس داشته باشد شما را در بیمارستان بستری نمایند.

چگونه باید با درد زانو بخوابم؟

خوابیدن پشت یا پهلو برای کمتر شدن درد زانو بهتر است .
اگر به پشت خود میخوابید ، برای حمایت از زانوی خود یک بالش زیر زانوی خود قرار دهید. اگر به پهلو میخوابید ، زانوی خود را در حالت خمیده نگه دارید تا درد به حداقل برسد. سعی کنید هرگز زانوهای خود را روی هم قرار ندهید.

آیا پیاده روی برای درد زانو خوب است؟

اگر به دلیل آرتروز درد زانوی خفیف تا متوسط ​​دارید ، پیاده روی و سایر ورزش ها به تحریک مایع مفصل و روان سازی مفاصل کمک می کند. شما باید راه بروید و تمرینات دیگری را انجام دهید که مفاصل زانوی شما را حرکت می دهد. احتمالاً خواهید دید که با ورزش سفتی ، درد و خستگی بهبود می یابد.

بهترین ورزش برای درد زانو چیست؟

بهترین تمرینات و موثرترین راه برای کاهش درد در مفاصل زانوی شما "پیاده روی ، ایروبیک در آب ، دوچرخه سواری ، شنا ، یوگا و تمرینات چهار سر است . همه به بهبود علائم مرتبط با آرتروز زانو درد و به طور کلی زانو درد کمک می کنند.

چرا درد زانو در شب بدتر می شود؟

شبها زانوها کمی احساس تورم کنند. و به همین دلیل ممکن است آن علائم از آن زمان شروع شود. " بعلاوه ، بسیاری از افراد عصر قبل از خواب بی تحرک ترند ، که این امر می تواند درد زانو را در شب بیشتر کند.

چرا وقتی دراز می کشم درد زانوی من بدتر می شود؟

از آنجا که درد آرتروز از التهاب ناشی می شود ، استفاده بیش از حد از مفصل می تواند باعث بدتر شدن ناراحتی شود. هنگامی که مردم در حال راه رفتن هستند و تمام روز به زانوها توجه نمی کنند و سپس هنگامي که دراز می کشند ، احساس التهاب و درد می کنند .

چگونه می توانم با درد زانو راه بروم؟

همیشه با WARMUP و گرم کردن شروع کنید. گرم کردن خوب با افزایش گردش خون در بدن بدن شما از جمله زانو را برای ورزش و پیاده روی آماده می کند.
از کفش های راحت و مناسب استفاده کنید.
با دقت سطح پیاده روی خود را انتخاب کنید. از سطوح صاف برای پیاده روی استفاده کنید .
به مقدار کم پیاده روی کنید و سپس به مسافت پیاده روی به تدریج بیافزایید. به عبارت دیگر یک‌باره مسافت قابل توجهی را پیاده روی نکنید وزن خود را کم کنید

.برای درد زانو گرما یا سرما بهتر است؟

گرما می تواند عضلات را شل کرده و به روان سازی مفاصل کمک کند. از گرما درمانی می توان برای رفع سفتی عضلات و مفاصل ، کمک به گرم شدن مفاصل قبل از فعالیت یا کاهش اسپاسم عضلات استفاده کرد. سرما می تواند التهاب ، تورم و درد مربوط به آرتروز و فعالیت را کاهش دهد. (همچنین برای درمان بسیاری از آسیب های حاد نیز توصیه می شود.

آیا پوشیدن زانوبند در تمام روز مشکلی ندارد؟

در موارد شدید شاید لازم باشد هر روز زانوبند خود را بپوشید . متناوباً ، ممکن است فقط در طول دویدن از بریس استفاده کنید . توصیه های پزشک خود را دنبال کنید و در مورد افزایش یا کاهش زمان استفاده از بریس ، با پزشک خود مشورت کنید.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع: برگرفته از وب سایت قاسم اسحاقی فوق تخصص دیسک و ستون فقرات

چند تمرین موثر برای انحراف چشم ،لوچی پیشگیری و راه درمان

اطلاعات این مقاله صرفاً برای افزایش آگاهی شماست. به‌هیچ‌عنوان بدون مشورت با پزشک، خوددرمانی نکنید.

درمان خانگی انحراف چشم درواقع چند تمرین ساده است که به‌راحتی می‌توانید آن‌ها را در منزل انجام دهید. البته فراموش نکنید که برای نتیجه گرفتن از درمان‌های خانگی به صبر و مداومت نیاز دارید.

عدم‎ هماهنگی بین چشم‌ها را انحراف چشم می‌نامند. در چنین شرایطی برای هماهنگ کردن چشم‌ها معمولا از روش‌هایی نظیر جراحی، استفاده از عینک و لنز استفاده می‌شود. بعضی از تمرینات ورزشی نیز وجود دارند که می‌توانند در روند درمان این بیماری تأثیر مثبتی داشته باشند. در این مقاله با موثرترین تمرینات دستی و انواع تمرینات ورزشی برای درمان انحراف چشم آشنا خواهید شد.

چشم‌بند: ساده‌ترین راه درمان خانگی انحراف چشم

ساده‎ترین روش برای درمان خانگی انحراف چشم استفاده از چشم‌بندها است. کافی است چشم سالم را با یک چشم‎بند تمیز ببندید؛ در این‌صورت چشم منحرف مجبور می‌شود که عضلات ضعیف خود را برای دید بهتر قوی سازد. برای نتیجه‌گرفتن از این شیوه باید چند ساعت در روز از این چشم‌‏بندها استفاده نمایید.

مدت‌زمان استفاده از چشم‌بند بستگی به میزان انحراف چشم دارد. در مواردی که انحراف شدید نیست سه تا چهار ساعت استفاده از چشم‌بند می‎تواند کافی باشد. در موارد شدیدتر، این زمان به شش ساعت در روز نیز افزایش خواهد یافت. استفاده از این شیوه می‌تواند هم برای کودکان و هم بزرگسالان مفید باشد. طول درمان نیز با نظر چشم‌پزشک تعیین می‌شود و می‌تواند چندین ماه و حتی چندین سال به‌طول بینجامد.

مزایای چشم بند

درمان خانگی انحراف چشم با چشم بند هزینه‌ی زیادی را به خانواده تحمیل نمی‌کند و برای انجام آن نیاز به دانش و مهارت خاصی نیست. علاوه‌براین پچ (چشم‎بند) همه‌جا در دسترس و در هر زمان و مکانی قابل استفاده است. در صورتی‌که استفاده از چشم‌بند تداوم داشته باشد تا حدود زیادی به بهبود این عارضه کمک خواهد کرد.

معایب چشم‌بند

درمان خانگی انحراف چشم کودکان با استفاده از چشم‌بند‌ برای کودکان کمی دشوار است، چرا که معمولاً از نوع چسبی آن استفاده می‌شود. باوجودی‌که این چسب‌ها از مواد غیر حساسیت‎زا تهیه می‌شوند، اما بازهم کودک از ایجاد خارش شکایت می‌کند. البته انواع بنددار این چشم‌بندها نیز موجود هستند که استفاده از آن‌ها برای کودکان بسیار راحت‎تر است.

از دیگر معایب چشم‌بند برای کودکان این است که با بستن چشم‎بند دچار استرس می‌شوند و از حضور در جمع خجالت می‌کشند. این چشم‌بندها معمولاً مانع از بازی و فعالیت کودکان می‌شوند. بنابراین کودک منتظر کوچک‌ترین غفلت شما است تا چشم‎بند را بردارد. علاوه براین، استفاده از این چشم‌بندها در تابستان به‌دلیل ایجاد گرما و تعریق برای کودک آزاردهنده است و بچه‌ها تمایلی به استفاده از آن ندارند.

شما والدین عزیز می‌توانید برای دریافت مشاوره تخصصی درباره راه‌های درمان مشکلات چشم کودک خود از طریق سامانه مشاوره پزشکی دکتر ساینا با بهترین فوق تخصص چشم کودکان در ارتباط باشید.

نقش ورزش برای درمان خانگی انحراف چشم

همانطور که در ابتدای مطلب اشاره کردیم درمان انحراف چشم شامل موارد زیادی است که در بین این روش‌ها، جراحی و استفاده از عینک یا لنز برای هماهنگ کردن چشم‌های بیش‌ترین کاربرد را دارند. اما این احتمال وجود دارد که انجام بعضی از ورزش‌ها در درمان خانگی انحراف چشم تأثیر داشته باشند.

تمرین‌های عضلانی ماهیچه‌ای چشم درست مثل سایر تمرینات‌ ورزشی عمل کرده و باعث قوی‌تر شدن عضله‌ی چشم می‌شوند. علاوه براین عضلات چشم‌ها در اثر انجام این ورزش‌ها قوی تر شده و در برابر آسیب‌ها مقاومت بالاتری پیدا می‌کنند.

البته به گفته‌ی پزشکان و متخصصین چشم به‌دلیل این که علت بروز بیماری انحراف چشم در هر فردی متفاوت است استفاده از ورزش به تنهایی نمی‌تواند یک درمان صد درصدی برای تمامی بیماران باشد. به‌همین دلیل از تمرینات ورزشی چشم می‌توان به‌عنوان درمان کمکی استفاده می‌شود.

در ادامه با چند ورزش برای درمان انحراف چشم آشنا خواهید شد. یادتان باشد که در مورد نحوه‌ی انجام این فعالیت‌ها باید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

تمرین مداد برای درمان خانگی انحراف چشم

یکی از روش‎های مؤثر در درمان خانگی انحراف چشم انجام تمرین مداد است. برای این منظور لازم است در محیطی قرار بگیرید که در پیرامون آن چیزی وجود نداشته باشد. می‎توانید روبرو‌ی یک در و یا دیوار بایستید. یک مداد ساده انتخاب کنید و آن را در فاصله‌ی حدود ۴۰ سانتی‌متری خود نگه دارید؛ طوری مداد را جلوی صورت بگیرید که در راستای بینی شما قرار گیرد. توجه و نگاه شما باید به مداد باشد. حال بدون آن که چشم از آن بردارید مداد را خیلی آرام به‌سمت خود حرکت دهید.

سعی کنید با چشمانتان بر روی نوک مداد تمرکز کرده و حرکت مداد را تعقیب کنید. به‌محض این‌که دچار دوبینی شدید حرکت را متوقف کرده و با تمرکز فقط به نوک مداد نگاه کنید. شما باید سعی کنید نوک مداد را یکی ببینید. این تمرین ساده را می‎توانید دو بار در روز انجام دهید. با تمرین و تمرکز در فواصل کم‌تری دچار دوبینی خواهید شد.

این تمرین ساده به تقویت ماهیچه‌های ضعیف چشم کمک می‌کند و استفاده از آن برای بزرگسالان به‌راحتی قابل انجام است.

مزایای و معایب تکنیک مداد

این روش به‌طور مؤثری ماهیچه‎های چشمی را درگیر کرده و همگرایی چشم را افزایش می‌دهد. تکنیک مداد در عین ساده بودن، کاربردی است و برای استفاده از آن نیاز به ابزار خاصی نیست. این کار در هر مکان و زمانی قابل اجرا است. در واقع این شیوه نوعی ویژن‌تراپی (Vision therapy) به شمار می‌آید. البته استفاده از این روش برای کودکان دشوار است و نمی‎توان دید و تمرکز آن‌ها را کنترل نمود.

تکنیک طناب بروک برای درمان خانگی انحراف چشم

تکنیک طناب بروک برای تقویت حرکت چشم‌ها موثر است. این تمرین علاوه بر درمان خانگی انحراف چشم برای درمان تنبلی چشم نیز توصیه می‌شود. در انجام این تمرین نیز مانند سایر تمرینات باید صبر و مداومت داشته باشید.

در این شیوه‌ی درمان خانگی انحراف چشم به یک طناب و سه توپ یا گوی با رنگ‌های متفاوت نیاز دارید. طنابی با طول تقریبی ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر را آماده کنید و سپس سه گوی رنگی را با فاصله از طناب عبور دهید. یک سر طناب را به مکانی ثابت ببندید و سر دیگر را در دست بگیرید. طناب باید در راستای بینی نگه داشته شود.

حالا سعی کنید فقط به توپ (گوی) اول نگاه کنید. نگاه شما باید کاملاً خیره باشد. سپس بدون این که نگاه خود را متوجه محیط اطراف خود نمایید طول نخ را دنبال کرده و تا به گوی دوم برسید. با رسیدن به هرگوی مدت زمانی کوتاه بر روی آن تمرکز داشته باشید. سپس با همین تکنیک به سراغ گوی سوم بروید. توجه داشته باشید که چشم‌ها در هر مرحله‎ باید فقط گوی مورد نظر را ببینند.

این تمرین برای کودکان بسیار مناسب است، چراکه می‌توان آن را در قالب یک بازی به‌کار برد.

درمان خانگی انحراف چشم با تکنیک استوانه‌های رنگی و کارت

برای انجام این ورزش باید سه استوانه به رنگ قرمز را در سایزهای مختلف روی طول یک کارت یا مقوا بکشید. در سمت دیگر این کارت یا مقوا نیز سه استوانه در سایز‌های مختلف، اما این بار به رنگ سبز بکشید.

حال کارت را به‌صورت عمودی و به درازا مقابل بینی خود بگیرید. به استوانه‌ی بزرگ‌تر (که در یک سمت کارت است و فاصله‌ی بیش‌تری با چشم شما دارد) خیره شوید تا زمانی‌که استوانه‌های هر دو سمت کاغذ را ببینید. نگاه خود را برای ۵ ثانیه روی استوانه ثابت کنید. سپس همین کار را روی استوانه کوچک که در سمت دیگر کارت است انجام دهید.

درمان خانگی انحراف چشم با تمرین چرخش چشم

چرخش چشم نیز می‎تواند به‌عنوان شیوه‎ای برای درمان خانگی انحراف چشم مورد استفاده قرار گیرد. برای این منظور بر روی صندلی بنشینید. چشمان خود را ببندید و نوک سه انگشت خود را بر روی چشم‌ها قرار دهید. حال سعی کنید که چشم‌هایتان را به‌صورت ساعتگرد و پاد ساعتگرد بچرخانید. این حرکت را در هر جهت ۵۰ بار را تکرار کنید و سپس جهت را تغییر دهید.

این تمرین را در هر هفته سه تا پنج بار تکرار کنید. البته میزان انجام تمرینات باید با توجه به آسیب چشم و توصیه‌ی پزشک متخصص انجام شود. با انجام این تمرین حرکت ماهیچه‌های چشمی را به‌وضوح حس خواهید کرد. انجام این شیوه مانند تکنیک مداد، ساده، اما کاربردی و مفید است و عارضه‌ی خاصی به همراه ندارد.

علاوه براین چند ورزش مفید و مؤثر برای درمان انحراف چشم می‌توانید سایر ورزش‌های بینایی که برای تقویت عضلات و ماهیچه‌های چشمی هستند (مانند تنفس عمیق، چرخش گردن، چشمک زدن منظم و حرکت چشم ‌بسته در جهات چهارگانه) را به‌مدت دو دقیقه انجام دهید.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

نقش عضله سولئوس در چربی سوزی(پژوهش جدید)

تحقیقات نشان داد:

نقش عضله سولئوس در چربی‌سوزی

محققان دانشگاه هیوستون موفق به کشف عملکرد عضله‌ای در بدن شدند که در صورت فعال شدن می‌تواند به افراد کم‌تحرک کمک کند تا در حالت نشسته، چربی‌سوزی داشته باشند.

به گزارش سرویس ترجمه ایمنا، محققان دانشگاه هیوستون (UH) موفق به کشفی شدند که نشان می‌دهد زیاد نشستن با کم ورزش کردن متفاوت است؛ کشفی که سبک زندگی کم‌تحرک را به شیوه‌ای شگفت‌آور و هیجان‌انگیز تغییر می‌دهد. این محققان دریافتند که ماهیچه نعلی یا عضله سولئوس در ساق پا هرچند تنها یک درصد از وزن بدن را تشکیل می‌دهد اگر به‌درستی فعال شود کارهای بزرگی برای بهبود سلامت متابولیک در سراسر بدن انجام می‌دهد.

سولئوس یکی از ۶۰۰ عضله بدن انسان است که درست از زیر زانو تا پاشنه پا کشیده شده و بنابر تحقیقات انجام گرفته توانایی آن برای حفظ متابولیسم اکسیداتیو (هوازی) بالا برای بهبود تنظیم گلوکز خون مؤثرتر از هر روش رایجی است که درحال‌حاضر به‌عنوان راه‌حلی برای تحقق این منظور معرفی می‌شود.

متابولیسم اکسیداتیو، فرآیندی است که در آن از اکسیژن برای سوزاندن متابولیت‌هایی مانند گلوکز یا چربی خون استفاده می‌شود و تا حد چشم‌گیری به نیازهای فوری عضله به انرژی در هنگام فعالیت بستگی دارد. عضله سولئوس در بالا بردن این متابولیسم حتی از ورزش و رژیم غذایی نیز مؤثرتر عمل می‌کند و چنان‌چه به‌درستی فعال شود متابولیسم اکسیداتیو موضعی را برای ساعت‌ها و نه تنها چند دقیقه به سطوح بالایی می‌رساند.

چگونگی عملکرد عضله سولئوس

ظرفیت عضله سولئوس محققان دانشگاه هیوستون را شگفت‌زده کرد. استاد سلامت و عملکرد انسانی این دانشگاه طی تحقیقات انجام‌گرفته رویکردی را برای فعال‌سازی بهینه این عضله کشف کرد (پوش‌آپ سولئوس) که به‌طور مؤثر متابولیسم ماهیچه‌ها را برای ساعت‌ها، حتی در حالت نشسته، بالا می‌برد و این کار را با استفاده از یک مخلوط سوخت متفاوت انجام می‌دهد.

بیوپسی عضلانی طی تحقیقات نشان داد که در تأمین سوخت عضلهسولئوس حداقل سهم گلیکوژن وجود دارد و این عضله می‌تواند به جای شکستن گلیکوژن از انواع سوخت‌های دیگر مانند گلوکز خون و چربی‌ها استفاده کند. بیوپسی یا نمونه‌برداری روشی بدون درد و کم‌خطر برای بررسی دقیق بافت‌های بدن است.

گلیکوژن معمولاً نوع غالب کربوهیدرات است که به تمرینات عضلانی کمک می‌کند و اتکای کمتر از حد معمول به گلیکوژن بهسولئوس کمک می‌کند تا ساعت‌ها بدون خستگی در طول این نوع فعالیت عضلانی کار کند، چراکه برای استقامت عضلانی ناشی از کاهش گلیکوژن محدودیت مشخصی وجود دارد ولی برای انواع سوخت‌های دیگر نه. این عملکرد نخستین تلاش هماهنگ برای توسعه نوعی تخصصی از فعالیت‌های انقباضی محسوب می‌شود که حول بهینه‌سازی فرآیندهای متابولیک انسان متمرکز است.

تمام ۶۰۰ عضله بدن انسان در کنار یکدیگر به‌طورمعمول تنها حدود ۱۵ درصد از متابولیسم اکسیداتیو کل بدن را طی سه ساعت پس از مصرف کربوهیدرات‌ها تشکیل می‌دهند. حال‌آن‌که عضله سولئوس با داشتن تنها یک درصد از وزن بدن می‌تواند میزان متابولیسم خود را در طول انقباضات پوش‌آپ سولئوس افزایش دهد تا اکسیداسیون کربوهیدرات کل بدن را به‌راحتی دو و حتی گاهی سه‌برابر کند. این کشف در شرایطی انجام گرفته است که هیچ داروی امیدوارکننده‌ای برای افزایش و حفظ متابولیسم اکسیداتیو کل بدن در این اندازه و حتی نزدیک به آن وجود ندارد.

بررسی پوش‌آپ سولئوس در زمینه اثرات کل بدن روی شیمی‌خون در این تحقیق بیانگر بهبود ۵۲ درصدی در گردش گلوکز خون و ۶۰ درصد نیاز کمتر به انسولین طی سه ساعت پس از مصرف نوشیدنی گلوکز بود. مشخص شد رویکرد جدید حفظ متابولیسم این عضله در دو برابر کردن میزان طبیعی متابولیسم چربی در دوره ناشتا بین وعده‌های غذایی و کاهش سطح چربی در خون (تری‌گلیسیرید VLDL) نیز مؤثر است.

عضله سولئوس و افزایش چربی‌سوزی بدن

محققان دانشگاه هیوستون با تکیه بر سال‌ها تحقیق، آمادگی عضله سولئوس (پوش‌آپ سولئوس) را فراتر از زمان راه رفتن یا ایستادن و با مورد هدف دادن زمانی که این عضله مصرف اکسیژن را افزایش دهد، توسعه دادند به‌نحوی‌که با دیگر فعالیت‌های سولئوس تداخل نداشته و در برابر خستگی نیز مقاوم باشد. این عملکرد به‌صورت نشستن روی زمین با پاهای صاف است که با شل شدن عضلات و بلند شدن پاشنه پا همراه است به‌نحوی که جلوی پا رو به بالا باشد. هنگامی که پاشنه به حداکثر دامنه حرکتی خود می‌رسد پا به‌طور غیر فعال رها می‌شود تا به پایین بازگردد. این عملکرد با کوتاه شدن ماهیچه ساق همراه است درحالی‌که سولئوس به‌طور طبیعی توسط نورون‌های حرکتی خود فعال می‌شود.

پوش‌آپ سولئوس حتی در حالت نشسته نیز شبیه به راه رفتن، اما دقیقاً برعکس آن است چراکه بدن انسان به‌گونه‌ای طراحی شده که به دلیل نحوه حرکت سولئوس هنگام راه رفتن میزان انرژی مصرفی را به‌حداقل برساند، حال آن‌که روش ارائه‌شده در تحقیقات دانشگاه هیوستون برعکس عمل می‌کند و باعث می‌شود سولئوس تا حد ممکن انرژی را برای مدت طولانی مصرف کند.

پوش‌آپ سولئوس از بیرون ساده به‌نظر می‌رسد، اما گاهی اوقات آنچه با چشم غیرمسلح دیده می‌شود تمام ماجرا نیست. این یک حرکت بسیار خاص است که درحال‌حاضر به فناوری پوشیدنی و تجربه برای بهینه‌سازی مزایای سلامتی نیاز دارد. به همین دلیل محققان با تمرکز بر نحوه آموزش افراد برای یادگیری صحیح این حرکت منحصربه‌فرد، درصدد دستیابی به شیوه‌ای هستند که به تجهیزات آزمایشگاهی پیچیده مورد استفاده در مطالعه حاضر نیازی نداشته باشد.

نخستین گام بالقوه به‌سوی پیشرفت در مراقبت‌های سلامتی

محققان دانشگاه هیوستون تأکید دارند که کشف جدید یک نکته قابل استفاده در تناسب اندام یا رژیم‌های غذایی نیست، بلکه یک حرکت فیزیولوژیکی قوی است که از ویژگی‌های منحصربه‌فرد عضلهسولئوس بهره می‌گیرد. این تیم مطالعه خود را مهم‌ترین مطالعه‌ای معرفی کردند که تاکنون در آزمایشگاه نوآوری‌های متابولیک دانشگاه هیوستون انجام شده و معتقدند کشف آن‌ها می‌تواند راه‌حلی برای انواع مشکلات سلامتی باشد که به‌دنبال گذراندن ساعت‌های طولانی از روز با متابولیسم ماهیچه‌ای بسیار پایین ایجاد می‌شود که ناشی از فقدان یا کمبود تحرک است.

محققان هیوستون تخمین زده‌اند که هر آمریکایی به‌طور متوسط ۱۰ ساعت در روز می‌نشیند که صرف‌نظر از سطح فعالیت بدنی، خطر ابتلاء به بیماری قلبی، دیابت، زوال عقل و موارد دیگر را افزایش می‌دهد. بیش‌از نیمی از سالخوردگان این کشور نیز با مشکلات متابولیک ناشی از دیابت یا پیش‌دیابت زندگی می‌کنند. داشتن نرخ متابولیک پایین در هنگام نشستن نیز به‌ویژه برای افرادی که در معرض خطر بالای بیماری‌های متابولیک مرتبط با سن هم‌چون سندرم متابولیک و دیابت نوع دو هستند، مشکل‌ساز است.

از سوی دیگر مشخص شده که عضلات غیرفعال نسبت به آنچه که اکثر مردم فکر می‌کنند به انرژی کمتری نیاز دارند و این یکی از اساسی‌ترین و درعین‌حال «نادیده‌گرفته‌شده‌ترین» مسائل است. به‌این‌ترتیب کشف راه‌حل‌های متابولیک برای کمک به پیشگیری از برخی بیماری‌های مزمن مرتبط با سن عنصر یاری‌رسان در پیشگیری از بسیاری از این بیماری‌ها محسوب می‌شود که مطالعه انجام‌گرفته در دانشگاه هیوستون یکی از آن‌ها به‌شمار می‌رود.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

منبع: ایمنا

دل درد و دل پیچه و راههای پیشگیری و درمان آن

درمان معده درد (دل پیچه و دل درد) و علت آن

اصطلاح درد معده یا دل درد غالباً برای اشاره به دل‌پیچه یا درد خفیف شکم به کار برده می‌شود که معمولاً موقتی است و اکثر اوقات جدی نیست. بروز درد شدید در ناحیه شکم بیشتر مایه نگرانی است به ویژه اگر به یکباره و غیرمنتظره شروع شود، به ویژه در صورت متمرکز شدن درد در ناحیه‌ای معین باید فوریتی پزشکی در نظر گرفته شود. شکم بخشی از بدن است که زیر دنده‌ها و بالای مفصل ران و لگن قرار دارد و با نام‌های دلیا معده نیز خوانده می‌شود. دستگاه گوارش از دهان شروع و به مقعد ختم می‌شود. در زمان خوردن یا آشامیدن، غذا و مایع از مری به سمت معده پایین می‌رود. مواد غذایی پس از مخلوط شدن در معده وارد روده کوچک می‌شود.

غذا در روده کوچک، که طول آن چند متر است، هضم و جذب می‌شود. سپس مواد زائد، آب و غذای هضم نشده وارد روده بزرگ می‌شود. بخش اصلی روده بزرگ کولون نام دارد که طول آن 150 سانتی‌متر است و به چهار بخش صعودی، عرضی، نزولی و سیگموئید تقسیم می‌شود. بدن مقداری آب و نمک‌های گوناگون را از کولون جذب می‌کند. کولون به رکتوم (راست روده) با طول تقریبی 15 سانتی‌متر منتهی می‌شود. مدفوع پیش از دفع شدن از مقعد در راست روده انباشته می‌شود.

علائم و نشانه ها

پزشک با بررسی سابقه پزشکی و شرح حال بیمار از نکته‌های زیر آگاهی می‌یابد و قادر می‌گردد تا علت درد را به درستی تعیین کند.

• چگونگی شروع درد: دل درد ناگهانی بیانگر رخدادی حاد، مانند اختلال خونرسانی به کولون (ایسکمی) یا انسداد مجرای صفراوی به دلیل وجود سنگ کیسه صفرا (کولیک صفراوی)، است.
• محل دل درد: آپاندیسیت معمولاً باعث بروز دردی در میان شکم می‌شود که به تدریج در قسمت راست تحتانی شکم، یعنی محل معمول آپاندیس، نیز منتشر می‌شود.
• دیورتیکولیت معمولاً با دل درد در قسمت چپ و پایین شکم، یعنی محل وجود اکثر دیورتیکول‌های روده، همراه است.
• درد کیسه صفرا (کله سیستیت ـ التهاب کیسه صفرا ـ یا کولیک صفراوی) معمولاً در بخش فوقانی شکم در وسط یا سمت راست آن نزدیک به محل قرارگیری کیسه صفرا بروز می‌یابد.
• الگوی دل درد:

• 1. انسداد روده در ابتدا موج‌هایی از دل درد و دل‌پیچه را به دلیل انقباض‌های عضله‌های روده و ورم کردن روده ایجاد می‌کند.
  2. درد چنگ مانند بیانگر انقباض‌های شدید روده است.
  3. انسداد مجاری صفراوی توسط سنگ کیسه صفرا معمولاً درد شکم در قسمت بالای شکم را به دنبال دارد که بین 30 دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد.
  4. التهاب حاد لوزالمعده معمولاً درد مداوم شدید و بی‌وقفه‌ای را در قسمت بالای شکم و کمر به دنبال دارد.
  5. درد آپاندیسیت حاد در ابتدا از نزدیک ناف شروع می‌شود، اما همگام با پیشرفت التهاب به قسمت راست پایین شکم نیز گسترش می‌یابد.
  6. ویژگی های دل درد در طول زمان تغییر می‌کند، برای مثال انسداد مجاری صفراوی گاهی اوقات التهاب کیسه صفرا را همراه با عفونت یا بدون عفونت را در پی دارد. در چنین حالتی ویژگی‌ها و خصوصیات درد تغییر می‌کند و ویژگی درد التهابی را به خود می‌گیرد.

• مدت درد

1. دل درد سندرم روده تحریک‌پذیر عموماً در طول ماه‌ها یا سال‌ها فراز و فرود دارد و ممکن است چند سال یا چند دهه استمرار داشته باشد.
2. درد کولیک صفراوی بیش از چند ساعت طول نمی‌کشد.
3. دل درد ناشی از التهاب لوزالمعده یک یا چند روز استمرار دارد.
4. معده درد نشأت گرفته از بیماری‌های مرتبط با رفلاکس یا زخم اثنی‌عشر معمولاً به صورت دوره‌ای بروز می‌یابد، به این معنا که درد طی یک دوره چند هفته‌ای یا چند ماهه تشدید می‌شود و پس از آن به مدت چند هفته یا چند ماه ملایم‌تر می‌شود.

• افزایش دهنده‌های درد: دل درد ناشی از التهاب (آپاندیسیت، دیورتیکولیت، کله‌سیستیت، التهاب لوزالمعده) معمولاً با عطسه کردن، سرفه کردن یا هر حرکت تکان دهنده‌ای تشدید می‌شود. بیماران دچار التهاب به دلیل متحمل شدن درد ترجیح می‌دهند تا بی‌حرکت دراز بکشند.

• کاهش دهنده‌های درد:

• 1. درد سندرم روده تحریک‌پذیر و یبوست غالباً پس از دفع مدفوع و تغییر عادت‌های روده‌ای به طور موقت بهبود می‌یابد.
  2. درد ناشی از انسداد معده یا بخش فوقانی روده کوچک پس از تهواع و استفراغ به دلیل کاهش ورم مرتبط با انسداد به طور موقت تسکین می‌یابد.
  3. خوردن یا مصرف آنتی اسیدها (ضد اسیدها) درد زخم معده یا اثنی‌عشر را به طور موقت بهبود می‌دهد، چون هم غذا و هم آنتی اسید اسید مؤثر در تحریک زخم و دامن زدن به درد را خنثی می‌کند.

از دیگر علائم همراه با درد شکم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

· دل درد همراه با تب داشتن نشان دهنده عفوت یا التهاب است.

· اسهال یا خونریزی راست روده بیانگر منشأ روده‌ای درد شکم است.

· دل درد همراه با اسهال بیانگر التهاب روده‌ای است که می‌تواند عفونی یا غیرعفونی باشد.

علت‌

در ادامه به تعدادی از علت های رایج دل درد اشاره می‌کنیم.

• سوءهاضمه: سوءهاضمه در افراد مختلف به شیوه‌های گوناگون بروز می‌یابد. برخی در قسمت بالای شکم یا پشت استخوان قفسه سینه احساس ناراحتی می‌کنند؛ این نوع دل درد معمولاً پس از خوردن غذاهای چرب یا بسیار سنگین، ایجاد می‌شود. گروهی دیگر از بیماران بارها آروغ می‌زنند یا طعم ترش ناخوشایندی را در دهان حس می‌کنند؛ این حالت چند ساعت طول می‌کشد. دل درد ناشی از سوء هاضمه در اکثر افراد با مصرف داروهای ساده‌ی قابل تهیه از داروخانه تسکین می‌یابد.
• خروج گاز: گرفتگی شکم پس از خوردن باعث نفخ و خروج گاز می‌شود. شکم گاهی متورم یا باددار می‌شود. اگر سرویس بهداشتی در دسترس باشد و بیمار بتواند گاز جمع شده در روده را تخلیه کند، درد شکم معمولاً تسکین می‌یابد.
• یبوست: یبوست مشکلی رایج است که به موجب آن یا تعداد دفعات اجابت مزاج کاهش می‌یابد یا مدفوع به سختی و با درد خارج می‌شود.
• سندرم روده تحریک‌پذیر: سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) یکی از اختلال‌های رایج دستگاه گوارش است که علت آن مشخص نیست. این بیماری با علائم متعددی چون درد شکم، نفخ و گاهی اوقات دوره‌های اسهال و یا یبوست همراه است.
• آپاندیسیت: التهاب آپاندیس را آپاندیسیت گویند. آپاندیس یا روده کور زائده‌ای کوچک و انگشتی شکل است که از روده بزرگ منشعب می‌شود. آپاندیسیت عارضه‌ای متداول است که دل درد همراه با تهوع که به تدریج و ظرف 6 تا 24 ساعت شدت می یابد از علائم معمول آن به شمار می‌رود. این درد معمولاً از میانه شکم شروع می‌شود اما به مرور زمان به ناحیه بالای مفصل ران راست نیز تسری می‌یابد.
• سنگ کلیه: دردی که از کمر و پشت بدن شروع می‌شود و از یک سمت شکم تا کشاله ران را نیز درگیر می‌کند احتمالاً ناشی از سنگ کلیه است. این نوع دل درد شدید است و حالت رفت و برگشتی دارد.
• عفونت ادراری: عفونت ادراری دلیل رایج بروز درد زیر شکم است که این درد شدید با حالت تهوع و تعریق نیز همراه است. بیمار در صورت ابتلا به این عارضه هنگام ادرار کردن دچار دردی تیرکشنده می‌شود و احتمالاً ادرارش خون‌آلود خواهد بود.
• بیماری التهاب لگن: عفونت رحم و یا لوله‌های فالوپ را بیماری التهاب لگن (PID) گویند. بروز دل درد در قسمت پایین شکم (ناحیه لگن) رایج‌ترین علامت این بیماری است.
• سنگ کیسه صفرا: بروز شکم درد شدید در ناحیه فوقانی سمت راست شکم از علائم سنگ کیسه صفرا به شمار می‌رود که در اصطلاح کولیک صفراوی نامیده می‌شود. این نوع دل درد معمولاً در سمت راست بدن دقیقاً در زیر دنده‌ها شدیدتر از باقی قسمت‌های بدن است. درد در صورت رانده شدن سنگ به داخل مجرای صفراوی (و سپس خارج شدن از شکم) یا در صورت افتادن سنگ درون کیسه صفرا تسکین می‌یابد.
• دل درد ناشی از عادت ماهانه: اکثر بانوان زمان عادت ماهانه دچار دردی می‌شوند که غالباً ملایم است اما در برخی از بانوان آنقدر شدید است که روند انجام فعالیت‌های روزانه‌شان را مختل می‌کند. این نوع درد زیر شکم غالباً با مصرف مسکن‌های ضدالتهاب آرام می‌شود.
• مسمومیت غذایی: همگی ما معمولاً با به میان آمدن اسم مسمومیت غذایی گاستروآنتریت ـ عفونت روده ـ را در نظر می‌آوریم که عموماً باعث اسهال همراه با استفراغ یا بدون آن می‌شود. دل ‌پیچه یا گرفتگی شکم نیز متداول است.
• زخم معده و زخم اثنی‌عشر: معدهدرد ناشی از زخم معمولاً حالت رفت و برگشتی دارد و در قسمت بالای شکم بروز می‌یابد، هر چند گاهی مانند رد شدن نیزه‌ای از میان بدن در پشت بدن نیز منتشر می‌شود. این درد معمولاً شب هنگام بروز می‌یابد و بیمار را از خواب شبانه بیدار می‌کند. معده درد ناشی از بعضی از زخم‌ها با غذا خوردن بهبود می‌یابد، حال آن که صرف غذا در باقی موارد باعث تشدید درد می‌شود.
• بیماری کرون: بیماری کرون از التهاب شکم و روده نشأت می‌گیرد و هر از گاه عود می‌کند. اسهال خونی، درد شکم و حالت تهوع از علائم رایج این بیماری است.

شایان ذکر است که در این مقاله طبعاً تمام علت‌های دل درد ذکر نشده است و موارد فوق تنها شماری از شایع‌ترین علت های دل درد محسوب می‌شوند.

تشخیص

پزشک علت درد شکم را بر مبنای نکات زیر مشخص می‌کند:

1. ویژگی‌ها، نشانه‌ها و علائم دل درد
2. یافته‌های معاینه فیزیکی
3. آزمایش‌های رادیولوژی، آندوسکوپی و آزمایش خون
4. جراحی

معاینه فیزیکی

پزشک پس از معاینه بیمار اطلاعات بیشتری را در مورد دلیل درد شکم به دست می‌آورد. پزشک موارد زیر را تعیین خواهد کرد:

1. صدا دادن روده در صورت انسداد روده
2. وجود نشانه‌های التهاب (به وسیله انجام روش‌های خاص در طول معاینه)
3. محل هر گونه حساسیت و درد بررسی می شود
4. وجود توده درون شکم که می‌تواند نشان دهنده تومور، بزرگ شدن اندام یا دمل (تجمع چرک عفونی) باشد.
5. وجود خون در مدفوع که می‌تواند مبین وجود مشکلی روده‌ای مانند زخم، سرطان روده بزرگ، التهاب کولیت یا ایسکمی باشد.

آزمایش ها

اگرچه معاینه فیزیکی بیمار و بررسی شرح حال و سابقه پزشکی وی نقش مهمی در تعیین علت دل درد دارد، اما انجام آزمایش نیز برای تعیین علت این درد ضروری است.

• تست‌های آزمایشگاهی: آزمایش‌هایی مانند آزمایش شمارش سلول های خون (CBC)، آنزیم‌های کبد، آنزیم‌های لوزالمعده (آمیلاز و لیپاز)، بارداری و تجزیه ادرار غالباً در آزمایشگاه به منظور ارزیابی درد شکم انجام می‌شود.
• پرتونگاری (اشعه ایکس) دوبعدی شکم:حلقه‌های بزرگ شده روده که در صورت انسداد با مایع و هوای فراوان پر شده‌اند درپرتونگاری دوبعدی شکم مشخص می‌شود. چنانچه زخم سوراخ شده باشد، هوا از معده وارد حفره شکم می‌شود.
• بررسی‌های رادیوگرافی: این بررسی‌ها شامل موارد زیر می‌شود:

1. سونوگرافی شکم
2. مقطع نگاری رایانه‌ای (سی.تی.اسکن)
3. تصویربرداری رزونانس مناطیسی (ام.آر.آی.)
4. پرتونگاری (اشعه ایکس) با باریوم
5. انتروسکوپی کپسولی

• روش‌های آندوسکوپی:

1. آندوسکوپی در تشخیص زخم‌ها، گاستریت (ورم معده) یا سرطان معده کاربرد دارد.
2. کولونوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی منعطف در تشخیص التهاب کولیت عفونی، کولیت اولسراتیو (کولیت زخمی) یا سرطان روده بزرگ (کولون) کاربرد دارد.
3. آندوسکوپی التراسونوگرافی (EUS) برای تشخیص سرطان لوزالمعده یا سنگ کیسه صفرا در صورت مشخص نشدن این بیماریها در سونوگرافی یا سی.تی.اسکن یا ام.آر.آی. به کار برده می‌شود.
4. آنتروسکوپی با بالن جدیدترین روش آندوسکوپی است که در آن می‌توان آندوسکوپ را از راه دهان یا مقعد وارد روده کوچک کرد و دلایل شکم درد ناشی از وجود مشکل در روده کوچک یا خونریزی را تشخیص داد، نمونه‌برداری انجام داد و بیماری را درمان نمود.

گاهی اوقات در روند تشخیص انجام معاینه حفره شکم از راه لاپاراسکوپی یا جراحی ضرورت می‌یابد.

درمان

احتمال دارد بتوانید نوع درد را از توصیف‌های ارائه شده در مقاله حاضر تشخیص دهید. با این حال اگر درد به سرعت (ظرف چند ساعت) برطرف نمی‌شود یا دل درد غیرقابل تحمل و توان‌فرسا است، بهتر است در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.

درمان با توجه به دلیل احتمالی درد شکم طرح‌ریزی می‌شود. بعضی گونه‌های درد را می‌توان به سادگی با مصرف داروهای غیرتجویزی (بدون نسخه) قابل تهیه از داروخانه تسکین داد، اما برای بهبود بعضی دردها باید به بیمارستان مراجعه نمود.

روش درمان دل درد به علت آن بستگی دارد، شماری از راهکارهای درمانی عبارتند از:

• دارو برای درمان التهاب، رفلاکس یا انواع زخم‌ها.
• آنتی بیوتیک برای عفونت
• تغییر در رفتارهای فردی در مواجهه با شکم درد ناشی از نوشیدنی‌ها یا غذاهای خاص.
• تزریق موضعی عامل‌های بی‌حس کننده یا کورتیکواستروئیدها توسط متخصص.
• در موارد شدیدتری مانند آپاندیسیت و فتق انجام عمل جراحی ضرورت می‌یابد.

درمان گیاهی

پیش از روی آوردن به درمان‌ های گیاهی معده درد و دل درد با پزشک معالج خود تماس بگیرید.

• درمان‌های خانگی رایج شکم درد عبارتند از:

1. خوردن غذای کمتر
2. مصرف جوش شیرین به مقدار کم
3. نوشیدن آب لیمو
4. رعایت رژیم غذایی برات (BRAT) (موز، برنج، پوره سیب و نان تست) برای یک روز یا بیشتر.
5. عدم استعمال دخانیات

برخی از پزشکان و متخصصین مواد زیر را پیشنهاد می‌کنند:

• زنجبیل
• نعناع یا سوسن عنبر
• شیرین بیان
• چای بابونه
• داروهایی نظیر ساب سالیسیلات بیسموت (پپتو ـ بیسمول)، لوپرامید (ایمودیوم)، رانیتیدین‌(زانتاک) و دیگر اقلام غیرتجویزی.

بهره‌گیری از بعضی از روش‌های فوق احتمالاً کاهش علائم از جمله نفخ، دل درد و دلپیچه را به ارمغان می‌آورد، اما اگر علائم به ویژه دل درد مداوم بود، باید به پزشک مراجعه نمود. در مورد استفاده از “شفا دهنده‌های” تبلیغ شونده به عنوان درمان دل درد محتاط باشید، چون روش یگانه‌ای برای درمان تمام گونه‌های این مشکل وجود ندارد.

از مصرف آسپرین یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی باید تا زمان تشخیص علت شکم درد خودداری نمود، چون این داروها باعث تشدید بعضی گونه‌های دل درد (مانند زخم‌های گوارشی یا خونریزی روده) می‌شود.

دل درد کودکان

خوردن غذای بسیار زیاد یا کم، گاز روده یا عفونت ملایم ویروسی دلیل دل درد کودکان است. در صورت تکرار شدن دل درد باید کودک را برای معاینه نزد پزشک برد، چون این درد مکرر می‌تواند نتیجه عفونت مجرای ادراری، یبوست یا کولیک باشد. چنانچه کودک دارای علائم دیگری مانند استفراغ، اسهال و یا مدفوع خون‌آلود باشد، احتمالاً به بیماری روده‌ای مزمنی چون بیماری کرون، کولیت زخمی یا سلیاک مبتلا شده است. اما اکثر موارد دل درد مکرر، به ویژه در کودکان دبستانی، در علل روان‌شناختی و استرس یا اضطراب ریشه دارد. ناراحتی یا استرس کودکانی که قادر نیستند احساس خود را به زبان بیاورند، غالباً در قالب دل درد یا سر درد نمود می‌یابد.

در رویارویی با دل درد عمومی کودک از وی بخواهید تا دراز بکشد و تا زمان بهبود درد استراحت کند. اگر کودک حالت تهوع دارد یا بالا می‌آورد، جرعه‌های کوچک مایع رقیق به او بخورانید و غذای جامد به او ندهید.

ماساژ دادن نوزاد مفید است، اما نباید در این کار زیاده‌روی نکنید چون باعث آشفتگی بیشتر وی خواهید شد. نوزاد را بغل کنید و به آهستگی تکان‌اش دهید یا با پتو قنداق‌اش کنید و اجازه دهید بی‌حرکت در تاریکی دراز بکشد. برخی از نوزادان پس از حمام داغ بهتر می‌خوابند یا با خوردن پستانک آرام‌تر می‌شوند؛ عده‌ای دیگر واکنش مناسبی به آواز خواندن، موسیقی یا صداهای یکنواختی مانند صدای ماشین لباسشویی یا جاروبرقی نشان می‌دهند. شماری از نوزادان نیز با حرکت‌های مکرر خودرو در حال حرکت یا تاب دادن آرام می‌شوند.

پیشگیری

تمام گونه‌های دل درد قابل پیشگیری نیستند. با این حال می‌توان احتمال بروز این دل درد را با رعایت نکته‌های زیر به حداقل رساند:

• مصرف رژیم غذایی سالم
• نوشیدن آب فراوان به دفعات زیاد
• ورزش منظم
• خوردن وعده‌های غذایی کم‌حجم

بیماران مبتلا به اختلال‌های روده‌ای، مانند بیماری کرون، باید رژیم غذایی پیشنهادی پزشک را برای به حداقل رساندن ناراحتی و دل درد رعایت کنند. در صورت سوزش سر دل و رفلاکس باید بین زمان صرف غذا و خوابیدن وقفه مناسبی، دست‌کم دو ساعت، ایجاد کرد؛ دراز کشیدن بلافاصله پس از غذا خوردن باعث سوزش سر دل و معده درد می‌شود.

راه های درمان دل درد و معده درد با توجه به علت آن تعیین می شود. گاهی دل درد در صبح بروز می کند (دل درد صبحگاهی) یا شما را از خواب بیدار می کند، در اینصورت هنگام مراجعه به پزشک این موضوعات را با وی درمیان بگذارید. دل درد شدید و ناگهانی ممکن است نشانه مشکل جدی باشد، لذا در این موارد سریعا به پزشک مراجعه کنید. شکم درد کودکان گاهی ناشی از استرس می باشد و علامت مشکل جدی نیست، با این حال باید بررسی شود.

آنچه که مهم است باید به پزشک معالجه خود دقیقا محل درد، نوع، شدت، عمق، و مدت آن را بازگو کنید از مصرف داروهای خودسرانه پرهیز نمایید. مطالعه این مقاله فقط برای افزایش دانش و آگاهی شماست.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

سر دردها و راههای تشخیصی و درمانی

انواع سردرد ها ، نشانه ها، راه های تشخیص و درمان

سردردها یکی از شایع ترین انواع درد ها در بدن هستند. اما نیاز هست که بدانیم، باتوجه به اینکه بافت اصلی مغز هیچ عصب حسی ندارد ، پس سردردها بخاطر یک التهاب یا آسیب به بافت های حساس احاطه کننده جمجمه، مغز یا سایر نواحی سر می باشند. به همین دلیل هم براساس نوع التهاب یا آسیب، نوع بافت درگیر ،ماهیت، شدت و محل درد، انواع سردرد ها با نشانه ها، علائم و راه های درمان متفاوت وجود دارند.

علت سردرد من چیست؟

سردردها انواع خیلی متفاوتی دارند که گاهی ممکن است به یک دلیل ساده اتفاق بیفتد و گاهی ممکن است پیچیده تر از تصور افراد باشند و حتی با دلیل منحصر به فردی رخ دهند.
در اینجا ما انواع مختلف سردردها و علائم آن ها را بیان می کنیم ، اما بهتر است هنگامی که با نوع سردرد خود آشنا شدید با کمک یک پزشک به درمان آن بپردازید.

نشانه ها و علائم انواع سردرد ها

به طور کلی سردرد ها به دو نوع اولیه و ثانویه تقسیم می شوند.

سردردهای اولیه : این سردردها با اینکه می توانند شدید و ناتوان کننده باشند ، اما در کل خطری ندارند، زیرا این دردها نشانه یک بیماری یا بیماری زمینه ای نیستند. بیشتر سردردهای شایع نیز در این گروه قرار میگیرند.
سردردهای ثانویه : این سردردها به دلیل وضعیت دیگری ایجاد می شود که باعث ایجاد نواحی حساس به درد در گردن و سر می شود. سردردهای ثانویه نادر هستند ، اما ممکن است بسیار جدی تر از سردردهای اولیه نیز باشند. سردردهای ثانویه می توانند نشانه هشدار یک بیماری زمینه ای جدی تر باشند ، از جمله:

• تومورهای مغزی و ستون فقرات
• آنوریسم مغز (آنوریسم مغزی)
• مننژیت ، یک عفونت باکتریایی یا ویروسی است که باعث التهاب مغز می شود
• آسیب گردن یا مغز

سردردهای ثانویه معمولاً از هیچ جا شروع نمی شوند و آزار دهنده هستند. در اینجا سردرد ها را براساس میزان شایع بودن یا نادر بودن وقوعشان دسته بندی می کنیم.

انواع سردرد های شایع

بیش از ۱۵۰ نوع سردرد شایع وجود دارد که ، شایع ترین های آن ها شامل :

سردرد میگرنی

میگرن ها شایع ترین نوع سردردها هستند، اما همه سردردها میگرن نیستند. میگرن اصطلاحا به سردردی گفته می شود که معمولا ( نه همیشه) یک طرف سر را دربرمیگیرد و ماهیتی تپنده ( یا کوبنده) دارد. این درد بین ۲ ساعت تا ۳ روز ادامه می یابد و ممکن است ۴ بار در ماه تکرار شود. اغلب افراد در زمان درد به نور، صدا و بو حساس می شوند و همچنین ممکن است دچار حالت تهوع و استفراغ شوند.

سردرد تنشی

سردردهای تنشی بعد از میگرن، شایع ترین نوع سردرد هستند. معمولا به این نوع سردردها ، سردرد “کلاه باند” هم می گویند زیرا به طور معمول در پشت سر، شقیقه ها و پیشانی دردناک هستند و انگار کلاه محکمی در محل قرار گرفته و افراد اینطور می گویند که انگار باند یا طنابی دور سرشان پیچیده و از دو طرف کشیده می شود.
این نوع سردردها اغلب به فیزیوتراپی، آرام سازی های درمانی، ضد التهاب ها و شل کننده های عضلانی پاسخ می دهند.

سردردهای خوشه ای

این سردرد ها یکی از شدیدترین نوع سردرد هستند که آقایان بیش از خانم ها به آن دچار می شوند. این درد در اطراف یا پشت یک چشم ایجاد می شود که میتواند ضربان دار یا ثابت باشد. همیشه یک طرفه است و در کنار درد علائمی مانند اشک، بزرگ شدن مردمک چشم وافتادن پلک ، گرفتی مجرای بینی درسمت درد دارد. این درد می تواند آنقدر ناخوشایند باشد که افراد مبتلا به این نوع سردرد نتوانند آرام بنشینند.
هر حمله سردرد می تواند بین ۱۵ دقیقه تا ۳ ساعت طول بکشد. این نوع سردرد ممکن است روزی چند بار و برای روزها، هفته ها و حتی ماه ها اتفاق بیافتد. ممکن است برای سال ها اتفاق نیوفتد و بعد مجددا شروع شوند.

سردرد های مزمن روزانه

اگر فردی دچار سردردهای مکرر شود به طوری که بیش از ۱۵ روز در ماه و حداقل سه ماه سردردها ادامه داشته باشد، گفته می شود دچار سردرد مزمن روزانه است. این سردرد ها ممکن است کوتاه باشد و یا حتی تا ۴ ساعت ادامه یابد.
سردردهای مزمن روزانه نوع جداگانه ای از انواع سردرد نیستند، بلکه گروهی از انواع مختلف سردردها هستند که به طور مکرر اتفاق می افتند. این نوع سردرد معمولا یکی از ۴ نوع سردرد اصلی است :

• میگرن مزمن
• سردرد تنشی مزمن
• سردرد مداوم روزانه جدید (NDPH)
• همی کرانیا کانتینوا

سردردهای سینوسی

این درد زمانی رخ می دهد که حفره هایی به نام سینوس در سر شما ملتهب شوند. سردرد سینوسی دردی عمیق و مداوم در استخوان گونه، پیشانی یا پل بینی است که با علائمی همچون آبریزش بینی، پر شدن گوش، تب و تورم صورت همراه است. و از آنجا که این درد ناشی از عفونت سینوسی است مخاطی که از بینی شما خارج می شود سبز یا زرد خواهد بود.

سردرد های ناشی از مصرف دارو

مصف بیش از حد و قطع مصرف ناگهانی برخی از دارو ها مانند هیدروکدون سبب سردرد های ناگهانی و شدید می شود. بنابراین توصیه می شود بدون تجویز پزشک داروهای مسکن مصرف نشوند.

سردرد های گردنی

این نوع از سردرد ها زمانی ایجاد می شوند که دیسک های گردنی بیرون زده باشند و بر روی نخاع و رشته های عصبی فشار وارد کند. ازبین رفتن ماده ژله ای مانند درون دیسک ها سبب می شود که سردرد های شدیدی به فرد تحمیل شود.

سردردهای پس از سانحه

سردردهای استرس پس از سانحه معمولاً ۲-۳ روز پس از آسیب دیدگی سر شروع می شوند. شما علائم زیر احساس خواهید کرد:

• یک درد مبهم که هر از گاهی بدتر می‌شود.
• سرگیجه
• سبکی سر
• مشکل در تمرکز
• مشکلات حافظه
• خسته شدن سریع
• تحریک پذیری

سردرد ممکن است چند ماه طول بکشد. اما اگر طی دو هفته بهتر نشد ، با پزشک خود تماس بگیرید.

انواع سردرد هایی که کمتر شایع هستند

سردرد ورزشی

هنگامی که فعال هستید، عضلات سر، گردن و پوست سر شما به خون بیشتری احتیاج دارند، رگ های خونی شما برای تأمین آنها متورم می شود. نتیجه یک درد ضربان دار در دو طرف سر شما است که می تواند از ۵ دقیقه تا ۴۸ ساعت طول بکشد. این درد معمولاً در حین فعالیت یا بلافاصله بعد از آن رخ می دهد ، چه فعالیت ورزشی باشد یا جنسی.

همی کرانیا کانتینوا

همی کرانیا کانتینوا یک سردرد مزمن و مداوم است که تقریباً همیشه روی یک طرف صورت و سر شما تأثیر می گذارد. علائم این نوع سردرد عبارتند از:

• دردی که شدت آن متفاوت باشد
• چشمهای قرمز یا اشک آلود
• آبریزش بینی یا گرفتگی بینی
• افتادگی پلک
• عنبیه منقبض
• تشدید درد با فعالیت بدنی
• تشدید درد با نوشیدن الکل

برخی از افراد علائم میگرن را هم مشاهده می کنند، مانند:

• تهوع و استفراغ
• حساسیت به نور و صدا

دو نوع سردرد همی کرانیا کانتینوا وجود دارد:

• مزمن : شما سردردهای روزانه دارید.
• بهبودی موقتی : به مدت ۶ ماه سردرد دارید. آنها برای مدت چند هفته یا چند ماه از بین می روند و بعد مجددا برمی گردند.

سردردهای هورمونی

شما می توانید در اثر تغییر سطح هورمون ها در دوران قاعدگی ، بارداری و یائسگی سردرد بگیرید. تغییرات هورمونی ناشی از قرص های جلوگیری از بارداری و درمان جایگزینی هورمون نیز می تواند باعث سردرد شود. این درد ممکن است ۲ روز قبل از پریود یا در ۳ روز اول پس از شروع آن اتفاق بیافتد و با علائمی همچون تهوع، استفراغ، حساسیت به نور، صدا و حتی لمس همراه باشند که به آنها میگرن قاعدگی می گویند.

سردردهای مداوم روزانه جدید ( NDPH )

این موارد ممکن است به طور ناگهانی شروع شده و به مدت ۳ ماه یا بیشتر ادامه یابد. بسیاری از مردم روزی را که دردشان شروع شده به وضوح به خاطر می آورند. پزشکان مطمئن نیستند که چرا این نوع سردرد شروع می شود. برخی افراد متوجه می شوند که این حمله ها پس از عفونت ، بیماری شبیه آنفولانزا ، جراحی یا یک رویداد استرس زا ایجاد می شود.
( NDPH ) ها یک سردرد متوسط هستند ، اما برای برخی از افراد ، این درد شدید است و درمان آن اغلب دشوار است. علائم این نوع سردردها می تواند بسیار متفاوت باشند. برخی مانند سردردهای تنشی هستند. برخی دیگر علائم میگرن، مانند حالت تهوع یا حساسیت به نور را دارند.

سردردهای بازگشتی

این سردردها به سردردهای بیش مصرف دارو نیزمعروف هستند. اگر بیش از ۲ تا ۳ بار در هفته یا بیش از ۱۰ بار در ماه از مسکن های بدون نسخه استفاده می کنید، در اصل خود را برای درد بیشتر آماده می کنید. این یعنی شما ناخواسته خود را وارد یک چرخه ی معیوب می کنید. به این صورت که با هربار مصرف داروی بیشتر با ازبین رفتن اثر داروها، درد برمیگردد و شما مجبور به مصرف داروی بیشتر می شوید؛ و این کم کم باعث ایجاد یک سردرد دائمی می شود.

انواع سردردهای نادر

انواع سردردهای نادر به شرح زیر است:

سردردهای چکش یخشکن (خنجری)

این سردردهای کوتاه ، خنجری و بسیارشدید معمولاً فقط چند ثانیه طول می کشد، اما می توانند کاملا ناتوان کننده و آزاردهنده باشند. این نوع سردرد حداکثر ممکن است چند بار در روز اتفاق بیفتد. سردردهای یخشکن می توانند به تنهایی یک بیماری باشند یا می توانند نشانه چیز دیگری باشند.از آنجا که برخی آن ها را به ضربات خنجر توصیف میکنند به سردردهای خنجرزن هم معروف هستند.
علت این سردرد ها مشخص نیست اما اگر همیشه فقط در یک مکان رخ داده باشند ، مهم است که به دکتر خود مراجعه کنید تا تغییرات ساختاری یا صدمه به عصب آن محل را حذف کند.

سردردهای رعد آسا

مردم اغلب این را بدترین سردرد زندگی شما می دانند. ناگهان از ناکجا آباد می آید و به سرعت به اوج می رسد. دلایل سردرد رعد آسا شامل موارد زیر است:

• پارگی ، پارگی یا انسداد رگ های خونی
• آسیب سر
• سکته مغزی خونریزی دهنده از رگ خونی پاره شده در مغز شما
• سکته ایسکمیک از رگ خونی مسدود شده در مغز شما
• رگهای خونی باریک اطراف مغز
• رگهای خونی ملتهب
• فشار خون در اواخر بارداری تغییر می کند

سردردهای ناگهانی جدید را جدی بگیرید. اغلب این دردها تنها علامت هشدار دهنده ای است که نشان می دهد با یک مشکل جدی روبرو می شوید.

چه عواملی باعث سردرد می شوند؟

دردی که هنگام سردرد احساس می کنید، ترکیبی از سیگنال های بین مغز، رگ های خونی و اعصاب اطراف ناشی می شود. اعصاب خاصی در رگهای خونی و عضلات سر شما فعال شده و علائم درد را به مغز شما می فرستند. اما در ابتدا مشخص نیست که چگونه این سیگنال ها فعال می شوند.

دلایل عمده انواع سردرد عبارتند از:

بیماری

بیماری ها می توانند شامل عفونت ، سرماخوردگی و تب باشد. سردرد همچنین در مواردی مانند سینوزیت (التهاب سینوس ها) ، عفونت گلو ، یا عفونت گوش شایع است. در بعضی موارد ، سردرد می تواند در اثر ضربه به سر یا به ندرت ، نشانه یک مشکل پزشکی جدی تر باشد.

فشار

استرس عاطفی و افسردگی و همچنین استفاده از الکل ، کنار گذاشتن وعده های غذایی ، تغییر در الگوی خواب و مصرف بیش از حد دارو، کشیدگی گردن یا کمر به دلیل وضعیت بد بدن از دلایل دیگر است.

محیط

محیط شما، از جمله دود سیگار توتون و تنباکو، بوی شدید مواد شیمیایی خانگی یا عطرها، مواد حساسیت زا و برخی غذاها. استرس، آلودگی، صدا، نور و تغییرات آب و هوایی از دیگر عوامل محرک احتمالی هستند.

ژنتیک

سردردها ، به ویژه سردردهای میگرنی ،به خانواده ها برمی گردند. بیشتر کودکان و نوجوانان (۹۰٪) که میگرن دارند اعضای خانواده دیگری نیز دارند که به میگرن مبتلا است. وقتی هر دو والدین سابقه میگرن داشته باشند، ۷۰٪ احتمال دارد فرزندشان نیز مبتلا شود. اگر فقط یکی از والدین سابقه این سردردها را داشته باشد، خطر به ۲۵٪ -۵۰٪ کاهش می یابد.

روش های تشخیصی نوع سردرد

برای درمان هر بیماری اولین گام تشخیص بیماری است. و برای تشخیص درست نوع سردرد نیز اولین گام صحبت با پزشک است. با پزشک خود در مورد علائم سردرد ها صحبت کنید. پزشک ممکن است به شما معاینه فیزیکی دهد، یا از علائم، شدت و تعداد دفعات وقوع بپرسد. برای دادن اطلاعات دقیق تر، میتوانید لیستی از علائم، دلایل ایجاد، تشدید و مواردی که باعث بهتر شدن دردتان می شود تهیه و به دکترتان بدهید. این نکات به پزشک در تشخیص بهتر کمک می کند.
اکثر افراد به آزمایش های تشخیصی خاصی نیاز ندارند. اما گاهی اوقات ، پزشکان برای یافتن مشکلاتی در مغز شما که ممکن است باعث سردرد شود ، آزمایشاتی را پیشنهاد می دهند.
این آزمایشات به ویژه برای کمک به تشخیص سردرد ثانویه موثر است، که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• میزان رسوب گلبول های قرمز( ESR )، یک آزمایش خون است که می تواند التهاب را تشخیص دهد.
• آنژیوگرافی تفریق دیجیتال ، یک آزمایش کم تهاجمی است که از اشعه ایکس و کنتراست ید برای تولید عکس عروق خونی در مغز استفاده می کند.
• MRI
• CT Scan
• شیر نخاعی ، برای تعیین خونریزی در مغز یا وجود عفونت باکتریایی یا قارچی.

اگر علائم سردرد شما بدتر شد یا علیرغم درمان بیشتر اتفاق می افتد، از پزشک خود بخواهید شما را به یک متخصص سردرد ارجاع دهد.

روش های درمان انواع سردرد

هر نوع سردرد روش درمانی متفاوتی دارد که می تواند در درمان سردرد موثر باشد. با این حال ، درمان سردرد به همان اندازه که یک علم است یک هنر است. دو بیمار که درد، سردرد خود را به روش یکسانی توصیف می کنند لزوماً با یک روش درمان از سردرد رهایی نخواهند یافت. اغلب برای یافتن گزینه های درمانی موثر به یک فرآیند آزمون و خطا نیاز است. در زیر برخی از روش های درمانی برای درمان انواع سردرد را نام می بریم :

• استراحت در یک اتاق ساکت و تاریک
• استفاده از کمپرس گرم یا سرد
• ماساژ
• داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای
• تحریک مغناطیسی جمجه ، درمانی است که از جریان الکتریکی برای تحریک سلول های عصبی مغز استفاده می کند
• فیزیوتراپی
• شل کننده های عضله
• مسکن های بدون نسخه (آسپرین ، ایبوپروفن)

بعد از شروع درمان چه اتفاقی می افتد؟

پس از شروع یک برنامه درمانی ، میزان عملکرد آن را پیگیری کنید. یک دفتر خاطرات سردرد می تواند به شما کمک کند هرگونه الگو یا تغییر در احساس خود را یادداشت کنید. بدانید که ممکن است مدتی طول بکشد تا شما و پزشکتان بهترین برنامه درمانی را پیدا کنید ، بنابراین سعی کنید صبور باشید. با پزشکتان درمورد آنچه که برای شما کارمی کند و کار نمی کند صادق باشید.
حتی اگر تحت درمان هستید، هنوز باید از چیزهایی که می دانید می توانند باعث ایجاد سردرد شوند ، مانند غذاها یا بوها خودداری کنید و مهم است که به عادت های سالم که باعث می شود احساس خوبی داشته باشید، مانند ورزش منظم ، خواب کافی و رژیم غذایی سالم ، پایبند باشید. همچنین قرارهای ملاقاتی با پزشک برای پیگیری وضعیتتان تعیین کنید تا پزشک بتواند وضعیت شما را ببیند و در صورت نیاز در برنامه درمانی تغییراتی ایجاد کنید.

نگارش و گردآورنده: رضا رحیمی

برگرفته از :

• stanfordhealthcare
• webmd
• americanmigrainefoundation